Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, ΣΑΚΟΡΑΦΑ, ΔΗΜΑΡΑΣ, ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΝΔΥΣΑΝ ΣΩΣΤΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ

         ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥΣ


               
 Βασίλης Οικονόμου: Αναρωτιέμαι εάν έχει             
ασκήσει ποτέ του βιοποριστικό επάγγελμα             
και εάν ναι από πότε και για πόσο καιρό.                .
 Σύμβουλος του Άκη Τσοχατζόπουλου στο 
Υπουργείου Άμυνας, κάτι που προφανώς
 σήμερα θέλει να μην θυμόμαστε, αφού το 
έχει απαλείψει από το επίσημο βιογραφικό 
του. 






Γιάννης Δημαράς: Μέγας σοσιαλιστής και 
ιερός θεματοφύλακας των μεγάλων αριστερών
παρακαταθηκών. Σφοδρός τιμητής κάθε από-
κλισης από την αριστερή ορθοδοξία. Αυτό 
βέβαια δεν τον εμπόδισε να ενταχθεί στα 
ψηφοδέλτια του δεξιού Καμμένου. Άλλος 
ένας που θυσιάζεται για τον λαό (προς θεού
όχι για την βουλευτική αποζημίωση) 





   Μαρία Σακοράφα: Αγωνίστηκε πράγματι σκληρά
για την πολυπόθητη εκλογική έδρα. Η συνεπής 
πολιτική στράτευσή της στην υπηρεσία του λαού, 
τώρα μέσα από τις τάξεις του πρωτοπόρου  ΣΥΡΙΖΑ 
τού ηρωϊκού Αλέξη Τσίπρα, κατά   πάσα πιθανότητα
 θα της εξασφαλίσει την διατήρησή της γλυκιάς
βουλευτικής έδρας. Όπως και της βουλευτικής 
αποζημίωσης βέβαια.
Τα ίδια ισχύουν, βέβαια, και για τον "αγωνιστή"
Κουρουμπλή.




Άρια Αγάτσα. Πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ.
Ψήφισε τα πάντα. Πρότεινε και τον Βενιζέλο
υποψήφιο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Τελευταία 
στιγμή έκρινε ότι ελπίδες για συνέχιση 
προσφοράς της στον λαό (όπως και κατα-
βολής της βουλευτικής αποζημίωσης βέβαια)
υπάρχουν μόνον μέσα από την συμμετοχή της 
στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας.
Κι έτσι προσχώρησε εκεί. Έκανε στα γρήγορα
και χωρίς δικαιολογίες, ό,τι έγκαιρα και 
με πολιτική ρητορική έκαναν οι παραπάνω.  

   Πολιτικές μετριότητες , που 



από την στιγμή που το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να κρατήσει όρθια την χώρα (κι άλήθεια , είχε άλλη επιλογή;) , δεν είχαν καμία ελπίδα πολιτικής επιβίωσης. 
   Αυτό σκέφτηκαν κάποιοι και αποστάτησαν. Άλλοι έγκαιρα, άλλοι λιγότερο έγκαιρα και άλλοι πάρα πολύ αργά. 
    Γιατί  εάν πράγματι πίστευαν ότι το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε την χώρα, όπως σήμερα ισχυρίζονται, και δεν αποστάτησαν , για να διατηρήσουν τους μισθούς και τα άλλα βουλευτικά προνόμιά τους, τότε πολύ απλά θα θεωρούσαν εαυτούς συνυπεύθυνους για την εκλογική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ και θα παραιτούνταν, ζητώντας συγνώμη από τον ελληνικό λαό και πηγαίνοντας στα σπίτια τους ή στις δουλειές τους (όσοι από αυτούς έχουν).
    Αντίθετα οι περισσότεροι από αυτούς είδαν την οικονομική κρίση ως ευκαιρία για την έγκαιρη τοποθέτησή τους στις επικερδείς αντιμνημονιακές μετοχές του ελληνικού πολιτικού χρηματιστηρίου και την εδραίωση της πολιτικής θέσης τους. 
   Εξάλλου, οι οργισμένοι πρώην πελάτες το ΠΑΣΟΚ ήταν μία καλή "μαγιά" για το νέο προσωπικό εγχείρημά τους τής μεταστέγασης σε άλλο κομματικό μαγαζί. 
    Είναι, πράγματι, καταπληκτικό το πως γράφεται η ιστορία των λαών και των ατόμων. Αλλά δεν πρέπει να εκπλησσόμαστε. Από "γουλιμίδες" βρίθει η πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Όπως και από "παλάντζες".