Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ ΤΗΣ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012- ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ - ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΩΣ ΝΔ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΤΙΠΟΤΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ;)

                          
                        
   Αντί για αναλυτική και τεκμηριωμένη ενημέρωσή μας  για τα αποτελέσματα της Συνόδου κορυφής,  μας "ταϊζουν" απίθανες και εκτός πραγματικότητας απλοϊκότητες, γαρνιρισμένες με ποδόσφαιρο, γιατί προφανώς πιστεύουν ότι οι νοτιοευρωπαίοι είμαστε καθυστερημένοι, εκτός από οικονομικά , επιπλέον και πολιτισμικά !!!. 
 Και φυσικά οι δημαγωγοί και λαϊκιστές (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ κλπ) δεν διαφοροποιούνται από την προσπάθεια αυτή παραπληροφόρησης.

   Η δήλωση (απόφαση) της Συνόδου  κορυφής της ευρωζώνης της 29.6.2012, προβλέπει την δυνατότητα της  χρηματοδότησης στο μέλλον, μέχρι το τέλος του 2012,  των τραπεζών της ευρωζώνης, που αντιμετωπίζουν πρόβλημα, με σκοπό την κεφαλαιακή ενίσχυσή τους,  απευθείας από τον   ΕΤΧΣ και εν συνεχεία από τον ΕΜΣ , υπό την προϋπόθεση όμως ότι α) θα δημιουργηθεί προηγουμένως  , κατά πάγιο αίτημα της Γερμανίας, ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός εποπτείας των τραπεζών, ο οποίος θα θέσει εκποδών, και στον τομέα αυτό, τις Κεντρικές Τράπεζες των κρατών - μελών της ευρωζώνης, δηλαδή θα συνιστά, κατά τους επαναστατημένους έλληνες όλου του αντιμνημονιακού τόξου  (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ κλπ) έναν ακόμη περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας και β) η χρηματοδότηση αυτή θα γίνεται υπό προϋποθέσεις, οι οποίες θα περιληφθούν σε ένα Μνημόνιο , το οποίο, μάλιστα, μπορεί να αφορά ένα συγκεκριμένο ίδρυμα , έναν κλάδο ευρύτερα  ή και ολόκληρη την οικονομία , δηλαδή ένα στενό κουστούμι και πάλι, που είτε θα δεσμεύει μία συγκεκριμένη τράπεζα ή ολόκληρο τον τραπεζικό τομέα , με αντίστοιχη σκλήρυνση τους έναντι των δανειοληπτών και πελατών τους εν γένει ή και ολόκληρη την οικονομία , μέσω παρεμβάσεων , που δεν μπορούν να γίνουν διαφορετικά ή μη μόνον μέσω νομοθετικών παρεμβάσεων, δηλαδή μεταρρυθμίσεων στην οικονομία. 
    Με άλλα λόγια και η ρύθμιση αυτή προβλέπει ενός είδους ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, το οποίο , ως γνωστόν αποτελεί κόκκινο πανί για τις λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ κλπ).
     Ακούσατε, άραγε, καμία διαμαρτυρία των αντιμνημονιακών δυνάμεων για την απόφαση αυτή; Όχι βέβαια. Το μόνον, που αφήνουν να εννοηθεί, είναι ότι η απόφαση αυτή , συνδυαζόμενη με το αποτέλεσμα του ποδοσφαιρικού αγώνα Ιταλίας - Γερμανίας, αποτελεί μία νίκη της διαπραγμάτευσης (την οποία αντιδιαστέλουν στην τάχα μη γενόμενη από την ελληνική πλευρά) και ήττα της τρισκατάρατης Γερμανίας. Το κάνουν δε αυτό  γιατί, πολύ απλά, τόσα χρόνια μας έχουν μάθει τους Έλληνες να σκεπτόμαστε με δίπολα μαύρου- άσπρου και όρους ποδοσφαίρου και ποτέ να μην αναζητούμε την ουσία των πραγμάτων, μέσα από μία στοιχειώδη ενασχόληση με την πολιτική και τα κείμενα , που την αφορούν. 
     Όμως, για να γίνουν...
ακόμη πιο κατανοητές οι συνέπειες της απόφασης αυτής, θα πρέπει να αναλογιστούμε τι έχει ισχύσει, μέχρι τώρα, και μάλιστα για την Ελλάδα. 
   Αυτό , που έχει ισχύσει μέχρι τώρα και το οποίο έχει εφαρμοστεί στην Ελλάδα είναι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να γίνεται μέσω δανεισμού του ίδιου του ελληνικού κράτους (δηλαδή με δάνειο το οποίο θα το χρωστούμε όλοι μας) , υπό τους όρους , βέβαια, αυτού που έχουμε μάθει ως δεύτερο Μνημόνιο (ένα άλλο μνημόνιο δηλαδή) και με την έκδοση νέων μετοχών, τις οποίες θα αποκτήσει το ελληνικό κράτος , αφού θα ενισχύσει με κεφάλαια της τράπεζες, μέσω του δανείου, που θα λάβει. 
   Η ρύθμιση αυτή, που οδηγεί (ή κάποιοι έσπευσαν να πιστέψουν ή να θέλουν να πείσουν τους άλλους να πιστεύουν) σε έλεγχο των τραπεζών από το κράτος, ότι δηλαδή οι τράπεζες θα κρατικοποιηθούν και το νέο αφεντικό τους θα είναι το κράτος, εξόπλισε με το θράσος τους διάφορους πολιτικάντηδες , στους οποίους βέβαια πρωτοστατεί ο ΣΥΡΙΖΑ και ακολούθησε  η ΝΔ του Σαμαρά,να υπόσχονται ότι θα χαρίσουν ένα μεγάλο μέρος των δανείων, που οι δανειολήπτες οφείλουν στις τράπεζες, βασιζόμενοι στην απλοϊκή σκέψη ότι εφόσον το κράτος θα ελέγχει τις τράπεζες, δηλαδή οι τράπεζες θα είναι κρατικές, τότε θα έχει και την δυνατότητα η κάθε κυβέρνηση να διαγράφει τα χρέη των πολιτών προς τις τράπεζες!!!
   Εξυπακούεται ότι ο πολιτικαντισμός αυτός, που στον πυρήνα της σύλληψής του βρίσκεται η σκέψη ότι όλοι οι φορολογούμενοι , που θα αποπληρώσουμε το δάνειο προς την EFSF και το οποίο πήρε το κράτος για την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών , θα χρηματοδοτήσουμε  την διαγραφή των χρεών όσων οφείλουν στις τράπεζες, πέραν του ότι και πάλι ήταν ανεφάρμοστος και κατά συνέπεια μία μεγάλη πολιτική απάτη, εν πάση περιπτώσει τώρα , με το να εφαρμόσει η ευρωζώνη Μνημόνιο απευθείας στις τράπεζες,   καθίσταται κυριολεκτικά εκτός πραγματικότητας, αν υποτεθεί ότι η απόφαση της Συνόδου αφορούσε και την Ελλάδα. 
   Κατά συνέπεια , η τελευταία Σύνοδος Κορυφής, ως προς τις τράπεζες, σημαίνει δύο πράγματα: α) παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, όπως την εννοούν οι εν Ελλάδι αντιμνημονιακοί και β) μεγαλύτερη σκλήρυνση των τραπεζών έναντι των δανειοληπτών. 
    Ακούσατε, άραγε, καμία αντιμνημονιακή ελληνική πολιτική δύναμη να αρθρώσει κάποια λέξη προς την κατεύθυνση της καταγγελίας της; 
   Όχι βέβαια. Και αυτό για έναν πολύ απλό λόγο: γιατί μία τέτοια καταγγελία προϋποθέτει εμβάθυνση στην ουσία του θέματος και  φωτισμό όλου του πλαισίου  και κατά συνέπεια δεν ενδείκνυται για δημαγωγία και λαϊκισμό. 
   Πιο εύκολα γίνεται εύπεπτη μία "νίκη της διαπραγμάτευσης και των νοτίων", μία "ήττα της Γερμανίας" και όλα αυτά άμεσα συνδεδεμένα με  το αποτέλεσμα ενός ποδοσφαιρικού αγώνα και έτσι , πολύ απλά, οι Έλληνες πολιτικάντηδες του αντιμνημονιακού χώρου, δεν σκέφτηκαν ούτε μία στιγμή να μην επιλέξουν αυτόν τον εύκολο δρόμο. 
   Κάπως έτσι, λοιπόν,  στην Ελλάδα εμφανίστηκε έως και νικητής της Συνόδου ο Ιταλός πρωθυπουργός Μόντι (ο "σούπερ Μάριο"), ο οποίος ήταν ο μεγάλος χαμένος της Συνόδου αυτής και για τον οποίο, σύμφωνα με τον Economist,  κάποιος είρων διπλωμάτης ανέφερε, σε σχέση με ότι διαπραγματευόταν απειλώντας με βέτο για το λεγόμενο "Σύμφωνο Ανάπτυξης", από το οποίο θα ωφεληθεί η ίδια η Ιταλία !!!,  ότι "σήκωσε ένα όπλο στο κεφάλι του και απειλούσε ότι θα πυροβολήσει τον εαυτό του. Στο τέλος αυτοτραυματίστηκε στον ώμο του"