Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

ΣΥΡΙΖΑ ANTE PORTAS

  

       

                              
   Σε αντίθεση με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις, η προσωπική άποψη του γράφοντος , όπως διαμορφώνεται από συζητήσεις με συμπολίτες μας, είναι ότι στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση πρώτο κόμμα θα αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με καθαρή διαφορά, εκτός κι αν συμβεί κάτι συνταρακτικό, όπως ενδεχόμενες  εξελίξεις στην Ισπανία, με προσφυγή της στον μηχανισμό στήριξης, που κι αυτό ακόμη  θεωρώ ότι δεν πρόκειται να  ανακόψει την δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, απεναντίας μπορεί να την ενισχύσει. 
  Ο κόσμος , που καλούμαστε  να ψηφίσουμε , είμαστε  ο ίδιος , που κάποτε υπό συλλογική παράκρουση, πιστέψαμε  ότι το Χρηματιστήριο θα μας  έκανε πλούσιους, χωρίς  να δουλεύουμε  και έτσι πολλοί χάσαμε  ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων μας και κάποιοι, λιγότεροι,  χάσαμε  ακόμη και το σπίτι μας. Φυσικά κανείς δεν έκανε την αυτοκριτική του , παρά έριξε το ανάθεμα για το πάθημά του στην τότε κυβέρνηση!!!. 
   Πρόκειται για τον ίδιο κόσμο , που, χωρίς καμία δεύτερη σκέψη, χωρίς προβληματισμό  , χωρίς να ακούμε  την αντίθετη άποψη, την οποία κυριολεκτικά  χλευάζαμε,  ανάγαμε  σε οικονομικό δόγμα το παραμύθι ότι λαμβάνοντας ένα στεγαστικό δάνειο θα το αποπληρώναμε  με τα χρήματα , που θα δίναμε  για ενοίκιο , δημιουργώντας έτσι μία φούσκα ακινήτων, υπερχρέωση εμάς των ιδίων  και μία τραπεζική κρίση , την έκταση  της οποίας  δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμη. Και φυσικά κάνοντας, μέσα από έναν χορό κυκλοφορίας μαύρου χρήματος και παραοικονομίας,  πλούσιους κατασκευαστές, κτηματομεσίτες, συμβολαιογράφους, υποθηκοφύλακες!!!  και διευθυντές τραπεζών, μέσω των bonus , που  λάμβαναν. 
     Μιλάμε για τον λαό,  που μέσα σε έναν ψεύτικο κόσμο ευμάρειας , που εξασφάλιζε , χάριν του ευρώ, η εύκολη και φτηνή δανειοδότηση ,  ψήφιζε φανατικά τον Κώστα Καραμανλή, τον πιο ανίκανο και άχρηστο πρωθυπουργό και τον στήριζε γιατί αισθάνθηκε εθνική ανάταση όταν η ποδοσφαιρική μας ομάδα απέκτησε το ευρωπαϊκό κύπελλο (αν δεν κάνω λάθος) και μέθυσε από εθνική υπερηφάνεια με την πρώτη θέση της Ελλάδας στην Eurovision , χάριν της οποίας κινητοποιήθηκαν, από τους ίδιους γελοίους τύπους , που σήμερα  εμφανίζουν εαυτούς ως ανάχωμα στον διαλυτικό ΣΥΡΙΖΑ,  ακόμη και οι πρεσβείες μας στο εξωτερικό. 
   Σε λίγες ημέρες θα κληθεί να ψηφίσει ο ίδιος λαός ,  που ψήφισε τον Γιώργο Παπανδρέου όχι για το "ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε", το οποίο κανένας δεν συγκράτησε, κανένας δεν πήρε στα σοβαρά και  σήμερα κανείς δεν θυμάται, ούτε για την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ τότε , που ο άχρηστος Καραμανλής εξήγγειλε σχεδόν την ολοσχερή κατάργηση φόρων, όπως αυτός επί των κληρονομιών,   αλλά για το "λεφτά υπάρχουν" , που τόσο άδικα μεγεθύνθηκε και χρεώθηκε στον Γιώργο Παπανδρέου μετεκλογικά.
   Αυτός ο λαός, λοιπόν,  που μάθαμε  τα τελευταία χρόνια σε έναν πλασματικό πλούσιο τρόπο ζωής και τώρα ακόμη δεν μπορούμε    να συμβιβαστούμε  με την ιδέα της προσγείωσης μας   σε ένα οικονομικό περιβάλλον ανάλογο του μεγέθους και των δυνατοτήτων μας , αν και θα έπρεπε , ύστερα από 2, 5 χρόνια δοκιμασίας, είναι απόλυτα φυσιολογικό σήμερα να βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση και να ψάχνει εναγώνια αλλά και στα τυφλά για μία  "τιμωρία" (όλων των άλλων, πλην του "κακού" εαυτού του  βέβαια) και για μία  "σωτηρία", για κάτι το "νέο", το οποίο η μόνη δύναμη, που σήμερα του το  προσφέρει, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. 
   Ο ΣΥΡΙΖΑ , λοιπόν , ως  πρώτη δύναμη των επόμενων εκλογών , είναι προ των πυλών. 
  Το κακό , όμως , είναι ότι όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι το αποτέλεσμα των εκλογών και πάλι δεν θα δώσουν λύση. Πλην όμως, ούτε κι αυτό, φοβάμαι, θα είναι ικανό να μας αλλάξει. 
  Τελικά στο προ 2,5 ετών τεθέν δίλημμα  από τον Γιώργο Παπανδρέου  "ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε"  , την απάντηση θα την δώσει ο ίδιος ο λαός σε λίγες ημέρες, με την ψήφο του. 
     Γιατί ...
άραγε να είναι η απάντηση αυτή διαφορετική από αυτές που μόνιμα δίνει τα τελευταία δεκαπέντε (15) χρόνια;