Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

ΤΣΙΠΡΑΣ: ΜΙΑ ΚΑΚΕΚΤΥΠΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ

Μετριότητα, που όσο περισσότερο εκτίθεται στην δημοσιότητα, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται. 

                                      


    Παρακολούθησα σήμερα το πρωί την συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στους δημοσιογράφους του ΑΝΤ1 Γιώργο Παπαδάκη και Στρατή Λιαρέλη και έμεινα κατάπληκτος  από την ρηχότητα και την ανεπάρκεια του ανδρός, που διεκδικεί να μας κυβερνήσει. 
   Κατ' αρχάς δεν περνάει απαρατήρητο το σύμπλεγμα μεγαλείου, από το οποίο διακατέχεται , αρκεί δε να επισημανθεί ότι , εκτός του ότι έχει μέχρι τώρα παρομοιάσει τον εαυτό του με τον αρχηγό υπερδύναμης του παρελθόντος,  που έχει το βαλιτσάκι με τα πυρηνικά, επιπλέον,  στην σημερινή συνέντευξή του, συνέκρινε τον εαυτό του με τον πρώην πρωθυπουργό της Ισπανίας Γκονζάλες και εμμέσως  και με τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, αδυνατώντας να βρει ένα παράδειγμα από την ελληνική ιστορία, που να είναι πιο κοντά στα δικά του μέτρα. 
    Ενώ εμφανίζει εαυτόν ως μέγα "διαπραγματευτή", την ίδια ώρα αποδεικνύεται, σε πολύ απλά πράγματα, το πόσο ανεπαρκής είναι. 
   Επιχείρησε να ρίξει λάσπη κατά των αντιπάλων του δύο ημέρες πριν από τις εκλογές λέγοντας ότι τους Σαμαρά και Βενιζέλο του "κρατάνε" (ποιοι άραγε;) εξαιτίας του σκανδάλου της SΙEΜΕΝS και έτσι αποσπάστηκαν οι υπογραφές τους υπέρ του μνημονίου, εκτόξευσε δηλαδή μία εντελώς φτηνή συκοφαντία συνωμοσιολογικής υφής , αποκαλύπτοντας  το άγχος του- το λιγότερο- για το αποτέλεσμα των εκλογών. 
   Την ίδια ώρα όμως , όταν ο δημοσιογράφος Λιαρέλης τον κάλεσε να γίνει πιο συγκεκριμένος , όχι μόνον ανέκρουσε πρύμναν αλλά και επιπλέον κατάπιε όλες τις βρωμιές, που μόλις είχε εκστομίσει, με το να μην αρνηθεί ότι, ενδεχομένως, ΚΑΙ ο ΣΥΝ είχε δεχθεί χορηγίες της SΙEΜΕΝS, απαντώντας σε σχετική παρατήρηση του Λιαρέλη όχι ότι "ποτέ ο ΣΥΝ δεν εισέπραξε χρήματα από την SΙEΜΕΝS αλλά , με την γνωστή φράση "όλα στο φως" !!!. 
   Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος  πιστεύει ότι , με τέτοια ανεπάρκεια, θα πάει να "διαπραγματευτεί" με άλλες 16 χώρες και θα κερδίσει!!!.

    Στο ίδιο μήκος κύματος έκανε γαργάρα τα όσα το κόμμα του είχε εκστομίσει εναντίον του Φώτη Κουβέλη περί "Καρατζαφέρη της Αριστεράς", φτάνοντας στο έσχατο σημείο κατάντιας να ισχυριστεί ότι αυτό ελέχθη από τον ίδιο (τον Τσίπρα) και αφορούσε τον εαυτό του !!!, για να αποκλείσει τον ΣΥΡΙΖΑ από κυβέρνηση με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις!!!.
 Κι όμως ο άνθρωπος αυτός διατείνεται ότι μπορεί να διαπραγματευτεί για την χώρα μας, παίζοντας στο πόκερ την τύχη της. 
    Επίσης, ενώ είχε , ως συνήθως, ισχυριστεί ότι δεν είναι δυνατόν να επιβληθεί στην Ελλάδα η αποχώρησή της από το ευρώ, ούτε συμφέρει του ξένους, γιατί θα σημάνει την καταστροφή και των ιδίων,  εντέλει παραδέχθηκε ότι αυτό είναι βέβαιο ότι θα  συμβεί!!!, εξέλιξη την οποία  θεώρησε ως βέβαιη λόγω τυχόν εμμονής στο μνημόνιο. Έτσι απέδειξε ότι όχι μόνον δεν έχει επεξεργασμένες , με βάση λογικές εκτιμήσεις, θέσεις αλλά και ότι καν δεν παρακολουθεί τους αντιπάλους του, γιατί διαφορετικά θα όφειλε να γνωρίζει ότι την βασική αυτή αντίφαση του ισχυρισμού του ΣΥΡΙΖΑ την έχει ήδη  επισημάνει ο Βενιζέλος και έτσι όφειλε ο Αλέξης Τσίπρας να είχε προετοιμαστεί και να μην πέσει στην αντίφαση, στην οποία πολύ έξυπνα τον παρέσυρε ο δημοσιογράφος Λιαρέλης. 
     Απ' όλη την συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα, τους μονολόγους, που επέβαλε και τον εκνευρισμό του, έδειξε ότι για κάποιο λόγο (είτε γιατί διαβλέπει την εκλογική ήττα του είτε  το αδιέξοδο της πολιτικής του είτε  και τα δύο μαζί) άρχισε να ρετάρει και να φανερώνει τις πραγματικές διαστάσεις της προσωπικότητάς του, που είναι αυτές της μετριότητας. 
   Τέλος αυτό , που με εντυπωσίασε , είναι ότι υιοθετεί δύο βασικά επιχειρήματα , που μέχρι τώρα διαλαλούσε ο κ. Σαμαράς, πριν να έλθει , αυτός ο τελευταίος, στην μοιραία γι' αυτόν σύγκρουση με την πραγματικότητα. Τα επιχειρήματα αυτά είναι τα εξής: α) ότι αποτελεί συστατικό της δημοκρατίας ένα κόμμα της αντιπολίτευσης να έχει όποια θέση θέλει και ότι καταλύει την δημοκρατία το να απαιτούν οι ξένοι από την αντιπολίτευση  να συντάσσεται με την πολιτική, που ακολουθεί η χώρα και τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει και β) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το τελευταίο ανάχωμα για την διατήρηση του πολιτικού συστήματος, γιατί εάν φθαρεί και αυτός, τότε δεν θα υπάρξει κανένα κόμμα για να εκφράσει την δυσαρέσκεια του κόσμου !!!. 
  Τα επιχειρήματα αυτά τα διακινούσε μέχρι εντελώς πρόσφατα ο Αντώνης Σαμαράς και τώρα τα υιοθετεί και ο Αλέξης Τσίπρας, προφανώς γιατί έρχεται σε επαφή με τα αδιέξοδα της πολιτικής του. 
   Όμως κάνει και πάλι λάθος. 
   Φυσικά και...
σε μία δημοκρατία η αντιπολίτευση μπορεί να έχει όποιες απόψεις θέλει. Όμως όσοι συναλλάσσονται με την χώρα, στην οποία βρίσκεται η αντιπολίτευση αυτή, έχουν κάθε δικαίωμα,  ιδίως όταν στην χώρα αυτή η αντιπολίτευση, που φιλοδοξεί να γίνει συμπολίτευση , διαλαλεί  ότι  δεν αναγνωρίζει τις δεσμεύσεις του κράτους, που έγιναν από την προηγούμενη πλειοψηφία, να αξιολογούν γενικά την χώρα και όχι μόνον την κυβέρνησή της και να ζητούν δεσμεύσεις και από την συμπολίτευση και από την αντιπολίτευση. 
   Εκεί, ακριβώς,  είναι που σπάει η τσάμπα μαγκιά των εκάστοτε αντιπολιτεύσεων , πριν από λίγο του Σαμαρά και σε λίγο του Αλέξη Τσίπρα. 
   Όσο δε για τα περί πάστας των αριστερών, που δεν ενδίδουν σε πιέσεις για υπογραφές (εννοώντας τις δηλώσεις μετανοίας) ,  που ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας, πρέπει να τονιστεί ότι , πέραν του ότι διαχώρισε , γι' άλλη μία φορά, τους έλληνες ανάλογα με τα πολιτικά φρονήματά τους σε περισσότερο ή λιγότερο θαρραλέους, σε κάθε περίπτωση δεν αποτελούν τίποτε περισσότερο από αερολογίες. Και αυτό όχι μόνον γιατί γι' άλλη μία φορά επιχειρήθηκε μία υπεραπλούστευση με την σύγκριση ανόμοιων καταστάσεων αλλά και γιατί , σε κάθε περίπτωση, όταν  οι αριστεροί  αρνούνταν να υπογράψουν δηλώσεις μετανοίας, το έκαναν εις βάρος του εαυτού τους και ίσως των οικογενειών τους
    Σήμερα , ο κ. Τσίπρας και οι υπογραφές του , δεν έχουν να κάνουν με την προσωπική τύχη του ιδίου ΑΛΛΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, κι αυτό αν ήδη δεν το έχει αντιληφθεί, θα του δοθεί η ευκαιρία να το κατανοήσει μετά τις εκλογές και με τον πιο σκληρό τρόπο. 
    Κατά συνέπεια ας πάψει ο κ. Τσίπρας να παριστάνει τον "γενναίο", γιατί ακόμη δεν ήλθε η ώρα να μετρήσει το μάλλον κοντό μπόι του με τις ευθύνες του αξιώματος (πρωθυπουργού ή αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης), που διεκδικεί. 
   Κι αν ήθελε να κερδίσει από την εμπειρία κάποιου άλλου, στην συγκεκριμένη συνέντευξη είχε μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία. 
   Μπορούσε να ρωτήσει τον δημοσιογράφο κ. Παπαδάκη, πως από "γενναίος" κι αυτός , την κρίσιμη στιγμή, που όφειλε να αποδείξει την γενναιότητά του και να προστατεύσει την κ. Κανέλλη, αντί να το πράξει , μέτραγε τις μπουνιές με "όχι". 
   Αμάν πια με τους τσάμπα μάγκες.  Τους βαρεθήκαμε.