Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ- ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

   Έναν άνθρωπο της αγοράς χρειάζεται το Υπουργείο Δικαιοσύνης- Όχι δικηγόρους και δικαστές




 Ένα απλό παράδειγμα απελευθέρωσης της παροχής δικηγορικών υπηρεσιών
   
   Αγανάκτηση εκφράζει  ο υπουργός δικαιοσύνης, κάθε φορά που  γίνεται λόγος για απελευθέρωση του δικηγορικού επαγγέλματος και εμφανίζεται να μην αντιλαμβάνεται σε τι μπορεί να συνίσταται αυτή. 
   Ας του δοθεί  , λοιπόν,...
ένα απλό παράδειγμα τού τι σημαίνει κλειστή αγορά και πως μπορεί ο ίδιος να εισηγηθεί προς την βουλή νομοθετικά μέτρα , για την απελευθέρωσή της. 
   Μια αγορά - εν προκειμένω των δικηγορικών υπηρεσιών- δεν είναι κλειστή μόνον όταν ο αριθμός των εισερχομένων σε αυτήν είναι περιορισμένος αλλά και όταν η οργάνωση της  λειτουργίας των δικαστηρίων υποχρεώνει τον καταναλωτή - λήπτη των συγκεκριμένων υπηρεσιών να απευθύνεται, για ορισμένες υποθέσεις,  σε έναν περιορισμένο αριθμό δικηγόρων -παρόχων αυτών των υπηρεσιών, γεγονός που αυξάνει την τιμή των υπηρεσιών λόγω του γνωστού κανόνα της προσφοράς και της ζήτησης ή τον εξαναγκάζει να χρησιμοποιεί , συμπληρωματικά, δεύτερο δικηγόρο ή , τέλος, όταν η οργάνωση της δικαιοσύνης οδηγεί στο να επιβαρύνει, με κόστος και χρήμα , την εργασία του ενός δικηγόρου , που προσλαμβάνει ο ενδιαφερόμενος, εξαιτίας χρονοβόρων γραφειοκρατικών διατυπώσεων, που είναι πολύ εύκολο να συντομευθούν. 
   Κλασικό παράδειγμα αυτού αποτελεί η παράσταση δικηγόρου σε δικαστήριο μακράν του τόπου της  επαγγελματικής εγκατάστασής του. 
  Όπως είναι σήμερα οργανωμένος ο τρόπος λειτουργίας των δικαστηρίων είναι σχεδόν αδύνατο για έναν δικηγόρο να χειριστεί μία υπόθεση σε δικαστήριο μακριά από την επαγγελματική εγκατάστασή του , αν δεν προσφύγει στις υπηρεσίες και άλλου δικηγόρου, που έχει την εγκατάστασή του πλησίον της έδρας του Δικαστηρίου ή αν ο ίδιος δεν υποβληθεί σε κόπο και δαπάνες, που θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν λαμβάνονταν κάποιες στοιχειώδεις πρόνοιες κατά την οργάνωση  των δικαστηρίων. 
     Έτσι ο ενδιαφερόμενος είναι υποχρεωμένος είτε να καταφύγει σε έναν δικηγόρο, πολλές φορές εντελώς άγνωστο σε αυτόν,  εγκατεστημένο πλησίον της έδρας του δικαστηρίου, γεγονός που , βέβαια, οδηγεί σε κλειστή αγορά, λόγω του περιορισμένου αριθμού των διαθέσιμων δικηγόρων  και αυτονόητη υπερτίμηση της τιμής των παρεχόμενων υπηρεσιών ή να καταφύγει σε έναν δικηγόρο της επιλογής του από οποιαδήποτε περιοχή της  χώρας, ο οποίος, όμως, θα είναι υποχρεωμένος να προσθέσει στο κόστος της εργασίας του και συνακόλουθα στην αμοιβή του είτε την αμοιβή ενός δεύτερου δικηγόρου, που βρίσκεται κοντά στην έδρα του δικαστηρίου είτε έξοδα και δαπάνες για την διενέργεια εργασιών, στο πλαίσιο της διεκπεραίωσης της υπόθεσης, μακριά από τον τόπο της επαγγελματικής εγκατάστασής του. 
   Να λοιπόν ένας νόμος, που θα μπορούσε να είχε εισηγηθεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης , εάν ήθελε να διευκολύνει την κινητικότητα των δικηγόρων σε όλη την χώρα, κάτι που θα οδηγούσε, βέβαια, στην μείωση του κόστους παροχής των δικηγορικών υπηρεσιών. 

"ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ 
ΑΡΘΡΟ ΜΟΝΟ 
  1) Οποιοδήποτε δικόγραφο και έγγραφο, απευθυνόμενο σε οποιοδήποτε δικαστήριο, δικαστή και  εισαγγελία , εκτός των προβλεπόμενων σε άλλες διατάξεις τρόπων κατάθεσης του, επιπλέον μπορεί να κατατεθεί εκτός της έδρας αυτών, στην γραμματεία οποιουδήποτε ειρηνοδικείου και πρωτοδικείου και αφού γίνει πάνω σε αυτό σχετική πράξη καταθέσεως. Το κατατεθέν δικόγραφο ή έγγραφο  διαβιβάζεται ταχυδρομικά,  την ίδια ημέρα της κατάθεσής του ή εφόσον αυτό δεν είναι εφικτό την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα,  στο δικαστήριο ή την εισαγγελία ή  τον δικαστή, που απευθύνεται, ταυτόχρονα δε με  την κατάθεση, ο γραμματέας που το παραλαμβάνει  ενημερώνει τηλεφωνικά την γραμματεία ή τον δικαστή στον οποίο απευθύνεται το δικόγραφο ή το έγγραφο, ο οποίος προβαίνει σε σχετική καταχώρηση σε ειδικό προς τούτο τηρούμενο βιβλίο. Εάν πρόκειται για αγωγή ή κλήση ή άλλο δικόγραφο , για το οποίο θα πρέπει να προσδιοριστεί ημερομηνία  συζήτησης  ή άλλης διαδικαστικής πράξης , ο γραμματέας, κατά την παραλαβή, επικοινωνεί τηλεφωνικά με την γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο απευθύνεται η αγωγή ή η κλήση ή το δικόγραφο γενικά  και αφού πληροφορηθεί τον προσδιορισμό, προβαίνει σε σχετική πράξη προσδιορισμού και χορηγεί αντίγραφο στον καταθέτη. Στις καταθέσεις με τον τρόπο, που παραπάνω ορίζεται, επιβάλλονται πρόσθετα τέλη, για την κάλυψη των εξόδων αποστολής και επικοινωνίας, τα οποία προσδιορίζονται με υπουργική απόφαση, μέχρι δε την έκδοση τέτοιας απόφασης πληρώνονται τα τέλη, που ισχύουν σήμερα για τις καταθέσεις αυτές. 
   2) Οι διάδικοι ή οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους λαμβάνουν  απλά αντίγραφα από οποιαδήποτε δικογραφία είτε τηλεομοιοτυπικά είτε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, σε τηλεομοιοτυπική συσκευή ή ηλεκτρονική διεύθυνσή , που οι ίδιοι θα υποδείξουν  με αίτηση τους , την οποία θα υποβάλουν με οποιοδήποτε τρόπο,  ακόμη και προφορικά  είτε στην γραμματεία του δικαστηρίου ή της εισαγγελίας, όπου βρίσκεται η δικογραφία είτε στην γραμματεία οποιουδήποτε πρωτοδικείου ή ειρηνοδικείου , που βρίσκεται εκτός της έδρας του δικαστηρίου και ο γραμματέας του οποίου ενημερώνει για την αίτηση τηλεφωνικά αμέσως την γραμματεία του δικαστηρίου ή της εισαγγελίας, στην οποία βρίσκεται η δικογραφία. Επίσης λαμβάνουν αντίγραφα από οποιαδήποτε δικογραφία από την γραμματεία του δικαστηρίου, όπου βρίσκεται η δικογραφία, μέσω οιουδήποτε ιδιώτη , τον οποίο θα ορίσουν με τον παραπάνω τρόπο. Στην περίπτωση της λήψης αντιγράφων τηλεομοιοτυπικά ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, επιβάλλονται πρόσθετα τέλη για την κάλυψη των εξόδων αποστολής των αντιγράφων , τα οποία προσδιορίζονται ανά σελίδα των εγγράφων , που αποστέλλονται , με υπουργική απόφαση, μέχρι δε την έκδοση τέτοιας απόφασης πληρώνονται τα τέλη, που τυχόν ισχύουν σήμερα" 
     Αλήθεια , τόσο δύσκολο θα ήταν για τον κ. Ρουπακιώτη να εισηγηθεί έναν τέτοιο νόμο, έτσι ώστε να μην είναι υποχρεωμένος ένας δικηγόρος  , για μία απλή κατάθεση δικογράφου ή εγγράφων, εκτός του τόπου της επαγγελματικής εγκατάστασής του ή για να λάβει ένα αντίγραφο πρακτικών , έτσι ώστε να συντάξει την προσθήκη του επί των προτάσεών του, να διανύει , πολλές φορές, εκατοντάδες χιλιόμετρα ή να επιβαρύνεται με το κόστος πρόσληψης άλλου δικηγόρου για μία απλή δουλειά  και έτσι  να ενισχυθεί η κινητικότητα στο δικηγορικό επάγγελμα, η οποία συνιστά άνοιγμα του; 
   Τι τον εμποδίζει να σκεφτεί μία τέτοια ρύθμιση; 
   Αν υπουργός δικαιοσύνης ήταν ένας επιχειρηματίας και γενικά  ένας  άνθρωπος της αγοράς, είμαι σίγουρος ότι θα το σκεφτόταν. 
   Απορώ δε γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου δεν  τόλμησε να διορίσει έναν άνθρωπο της αγοράς  έστω και υφυπουργό δικαιοσύνης, αρμόδιο για θέματα οργάνωσης των δικαστηρίων. 
   Τέτοιοι άνθρωποι λείπουν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, όχι άνθρωποι που προέρχονται από τον επαγγελματικό χώρο , που συνδέεται με την δικαιοσύνη και που δέσμιοι του παρελθόντος και των συνηθειών τους, πιστεύουν ότι επιτελούν το καθήκον τους με το να υπηρετούν τους εμπλεκόμενους επαγγελματικά με την δικαιοσύνη (δικαστές, δικηγόρους , δικαστικούς γραμματείς και σωφρονιστικούς υπαλλήλους), ενώ οφείλουν να υπηρετούν τον ελληνικό λαό και να προωθούν ό,τι μπορεί να απελευθερώσει και αναπτύξει την οικονομία. 
ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΕΔΩ