Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

ΛΙΣΤΑ ΛΑΓΚΑΡΝΤ ΚΑΙ "ΑΝΩΤΑΤΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ".ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΑΝΩΤΑΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ (ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ), ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΑΣ

   Παρακολουθώντας  το "ρεπορτάζ" του MEGA στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων σήμερα (3.10.2012) για την περίφημη πια  "Λίστα Λαγκάρντ" , άκουσα την δημοσιογράφο να μεταφέρει απόψεις "ανωτάτων δικαστών", σύμφωνα με τις οποίες οι δικαστές αυτοί φέρονται να  παραδέχονται ότι θα ήταν παράνομη η επεξεργασία της περίφημης λίστας.
   Και φυσικά δεν  θα μπορούσαν να ισχυριστούν το αντίθετο, αφού, μεταξύ άλλων,  το άρθρο 22 του Ν. 2472/1997 είναι σαφές  και προβλέπει ότι  μία τέτοια επεξεργασία, εντός της Ελλάδας ενεργούμενη, συνιστά έως και κακούργημα, επισείοντας, για όσους θα την επιχειρούσαν, πολυετείς ποινές καθείρξεως  καθώς και εξοντωτικές χρηματικές ποινές , ενώ ταυτόχρονα τα αποτελέσματα της  δεν θα μπορούσαν να ληφθούν υπ' όψη , διότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε απαγορευμένη χρήση παράνομου αποδεικτικού μέσου (όπως π.χ. συμβαίνει με τις μαγνητοταινίες τηλεφωνικών υποκλοπών, τις εκθέσεις κατ' οίκον έρευνας, χωρίς την παρουσία αντιπροσώπου της δικαστικής αρχής, ακόμη κι αν συναινεί στην έρευνα ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, την λήψη κατάθεσης μάρτυρα από ύποπτο, χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις σχετικά με τα δικαιώματα του κατηγορουμένου και τόσες άλλες περιπτώσεις, για τις οποίες επανειλημμένως έχουν κρίνει τα δικαστήρια, με αποτέλεσμα να έχει διαμορφωθεί μία πλουσιότατη νομολογία).
   Όλα δε τα παραπάνω αναφέρονται, εντελώς ανεξάρτητα από την ζημιά, που θα μπορούσε να προκαλέσει στις διεθνείς σχέσεις της χώρας μία τέτοια ενέργεια, όπως στις εν εξελίξει ευρισκόμενες διαπραγματεύσεις με την Ελβετία, για την φορολόγηση των τραπεζικών καταθέσεως ελλήνων πολιτών, που τηρούνται σε τράπεζες της Ελβετίας. 
    Πλην όμως (εδώ έρχεται  το "όμως") οι ίδιοι ανώτατοι δικαστικοί φέρονται , σύμφωνα με τους δημοσιογράφους του δικαστικού ρεπορτάζ, να αναφέρουν ότι : α) θα μπορούσε να αλλάξει ο νόμος (εδώ οι άνθρωποι πολιτικολογούν ασύστολα, γιατί η κρίση περί του εάν είναι αναγκαίο ή μη να αλλάξει ένας νόμος εμπίπτει στο πεδίο της αρμοδιότητας της  νομοθετικής εξουσίας, η οποία, κατά το σύνταγμα, έχει ανατεθεί στην βουλή και όχι στους δικαστές  , στους οποίους, ως φορείς της δικαστικής εξουσίας, δεν  πέφτει κανένας απολύτως λόγος επί του θέματος , πέραν του ότι είναι αμφίβολο αν ήταν δυνατή μία τέτοια νομοθετική μεταβολή , διότι η σχετική ελληνική νομοθεσία έχει θεσπιστεί σε συμμόρφωση προς την ευρωπαϊκή νομοθεσία ) , β) ότι θα μπορούσε η λίστα αυτή να αποσταλεί "ανωνύμως" στις δικαστικές αρχές!!!, δηλαδή κρατικοί λειτουργοί, όπως ο Υπουργός Οικονομικών ή ο Ειδικός Γραμματέας του ΣΔΟΕ,  να κινηθούν στο σκοτάδι, προς καταστρατήγηση του νόμου  και να παρανομήσουν "ανωνύμως" (αλήθεια και οι δικαστές κάνουν τα ίδια;)  και γ) να γίνει "άτυπη", δηλαδή παράνομη, επεξεργασία της λίστας αυτής,  χωρίς όμως αυτή να εμφανιστεί "επίσημα", κάτι, που , ως φαίνεται και υπονοείται , πράγματι έγινε, έστω κι αν, για ευνόητους λόγους, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να το παραδεχθούν Βενιζέλος και Διώτης
    Εγώ αρνούμαι να πιστέψω ότι τέτοιες απόψεις προέρχονται από ανώτατους δικαστές
    Γιατί σε μία τέτοια περίπτωση,...
αν δηλαδή "ανώτατοι δικαστές" γίνονται φορείς τέτοιων απόψεων ή και προτροπών, τότε δεν είναι καθόλου τυχαίο το πως έφτασε  το κράτος μας στο σημερινό κατάντημα... 
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ