Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ: ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΟΧΗ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΧΟΥΝΤΑ

Λίγο αργά δεν "θυμήθηκε" ο Μανώλης Γλέζος να διατυπώσει αυτές τις απλές αλήθειες;




     Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού UNFOLLOW (τεύχος 17- Μάιος 2013) φιλοξενείται μία συνέντευξη του Μανώλη Γλέζου , όπου ο συνεντευξιαζόμενος ερωτάται εάν σήμερα, λόγω μνημονίου,  έχουμε "κατοχή" ή "χούντα" και ο Μανώλης Γλέζος απαντά κατηγορηματικά "όχι".
    Το συγκεκριμένο τμήμα της συνέντευξης έχει ως εξής: 
    "Δημοσιογράφος: Έχουμε κατοχή;
    Μ Γλέζος: Δεν έχουμε κατοχή, αλλά ο εχθρός είναι η τρόικα και είναι φανερός. Προσπαθούν να τον κρύψουν , αλλά δεν μπορούν. Στην Κατοχή έβλεπα κάθε μέρα στο Μεταξουργείο νεκρούς όταν έβγαινα από την πόρτα, δεν είναι Κατοχή, είναι αυτό που είναι
   Δημοσιογράφος:Στις κινητοποιήσεις συχνά επανερχόμενο σύνθημα είναι το έχουμε χούντα
   Μ Γλέζος: Δε έχουμε χούντα. Η χούντα ήρθε και με έπιασε τη νύχτα στο σπίτι."  
   Έπρεπε να σαρωθεί το πολιτικό σκηνικό, ο αντικοινοβουλευτισμός να αποκτήσει σημαντικό έρεισμα στην κοινωνία και ισχυρή εκπροσώπηση στην βουλή και ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω και πράξεων βίας, κατά στελεχών, κυρίως κυβερνητικών,  του ΠΑΣΟΚ,  να γίνει δεύτερο κόμμα από απόψεως κοινοβουλευτικής δύναμης , για να "θυμηθεί" ο Μανώλης Γλέζος τις παραπάνω απλές αλήθειες. 
    Ο Μανώλης Γλέζος ο οποίος, μην ξεχνάμε , ήταν από τους συνηγόρους των πράξεων βίαιας, που επικράτησαν την 28η Οκτωβρίου του 2011 στους χώρους των παρελάσεων, όταν ο Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, εξασφάλιζαν για την Ελλάδα νέα χρηματοδότηση, με πολύ χαμηλό επιτόκιο,  και μία από τις μεγαλύτερες , στην ιστορία , διαγραφές  κρατικού χρέους,  η οποία  κυριολεκτικά μας διέσωσε από πολύ σοβαρά δεινά.
   Απλές αλήθειες, τις οποίες, βέβαια, ακόμη και τώρα, ο Μανώλης Γλέζος διατυπώνει όχι μέσω της τηλεόρασης, όπου συχνά - πυκνά προσκαλείται και όπου οι απόψεις του λαμβάνουν μεγάλη δημοσιότητα αλλά μέσω μίας συνέντευξης σε ένα μάλλον μικρής κυκλοφορίας περιοδικό. 
    "Κάλιο αργά, παρά ποτέ", θα έλεγε κανείς. 
     Όμως εδώ δεν ισχύει αυτό. Γιατί , ...
πολύ απλά, δεν πρέπει να ξεχάσουμε τόσο εύκολα  τα δύο χρόνια της διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου , περίοδο κατά την οποία  μία νόμιμη κοινοβουλευτική κυβέρνηση αντιμετωπίστηκε με πράξεις βίας και  οργανωμένης επικοινωνιακής αποδόμησης από ετερόκλητα κέντρα πολιτικής και οικονομικών συμφερόντων και τελικά ανατράπηκε, για να έλθει η χώρα μας σε μία κατάσταση , όπου διατηρούνται και διευρύνονται τα θετικά αποτελέσματα της διακυβέρνησης εκείνης της περιόδου αλλά και ταυτόχρονα η χώρα οπισθοδρομεί , με την επιστροφή σε έναν ξεκάθαρο δεξιό τρόπο διακυβέρνησης , υπό την ανοχή , αν όχι συνέργεια, των Βενιζέλου και Κουβέλη, που αυτοί παρέσχαν προς την ΝΔ, με αντάλλαγμα, μεταξύ άλλων,  την διανομή, μεταξύ των τριών κομμάτων , των κρατικών θέσεων, που θα έπρεπε να επανδρωθούν μέσω των διαδικασιών της ανοικτής διακυβέρνησης και όχι με στενά κομματικά κριτήρια.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ