Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

ΙΔΡΥΤΙΚΑ ΜΕΛΗ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ (ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ) ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΙ Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΗΔΡΕΥΣΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΘΩΩΣΕ;

Ετίθετο ή όχι θέμα αυτοεξαίρεσής του;










      ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟ:
     Όλοι γνωρίζουμε ότι ο ηγούμενος της ΙΜΜ Βατοπεδίου κ. Εφραίμ, στο πλαίσιο της υπόθεσης, που ονομάζεται "σκάνδαλο Βατοπεδίου" , καταδικασθείς δύο φορές  από το Πενταμελές Εφετείο Θράκης, με τις υπ' αριθμούς 208/2010 και 83/2012 αποφάσεις του, για τα αδικήματα της ηθικής αυτουργίας σε  παράβαση καθήκοντος (άρθρο 259 ΠΚ) και παραβίαση του δικαστικού απορρήτου (άρθρο 251 ΠΚ), πέτυχε, και τις δύο φορές , την αναίρεση των καταδικαστικών αποφάσεων από το Ζ’ Τμήμα του Αρείου Πάγου, του οποίου προέδρευε ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου κ.  Νικόλαος Ζαϊρης, την δεύτερη φορά μάλιστα αθωώθηκε από τον Άρειο Πάγο τελειωτικά.
    Οι αποφάσεις αυτές είναι οι υπ’ αριθμούς 28/2012  και 966/2012 (εδώ).
     ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΔΕΥΤΕΡΟ:
     Στις 4.4.2001 ένας ολιγομελής κύκλος ανθρώπων, εν συνόλω μόλις είκοσι επτά (27) , σύστησαν μία εταιρεία , μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα , την «Εταιρία των φίλων του Αγίου Νικολάου Μύρων», με σκοπό πολιτιστικό- θρησκευτικό , κάτι , δηλαδή, σαν πολιτιστικό σύλλογο.
 Προς τούτο υπέγραψαν το από 4.4.2001 συστατικό έγγραφο της εν λόγω εταιρίας, που καταχωρήθηκε στα βιβλία εταιρειών του πρωτοδικείου Αθηνών στις 9.5.2001, με αριθμό 237 (το συστατικό έγγραφο εδώ). 
    Το ίδιο το συστατικό έγγραφο προβλέπει τακτικές μεταξύ τους επαφές, αφού προβλέπει την  δύο φορές ,τουλάχιστον, τον χρόνο συνεδρίασή τους αλλά και την διοργάνωση εκδηλώσεων (προσκυνήματα- ταξίδια στην Βασιλική του Αγίου Νικολάου των Μύρων, ομιλίες, ημερίδες, συνέδρια προβολής του Αγίου και Ιερού Ναού κλπ) , στις οποίες, όπως είναι αυτονόητο, συμμετέχουν τα μέλη της εταιρείας. 
   Η εταιρεία αυτή εξακολούθησε , αν όχι μέχρι σήμερα, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα,  αφού μέχρι και πριν από λίγο καιρό (18.1.2013) , δεν είχε καταχωρηθεί  στο πρωτοδικείο Αθηνών έγγραφο παύσεως των εργασιών της, σύμφωνα με το υπ’ αριθμό πρωτοκόλλου 3103/2013 πιστοποιητικό του πρωτοδικείου Αθηνών (εδώ)  και στο άρθρο 4 του καταστατικού της ορίζεται ότι «η διάρκεια της εταιρίας είναι πενταετής …Αν η δράση της εταιρίας συνεχίζεται και μετά την πάροδο της ως άνω διάρκειας της, θα θεωρείται ότι ανανεώθηκε σιωπηρά για αόριστο χρόνο».
       ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΤΡΙΤΟ:
     Μεταξύ των είκοσι επτά (27) αυτών ανθρώπων, κατά νομική ακριβολογία συνεταίρων,  ήταν ο «Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Βατοπεδίου Αγίου Όρους Γέροντας Εφραίμ Βατοπεδινός (Ιερά Μονή Βατοπεδίου Άγιον Όρος» και ο «Ζαϊρης Νικόλαος του Παύλου, εφέτης».   
       ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΤΕΤΑΡΤΟ:
     Όπως είναι γνωστό , σύμφωνα με το άρθρο 23 παρ. 3 Κ.Ποιν.Δ., εκτός των στο άρθρο 14 του ιδίου Κώδικα αναγραφόμενων λόγων αποκλεισμού, με τη συνδρομή κάποιου των οποίων, τα δικαστικά πρόσωπα, που αναφέρονται σ' αυτό, δεν δύνανται να ασκήσουν τα καθήκοντά τους ως και του στο επόμενο 15 εδ. 1 λόγου εξαιρέσεως, που επιβάλλει επίσης την αποχή αυτών από την ενάσκηση των καθηκόντων τους σε ορισμένη υπόθεση, περίπτωση τέτοιας αποχής εμφανίζεται, επίσης και όταν σοβαροί λόγοι ευπρέπειας επιβάλλουν αυτή.
     Ο όρος "ευπρέπεια"...
περιέχει κρίση αντικειμενική, ενώ η "ευθιξία" είναι ιδιότητα του ατόμου. Η εξαντλητική απαρίθμηση των σοβαρών λόγων ευπρεπείας είναι αδύνατη γιατί, εάν και πότε υπάρχουν τέτοιοι λόγοι, είναι ζήτημα πραγματικό, για το οποίο θα κρίνει κάθε φορά το αρμόδιο Δικαστήριο ή Συμβούλιο, που επιλαμβάνεται του θέματος, κατά τις κρατούσες δεοντολογικές αντιλήψεις. Γενικά τέτοιοι λόγοι ευπρεπείας συντρέχουν, όταν η συμμετοχή του δικαστικού λειτουργού στην εκδίκαση συγκεκριμένης υποθέσεως μπορεί να δώσει αφορμή σε δυσμενές για αυτόν σχόλιο για την αντικειμενική και ανεπηρέαστη, από ο,τιδήποτε και οποιονδήποτε, διερεύνησή της, σε τρόπο ώστε να τίθεται σε αμφιβολία η ελεύθερη και μη προκατειλημμένη κρίση του.(ΑΠ 1623/2010).

    Μεταξύ άλλων έχει κριθεί ότι ως τέτοιος λόγος ευπρέπειας , για τον οποίο ο δικαστικός λειτουργός οφείλει να εξαιρεθεί σε κάποια υπόθεση, μπορεί να θεωρηθεί και η , περισσότερο της απλής, γνωριμία του δικαστικού λειτουργού με τον διάδικο ή τον συνήγορό του (ΑΠ 549/2009). 
    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ
      Εν όψει όλων των ανωτέρω, και χωρίς καμία διάθεση μείωσης ή επίκρισης του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου κ. Νικολάου Ζαϊρη, εφόσον πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, με  τον προαναφερόμενο συνιδρυτή της  παραπάνω μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα εταιρείας (εδώ ας διατηρηθεί μία επιφύλαξη, αν και θα πρόκειται πράγματι για διαβολική σύμπτωση να πρόκειται για δικαστή με το ίδιο και επώνυμο) ,  τίθεται το ερώτημα: 
   Όφειλε ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Νικόλαος Ζαϊρης να ζητήσει να εξαιρεθεί της συνθέσεως , η οποία θα έκρινε την υπόθεση του Ηγουμένου της ΙΜΜ Βατοπεδίου κ. Εφραίμ, λόγω της κοινής συμμετοχής τους στην παραπάνω πολιτιστικού-θρησκευτικού σκοπού εταιρεία;
   Στο παραπάνω ερώτημα ας επιχειρήσει ο καθένας την απάντηση ρωτώντας το εαυτό του: εάν ο ίδιος είχε μία αντιδικία με έναν οποιοδήποτε από τα ιδρυτικά μέλη της παραπάνω εταιρείας, θα εμπιστευόταν ανεπιφύλακτα  να την εκδικάσει ο κ. Νικόλαος Ζαϊρης, που είναι ιδρυτικό μέλος της ίδιας εταιρείας; 
   Τα συμπεράσματα ανήκουν στον καθένα.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ