Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΡΑΓΕ ΑΝΑΚΡΙΤΕΣ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ;

 Με νομικούς ακροβατισμούς και σοφιστείες δρομολογείται ο εγκλεισμός στην φυλακή όλων των μελών μιάς κοινοβουλευτικής ομάδας και η απαγόρευση ενός κόμματος  Ολόκληρο το πόρισμα εδώ   
     Στην σημερινή ηλεκτρονική έκδοση της "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ" , παρατίθεται απόσπασμα από το περίφημο "πόρισμα" των ανακριτριών της υπόθεσης της "ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ" (πρόκειται για το έγγραφο, με το οποίο ζητείται η άδεια της βουλής, για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, κυρίως αυτών, που δεν βρίσκονται στην φυλακή, όπου , όπως φαίνεται, τάχιστα οδηγούνται και αυτοί,  λίγες μόνον μέρες πριν από τις αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές !!!) , όπου γράφεται κατά λέξη:
     "Σε μια τέτοια περίπτωση, όσοι άσκησαν το ατομικό δικαίωμα της ίδρυσης και λειτουργίας κόμματος έχουν ήδη προβεί σε καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, επειδή επιδιώκουν σκοπούς διαφορετικούς από την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Συνεπώς, ο Ελληνας ποινικός δικαστής δικαιούται να αποδώσει την κακουργηματική κατηγορία της ένταξης, συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση και της διεύθυνσης αυτής σε βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου, οι οποίοι αποτελούν την ηγετική ομάδα εγκληματικής οργάνωσης που λειτουργεί, κατ’ επίφαση, ως πολιτικό κόμμα».
    Ειλικρινά δεν γνωρίζω την νομική επάρκεια των κυρίων ανακριτριών , ούτε τα πολιτικά φρονήματά τους ,αν και για μία από αυτές έχουν ακουστεί πολλά από την πλευρά της Χρυσής Αυγής.         
     Όμως πραγματικά με εντυπωσιάζει το εξής: η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, η οποία υπενθυμίζεται, αν και δεν αναφέρεται στην παραπάνω περικοπή από το "πόρισμα", ότι οδηγεί στην απαγόρευση άσκησής του δικαιώματος αυτού, εν προκειμένω της ίδρυσης και λειτουργίας πολιτικού κόμματος !!!,  αν και συνταγματικά κατοχυρωμένη (άρθρο 25 παρ. 3 του Συντάγματος),  είναι μία αόριστη νομική έννοια, μη επαρκώς αποσαφηνισμένη, η εξειδίκευση της οποίας από τα δικαστήρια, κάθε φορά , δημιουργεί σοβαρές ερμηνευτικές δυσχέρειες. 
  Είναι χαρακτηριστικό ότι  στο πεδίο του δικονομικού δικαίου της πολιτικής (και όχι ποινικής) δίκης , έπρεπε να περάσει πολύς καιρός, μέχρι  η νομολογία να υιοθετήσει  ότι η αρχή της καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος είναι εφαρμοστέα και εκεί και πάλι, ίσως, όχι με ομοφωνία.     
        Και βέβαια η εφαρμογή της αρχής αυτής είναι εντελώς άγνωστη στο ποινικό δίκαιο, ουσιαστικό και δικονομικό, ιδίως ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή διατάξεων, που αφορούν την δίωξη  ενός προσώπου για την διάπραξη ενός αδικήματος και την άσκηση των υπερασπιστικών δικαιωμάτων ενός κατηγορουμένου, όπου η ερμηνεία των σχετικών διατάξεων, με βάση την παραπάνω αρχή, είναι αδιανόητη.  
       Πως , λοιπόν, δύο ανακρίτριες τολμάνε να μεταφέρουν  την παραπάνω αρχή όχι μόνον στον χώρο του ποινικού δικαίου αλλά και στο πεδίο   των πολιτικών ελευθεριών, όπου η άσκηση των δικαιωμάτων πρέπει να είναι απόλυτη, χωρίς ερμηνεία των σχετικών προς αυτές διατάξεων  με βάση αόριστες νομικές έννοιες  και όπου, φυσικά,  εντάσσεται η ίδρυση και λειτουργία ενός πολιτικού κόμματος και να ισχυρίζονται ότι η ίδρυση ενός πολιτικού κόμματος μπορεί να συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, το οποίο έτσι θα πρέπει να απαγορευτεί;
    Και να ισχυρίζονται, παραπέρα,  κατ'  επίκληση της παραπάνω αρχής της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος , ότι μόνον η συμμετοχή κάποιου στην κοινοβουλευτική ομάδα ενός κόμματος, συνιστά διεύθυνσης  εγκληματικής οργάνωσης, εισάγοντας έτσι εμμέσως, στον χώρο του ποινικού δικαίου, την έννοια της συλλογικής ποινικής ευθύνης;
  Εξυπακούται ότι , με την ίδια  λογική, διαπράττουν το αδίκημα της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση και όλα τα μέλη  του κόμματος αυτού, που μπορεί να είναι και χιλιάδες πολίτες σε όλη την χώρα (κάτι , που , ούτως ή άλλως, ευθέως δέχεται το εν λόγω "πόρισμα"!!! )αλλά και ίσως να θεωρηθούν άμεσοι συνεργοί τους  , δια της ψυχικής συνδρομής, που παρέχουν στα μέλη της οργάνωσης αυτής, όσοι  απλώς δημόσια υποστηρίζουν το κόμμα αυτό!!! 
   Μήπως, θα πρέπει , άραγε, να κατασκευαστούν τάχιστα πολλές νέες φυλακές, για να εγκλειστούν σε αυτές τα στελέχη και τα μέλη της Χρυσής Αυγής καθώς επίσης και οι απλοί οπαδοί της , που επιχειρούν να διαδώσουν τις ιδέες της και να διευρύνουν την εκλογική επιρροή της;
   Και κάτι ακόμη εξίσου σημαντικό: ο ανακριτής, παρά το ότι έχει αποκληθεί ως "ο ισχυρότερος άνθρωπος στον κόσμο", λόγω της εξουσίας, που έχει επί των κατηγορουμένων, τους οποίους, ιδίως κατά το παρελθόν, μπορούσε να στείλει στην φυλακή με μεγάλη ευκολία , έστω κι αν στην συνέχεια αθωώνονταν (υπενθυμίζεται ότι η χώρα μας έχει ρεκόρ αδίκως προφυλακισθέντων  λόγω δικαστικής πλάνης!) , στην πραγματικότητα  έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες, μέσα στις οποίες ασφαλώς και δεν εντάσσεται η κρίση περί της νόμιμης ύπαρξης ή μη πολιτικών κομμάτων.
   Με άλλα λόγια οι ανακριτές δεν έχουν την δικαιοδοσία ούτε να εγκρίνουν την ίδρυση κομμάτων, ούτε να ανακαλούν την λειτουργία τους.  
   Που το βρήκαν οι συγκεκριμένες ανακρίτριες το δικαίωμα να εκφέρουν απόψεις περί της νομιμότητας ή μη της ύπαρξης και λειτουργίας κομμάτων; 
   Φλυαρία , επιπολαιότητα ή κάτι βαθύτερο αποδεικνύει η παραπάνω αναφορά; 
   Σημειωτέον ότι κάτι παρόμοιο  συνέβη και στο έγγραφο, που απεστάλη στην βουλή για την παροχή αδείας προς άσκηση ποινικής δίωξης στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης, από τους πρωτοδίκες ανακριτές , που χειρίζονταν την υπόθεση πριν την αναλάβουν οι εφέτες ανακρίτριες , οι οποίοι έκαναν λόγο για το αδίκημα της "εσχάτης προδοσίας" , χωρίς όμως να ζητούν την άδεια για να ασκηθεί  δίωξη για το αδίκημα αυτό!!!.     
   Και το σοβαρότερο: όπως μας θύμισε η αίτηση εξαιρέσεως, την οποία υπέβαλε ο Ηλίας Κασιδιάρης, η ανακρίτρια κ. Κλάπα κατά το παρελθόν, στο πλαίσιο της υπόθεσης για τα κυκλώματα των φυλακών Κορυδαλλού,  διέταξε την προσωρινή κράτηση και έστειλε στην φυλακή ανθρώπους , οι οποίοι εν συνεχεία απαλλάχθηκαν και σήμερα δεν υπάρχει καμία σκιά εις βάρος τους.
    Όμως η κ. Κλάπα τους έστειλε στην φυλακή !!!
  Αυτό δεν αναφέρεται για να μειωθεί η επαγγελματική επάρκεια της κ. Κλάπα, αλλά για να καταδειχθεί ότι ένας δικαστής, ιδίως ένας ανακριτής , που χειρίζεται το όχι ώριμο ακόμη στάδιο μίας ποινικής υπόθεσης, είναι πολύ πιθανό - και ανθρώπινο- να υποπέσει σε σφάλμα. 
   Από που, λοιπόν, οι κυρίες ανακρίτριες είναι τόσο σίγουρες για την ορθότητα της κρίσης τους, σε βαθμό που να θέλουν να αλλοιώσουν σοβαρά την λειτουργία της βουλής (μέχρι και ανατρέποντας τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς στις ψηφοφορίες) και να οδηγήσουν ακόμη και στην αδυναμία ουσιαστικής  συμμετοχής στελεχών  ενός κόμματος στις επικείμενες αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές, στερώντας ένας μέρος του ελληνικού λαού από την εκπροσώπησή του και αλλοιώνοντας έτσι σημαντικά την λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος στην χώρα μας;
   Από που αντλούν το δικαίωμα, την αυτοπεποίθηση και το θάρρος (όχι θράσος) οι κυρίες ανακρίτριες για κάτι τέτοιο; 
   Και ναι μεν η Χρυσή Αυγή, λόγω των ξεκάθαρων ναζιστικών αναφορών της, για το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού είναι απεχθής (όπως, όμως, αναλόγως είναι πολύ συμπαθής σε ένα άλλο, διόλου ευκαταφρόνητο, κομμάτι του λαού , που κάποιοι βολεμένοι αποκαλούν περιφρονητικά "λαουτζίκο", προσφέροντας έτσι τις χειρότερες υπηρεσίες προς την δημοκρατία, για την οποία, κατά τ' άλλα τάχα, κόπτονται) και άρα εύκολος στόχος για την πειραματική εφαρμογή μεθοδεύσεων σε σχέση με την απαγόρευση πολιτικών κομμάτων, διότι οι περισσότεροι είτε θα χαρούν είτε θα παραμείνουν αδιάφοροι προς την τυχόν  απαγόρευση της Χρυσής Αυγής , πλην όμως η απαγόρευση της ίδρυσης και διατήρησης της λειτουργίας  ενός κόμματος, υπό την επίκληση της αρχής , που απαγορεύει την καταχρηστική άσκηση δικαιώματος  και η δίωξη για κακούργημα πολιτών μόνον και μόνον λόγω της  συμμετοχής τους  στο κόμμα αυτό, ΔΕΝ ΑΝΟΙΓΕΙ ΑΠΛΩΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΛΛΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ , αλλά έχει ήδη παραβιάσει σημαντικά την λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος ΣΗΜΕΡΑ.       
    Το τι θα ψηφίσει ο κάθε πολίτης στις επόμενες εκλογές...
είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά του να το αποφασίσει ο ίδιος. 
    Το δικαίωμά του αυτό  το Σύνταγμα δεν  το έχει αφαιρέσει ακόμη από τον έλληνα πολίτη, για να το  εκχωρήσει σε  οποιονδήποτε  ανακριτή.