Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΙΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ κ. ΝΤΟΓΙΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΟ ΤΗΣ ΧΟΡΗΓΗΘΕΙΣΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

  Η ερμηνεία , που δίνει ο κ. Εισαγγελέας στο άρθρο 62 του Συντάγματος, είναι εντελώς αυθαίρετη και δίνει την εικόνα εφευρήματος  , κατασκευασθέντος ,μόνον και μόνον, για να αποφευχθεί η κήρυξη απόλυτης ακυρότητας, η οποία θα εμπόδιζε την άσκηση ποινικής δίωξης κατά  βουλευτών της Χρυσής Αυγής  και την εν συνεχεία προσωρινή κράτησή τους.  
  Στην αμέσως  προηγούμενη ανάρτηση παρατίθεται αυτούσια η πρόταση του Εισαγγελέα κ. Ντογιάκου προς το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών σε σχέση με την υπόθεση της Χρυσής Αυγής. 
  Εξυπακούεται ότι δεν είναι δυνατή η συνολική κρίση της από κάποιον , που δεν έχει μελετήσει την δικογραφία. 
   Όμως μεμονωμένα σημεία της ασφαλώς και μπορούν να κριθούν , με βάση τους γενικά παραδεγμένους νομικούς κανόνες σε συνδυασμό με γεγονότα , που είτε γίνονται δεκτά από αυτήν την ίδια την πρόταση είτε είναι κοινώς γνωστά σε  όλους. 
   Με βάση, λοιπόν, τις παραπάνω αρχές, στο παρόν ιστολόγιο θα σχολιαστούν ορισμένα σημεία της παραπάνω πρότασης, που πράγματι προκαλούν για τις θέσεις , που διατυπώνει ο κ. Εισαγγελέας. 
     Και ας αρχίσουμε από το πρώτο θέμα: 
  Όπως προκύπτει από την ίδια την εισαγγελική πρόταση, ορισμένοι από τους κατηγορουμένους και συγκεκριμένα βουλευτές, κατά των οποίων α) η , αρχικά  in rem ασκηθείσα, ποινική δίωξη για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και διεύθυνσή της, δηλαδή για διαρκές και άρα αυτόφωρο κακούργημα, προσωποποιήθηκε  σε μεταγενέστερο των αρχικών συλλήψεων στάδιο και συγκεκριμένα κατά το στάδιο, που την ανάκριση την διενεργούσαν Εφέτες Ανακρίτριες, ύστερα από σχετική απόφαση της Ολομέλειας του Εφετείου Αθηνών και β) ασκήθηκε, κατά το παραπάνω μεταγενέστερο στάδιο, συμπληρωματική ποινική δίωξη για νέα κακουργήματα , όχι όμως αυτόφωρα,  προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι δεν χορηγήθηκε σύννομα η άδεια της Ολομέλειας της Βουλής για την δίωξή τους, λόγω του ότι αυτή δεν χορηγήθηκε εντός της από το άρθρο 62 του Συντάγματος προβλεπόμενης τρίμηνης προθεσμίας από την διαβίβαση της αίτησης του Εισαγγελέα ,για την χορήγηση άδειας από την Βουλή, προς άσκηση  ποινικής δίωξης,  στον Πρόεδρο της Βουλής , αλλά μετά την εκπνοή της προθεσμίας αυτής ,  με αποτέλεσμα να μην είναι νόμιμη η κατ' αυτών δίωξη, με βάση την οποία εν συνεχεία κάποιοι απ' αυτούς, μετά την απολογία τους στην ανακρίτρια,  κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι.  
   Υπενθυμίζεται ότι με βάση την παραπάνω συμπληρωματική δίωξη , βρέθηκαν προσωρινά κρατούμενοι οι Ηλίας Κασιδιάρης , Γιώργος Γερμενής, Παναγιώτης Ηλιόπουλος, Ευστάθιος Μπούκουρας , Νικόλαος Κούζηλος και ΑρτέμιοςΜατθαιόπουλος.
    Κατ' αρχάς ο κ. Εισαγγελέας τάσσεται...

ξεκάθαρα υπέρ της άποψης  ότι απαιτείτο η άδεια της Ολομέλειας της Βουλής και για το αυτόφωρο κακούργημα της συμμετοχής και διεύθυνσης σε εγκληματική οργάνωση  και μάλιστα δικαιολογεί την άποψή του αυτή σε σχέση με το ότι για την πρώτη ομάδα των προφυλακισθέντων βουλευτών δεν χορηγήθηκε τέτοια άδεια της Βουλής  αναφέροντας ότι  στο πρώτο στάδιο  δεν απαιτείτο  τέτοια άδεια , όπως απαιτείται στην συνέχεια και αυτό γιατί η διεύθυνση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση  είναι διαρκές έγκλημα και ως τέτοιο αυτόφωρο και δη κακούργημα και άρα από το Σύνταγμα δεν απαιτείται η άδεια της Βουλής για την δίωξή του, όταν τελείται από βουλευτή (άρθρο 62 του Συντάγματος), αφού, ως γνωστόν,  από την διάταξη αυτή δεν απαιτείται άδεια της Βουλής για την δίωξη αυτόφωρων κακουργημάτων , που τελούνται από βουλευτές,  ενώ, όπως υποστηρίζεται στην εισαγγελική πρόταση,  με την άσκηση της ποινικής δίωξης,  το αδίκημα αυτό έπαυσε πλέον να είναι διαρκές και άρα αυτόφωρο και κατά συνέπεια απαιτείτο πλέον η άδεια της Βουλής, για την δίωξη των βουλευτών, που κατηγορούνται ότι το διέπραξαν. 
    Ανεξάρτητα από την ορθότητα ή μη  της παραπάνω άποψης , ως προς την άρση του χαρακτηρισμού  του παραπάνω εγκλήματος , ως διαρκούς και άρα αυτοφώρου ,  σε κάθε περίπτωση καθίσταται προφανές  ότι ο κ. Εισαγγελέας τάσσεται αναφανδόν υπέρ της άποψης ότι για την δίωξη της  ομάδας των βουλευτών, είτε για πρώτη φορά είτε συμπληρωματικά, στο επόμενο των πρώτων συλλήψεων στάδιο,  όταν η ανάκριση διενεργείτο από την Εφέτη Ανακρίτρια, απαιτείτο η άδεια της Ολομέλειας της Βουλής. 
    Όμως , για να δούμε τι προβλέπει το Σύνταγμα και εάν τελικά γι' αυτήν την δίωξη,  δόθηκε νόμιμα η άδεια για την δίωξη των βουλευτών. 
    Το άρθρο 62 του Συντάγματος έχει ως εξής:

'Αρθρο 62: (Ακαταδίωκτο των βουλευτών)
1. Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. Eπίσης δεν διώκεται για πολιτικά εγκλήματα βουλευτής της Bουλής που διαλύθηκε, από τη διάλυσή της και έως την ανακήρυξη των βουλευτών της νέας Bουλής.
H άδεια θεωρείται ότι δεν δόθηκε, αν η Bουλή δεν αποφανθεί μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Bουλής.
H τρίμηνη προθεσμία αναστέλλεται κατά τη διάρκεια των διακοπών της Bουλής.
Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα.

     Η διάταξη του Συντάγματος είναι σαφέστατη και ορίζει τα εξής: 
     Εφόσον η Βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Βουλής , η άδεια θεωρείται ότι δεν δόθηκε. 
    Δηλαδή, με άλλα λόγια, η άδεια της Ολομέλειας της Βουλής θα πρέπει να δοθεί εντός προθεσμίας τριών (3) μηνών , από τότε που η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρό της Βουλής. 
   Μάλιστα το Σύνταγμα, στην παραπάνω διάταξή του, ρητώς προβλέπει συγκεκριμένο λόγο, που αναστέλλει την παραπάνω τρίμηνη προθεσμία και που είναι ένας και μόνον: η διάρκεια των διακοπών της Βουλής.
     Κατά συνέπεια αποκλείεται κάθε άλλος λόγος  αναστολής της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας. 
     Και βέβαια αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι , με βάση το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, η μόνη περίοδος διακοπών της Βουλής είναι αυτή , που μεσολαβεί ανάμεσα στις δύο συνόδους της Βουλής (άρθρο 64 του Συντάγματος) και που συνήθως συμπίπτει με την θερινή περίοδο (για περισσότερα ΕΔΩ) , όπου και πάλι η Βουλή δεν διακόπτει την λειτουργία της , η οποία συνεχίζεται με την συνεδρίαση , κάθε φορά,  ενός Τμήματος της (άρθρο 71 του Συντάγματος), των Τμημάτων αυτών προβλεπόμενων ειδικότερα  από το άρθρο 29  και το άρθρο 30 του Κανονισμού της Βουλής και τα οποία, όμως, δεν μπορούν να αποφασίσουν για το θέμα της παραπάνω άδειας  , για το οποίο το Σύνταγμα ρητώς προβλέπει ότι απαιτείται η άδεια να δοθεί από την Ολομέλεια της Βουλής, με την χρήση της φράσεως "άδεια του Σώματος", λόγο για τον οποία ακριβώς η ίδια η διάταξη του Συντάγματος ρητώς προβλέπει ότι η παραπάνω τρίμηνη προθεσμία αναστέλλεται κατά την διάρκεια των διακοπών της Βουλής.
      Τι έγινε λοιπόν στην περίπτωση της  ομάδας βουλευτών της Χρυσής Αυγής , για τους οποίους ασκήθηκε συμπληρωματική δίωξη και κάποιοι απ' αυτούς κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι;
    Όπως προκύπτει από την ίδια την πρόταση του Εισαγγελέα κ. Ντογιάκου, συνέβησαν τα εξής: 
    Η σχετική αίτηση για την παροχή  άδειας διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Βουλής στις 21.2.2014 και η Βουλή έδωσε την άδεια στις 4.6.2014, με αποτέλεσμα η σχετική τρίμηνη  προθεσμία να παρέλθει άπρακτη μετά τις  22.5.2014 (και όχι από τις 21.5.2014, όπως προφανώς εσφαλμένα φέρεται να υποστηρίζουν οι κατηγορούμενοι με βάση την εισαγγελική πρόταση).
   Υπενθυμίζεται ότι η Β' Τακτική Σύνοδος της ΙΕ Βουλευτικής Περιόδου διήρκησε από τις 7.10.2013 (πρώτη Δευτέρα του μηνός Οκτωβρίου - άρθρο 64 παρ. 1 του Συντάγματος) έως τις 4.6.2014, οπότε με το ΠΔ 83/4.6.2014 (ΦΕΚ Α/128/4.6.2014)  κηρύχθηκε η λήξη των εργασιών της παραπάνω Συνόδου, με αποτέλεσμα ολόκληρη η χρονική περίοδος από 21.2.2014 έως 4.6.2014 να εμπίπτει εντός της Β' Τακτικής Συνόδου και να μην συμπίπτει ούτε για μία μέρα με Διακοπές της Βουλής.
    Εξυπακούεται ότι , κατά την προαναφερθείσα χρονική περίοδο (7-10-2013 έως 4.6.2010) , όπως είναι αυτονόητο, δεν λειτούργησε Τμήμα Διακοπών της Βουλής. 
   Αυτό που συνέβη είναι ότι η Βουλή , κατά την συνεδρίαση της 9.5.2014 , έλυσε την συνεδρίασή της, ορίζοντας, λόγω των εκλογών, νέα συνεδρίαση  για τις 28.5.2014, με την επί λέξει διατύπωση από τα πρακτικά της Βουλής «Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17:54΄ λύεται η συνεδρίαση για την Τετάρτη 28 Μαΐου 2014 και ώρα 10:00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί» (τα πρακτικά ΕΔΩ, στο τέλος των οποίων, στην σελίδα 312,  βρίσκεται η παραπάνω περικοπή) , χωρίς ,  όμως, να λήξει η Σύνοδός της , έτσι ώστε από την διάταξη του άρθρου 62 του Συντάγματος  να ανασταλεί η παραπάνω τρίμηνη προθεσμία, δυνάμενη να ανασταλεί μόνον για τον παραπάνω λόγο, δηλαδή την λήξη της Συνόδου,  αλλά και χωρίς  από καμία διάταξη να υποχρεούται η Βουλή  σε ορισμό ημέρας συνεδρίασής της μετά τις 22.5.2014 και χωρίς αυτό, βέβαια,  να τής έχει επιβληθεί με πράξη άλλου πολιτειακού οργάνου , όπως συμβαίνει με την λήξη των εργασιών της Συνόδου της, που γίνεται με προεδρικό διάταγμα, με αποτέλεσμα το διάστημα,  που μεσολάβησε από τις 9.5.2014, ημέρα συνεδρίασης της Ολομέλειας της Βουλής , μέχρι τις 28.5.2014, οπότε η Ολομέλεια της Βουλής, με απόφασή της, συνεδρίασε πάλι,  να μην συνιστά , κατά την προαναφερθείσα συνταγματική διάταξη του άρθρου 62 , λόγο αναστολής της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας, αφού ως λόγος αναστολής της προθεσμίας αυτής ορίζεται μόνον η λήξη της Συνόδου της Βουλής  αλλά και ούτε ο παραπάνω ορισμός της νέας συνεδρίασης για τις 28.5.2014 ενέχει, έστω, το στοιχείο της ανωτέρας βίας , αφού η Βουλή είχε την δυνατότητα  , μέχρι τις 22.5.2014, να ορίσει ημέρα συνεδρίασης  και να εξετάσει το αίτημα για την χορήγηση άδειας για την δίωξη των βουλευτών, χωρίς κάτι να την εμποδίζει σε αυτό.
   Και φυσικά η παραπάνω χρονική περίοδος από 9.5.2014 έως 28.5.2014, δεν συνιστά περίοδο "προσωρινής αναστολής των εργασιών της Βουλής" , όπως πομποδώς και βαρύγδουπα αναφέρει στην πρότασή του ο κ. Ντογιάκος , σκόπιμα βέβαια χρησιμοποιώντας την λέξη "αναστολή", για να την συνδέσει με την κατ' αυτόν αντίστοιχη αναστολή της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας , η οποία, όμως, όπως προελέχθη, δεν υφίσταται.
   Κατ' ακολουθία των ανωτέρω,  η παραπάνω άδεια δόθηκε εκπρόθεσμα και άρα άνευ εννόμου αποτελέσματος , αφού  ήδη έχει θεωρηθεί, κατά πλάσμα δικαίου,  με βάση την διάταξη του άρθρου 62 του Συντάγματος , ότι δεν έχει δοθεί η εν λόγω άδεια λόγω παρόδου άπρακτης της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας, τελευταία ημέρα της οποίας ήταν η 22.5.2014   και η Βουλή είχε στερηθεί ,πλέον, την ,σχετική με την χορήγησή της άδειας αυτής, αρμοδιότητα της. 
  Κατά συνέπεια είναι ξεκάθαρο ότι η αιτηθείσα από τις ανακρίτριες άδεια για την δίωξη των παραπάνω κατηγορουμένων βουλευτών ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ, κατά πλάσμα δικαίου, ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΕ, λόγω παρέλευσης άπρακτης της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας  και συνεπώς θα έπρεπε να μην γίνει η εν λόγω  δίωξή των βουλευτών αυτών, παρά το ότι δόθηκε τελικά η εν λόγω άδεια μετά την παρέλευση της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας, δοθέντος του ότι κατά τον χρόνο διαδρομής της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας δεν υπήρξε περίοδος διακοπών της Βουλής , που αυτή και μόνον αυτή, σύμφωνα με το Σύνταγμα, ήταν δυνατόν να αναστείλει την εν λόγω τρίμηνη προθεσμία
  Αντί λοιπόν ο κ. Ντογιάκος να εφαρμόσει την παραπάνω συνταγματική διάταξη και να εισηγηθεί να κηρυχθεί άκυρη η ασκηθείσα δίωξη των παραπάνω βουλευτών και μάλιστα λόγω απόλυτης ακυρότητας, που λαμβάνεται υπ' όψη αυτεπαγγέλτως γιατί αφορά την κίνηση της ποινικής δίωξης (άρθρο 171 παρ.  1 περ. β του ΚΠΔ),  στην πρότασή του και προφανώς και προηγουμένως, όταν συνέπραξε ,ως εποπτεύων Εισαγγελέας , στην ανάκριση των εν λόγω βουλευτών και στην προσωρινή κράτηση κάποιων απ' αυτούς , αφού προβαίνει σε μία εντελώς αυθαίρετη και, κατά το κοινώς λεγόμενο, τραβηγμένη από τα μαλλιά , ερμηνεία τής παραπάνω διάταξης του άρθρου 62 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία (ερμηνεία) α)  αναστέλλεται τάχα  η παραπάνω προθεσμία λόγω της  προσωρινής αναστολής των εργασιών της Βουλής εξαιτίας των ευρωεκλογών και των δημοτικών εκλογών , που σε κάθε περίπτωση δεν συνιστά περίοδο διακοπών της Βουλής , σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής και β) εφόσον δεν υπάρχει ενσυνείδητη εκ μέρους της Βουλής και εν γνώσει της παραίτηση από το δικαίωμά της να χορηγήσει την παραπάνω άδεια εντός της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας, αυτή δικαιούται να πράξει τούτο μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής, λόγω της προαναφερόμενης προσωρινής αναστολής των εργασιών  της,  εντέλει γνωμοδοτεί και προτείνει προς το Συμβούλιο Εφετών ότι η παραπάνω άδεια δόθηκε νόμιμα!!!, σε πείσμα του ότι  το Σύνταγμα ρητά ορίζει ότι μετά την παρέλευση της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας θεωρείται ότι η άδεια δεν δόθηκε και ότι ο μόνος λόγος αναστολής της προθεσμίας αυτής είναι η περίοδος των διακοπών της Βουλής.
    Με άλλα λόγια ο κ. Ντογιάκος εφευρίσκει έναν λόγο αναστολής της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας, που δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα και βαφτίζει, εντελώς αυθαίρετα και χωρίς καμία ειδικότερη αιτιολογία καθώς και θεμελίωση της άποψής του με παραπομπή σε πηγές της θεωρίας και νομολογίας,   την παραπάνω προθεσμία όχι ανατρεπτική , όπως είναι,  αλλά μάλλον ενδεικτική, κάτι που επίσης δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα. 
        Η σχετική περικοπή της πρότασης του κ. Ντογιάκου έχει ως εξής: 


    Τέλος , όπως ισχυρίζονται όλοι οι υπογράφοντες την υπό κρίση ένσταση κατηγορούμενοι - Βουλευτές ,  με το υπ’ αριθ. πρωτ. 305/19-2-2014  έγγραφο της Ειδικής Ανακρίτριας - Εφέτη , ζητήθηκε από τον Πρόεδρο  της  Βουλής να αποφανθεί το Σώμα για τη χορήγηση ή μη άδειας προκειμένου να ασκηθεί συμπληρωματική ποινική  δίωξη  σε βάρος μεν του Αρτέμιου ΜΑΤΘΑΙΟΠΟΥΛΟΥ  για το έγκλημα της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση , σε βάρος δε των υπολοίπων ήτοι των  Νικολαου ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ , Χρήστου ΠΑΠΠΑ και  Ηλία ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ για διακεκριμένη περίπτωση οπλοκατοχής ( άρθρ. 15 του Ν. 2168/1993 ) καθώς και για διάφορα άλλα εγκλήματα. Το έγγραφο αυτό  διαβιβάστηκε στη Βουλή  στις 21-2-2014. Και ενώ σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος ( άρθρο 62 ) η απαραίτητη άδεια για την άρση της ασυλίας τους έπρεπε να είχε δοθεί εντός τριών μηνών , δηλ. το αργότερο  μέχρι  21-5-2014 , η  προθεσμία αυτή παρήλθε άπρακτη και το σχετικό θέμα τελικά εισήχθη  προς συζήτηση , στις 4-6-2014 , οπότε και χορηγήθηκε η σχετική  άδεια.   Όμως η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στο γεγονός της προσωρινής αναστολής εργασιών της Βουλής  λόγω των Δημοτικών εκλογών και των Ευρωεκλογών , οι οποίες έγιναν  δύο συνεχόμενες Κυριακές του Μαίου του έτους 2014 .  Ως εκ τούτου και με δεδομένο ότι η Βουλή χορήγησε τελικά την άδεια αυτή , δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί ότι ενσυνειδήτως και εν γνώσει τους  τα αρμοδια  όργανα της Βουλής άφησαν να παρέλθει άπρακτη η  σχετική προθεσμία μη επιθυμώντας να τη  χορηγήσουν.  Κατά συνέπεια , η συμπληρωματική ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος των παραπάνω κατηγορουμένων , μετά τα χορήγηση της άδειας αυτής , είναι καθ’ όλα νόμιμη και η υπό κρίση  η ένσταση  απορριπτέα.           

   Κατόπιν αυτού εναπόκειται στον κάθε στοιχειωδώς λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο, πολύ δε περισσότερο στους νομικούς, να κρίνουν την ορθότητα (αν όχι την σοβαρότητα) της συγκεκριμένης εισαγγελικής πρότασης.  
   Και βέβαια απομένει να δούμε και τι θα κρίνουν σχετικά το Συμβούλιο Εφετών και , εν συνεχεία, το Εφετείο, και κυρίως με ποια αιτιολογία,  για να καταλάβουμε σε ποια κατάσταση βρίσκεται η Ελληνική Δικαιοσύνη...  
     ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ 
  ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗ