Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

"ΛΑΪΚΙΣΤΙΚΕΣ" ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ , ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΦΑΖΑΝΗ, ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΜΜΕΝΟ

Πως οι νεοφιλελεύθεροι στην Ευρώπη έχουν σηκώσει λευκή σημαία, την ίδια ώρα που, στην Ελλάδα, Άδωνης Γεωργιάδης και Σταύρος Θεοδωράκης, υπερασπίζονται πολιτικές του  να μην τρώμε πολύ, για να μην επιβαρυνθεί το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών


   Προτείνουν και σχολιάζουν: 
   Η ΕΚΤ να αρχίσει να αγοράζει κρατικά ομόλογα. Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ πρέπει να επιτρέψει στην Γαλλία και στην Ιταλία να επιβραδύνουν τον ρυθμό των δημοσιονομικών περικοπών και αντιστρόφως οι χώρες αυτές πρέπει να επιταχύνουν τις δομικές μεταρρυθμίσεις. Η Γερμανία , η οποία μπορεί να δανειστεί χρήματα με αρνητικά πραγματικά επιτόκια,  πρέπει να πληρώσει περισσότερα  για την κατασκευή υποδομών στο εσωτερικό της
    Αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν, αλλά δεν είναι αρκετά. Είναι λίγο όμοια με τα πρώτα χρόνια της κατάρρευσης του ευρώ, πριν την υπόσχεση του  κ. Ντράγκι για να γίνουν τα πάντα , όταν η μισές λύσεις μόνον τροφοδοτούσαν την κρίση. Κάτι ριζοσπαστικό χρειάζεται. Το πρόβλημα είναι ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία  απαγορεύει πολλές κλασσικές λύσεις , όπως η αγορά από την ΕΚΤ νεοεκδοθέντων κρατικών ομολόγων. Η καλύτερη δυνατή νομικά επιλογή είναι να συνδυαστεί μία δραματική αύξηση σε δαπάνες για την κατασκευή υποδομών,  με χρήματα από την αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ. Έτσι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων μπορεί να εξαπολύσει μία μεγάλη (της τάξεως των  € 300 δις ή $383 δις)  επέκταση των επενδύσεων , όπως ταχύτερες διασυνοριακές σιδηροδρομικές συνδέσεις ή πιο ενσωματωμένα ηλεκτρικά δίκτυα και να εξεύρει τα χρήματα από την έκδοση ομολόγων , τα οποία η ΕΚΤ θα μπορούσε να αγοράσει στην δευτερογενή αγορά. Μία άλλη δυνατότητα θα ήταν να επαναπροσδιοριστούν οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το έλλειμμα, με το να εξαιρεθούν από αυτό οι δαπάνες επενδύσεων , που θα επιτρέπουν στις κυβερνήσεις να έχουν μεγαλύτερα ελλείμματα, πάλι με την στήριξη της ΕΚΤ.

     Το παραπάνω κείμενο είναι από από τον τελευταίο ECONOMIST (τεύχος 25.10.2014) , γνωστό για τις νεοφιλελεύθερες απόψεις του περιοδικό, και αποδεικνύει ότι  α)  καμιά πρόταση, για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης , δεν μπορεί να θεωρείται αιρετική ή παράλογη, β) οι νεοφιλελεύθερες λύσεις δεν υποστηρίζονται πλέον ούτε από τους άλλοτε νεοφιλελεύθερους και γ) η κατάσταση σε ευρωπαϊκό , και όχι μόνον ελληνικό , επίπεδο είναι τραγική.
    Απλη επιβεβαίωςη των παραπάνω αποτελούν δηλώσεις του εκτελεστικού μέλους του Συμβουλίου της ΕΚΤ Ιβ Μερς, ο οποίος δήλωσε στις 11.1.2014'  ότι δεν μπορεί να μην εξεταστεί το ενδεχόμενο η ΕΚΤ ν´ ακολουθήσει πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης , αγοράζοντας κρατικό χρέος (ΕΔΩ).
   Επίσης ο Wolfgang Münchau, μόνιμος συνεργάτης των FINIANCIAL TIMES υιοθετεί ως μόνες σωστές λύσεις αυτές , που προτείνει το PEDEMOS και ο ΣΥΡΙΖΑ , διαπιστώνοντας ότι αποτελεί κοινό τόπο ότι θα πρέπει να υπάρχει αναδιάρθρωση του ευρωπαϊκού χρέους, δημόσιες επενδύσεις και δανεισμός των κρατών απευθείας από την ΕΚΤ (ΕΔΩ)
  Παρά ταύτα , εδώ στην Ελλάδα, ...

υπάρχουν πολιτικοί, σφικτά προσδεδεμένοι στο κυρίαρχο,  ακόμη, στην Ευρώπη, γερμανικό οικονομικό δόγμα, που , δείχνοντας ότι δεν έχουν καταλάβει τίποτα, εγκλωβισμένοι στην πολεμική τους κατά του ΣΥΡΙΖΑ,  μας προτείνουν να τρώμε λιγότερο , για να μην επιβαρύνουμε το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών.
    Το κείμενο από τον ECONOMIST έχει ως εξής: 
If Europe is to stop its economy getting worse, it will have to stop its self-destructive behaviour. The ECB needs to start buying sovereign bonds. Germany’s chancellor, Angela Merkel, should allow France and Italy to slow the pace of their fiscal cuts; in return, those countries should accelerate structural reforms. Germany, which can borrow money at negative real interest rates, could spend more building infrastructure at home.
That would help, but not be enough. It is a bit like the early years of the euro debacle, before Mr Draghi’s whatever-it-takes pledge, when half-solutions only fed the crisis. Something radical is needed. The hitch is that European law bans many textbook solutions, such as ECB purchases of newly issued government bonds. The best legal option is to couple a dramatic increase in infrastructure spending with bond-buying by the ECB. Thus the European Investment Bank could launch a big (say €300 billion, or  billion) expansion in investments such as faster cross-border rail links or more integrated electricity grids—and raise the money by issuing bonds, which the ECB could buy in the secondary market. Another possibility would be to redefine the EU’s deficit rules to exclude investment spending, which would allow governments to run bigger deficits, again with the ECB providing a backstop.
    ΥΓ. Κι όμως, αυτά που προτείνει ο ECONOMIST, τα προτείνει και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλ. Τσίπρας (ΕΔΩ)
...