Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ: ΟΜΗΡΟΙ ΤΗΣ ΑΠΟΞΕΝΩΜΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥΣ

   ...σε μία τυφλή αποχή, η οποία τους μόνους που πλήττει, είναι τους ίδιους, ενώ την ίδια στιγμή με την αποχή τους βολεύονται χιλιάδες διάδικοι, οι οποίοι επιθυμούν την παρέλκυση των δικών τους, για να μην μιλήσουμε για την ευφορία δικαστών , των οποίων αποφορτίζεται η εργασία και οι οποίοι , κατά τα άλλα, συμπαρίστανται στον αγώνα των δικηγόρων και έτσι τον ενθαρρύνουν,  από την άνεση των υψηλών αποδοχών τους, για τις οποίες θα δείτε ΕΔΩ .

    Ήδη από τον Δεκέμβριο του 2015 οι δικηγόροι έχουν μπει σε ένα σιριαλ αποχών από την εργασία τους , από τις οποίες α) οι ίδιοι στερούνται τα αναγκαία μέσα προς βιοπορισμό αυτών  και των οικογενειών τους αλλά και την ικανοποίηση  που φέρνει η εργασία  και β) ένας μεγάλος αριθμός διαδίκων , που επιθυμούν  την καθυστέρηση στην εκδίκασης των υποθέσεων τους, βρήκαν έναν ανέλπιστο σύμμαχο, που τους εξασφαλίζει την αναβολή εκδίκασης των υποθέσεών τους. 
    Πρόκειται για μία αποχή , η οποία έχει δημιουργήσει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα στους    δικηγόρους, που δεν είναι έμμισθοι, ενώ οι μόνοι , που δεν φαίνεται να ενοχλούνται από αυτήν, παρά απεναντίας φαίνεται  να το  απολαμβάνουν , είναι τα μέλη μίας ευάριθμης ομάδας έξαλλα αντικυβερνητικών δικηγόρων ,  οι οποίοι ανακάλυψαν ξαφνικά τον βαθιά κρυμμένο μέσα τους επαναστατικό εαυτό τους και  με αφορμή έναν πρωτοσέλιδο τίτλο εφημερίδας,  που έκανε λόγο για "κίνημα της γραβάτας", έχουν την ψευδαίσθηση ότι συμμετέχουν σε κάποιο τάχα κοινωνικό κίνημα, συνιστάμενο στο ανέμισμα μιας γραβάτας και την εκφορά ενός ψευτο-νεοφιλελεύθερου λόγου , που αναγορεύει τον δικηγόρο σε τάχα εκφραστή του πνεύματος  της δημιουργικής ιδιωτικής πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητας , σε αντιδιαστολή  με τους διορισμένους του δημοσίου (κι ας υπάρχουν χιλιάδες δικηγόροι διορισμένοι σε ΝΠΔΔ και τράπεζες, που ταυτόχρονα διατηρούν  και ιδιωτική πελατεία!, προφανώς ως πράξη δικηγορικής αντίστασης  στον κακό κρατισμό)  , τους οποίους καταδιώκει η κακή αριστερή κομμουνιστική κυβέρνηση.
    Βέβαια αυτοί οι ίδιοι,που τα λένε αυτά,...
οι τάχα νεοφιλελεύθεροι, δεν προτείνουν την κατάργηση των κρατικών ασφαλιστικών οργανισμών και την  υποκατάσταση τους  από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες , ούτε βέβαια ζητούν την κατάργηση των περίφημων κοινωνικών πόρων του Ταμείου Νομικών, όπως  οι εισφορές επί των συμβολαίων και των μεταγραφών τους στα υποθηκοφυλακεία, ούτε ποτέ σκέφτηκαν να προτείνουν την κατάργηση τής δια νόμου υποχρεωτικής  και επί συνδρομή εγγραφής των δικηγόρων στους δικηγορικούς συλλόγους,  στους οποίους, να υπενθυμιστεί,  βρίσκει εργασία (και καλά κάνει) μεγάλος αριθμός υπαλλήλων , ούτε βέβαια σκέφτηκαν ποτέ να απαιτήσουν την κατάργηση των εισφορών υπέρ τρίτων ,που πληρώνουν  υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων των δικηγόρων ...οι ίδιοι οι δικηγόροι και συγκεκριμένα για κάθε παράστασή τους στα δικαστήρια (περίπου 7 % επί της ακαθάριστης αμοιβής αναφοράς) , ποσά τα οποία δεν τους πιστώνονται , ούτε φυσικά διανοήθηκαν ποτέ να ζητήσουν  την κατάργηση του υποχρεωτικού τέλους υπέρ του δικηγορικού συλλόγου, που πληρώνει κάθε δικηγόρος , όταν παρίσταται στα δικαστήρια και που ανέρχεται στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό του 4% επί της ακαθάριστης αμοιβής αναφοράς- τέτοιοι νεοφιλελεύθεροι και αντικρατιστές είναι όλοι αυτοί. 
      Επιπλέον, οι παραπάνω κήρυκες της ελεύθερης οικονομίας, που στην σταυροφορία τους κατά της  αριστερής κυβέρνησης, σήκωσαν το λάβαρο του αντικρατισμού,  δεν σκέφτηκαν να αρθρώσουν έστω και μία λέξη διαμαρτυρίας σε ένα ακραίο μέτρο κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία και συντεχνιασμού, που πρωτίστως αφορά τους δικηγόρους, δηλαδή   στον δια νόμου υποχρεωτικό καθορισμό των αμοιβών των δικαστικών επιμελητών, οι οποίες μάλιστα πρόσφατα αυξήθηκαν (σχετική ανάρτηση ΕΔΩ) και  που επιβαρύνουν το κόστος της εργασίας του δικηγόρου , την ίδια στιγμή μάλιστα που οι δικηγόροι γκρινιάζουν για τον ΦΠΑ , τον οποίον ισχυρίζονται ότι λόγω της οικονομικής κρίσης και της οικονομικής αδυναμίας των πελατών τους έχουν απορροφήσει οι ίδιοι,  , ωσάν σε αυτές τις ίδιες αμοιβές να μην απορροφώνται και τα υπόλοιπα έξοδα της δίκης, όπως είναι οι αμοιβές των δικαστικών επιμελητών.
     Όπως επίσης όλοι αυτοί  δεν αντιλαμβάνονται ότι σε καθαρά σημειολογικό επίπεδο  η επιλογή της γραβάτας ως συμβόλου του υψηλών ιδανικών αγώνα τους είναι σεξιστική, αφού υπάρχουν και γυναίκες δικηγόροι, που ίσως να είναι αριθμητικά περισσότερες  ενώ ταυτόχρονα  τους εμφανίζει στην κοινωνία ως μία τάχα ελίτ, από την οποία έτσι τους αποξενώνει.
     Και φυσικά , αποκομμένοι όπως φαίνεται ότι είναι, από την δικηγορική πραγματικότητα, δεν έχουν αντιληφθεί ότι ένας μεγάλος αριθμός δικηγόρων, ακόμη και ενώπιον των δικαστηρίων, ιδίως των κατώτερων, δεν φοράει πλέον ούτε κουστούμι , ούτε γραβάτα.
     Αλλά ας γυρίσουμε στην αποχή των δικηγόρων.
     Η αποχή  αυτή δεν ήταν η πρώτη αιτία της παρατεταμένης ταλαιπωρίας των δικηγόρων.
  Είχαν προηγηθεί , πριν από αρκετό καιρό, οι επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας από τα ακροατήρια των δικαστηρίων  των γραμματέων  του Πρωτοδικείου  και του Εφετείου Αθηνών, η οποία παρέλυσε την λειτουργία των ποινικών και πολιτικών Δικαστηρίων, οδηγώντας στην αναβολή εκδίκασης εκατοντάδων πολιτικών και ποινικών υποθέσεων, χωρίς,φυσικά το παραμικρό οικονομικό κόστος για τους γραμματείς, που λάμβαναν κανονικά τον μισθό τους.
  Και φυσικά , μέσα στο 2015, πραγματοποιήθηκαν τρεις εκλογικές διαδικασίες, εξαιτίας των οποίων διακόπηκε, για πολλές μέρες, κάθε φορά η λειτουργία των δικαστηρίων με αποτέλεσμα οι δικηγόροι να στερηθούν τις μέρες αυτές την εργασία τους και τις αποδοχές της.
   Πρέπει να τονιστεί ότι οι πρώτες αποχές των δικηγόρων, τον Δεκέμβριο του 2015, ως αφορμή (για να μην πούμε ως πρόφαση)  είχαν όχι το ασφαλιστικό σχέδιο της κυβέρνησης  αλλά την αντίθεση  προς την έναρξη εφαρμογής του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, παρά το ότι α) ο Κώδικας αυτός αποτελούσε μέρος της πρότασης Γιούνκερ, η οποία τέθηκε σε δημοψήφισμα , κατά το οποίο η Διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών είχε ταχθεί υπέρ του ΝΑΙ στην πρόταση αυτή  και β) είχε ενσωματωθεί στην συμφωνία, που η χώρα μας υπέγραψε το καλοκαίρι του 2015 με τους θεσμούς  (με τις ψήφους μάλιστα και της ΝΔ, του  ΠΑΣΟΚ και του ΠΟΤΑΜΙΟΥ) , με αποτέλεσμα να ήταν αδιανόητη η απόσυρση, έστω και προσωρινή, αυτού τού ,πριν από λίγους μόλις μήνες ψηφισθέντος, Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. 
   Εξάλλου, πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι αποφάσεις για αποχές δεν λαμβάνονται ύστερα από Γενικές Συνελεύσεις των Δικηγόρων, όπως ορισμένοι ίσως πιστεύουν , δεν είναι δηλαδή αποχές τις οποίες αποφασίζουν οι δικηγόροι στην ολότητά τους, αλλά στην ουσία οι αποχές αυτές αποφασίζονται από την Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων (και εν συνεχεία απλά επικυρώνονται από τα διοικητικά συμβούλια), δηλαδή αποφασίζονται από μία κλειστή ομάδα δικηγόρων, συνήθως με μεγάλα εισοδήματα και έντονη πολιτική - κομματική εμπλοκή και άρα αντίστοιχα κίνητρα στην λήψη των αποφάσεών τους  , που σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν τον μέσο δικηγόρο, ούτε εισοδηματικά , ούτε ως προς τις πολιτικές στοχεύσεις τους , ούτε καν γεωγραφικά , αφού η ψήφος του Προέδρου του ΔΣΑ, τα μέλη του οποίου αποτελούν την πλειοψηφία των δικηγόρων της χώρας, είναι ισότιμη με την ψήφο των Προέδρων άλλων Δικηγορικών Συλλόγων, τα μέλη των οποίων μπορεί να είναι και λιγότερα των εκατό!. 
   Βεβαίως , κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η πρόταση της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό  δεν εγείρει ζητήματα και δεν δημιουργεί σημεία τριβών της κυβέρνησης με τους δικηγόρους. 
    Εγείρει ζητήματα για τους δικηγόρους και μάλιστα σοβαρά. 
   Όμως , την ίδια στιγμή, κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει τον  χαρακτήρα κοινωνικής δικαιοσύνης της βασικής σύλληψής της κυβερνητικής πρότασης , που συνίσταται στο να  είναι οι ασφαλιστικές εισφορές ανάλογες των εισοδημάτων των δικηγόρων, κάτι που δίνει τέλος στο σημερινό καθεστώς, όπου ένας δικηγόρος με 8.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα πληρώνει τις ίδιες ασφαλιστικές εισφορές με κάποιον , που έχει ετήσιο εισόδημα  100.000 ευρώ , εισόδημα το οποίο ,  κατά πάσα πιθανότητα, έχουν όσοι  λαμβάνουν τις αποφάσεις για τις αποχές, εντελώς αποκομμένοι από τα πραγματικά συμφέροντα του μέσου δικηγόρου. 
    Όπως επίσης δεν μπορεί να αγνοηθεί  και το ότι τα προτεινόμενα ποσοστά ασφαλιστικών εισφορών είναι τα ίδια με τα ποσοστά , που πληρώνονται από εργαζόμενους και εργοδότες για τους ταπεινούς, άνευ γραβάτας, μισθωτούς. 
    Παρά το γεγονός  της αναγκαιότητας της  διαμαρτυρίας των δικηγόρων , με σκοπό  τον εξορθολογισμό των προτάσεων Κατρούγκαλου , εντούτοις  θα πρέπει, σε σχέση με την αποχή των δικηγόρων,  να επισημανθούν τα εξής: 
     1) Οι δικηγορικοί σύλλογοι δεν έχουν προβεί σε καμία απολύτως οργανωμένη ενημέρωση των μελών τους για τις προτάσεις Κατρούγκαλου. 
   Δεν έχει γίνει καμία ενημερωτική συγκέντρωση, ούτε η έκδοση κάποιου εντύπου, που να ενημερώνει τους δικηγόρους για το ποιες είναι οι προτάσεις της κυβέρνησης. 
      Π.χ. δεν έχει διευκρινιστεί εάν  η τυχόν εφαρμογή των ιδεών Κατρούγκαλου θα συνδυαστεί με την διατήρηση ή κατάργηση των εισφορών, που  πληρώνουν οι δικηγόροι υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων τους, χωρίς να τους πιστώνονται ως ασφαλιστικές εισφορές  και που ανέρχονται στο όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό του 7 % επί του ποσού της αμοιβής αναφοράς, παράμετρος η οποία έχει σημαντική συμβολή στο να κριθεί  το ποσοστό της επιβάρυνσης των δικηγόρων από την πρόταση Κατρούγκαλου.
     Διότι, εάν οι παραπάνω εισφορές καταργηθούν, τότε το περίφημο 38 % των προτεινόμενων εισφορών , για  έναν μαχόμενο δικηγόρο περιορίζεται σε 32 % ή και 30 %, αφού οι παραπάνω κρατήσεις ποσοστού 7 % είναι επί των ακαθαρίστων αμοιβών των δικηγόρων ενώ το ποσοστό 38 % των εισφορών είναι επί των φορολογητέων εισοδημάτων. 
      2) Οι  αποφασίζοντες για τους δικηγόρους συνδικαλιστές τους δεν διευκρινίζουν εάν είναι υπέρ ή κατά της σύνδεσης των εισφορών των δικηγόρων  προς το  φορολογητέο εισόδημά τους. 
     Περιορίζονται στην διατύπωση της θέσης για την  διατήρηση  της αυτοτέλειας του ασφαλιστικού ταμείου των δικηγόρων και των άλλων επιστημόνων (άραγε με διατήρηση των λεγόμενων κοινωνικών πόρων ή με την κατάργησή τους;), αλλά δεν παίρνουν θέση για το εάν επιθυμούν την κατανομή των ασφαλιστικών βαρών στους δικηγόρους , ανάλογα με τις  οικονομικές δυνάμεις τους.
    Οφείλει ή δεν οφείλει  ο κ. Πρόεδρος του ΔΣΑ, γνωστός ποινικολόγος και συνεχιστής οικογενειακής δικηγορικής παράδοσης , που προφανώς τα εισοδήματά του είναι πολύ μεγάλα, να εξηγήσει στον δικηγόρο με τα ετήσια εισοδήματα των 10.000 -12.000 ευρώ , αν θέλει να εξακολουθεί να πληρώνει  τις ίδιες εισφορές με αυτόν;
    Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε την θέση του ΔΣΑ και του Προέδρου του επί του θέματος. 
   3) Η οπωσδήποτε αναγκαία αντίδραση των δικηγόρων προς τον προτεινόμενο σχέδιο Κατρούγκαλου, το οποίο, κι αν ακόμη κάποιος συμφωνεί με την φιλοσοφία του, είναι αλήθεια ότι χρειάζεται αλλαγές σε επιμέρους ζητήματα, που αφορούν τις λεπτομέρειες του ( απόδειξη δε αυτού είναι ότι ήδη αποφασίστηκαν τέτοιες αλλαγές , κατόπιν του διαλόγου των δικηγόρων και λοιπών επιστημόνων με την κυβέρνηση) σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι η αντίδραση των δικηγόρων θα έπρεπε να λάβει τον χαρακτήρα της αποχής διαρκείας, η οποία, πρώτα απ' όλους, πλήττει οικονομικά τους ίδιους τους δικηγόρους. 
     Με δεδομένο ότι είναι άδηλο το πότε τελικά θα ψηφιστεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, κάτι που μάλιστα εξαρτάται από παράγοντες εξωγενείς , όπως η τελική έγκριση του από τους λεγόμενους θεσμούς και  μπορεί να πραγματοποιηθεί ίσως και τον Μάρτιο, αν όχι και αργότερα,  η έναρξη αποχής διαρκείας από τις αρχές Ιανουαρίου 2015, δηλαδή από πολύ νωρίς,  μόνους σίγουρους χαμένους είχε τους ίδιους τους δικηγόρους, χωρίς να συμβάλει στην επίτευξη των διεκδικήσεων τους περισσότερο, απ' όσο θα συνέβαλε μία πολύ μικρότερης διάρκειας αποχή τους, σε συνδυασμό βέβαια και με άλλους τρόπους  διαμαρτυρίας. 
     Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως συζητείται,  οι συμβολαιογράφοι διακόπτουν για μία ημέρα κάθε εβδομάδα την αποχή τους, με αποτέλεσμα να έχουν την δυνατότητα να υπογράφουν συμβόλαια , που τις προηγούμενες ημέρες προετοιμάζουν και έτσι να ενισχύονται οικονομικά , ενώ η ηγεσία των δικηγόρων έχει  επιλέξει την αποχή διαρκείας , η οποία έχει εξουθενώσει οικονομικά τους δικηγόρους.
    4) Τέλος, η συνδικαλιστική ηγεσία των δικηγόρων καθόλου δεν πείθει για τις αγωνιστικές καλές προθέσεις της, όταν , όλα τα χρόνια , που προηγήθηκαν , παρέμεινε άφωνη σε διάφορες ενέργειες, που επιβάρυναν το κόστος των δικηγορικών υπηρεσιών , όπως η πρόσφατη δια νόμου ΑΎΞΗΣΗ των αμοιβών των δικαστικών επιμελητών ενώ ταυτόχρονα δεν έχει κάνει καμιά πρόταση για την διεύρυνση της δικηγορικής ύλης, έστω κι αν τέτοιες προτάσεις θα την έφερναν σε σύγκρουση με άλλους επαγγελματικούς κλάδους.
    Κοντολογίς , η αποχή των δικηγόρων, που πλήττει πριν από όλους τους ίδιους, θα μπορούσε να αποφευχθεί , τουλάχιστον στην έκταση που αυτή έχει πάρει , αν η συνδικαλιστική ηγεσία των δικηγόρων , δεν βρισκόταν τόσο μακριά από τον μέσο δικηγόρο.
    Και κάτι τελευταίο: εάν κάποιοι συνειδητοποιούσαν  και χώνευαν επιτέλους  ότι ο Τσίπρας και η αριστερά δικαιούνται να κυβερνήσουν τέσσερα χρόνια, όπως κυβερνούσαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις , τότε πολλές δυσάρεστες καταστάσεις και πολλές ταλαιπωρίες  θα είχαν αποφευχθεί....       
   Μία περιήγηση στις σελίδες διαφόρων δικηγόρων στο φεϊσμπουκ , θα σας πείσει....