Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

ΟΙ ΠΑΙΔΑΡΙΩΔΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΤΗΣ ΤΕΤΡΑΜΗΝΗΣ, ΑΝΕΥ ΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ, ΑΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

Ο Πρόεδρος του ΔΣΑ κ. Βασίλης Αλεξανδρής ενώ μιλάει σε κομματική εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας.

    Σε προηγούμενη ανάρτηση (ΕΔΩ ) υπάρχει το σύνολο της εισήγησης του Προέδρου του ΔΣΑ στην πρόσφατη , μη δυνάμενη, ελλείψει απαρτίας,  να ολοκληρωθεί ΓΣ του ΔΣΑ, που πραγματοποιήθηκε στις 30.3.2016
    Πρόκειται , ουσιαστικά, για μία προσπάθεια δικαιολόγησης του απεργιακού φιάσκου, στο οποίο βύθισαν τους  δικηγόρους  ο Πρόεδρος του ΔΣΑ μαζί με τους υπόλοιπους Προέδρους των ανά την Ελλάδα Δικηγορικών Συλλόγων, μιας αποχής διαρκείας , την οποία οι προαναφερθέντες άνωθεν επέβαλαν στους δικηγόρους, χωρίς κανένα πρακτικό αποτέλεσμα , που όμως έχει περιφέρει το μεγαλύτερο μέρος των δικηγόρων σε στερήσεις.
  Διαβάζοντας κανείς την εισήγηση αυτή απορεί με την παιδαριώδη σκέψη της συνδικαλιστικής ηγεσίας των δικηγόρων. 
    Ας δούμε, λοιπόν, ορισμένα παραδείγματα: 
   Για να δικαιολογήσει ο Πρόεδρος του ΔΣΑ την χρονικά άκαιρη  έναρξη μίας μακρόχρονης αποχής, χρονικά εντελώς ασύνδετης  προς τις πολιτικές διεργασίες σε σχέση με το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, ρίχνει το βάρος στην κυβέρνηση, λέγοντας ότι
"Στις 22 Δεκεμβρίου του 2015 ο πρωθυπουργός φερόταν σε δημοσιεύματα να έχει δεσμευθεί ότι το ασφαλιστικό θα έχει ψηφιστεί μέχρι τις 15 Ιανουαρίου.
Μια μέρα μετά, ο Υπουργός Εργασίας έλεγε ότι θα ψηφιστεί μέχρι το τέλος Ιανουαρίου.
Η Κυβερνητική Εκπρόσωπος δήλωνε στις 7 Ιανουαρίου ότι το ν/σ θα έχει ψηφιστεί μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου.
Ο Πρόεδρος της Βουλής δήλωσε την επόμενη ημέρα, στις 8 Ιανουαρίου, ότι η ψήφιση θα έχει ολοκληρωθεί στο πρώτο 10ήμερο του Φεβρουαρίου. Την ίδια εκτίμηση έκανε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας μια εβδομάδα αργότερα.
Στις αρχές Μαρτίου ο Υπουργός Εργασίας δήλωσε ότι «ο Μάρτης δεν μπορεί να φύγει χωρίς να έχει κατατεθεί στη βουλή το ασφαλιστικό». Την ίδια δήλωση έκανε και ο Πρωθυπουργός, ο οποίος εκτίμησε ότι εντός του Μαρτίου το φορολογικό και το ασφαλιστικό θα κατατεθούν στη Βουλή προς ψήφιση, μαζί με άλλα 4 ν/σ: τον αναπτυξιακό νόμο, το νόμο για τα αδήλωτα εισοδήματα, το λαθρεμπόριο καπνού, και καυσίμων. Όλοι γνωρίζουμε πόσο επαληθεύτηκαν αυτές οι δηλώσεις (!)."
   Είναι άγνωστο εάν πρέπει κάποιος να γελάσει ή να κλάψει με την τοποθέτηση αυτή του Προέδρου του ΔΣΑ, ο οποίος, υποτίθεται, εκφράζει τον βαθμό γνώσης, εμπειρίας και  ευφυίας του μέσου δικηγόρου της Αθήνας.
     Αναρωτιέται, επίσης,  κάποιος: που ζει άραγε ο Πρόεδρος του ΔΣΑ;.
   Δεν ήταν στην Ελλάδα  ο Πρόεδρος του ΔΣΑ ή έστω στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο , το πρώτο εξάμηνο του 2015, έτσι ώστε να πληροφορηθεί πως   η κυβέρνηση διαβεβαίωνε τον λαό ότι η συμφωνία της με τους θεσμούς βρίσκεται στο στάδιο της καθαρογραφής , ενώ η αλήθεια ήταν ότι την ίδια στιγμή βρισκόταν σε εξέλιξη μία σύγκρουση της Ελλάδας με τους δανειστές της, που οδήγησε σε μη πληρωμή δόσεων προς το ΔΝΤ, στο κλείσιμο των τραπεζών , στο δημοψήφισμα και εν τέλει στην υπογραφή μνημονίου και εκλογές; 
   Κι αν υποτεθεί ότι  ο Πρόεδρος του ΔΣΑ έλειπε από την Ελλάδα το πρώτο εξάμηνο του 2015, προηγουμένως δεν  βρισκόταν   έστω στον Πλανήτη Γη,  ώστε να πληροφορηθεί  ότι η κυβέρνηση Σαμαρά έπρεπε να κλείσει την τελευταία αξιολόγηση ήδη πριν από τον Ιούνιο του 2014 και τελικά δεν την ολοκλήρωσε ποτέ;
     Ή μήπως δεν έτυχε να το πληροφορηθεί γιατί τότε δεν παρευρισκόταν σε κομματικές εκδηλώσεις της Νέας Δημοκρατίας (ΕΔΩ)
   Ισχυρίστηκε , δηλαδή,  ο Πρόεδρος του ΔΣΑ   ότι  αυτός και η υπόλοιπη συνδικαλιστική ηγεσία των δικηγόρων έδωσε βάση στα γνωστά κατά συνθήκη ψεύδη των κυβερνητικών περί της ταχείας ολοκλήρωσης διαδικασιών , που προφανή σκοπό έχουν την καλλιέργεια κλίματος ηρεμίας και σταθερότητας στην κοινωνία και στην οικονομία και που ποτέ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα; 
   Και ,επιτέλους, ο Πρόεδρος του ΔΣΑ και οι υπόλοιποι συνδικαλιστές δικηγόροι ήταν τόσο ανίκανοι να δουν το αυτονόητο, το οποίο είδαν άλλοι επαγγελματικοί κλάδοι, όπως οι αγρότες;
    Τι είναι οι αγρότες, βλάκες ή λιγότερο αγωνιστές από τους δικηγόρους;
    Τι είναι οι συμβολαιογράφοι, που δουλεύουν δύο ημέρες εβδομαδιαίως ή οι λογιστές, που δεν έχουν απόσχει από την εργασία τους ούτε ένα λεπτό; 
     Είναι όλοι αυτοί ανόητοι, που δεν βλέπουν το συμφέρον τους  και υποταγμένοι και οι μόνοι έξυπνοι και αγωνιστές είναι οι δικηγόροι;
    Είναι πραγματικά θλιβερό να διαπιστώνει κανείς την ποιότητα σκέψης ανθρώπων, οι οποίοι διαχειρίζονται σήμερα τις τύχες των δικηγόρων.
    Την ίδια, ώρα , όμως, που αυτός ο ίδιος άνθρωπος - ο Πρόεδρος του ΔΣΑ-  διαπιστώνει τις παραπάνω αλήθειες, ,  κάνει  νέες, φυσικά και πάλι ήδη διαψευσθείσες, προβλέψεις (προφανώς για να μετριάσει  την δυσαρέσκεια των δικηγόρων για την εντελώς εσφαλμένη και καταστροφική αποχή , που τους επέβαλε) , αναφέροντας:
    "Στη διαπραγμάτευση φαίνεται λοιπόν να επικρατεί ο νόμος του Πάρκινσον: τίποτα δεν κλείνει αν δεν εξαντληθεί ο χρόνος που υπάρχει για να κλείσει. Αυτό συμπαρασύρει αυτονοήτως το ασφαλιστικό. Ποιος όμως είναι αυτός ο χρόνος;
Στις 4 Απριλίου επιστρέφουν οι εκπρόσωποι των θεσμών στην Αθήνα και ξεκινούν εκ νέου οι διαπραγματεύσεις.
Στις 7 Απριλίου συνεδριάζει το Euroworking Group. Στόχος είναι εκείνη τη μέρα να υπάρχει μια αρχική συμφωνία για φορολογικό – ασφαλιστικό – δημοσιονομικά μέτρα.
Στις 12 Απριλίου αναμένεται να ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση.
Στις 15-17 Απριλίου λαμβάνει χώρα η εαρινή σύνοδος του ΔΝΤ. Στις 22 Απριλίου συνεδριάζει το Eurogroup, στο οποίο εκτιμάται ότι θα κλείσει έστω μερικώς η διαπραγμάτευση (που θα περιλαμβάνει και το ασφαλιστικό)."
    Περιττό είναι να αναφερθεί βέβαια ότι και πάλι  οι νέες προβλέψεις του Προέδρου του ΔΣΑ για την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης  διαψεύστηκαν  παταγωδώς. 
   Ήδη είμαστε στις 25.4.2016 και  η διαπραγμάτευση ούτε έχει ολοκληρωθεί , ούτε έκλεισε, έστω μερικώς, όπως άφησε να εννοηθεί ότι θα συμβεί ο Πρόεδρος του ΔΣΑ. 
    Η πραγματικότητα λέει ότι  αποχή των δικηγόρων έχει παραταθεί για τις 7.5.2016 και βλέπουμε....
    Το ωραίο , όμως, είναι ότι ο Πρόεδρος του ΔΣΑ επικαλείται τον νόμο του Πάρκινσον , σύμφωνα με τον οποίο, όπως ο ίδιος τον συνοψίζει, "τίποτα δεν κλείνει αν δεν εξαντληθεί ο χρόνος που υπάρχει για να κλείσει" ,μόνον που ατυχώς για τον ίδιο και δυστυχώς για τους δικηγόρους, τις τύχες των οποίων καθορίζει, τον νόμο αυτό δεν τον σκέφτηκε , όταν ξεκίνησε η απεργία.
    Όμως οι παραπάνω, δεν είναι οι μόνες παιδαριώδεις τοποθετήσεις  του Προέδρου του ΔΣΑ.
   Ανέφερε ο Πρόεδρος του ΔΣΑ:

"Παράλληλα προς τις ανωτέρω ενέργειες, αποφασίσαμε να θέσουμε υπόψη των τεχνικών κλιμακίων των «θεσμών» τις απόψεις μας επί του επίμαχου προσχεδίου.
Γιατί; Η απάντηση δεν είναι μόνο απλή, αλλά και θλιβερή. Η κυβέρνηση στερείται πλέον της κανονιστικής αυτονομίας. Ο διάλογος λοιπόν δεν μπορεί να εξαντλείται μόνον μεταξύ ημών και της κυβέρνησης. Ούτε μπορούμε να είμαστε παθητικοί παρατηρητές της διαπραγμάτευσης με τους «θεσμούς». Διεκδικώντας το δικαίωμά μας στην ουσιαστική συμμετοχή κατά τη λήψη αποφάσεων που μας αφορούν άμεσα, ζητήσαμε να έλθουμε σε απευθείας διάλογο με τα τεχνικά κλιμάκια για τα προβλήματα που συνεπάγεται το επίμαχο προσχέδιο."
   Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη συνδικαλιστική ηγεσία των δικηγόρων , που όμως εν πολλοίς  απαρτίζεται από τα ίδια πρόσωπα, που κουβαλάνε  τις ίδιες νοοτροπίες, είχε απόσχει από  κάθε επαφή με τους εκπροσώπους της τρόικας.

   Ήταν η ηρωική εκείνη περίοδος που η Νέα Δημοκρατία ήταν ...αντιμνημονιακή.
   Με την παραπάνω περικοπή , λοιπόν, της εισήγησης του Προέδρου του ΔΣΑ αποκαλύπτεται ότι οι συνδικαλιστές των δικηγόρων έχουν  πλέον καταστεί συνομιλητές της τρόικας, γιατί, όπως με μάλλον πομπώδες δικηγορικό ύφος , αναφέρει ο Πρόεδρος του ΔΣΑ  η κυβέρνηση στερείται πλέον της κανονιστικής αυτονομίας", δηλαδή, σε απλά ελληνικά , η κυβέρνηση  δεν μπορεί να νομοθετήσει.
    Προσέξτε την πολιτική αιχμή: η κυβέρνηση στερείται κανονιστικής αυτονομίας "πλέον", ενώ προφανώς, για τον Πρόεδρο του ΔΣΑ, την αυτονομία αυτή την διέθεταν προηγουμένως οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας!
    Όμως αναρωτιέται κανείς: αφού η ελληνική κυβέρνηση στερείται κανονιστικής αυτονομίας, προς τι η δικηγορική αποχή , η οποία τον μόνον , που μπορεί να πιέσει, είναι η κυβέρνηση; 
    Αντιλήφθηκε  ο Πρόεδρος του ΔΣΑ , όντας συνομιλητής με τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας, όπως ο ίδιος αποκαλύπτει, να αισθάνθηκαν οι υπάλληλοι συνομιλητές του ή έστω οι προϊστάμενοί τους, κάποια πίεση από την αποχή των δικηγόρων;
   Όχι βέβαια.
   Είναι προφανές ότι οι εκπρόσωποι της τρόικας αδιαφορούν εντελώς για το εάν οι δικηγόροι στην Ελλάδα απεργούν ή όχι.
    Από μία απεργία πίεση μπορεί να αισθανθεί μόνον η κυβέρνηση και αυτή είναι πολιτική.
    Όμως, σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΔΣΑ η σημερινή κυβέρνηση (όχι οι προηγούμενες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) , στερείται κανονιστικής αυτονομίας, άρα δεν μπορεί να υιοθετήσει τα αιτήματα των απεργούντων δικηγόρων, ακόμη κι αν ήθελε.
   Τότε, αναρωτιέται κάποιος , σε τι συνίσταται η χρησιμότητα της αποχής αυτής των δικηγόρων και ποια μπορεί να είναι η αποτελεσματικότητά της; 
   Απλό και λογικό το ερώτημα, που όμως αποτελεί αφέλεια να αναμένει κανείς να το απαντήσει ο Πρόεδρος του ΔΣΑ. 
   Παρ' όλα αυτά απάντηση υπάρχει.
   Και αυτή ΄ήδη καταλογίζεται από τους δικηγόρους στον Πρόεδρο του ΔΣΑ, ο οποίος, όταν θα τελειώσει αυτή η δοκιμασία των δικηγόρων, εάν διαθέτει στοιχειώδη ευθιξία, θα πρέπει να υποβάλει την παραίτησή του  στο σώμα των Δικηγόρων.
    Είναι, όμως, αμφίβολο εάν μπορεί να το κατανοήσει....