Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

ΔΕΙΓΜΑ ΚΑΚΗΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΚΡΙΤΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΡΙΧΑΡΔΟΥ

   Τα όσα διαδραματίζονται στην υπόθεση του γνωστού ενεχυροδανειστή Ριχάρδου Μυλωνά πραγματικά προκαλούν θλίψη αλλά και την ανασφάλεια στον απλό πολίτη, για την ποιότητα της απονομής της Δικαιοσύνης στην χώρα μας. 
      Για να εξηγούμαστε: λάθη γίνονταν, γίνονται και θα εξακολουθούν να γίνονται σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας και φυσικά και στον χώρο της Δικαιοσύνης. 
rixardoss_xrysoo_arthroos2   Εξάλλου, για τον λόγο αυτό,  το υπάρχον σύστημα απονομής  της Δικαιοσύνης προβλέπει την άσκηση ενδίκων μέσων και την εξέταση των υποθέσεων σε δύο βαθμούς δικαιοδοσίας καθώς επίσης και τον αναιρετικό έλεγχο των ανωτάτων δικαστηρίων (Άρειου Πάγου και Συμβουλίου της Επικρατείας) : γιατί ο νομοθέτης λαμβάνει υπ' όψη του και τον παράγοντα του ανθρώπινου λάθους. 
    Όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση συμβαίνει το εξής, άκρως ενδεικτικό του ανεπαρκούς τρόπου, με τον οποίο απονέμεται η  Δικαιοσύνης στην χώρα μας :  η κ. Ανακρίτρια Διαφθοράς , δηλαδή δικαστίνα , που η αρμοδιότητά της από το Σύνταγμα είναι να εφαρμόζει τον νόμο, σύμφωνα με την συνείδησή της , κάτι που συνίσταται στο να γνωρίζει η ίδια τον νόμο και να τον εφαρμόζει, υπάγοντας κάθε φορά στον νόμο  τα πραγματικά περιστατικά της κάθε υπόθεσης, στην υπόθεση του ενεχυροδανειστή εμφανίζεται να βασίζει την κρίση της όχι παραθέτοντας διατάξεις και κάποιο νομικό σκεπτικό της ίδιας αλλά επικαλούμενη τις απόψεις μίας διοικητικής αρχής, της ΑΑΔΕ, δίνοντας την εικόνα ότι άγεται και φέρεται άλλοτε από την αστυνομία, άλλοτε από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων και άλλοτε από την ΑΑΔΕ. 
    Δίνει δηλαδή την εικόνα ότι άλλοτε προφυλακίζει, γιατί το διαβιβαστικό της αστυνομίας γράφει ότι τελέστηκε λαθρεμπορία, για την οποία και ασκήθηκε ποινική δίωξη  και άλλοτε να θέλει να αποφυλακίσει , γιατί έγγραφο της ΑΑΔΕ γράφει ότι δεν τελέστηκε λαθρεμπορία !
   Η ίδια, ως εφαρμόστρια του δικαίου, δείχνει να μην έχει δική της άποψη, που να την θεμελιώνει στον νόμο.
    Αυτό σημαίνει ότι κι αν ακόμη,  με βάση τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και τον νόμο , που ο δικαστής οφείλει να γνωρίζει και να εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως, οι συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι δεν έχουν τελέσει λαθρεμπορία, εντούτοις θα έπρεπε  να κριθούν οπωσδήποτε προσωρινά κρατούμενοι και ίσως εν συνεχεία και να καταδικαστούν , στην περίπτωση που η ΑΑΔΕ έκρινε εσφαλμένως ότι έχουν τελέσει λαθρεμπορία, !   
    Την κάκιστη αυτή δικαστηριακή πρακτική έχουν αντιληφθεί το δημόσιο καθώς επίσης και ΝΠΔΔ, τα οποία, όταν διαπιστώνουν ότι ο νόμος ή τα πραγματικά περιστατικά δεν τους βολεύουν , προσκομίζουν στα δικαστήρια βεβαιώσεις των υπηρεσιών τους, που τάχα βεβαιώνουν τον νόμο, όπως τους βολεύει καθώς και πραγματικά περιστατικά , που είναι αναπόδεικτα, έτσι ώστε να κερδίσουν την δίκη.
    Και δυστυχώς, κάποιοι δικαστές, τείνουν ευήκοον ους σε τέτοια μέσα.  
    Μόνον θλίψη και ανασφάλεια, όμως, δημιουργεί η πρακτική αυτή και υποβαθμίζει , δυστυχώς, την ποιότητα της απονομής του δικαίου και φυσικά υπονομεύει το κύρος  της Δικαιοσύνης     
ΥΓ.1  Ίσως η εξέλιξη...