Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ
ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
11.4.2012
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ 6.5.2012 (ΠΔ 40/2012, ΦΕΚ Α/90/11.4.2012 ΕΔΩ)
ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΣΥΛΛΗΨΗ , ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΝΑΚΡΙΤΙΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ, ΤΟΥ ΑΚΗ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ (ΕΔΩ)
11.12.2014
ΠΡΩΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ  ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΕΙ  ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΚΟΜΜΑΤΟΣ (ΕΔΩ)
ΕΚΔΟΣΗ (ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ)  ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ (ΕΔΩ)
29.12.2014
ΠΥΡΕΤΩΔΕΙΣ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ (ΕΔΩ)
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

   Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι οι παραπάνω πολιτικοί είναι αθώοι και ότι άδικα κατηγορήθηκαν για πολιτικές σκοπιμότητες. 
   Όχι...
  Ειδικά για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου σε αυτό το ιστολόγιο έχει διατυπωθεί έγκαιρα η αποδοκιμασία για τις εγκληματικές πράξεις, που φέρεται να τέλεσε καθώς επίσης και η πρόβλεψη για την  βέβαιη η παραπομπή του (ΕΔΩ), παρά το ότι οι περισσότεροι πίστευαν ότι τα αδικήματά του έχουν παραγραφεί, όπως και, παρά την παραπομπή του, θα έπρεπε  , σύμφωνα με τον νόμο, πράγματι να έχουν παραγραφεί.
   Όμως οι χρονικές συμπτώσεις ανάμεσα σε δικαστικές ενέργειες, που θα μπορούσαν να είχαν πραγματοποιηθεί σε άλλους χρόνους και τις πολιτικές εξελίξεις είναι πράγματι εντυπωσιακές!!!
  Και ο νοών νοείτω...

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΔ 166/2003, ΧΑΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΤΕ ΑΠΕΜΠΟΛΕΙ ΤΙΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΑΤ' ΑΥΤΟ ΜΗ ΚΑΤΑΝΟΟΥΜΕΝΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΥΧΕΡΕΣΤΑΤΑ ΘΑ ΚΑΤΑΝΟΟΥΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΑΤΙΑ (ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ,ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ ΕΝ ΑΜΦΙΒΟΛΩ ΤΗΝ ΑΜΕΡΟΛΗΨΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ,ΟΤΑΝ ΔΙΑΔΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ)

Για καλύτερη ανάγνωση του εγγράφου κάντε κλικ πάνω στην εικόνα 
Απόσπασμα από έγγραφο, που αν και δημόσιο, εντούτοις είναι ακατάληπτο από το δικαστήριο λόγω των συντομογραφιών του, για τις οποίες, όμως , το δικαστήριο, εντελώς παράδοξα, δεν χρησιμοποιεί κανένα από τα δικονομικά μέσα , που του παρέχει ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας, έτσι ώστε να πληροφορηθεί το νόημά τους και έτσι να κατανοήσει το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού- Το απόσπασμα αυτό και ΕΔΩ


   Το ΠΔ 166/2003 (περί των λόγων , για τους οποίους τέθηκε σε ισχύ και την έναντί του εχθρότητα του κράτους και κάποιων εφαρμοστών του δικαίου, γίνεται αναφορά στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση) προβλέπει , στο άρθρο 4 παρ. 1  περ. α' έως δ' , ότι εφόσον από τον νόμο ή την σύμβαση, προβλέπεται διαδικασία αποδοχής ή ελέγχου για την επαλήθευση της αντιστοιχίας συμφωνημένων και παραλαμβανομένων αγαθών ή υπηρεσιών και η σύμβαση γίνεται από δημόσια επιχείρηση (δηλαδή ΝΠΔΔ ή και υπηρεσία του δημοσίου) , τότε η τοκοφορία αρχίζει εξήντα (60) ημέρες από την παραλαβή των αγαθών ή των υπηρεσιών. 
    Σημειωτέον ότι κάποιες δικαστικές αποφάσεις έχουν κρίνει ότι η εφαρμογή της παραπάνω διάταξης οδηγεί σε ευθεία αντίθεση με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά χρηστά ήθη (άρθρο 288 ΑΚ) καθότι από άσχετες με τον πωλητή διατυπώσεις, η τήρηση των οποίων δεν αφορά τις συναλλαγές, αλλά εξυπηρετεί μόνον εσωτερικούς δημοσιονομικούς σκοπούς του ελληνικού δημοσίου και εν τέλει εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την βούληση του αγοραστή Νοσοκομείου (δηλαδή από την τυπική παραλαβή του πωληθέντος υλικού με τη διαδικασία που περιγράφεται στις διατάξεις, που στην μεθεπόμενη παράγραφο θα αναφερθούν ), θα καθοριζόταν αν αυτός τελικά οφείλει να καταβάλει στον πωλητή το τίμημα για το αντικείμενο της πώλησης , το οποίο  ουσιαστικά παρέλαβε (Πολ.Πρωτ. Θεσσαλονίκης 11929/2011 ).
  Όμως, ας μην σταθούμε , στο παρόν κείμενο, στο ότι η εφαρμογή της παραπάνω διάταξης αντιβαίνει στην διάταξη του άρθρου 288 ΑΚ. 
    Η παραπάνω διαδικασία παραλαβής , καθ' όσον αφορά τα δημόσια νοσοκομεία, είναι η διαδικασία του άρθρου 9 του ΠΔ 108/1993, το οποίο ορίζει ότι "Οι προμήθειες του Φαρμακευτικού και Λοιπού Υλικού γίνονται με γραπτές ή τηλεφωνικές παραγγελίες, σύμφωνα με τη συνταγογραφία και τις ανάγκες του νοσοκομείου και με τις ισχύουσες διατάξεις περί Κρατικών Προμηθειών , οι δε παραλαβές γίνονται από την Τριμελή Επιτροπή , η οποία συγκροτείται σύμφωνα με το εδάφιο γ της παραγρ. 2 του άρθορυ 10 του παρόντος π.δ., η οποία συντάσσει το Πρωτόκολλο Παραλαβής και το Δελτίο Εισαγωγής όπως προβλέπεται από τους Οικονομικούς και Διαχειριστικού Κανόνες των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων".
    Μία τέτοια περίπτωση, λοιπόν, απασχόλησε το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, που εξέδωσε την παρακάτω υπ' αριθμό 1479/2014 απόφαση. 
     Στην συγκεκριμένη δίκη, λοιπόν, η ενάγουσα εταιρεία, εις απόδειξη του ότι είχε λάβει χώρα η διαδικασία παραλαβής των επιδίκων αγαθών, που είχε πωλήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διαδικασία, δηλαδή από Επιτροπή Παραλαβής, που σχετικά συνέταξε πρωτόκολλα παραλαβής, προσκόμισε το από το εναγόμενο νοσοκομείο εκδοθέν έγγραφο , ενδεικτική σελίδα του οποίου παρατίθεται στη αρχή (και υπάρχει και ΕΔΩ) , όπου σε μία στήλη , με τον τίτλο "ΑΡΙΘΜ. & ΗΜ.ΠΑΡ/ΚΟΥ", παρατίθενται οι αριθμοί των επιδίκων τιμολογία και η ημερομηνία έκδοσής τους , σε μία στήλη , με την επικεφαλίδα "ΑΡ.ΠΡΩΤ." παρατίθενται  αριθμοί , μπροστά από τους οποίους υπάρχει το γράμμα Ζ  και κάθετος (/)  (π.χ. "Ζ/2332") και σε μία στήλη , με την επικεφαλίδα "ΗΜ.ΠΑΡΑΛΑΒ", παρατίθενται ημερομηνίες, οι οποίες σημειωτέον είτε συμπίπτουν με τις ημερομηνίες έκδοσης των επιδίκων τιμολογίων ή απέχουν ελάχιστα απ' αυτές κατά μία ή δύο ημέρες.  
    Ενώ λοιπόν θα πίστευε κανείς ότι με το παραπάνω δημόσιο έγγραφο πλήρως αποδείχθηκε ότι το εναγόμενο νοσοκομείο παρέλαβε τα επίδικα αγαθά, κατά την προβλεπόμενη  από το άρθρου 9 του ΠΔ 108/1993 διαδικασία (δηλαδή με ποιοτική και ποσοτική παραλαβή από την Επιτροπή Παραλαβής) , εντούτοις το δικαστήριο έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε το γεγονός αυτό , γιατί , κατά το δικαστήριο, η συντομογραφία  "ΑΡ.ΠΡΩΤ." σε στήλη, στην οποία παρατίθεντο αριθμοί , δεν αποδεικνύεται ότι αναφέρεται σε αριθμούς των  πρωτοκόλλων παραλαβής των επιδίκων αγαθών από την Επιτροπή Παραλαβής , όπως η ενάγουσα ισχυρίστηκε  (χωρίς βέβαια να εξηγεί το δικαστήριο σε τι άλλο μπορεί να αναφέρεται η συντομογραφία αυτή ) και με την συντομογραφία "ΗΜ.ΠΑΡΑΛΑΒ" , στην οποία παρατίθενται ημερομηνίες, δεν αποδεικνύεται ότι αναφέρεται στην ημερομηνία παραλαβής των παραπάνω αγαθών από την Επιτροπή Παραλαβής  !!!, αν και πάλι το δικαστήριο δεν εξηγεί σε τι μπορεί να αναφέρεται η εν λόγω  συντομογραφία. 
   Ας υποθέσουμε , όμως,  ότι είναι τα πράγματα έτσι, αν και το συγκεκριμένο έγγραφο προφανώς συντάχθηκε με βάση την φόρμα, πάνω στην οποία επίσης προφανώς έχουν εκδοθεί πάμπολλα τέτοια έγγραφα και είναι τουλάχιστον παράδοξο οι δικαστές να μην είναι εξοικειωμένοι με την κατανόηση του περιεχομένου τέτοιου είδους εγγράφων. 
  Όμως, κι αν ακόμη γίνει δεκτή η παραπάνω υπόθεση, εύλογα αναρωτιέται κάποιος:  το δικαστήριο δεν όφειλε να εξαντλήσει τα στην διάθεσή του ευρισκόμενα δικονομικά μέσα , για να διαπιστώσει το περιεχόμενο του συγκεκριμένου εγγράφου, η γνησιότητα του οποίου δεν αμφισβητήθηκε και το οποίο σαφώς αναφερόταν στην επίδικη υπόθεση έστω και ατελώς , ως προς την κατανόηση του περιεχομένου του (κατά το δικαστήριο βέβαια και όχι για τον μέσο άνθρωπο και ιδίως για τον συντάκτη του);
    Και ποιά ήταν τα δικονομικά αυτά μέσα; 
    Τα δικονομικά αυτά μέσα, τα οποία είχε στην διάθεσή του το δικαστήριο,  ήταν πολλά , αλλά το δικαστήριο παραδόξως τα αγνόησε , ενώ ένα από αυτά , που του προτάθηκε  από την ενάγουσα, το απέρριψε , με καθόλου πειστική αιτιολογία.
    Συγκεκριμένα:

  •    Σύμφωνα με το άρθρο 151 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας το δικαστήριο μπορεί και αυτεπαγγέλτως να διατάζει την συμπλήρωση των αποδείξεων με κάθε πρόσφορο κατά την κρίση του αποδεικτικό μέσο. 

   Παρ' όλα αυτά στην συγκεκριμένη περίπτωση το δικαστήριο, αν και το ίδιο , μάλλον αδικαιολόγητα, διαπίστωσε κενό στην αποδεικτική διαδικασία, συνιστάμενη στην αδυναμία του να κατανοήσει το περιεχόμενο ενός δημοσίου εγγράφου !!!, ούτε που σκέφτηκε να διατάξει την συμπλήρωση των αποδείξεων. 

  •  Παραπέρα, σύμφωνα  με το άρθρο 155 παρ.  του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, το δικαστήριο, με απόφασή του μπορεί, και αυτεπαγγέλτως,  να ζητά από κάθε δημόσια , δημοτική ή κοινοτική αρχή καθώς και από κάθε νομικό ή φυσικό πρόσωπο, πληροφορίες και στοιχεία χρήσιμα για την διάγνωση της υπόθεσης και εν προκειμένω το δικαστήριο μπορούσε πολύ απλά να ζητήσει από την υπηρεσία , που εξέδωσε το προσκομισθέν από την ενάγουσα έγγραφο, να διευκρινίσει το αναλυτικό περιεχόμενο των συντομογραφιών, που το δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να κατανοήσει.  

   Παρ' όλη την δυνατότητα , που είχε το δικαστήριο στην συγκεκριμένη υπόθεση , δεν έπραξε ούτε και αυτό !!!

  •    Επιπροσθέτως , το άρθρο 175 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ορίζει ότι όταν αμφισβητείται το περιεχόμενο  ιδιωτικού εγγράφου , το δικαστήριο αποφαίνεται παρεμπιπτόντως γι' αυτό , κατά την κρίση του , την οποία συνάγει εκ των ενόντων, με βάση πληροφορίες και εξηγήσεις που μπορεί να ζητήσει από τον φερόμενο ως συντάκτη του εγγράφου. 

   Εν προκειμένω, δηλαδή, το δικαστήριο είχε την δυνατότητα, εφαρμόζοντας αναλόγως την παραπάνω διάταξη,  να απευθυνθεί στον υπάλληλο ή την υπηρεσία, που εξέδωσε το εν λόγω έγγραφο και πολύ απλά να τους ρωτήσει ποιο είναι το νόημα των παραπάνω συντομογραφιών , κάτι που το δικαστήριο και πάλι , παρέλειψε να πράξει !!!

  •    Επίσης , από το άρθρο 178 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας το δικαστήριο, εφόσον έκρινε ότι δεν μπορεί να σχηματίσει κρίση ως προς το περιεχόμενο ενός  μη αμφισβητούμενης γνησιότητας δημοσίου εγγράφου, που μάλιστα προέρχεται από το εναγόμενο ΝΠΔΔ ,  θα μπορούσε αυτεπαγγέλτως, με απόφασή του, να ζητήσει εξηγήσεις από το εναγόμενο νομικό πρόσωπο , για να διευκρινίσει το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού , κάτι το οποίο και πάλι το δικαστήριο, αν και μπορούσε να πράξει , το παρέλειψε. 
  •     Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 174 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας το δικαστήριο μπορούσε να διατάξει την επίδειξη των πρωτοκόλλων παραλαβής, που με τον αριθμό τους ανέφερε προς αυτό η ενάγουσα , πλην όμως ούτε και αυτό έπραξε  και μάλιστα απέρριψε το σχετικό αίτημα της ενάγουσας με το επιχείρημα ότι η ενάγουσα δεν προσκόμισε κάποιο στοιχείο από το οποίο να προκύπτει άρνηση του εναγομένου νοσοκομείου για την χορήγηση σε αυτή αντιγράφου τω εν λόγω πρωτοκόλλων παραλαβής , είναι δε προφανές ότι το επιχείρημα αυτό έχει την αξία σοφιστείας, διότι η διάταξη του άρθρου 174 παρ. 1 του ΚΔΔ δεν θέτει, ως προϋπόθεση για την εφαρμογή της , την προηγούμενη άρνηση του διαδίκου να χορηγήσει στον αντίδικο το αντίγραφο κάποιου εγγράφου, πέραν του ότι είναι γνωστό σε όλους ότι πολλά νοσοκομεία δεν παραδίδουν στους προμηθευτές αντίγραφα των πρωτοκόλλων παραλαβής, τις περισσότερες φορές λόγω οργανωτικής αδυναμίας, γι' αυτό και χορηγούν έγγραφα του είδους, που προσκομίστηκε στο δικαστήριο και το δικαστήριο έκρινε ανεπαρκές.

    Έτσι, λοιπόν, το δικαστήριο εμφανίζεται να κλείνει τα μάτια του σε ένα  έγγραφο , το οποίο αν και δημόσιο και προερχόμενο από το εναγόμενο , το δικαστήριο δηλώνει μη δυνάμενο να εκτιμήσει το περιεχόμενό του !!!, χωρίς όμως ταυτόχρονα να καταφύγει σε κάποιο από τα πολυάριθμα μέσα , που ο νόμος του παρέχει, για να διευκρινίσει το περιεχόμενο αυτού του εγγράφου. 
   Και έτσι απορρίπτει την αγωγή , ως προς το αίτημα της να επιδικαστούν τόκοι από την παρέλευση εξήντα ημερών από την έκδοση των πρωτοκόλλων παραλαβής!!!
   Πιστεύει, όμως , κάποιος , έστω και ένας,  ότι εάν ο διάδικος , που είχε προσκομίσει το εν λόγω έγγραφο , ήταν το δημόσιο ή ΝΠΔΔ και η απόδειξη των ισχυρισμών του  εξαρτιόνταν από το έγγραφο αυτό, το δικαστήριο δεν θα είχε προσφύγει σε κάποια από τα παραπάνω δικονομικά μέσα, για να εξασφαλιστεί η απόδειξη των ισχυρισμών του δημοσίου ή του ΝΠΔΔ; 
   Πιστεύει κάτι τέτοιο έστω  και ένας;
      Επειδή όμως, σε κάθε περίπτωση,  οι πιο πολλοί δεν θα το πιστέψουν, αυτό σημαίνει ότι η παραπάνω απόφαση κλονίζει την πίστη των πολιτών στην αμεροληψία των διοικητικών δικαστηρίων, όταν διάδικος είναι το δημόσιο, δηλαδή το κράτος, κλάδος του οποίου- μην το ξεχνάμε- αποτελεί η Δικαιοσύνη. 
   Παρακάτω παρατίθεται ολόκληρη η υπ' αριθμό 1479/2014 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, ως ένα μικρό δείγμα του ότι ένα δικαστήριο, με αφορμή την εφαρμογή του ΠΔ 166/2003 , χάνει τον δρόμο προς την εφαρμογή του νόμου και την αλήθεια , γιατί δεν κάνει χρήση κανενός από τα δικονομικά μέσα, που του παρέχει ο νόμος, για την ανεύρεση αυτής της αλήθειας.  




Αριθμός Απόφασης 1479/2014

ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Τμήμα 2° Τριμελές
Αποτελούμενο από τους: Αγγελική Μαραγκού - Ζουγανέλη, Πρόεδρο Εφετών Διοικητικών Δικαστηρίων, Αγγελική Συντελή - Πιστοφίδου (εισηγήτρια), Στεφανία Γιαννούλη Εφέτες Διοικητικών Δικαστηρίων και γραμματέα τον Ιωάννη Κολιόπουλο, δικαστικό υπάλληλο,
συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 7 Ιανουαρίου 2014, για να δικάσει την με χρονολογία κατάθεσης 28-3-2012 αγωγή (ΑΒΕΜ 920/2012),
της: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΕΥΡΟΜΑΡΤ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ - ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία εδρεύει στο Γέρακα Αττικής, οδός Καβάφη και Καρκαβίτσα αριθ. 1 και δεν παραστάθηκε ,
κατά: του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο Παίδων - Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», νομίμως εκπροσωπουμένου, το οποίο εδρεύει στην Αθήνα (Γουδή), οδός Θηβών και Παπαδιαμαντοπούλου και παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο Αγγελική Σκουτέρη με δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 133 παρ 2 του Κ. Διοικ. Δικ.
Μετά τη συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.
Η κρίση του είναι η εξής:
1.- Επειδή,...

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΔ 166/2003, ΧΑΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΤΕ ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ (ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΡΩΤΗ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ ΕΝ ΑΜΦΙΒΟΛΩ ΤΗΝ ΑΜΕΡΟΛΗΨΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ,ΟΤΑΝ ΔΙΑΔΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ)

Ή πως οι επτά (7) εκατοστιαίες μονάδες, δηλαδή το "επτά τοις εκατό (7 %)"  μετατρέπονται σε επτά δέκατα  της μονάδας (ούτε καν εκατοστά!!!)  επί τοις εκατό  ( 0,7 %)
 
Για ...δικαστική χρήση 
   
      Ως γνωστόν η οδηγία   2000/35 της 29-6-2000 για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, που ήταν εφαρμοστέα και επί δημοσίων συμβάσεων, προέβλεπε ότι  "το ύψος των τόκων υπερημερίας ("νόμιμο επιτόκιο"), τους οποίους υποχρεούται να καταβάλει ο οφειλέτης, ισούται με το άθροισμα του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην πλέον πρόσφατη κύρια πράξη αναχρηματοδότησής της η οποία πραγματοποιείται πριν από την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του οικείου εξαμήνου ("επιτόκιο αναφοράς"), συν τουλάχιστον 7 εκατοστιαίες μονάδες ("περιθώριο"), εκτός αν η σύμβαση ορίζει άλλως.¨"
    Στην οδηγία αυτή εκών άκων συμμορφώθηκε ο έλληνας νομοθέτης με το ΠΔ 166/2013, το οποίο στο άρθρο 4 παρ. 4 ορίζει ότι "Το ύψος του τόκου υπερημερίας που είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει ο οφειλέτης υπολογίζεται με βάση το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην πιο πρόσφατη κύρια πράξη αναχρηματοδότησης, η οποία πραγματοποιείται πριν από την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του οικείου εξαμήνου ["επιτόκιο αναφοράς"] προσαυξημένο κατά επτά εκατοστιαίες μονάδες ["περιθώριο"], εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά στην σύμβαση". 
    Είναι αλήθεια ότι η παραπάνω ρύθμιση  έτυχε της ...πάνδημης ηθικής αποκήρυξης  δικηγόρων, που εκπροσωπούν ΝΠΔΔ (την επίκληση της οποίας εμφανίζουν ως κάτι το ποταπό, που ίσως να αγγίζει και τα όρια ...της τοκογλυφίας) αλλά και ορισμένων κυρίως διοικητικών  δικαστών , οι οποίοι θεωρούν την εφαρμογή της παραπάνω διάταξης  περίπου  προϊόν ευρωπαϊκής αφέλειας, εντελώς ασύμβατη με την τρέχουσα δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας και την δική τους ευφυΐα. 
   Έτσι δεν λείπουν οι περιπτώσεις , που δίνουν την εντύπωση προσπάθειας καταστρατήγησης της διάταξης αυτής και στο παρόν ιστολόγιο θα δοθούν δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα , όπου Δικαστήρια απέφυγαν την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης , με αιτιολογίες, που δίνουν την εικόνα προσχημάτων , αν όχι σοφιστειών. 
   Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με την υπ' αριθμό 3075/2012 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. 
    Όπως προαναφέρθηκε η παραπάνω διάταξη προβλέπει ότι ""Το ύψος του τόκου υπερημερίας που είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει ο οφειλέτης υπολογίζεται με βάση το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην πιο πρόσφατη κύρια πράξη αναχρηματοδότησης, η οποία πραγματοποιείται πριν από την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του οικείου εξαμήνου ["επιτόκιο αναφοράς"] προσαυξημένο κατά επτά εκατοστιαίες μονάδες ["περιθώριο"], εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά στην σύμβαση".  
     Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με την ελληνική γλώσσα, ότι εάν το επιτόκιο αναφοράς είναι  2 %, σε αυτό θα προστεθούν επτά (7) εκατοστιαίες μονάδες, οπότε το επιτόκιο θα διαμορφωθεί σε  9 %.
    Απλά πράγματα. 
    Επίσης πρέπει να θυμίσουμε ότι οι μονάδες επί τοις εκατό ,δηλαδή οι εκατοστιαίες μονάδες, δεν έχουν καμιά σχέση με τους δεκαδικούς αριθμούς, οι οποίοι αποτελούνται από το ακέραιο μέρος τους, δηλαδή τον αριθμό που βρίσκεται αριστερά της υποδιαστολής και το δεκαδικό μέρος τους, το μέρος δηλαδή που βρίσκεται δεξιά της υποδιαστολής και υποδιαιρείται σε δέκατα (πρόκειται για την πρώτη τάξη, δηλαδή τον πρώτο αριθμό μετά την υποδιαστολή), εκατοστά (πρόκειται για τον δεύτερο αριθμό μετά την υποδιαστολή) και σε χιλιοστά (πρόκειται για τον τρίτο αριθμό μετά την υποδιαστολή). 
    Και επειδή είναι αλήθεια ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που αφήσαμε τα μαθητικά θρανία , για το τι είναι ο δεκαδικός αριθμός θα βρείτε ΕΔΩ καθώς και ΕΔΩ.  
    Αλλά  τι δέχθηκε το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών με την υπ' αριθμό 3075/2012 απόφασή του σε σχέση με την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 4 παρ. 4 του ΠΔ 166/2013;
   Δέχθηκε ότι οι 7 εκατοστιαίες μονάδες , που αναφέρει ο νόμος, ισούνται με 0,7 !!! (ναι , με 0,7 %) και έτσι, με επιτόκιο αναφοράς 2%, το επιτόκιο διαμορφώνεται σε 2,7 % !!!
    Σημειωτέον ότι το 2,7 % είναι κατά πολύ μικρότερο από το επιτόκιο του 6 %, το οποίο ήδη προέβλεπε η εσωτερική έννομη τάξη για απαιτήσεις κατά του δημοσίου και ΝΠΔΔ και άρα το ΠΔ 166/2013 εμφανιζόταν αντί του να καταπολεμά τις καθυστερήσεις στις πληρωμές, περίπου να τις επιβραβεύει !!!!   
   Ναι, υπήρξε η διατύπωση τέτοιας άποψης σε δικαστική απόφαση Διοικητικού Εφετείου της Πρωτεύουσας του Ελληνικού Κράτους, που βέβαια , παρά το εξόφθαλμο σφάλμα της , είναι προφανές ότι εκκινείται από την αγωνιώδη προσπάθεια να ανασχεθεί η εφαρμογή της παραπάνω διάταξης προς δημοσιονομική ανακούφιση του εργοδότη των δικαστών Ελληνικού Δημοσίου. 
   Και βέβαια η παραπάνω άποψη δεν έχει καμιά λογική , γιατί κι αν ακόμη θεωρηθεί ότι προκλήθηκε σύγχυση στο  Δικαστήριο   ανάμεσα στις εκατοστιαίες μονάδες και στα εκατοστά των δεκαδικών αριθμών, ακόμη και στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε το δικαστήριο να δεχθεί ότι το ποσοστό της προσαύξησης είναι 0,07 % , κάτι που βέβαια είναι αμελητέο και θα ήταν κραυγαλέα  άτοπο και όχι 0,7 % που το Δικαστήριο δέχθηκε.
    Βέβαια , μην κοροϊδευόμαστε, η παραπάνω απόφαση ήταν προϊόν αρνητικής αντιμετώπισης του ΠΔ 166/2013, με προφανή ευμενή για το δημόσιο δημοσιονομική σκοπιμότητα  και οδηγήθηκε στο παραπάνω καταφανώς εσφαλμένο αποτέλεσμα ενός  τραγέλαφου της αριθμητικής , το οποίο σημειωτέον ότι δεν έχει δεχθεί καμία άλλη από τις  πάμπολλες άλλες   δικαστικές αποφάσεις, που έχουν εφαρμόσει  το ΠΔ 166/2003 ,γιατί κατάδηλα το ζητούμενο ήταν το πως το δημόσιο θα επιβαρυνόταν λιγότερο. 
    Παρακάτω παρατίθεται ολόκληρη η παραπάνω απόφαση, με επισημασμένο με μπλε το επίμαχο σημείο της, ενώ σε επόμενη ανάρτηση θα δημοσιευθεί άλλη απόφαση, του ιδίου Δικαστηρίου, όπου και πάλι αποφεύγεται η εφαρμογή του ΠΔ 166/2003, με καθόλου πειστική αιτιολογία.  
       


Αριθμός Απόφασης: 3075/2012


ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 
Τμήμα 17° Τριμελές
συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 8 Δεκεμβρίου 2011, με δικαστές τις...

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

ΤΕΛΙΚΑ ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΧΑΪΚΑΛΗ!!!

Σε χρόνο, που να προλάβουμε και τα δελτία των 8.00 !!!
Η Ανεξάρτητη Ελληνική Δικαιοσύνη, γι' άλλη μία φορά, θριάμβευσε.
 Η συνομιλία μεταξύ Χαϊκάλη- Αποστολόπουλου, που πάρα πολλοί ακούσαμε  στο διαδίκτυο, μάλλον οφείλεται σε κάποια ομαδική παράκρουση. 



                  



   Ένα ακόμη παρήγορο στοιχείο: αν και ο κ. Παπαμιμίκος με δηλώσεις του την Παρασκευή, 19.12.2014, ζήτησε την εκκαθάριση της υπόθεσης εντός της ίδιας ημέρας, τελικά η υπόθεση αρχειοθετήθηκε στις 22.12.2014!!!
   Οι κύριοι εισαγγελείς βρέθηκαν εκπρόθεσμοι κατά τρεις ημέρες , με βάση την προθεσμία, που τους έθεσε ο κ. Παπαμιμίκος. 
   Είναι κι αυτό μία απόδειξη ...της δικαστικής ανεξαρτησίας...

Εισαγγελέας ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΜΠΟΥΤΗΣ , εισαγγελέας Παναγιώτης Σ. Παναγιωτόπουλος ...και ένας ΜΑΣΚΑΡΑΣ...

   Ο αντιεισαγγελέας Εφετών Αθηνών κ. Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος  πριν από ενάμιση έτος περίπου δημοσίευσε ένα περισπούδαστο άρθρο ( ΕΔΩ) , για την υπηρεσιακή δράση του αειμνήστου Εισαγγελέα Στυλιανού Μπούτη, που ,ως γνωστόν,  ήταν ο εποπτεύων Εισαγγελέας στην πολύκροτη "υπόθεση Λαμπράκη" και ο οποίος , παρά τις παρεμβάσεις του τότε δικαστικού και πολιτικού κατεστημένου, ως εποπτεύων την ανάκριση εισαγγελέας, συνέβαλε στην προφυλάκιση των κατηγορουμένων, κάποιοι από τους οποίους ήταν υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της αστυνομίας και στην παραπομπή τους σε δίκη. 
    Η ενασχόληση με το άρθρο αυτό του κ. Παναγιωτόπουλου είναι μάλλον ασυνήθιστη και φαίνεται να απέβλεπε στην διαμόρφωση γι' αυτόν ενός  προφίλ κοινωνικά και δημοκρατικά ευαίσθητου εισαγγελέα. 
    Μάλιστα επίκληση της "υπόθεσης Λαμπράκη"  ο κ. Παναγιωτόπουλος έκανε, μάλλον άκαιρα, κατά την αγόρευσή του στην γνωστή δίκη Τσοχατζόπουλου, στην οποία ήταν εισαγγελέας της έδρας. 
    Όμως η ζωή το θέλησε ο κ. Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος να βρεθεί, με αφορμή την υπόθεση Χαϊκάλη,  σε θέση ανάλογη (και όχι ίδια βέβαια) με αυτήν του Στυλιανού Μπούτη. 
    Και πως ενήργησε ο εισαγγελέας κ. Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος , σε σχέση με το πως ενήργησε τότε ο αείμνηστος Εισαγγελέας ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΜΠΟΥΤΗΣ; 
  Ό καθ' ένας, που μπορεί στοιχειωδώς να παρακολουθήσει την υπόθεση, ας βγάλει τα συμπεράσματά του. 
    Πάντως αυτό που, από το  πράγματι αξιόλογο άρθρο  του κ. Παναγιωτόπουλου , πρέπει κάποιος να συγκρατήσει  είναι το πως απάντησε ο Εισαγγελέας Στυλιανός Μπούτης στον Χρήστο Σαρτζετάκη , όταν του επισημάνθηκαν οι κίνδυνοι , που ελλόχευαν  εναντίον του υπηρεσιακά και προσωπικά , εξαιτίας του ότι δεν συμμορφωνόταν προς τις υποδείξεις του τότε πολιτικού και δικαστικού κατεστημένου.
    Συγκεκριμένα η απάντησή του ήταν η εξής: 

«Χρήστο μου, ας έρθουν να με σκοτώσουν, αν θέλουν, αλλά μασκαράς εγώ δεν γίνομαι ποτέ»


    Αυτά είπε τότε ο αείμνηστος Εισαγγελέας Στυλιανός Μπούτης. 
  Το τι αισθάνεται σήμερα ο εισαγγελέας κ. Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος για τον εαυτό του   ότι είναι  το γνωρίζουν  ο ίδιος και  η συνείδησή του ....

ΠΑΙΔΑΡΙΩΔΗΣ Η ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟ

    Καμία πίεση δεν του ασκήθηκε. 
  Κατέθεσε κυριολεκτικά ό,τι ήθελε και  δεν αναγκάστηκε ούτε καν να ομολογήσει  αυτά , που ομολόγησε ο δικηγόρος του εξερχόμενος του Εφετείου !!!
Τι αναφέρει στην κατάθεσή του ο Γιώργος Αποστολόπουλος    Και φυσικά η ανωμοτί κατάθεση του Γ. Αποστολόπουλου δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα, με βάση όλα όσα είδαμε στο σχετικό βίντεο. 
   Ο ίδιος είναι προφανές ότι τελούσε σε γνώση του ότι το προσκομισθέν  υλικό καταγραφής δεν πρόκειται να ληφθεί υπ' όψη, κάτι που του παρέχει προστασία και  που είναι πλήρως εναρμονισμένο με το ότι ο Προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών έσπευσε να αποτρέψει την δημοσιοποίηση του βίντεο αυτού μέσω του διαδικτύου, με αποτέλεσμα να μην το δουν ούτε οι πολίτες. 
 Όποιος έχει στοιχειωδώς ανεπτυγμένο το αίσθημα της δικαιοσύνης , μόνον θλίψη μπορεί να αισθανθεί για το πως αυτή κακοποιείται.
   Την ίδια ώρα , βέβαια, τα μίντια και οι μηχανισμοί της Νέας Δημοκρατίας έχουν εξαπολύσει μία επίθεση ηθικής αποδόμησης του Παύλου Χαϊκάλη, ο οποίος δεν αποκλείεται , τελικά, αυτός μόνον να βρεθεί κατηγορούμενος, εξαιτίας της υπόθεσης που αποκάλυψε!!!
   Πάντως ο ίδιος ο Γ. Αποστολόπουλος δηλώνει ότι από την άνοιξη του 2013 δεν έχει καμία σχέση με τον Π. Καμμένο και τους ΑΝΕΛ, σε πείσμα του κουτόχορτου με το οποίο ο μηχανισμός της ΝΔ και τα μίντια ταΐζουν τους τηλεθεατές. 
 Η κατάθεση του Γ. Αποστολόπουλου, που έχει ήδη δημοσιοποιηθεί στο διαδίκτυο (ΕΔΩ)  και (ΕΔΩ), έχει ως εξής: 

 





.................

ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Παρακάτω το πλήρες κείμενο. Αυθεντικά το κείμενο βρίσκεται στο ΦΕΚ Β/2289/2014 (ΕΔΩ) 

«Συνεδρίαση 116 - Θέμα 1 της 25-8-2014
Θέσπιση του Κώδικα Δεοντολογίας του Ν. 4224/2013.
Αρ. Φύλλου 2289
27 Αυγούστου 2014
Θέσπιση του Κώδικα Δεοντολογίας του Ν. 4224/2013.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΥΡΩΣΥΣΤΗΜΑ  - Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

(Συνεδρίαση 116/Θέμα 1 της 25?8?2014) Αφού έλαβε υπόψη:

α) το άρθρο 55Α του καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδος,
β) την Πράξη Εκτελεστικής Επιτροπής 1/20.12.2012

«Ανασύσταση Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων και ανάθεση αρμοδιότητας» (ΦΕΚ Β΄ 3410), όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με την Πράξη Εκτελεστικής Επιτροπής 40/30.5.2014  «Τροποποίηση των Πράξεων Εκτελεστικής Επιτροπής 1/20.12.2012, 4/8.1.2013 και 6/8.1.2013» (ΦΕΚ Β΄ 1567),
γ) το ν. 4224/2013 (ΦΕΚ Α΄ 288) και ιδίως το άρθρο 1, παρ. 2 και 4 αυτού, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 12 του Ν. 4281/2014 (ΦΕΚ Α΄ 160),.

δ) τις διατάξεις του Ν. 4261/2014 «Πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων (ενσωμάτωση της Οδηγίας 2013/36/ΕΕ), κατάργηση του Ν. 3601/2007 και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄ 107),

ε) τον ορισμό του «συνεργάσιμου δανειολήπτη», όπως αποφασίστηκε στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους του Ν. 4224/2013, σύμφωνα με τον οποίο:

«Ένας δανειολήπτης είναι συνεργάσιμος έναντι των δανειστών του όταν:

α) παρέχει πλήρη και επικαιροποιημένα στοιχεία επικοινωνίας στους δανειστές ή όποιον ενεργεί νομίμως για λογαριασμό τους (π.χ. αριθμούς σταθερού, κινητού τηλεφώνου και τηλεομοιοτυπίας, ηλεκτρονική διεύθυνση, διεύθυνση κατοικίας και εργασίας) και προβαίνει σε ορισμό συγγενικού ή φιλικού προσώπου, ως αντικλήτου επικοινωνίας για κάθε περίπτωση που ο ίδιος δεν είναι διαθέσιμος,

β) είναι διαθέσιμος σε επικοινωνία με τον δανειστή ή με όποιον ενεργεί νομίμως για λογαριασμό αυτού και ανταποκρίνεται με ειλικρίνεια και σαφήνεια, σε κλήσεις και επιστολές του δανειστή ή όποιου ενεργεί νομίμως για λογαριασμό του, αυτοπροσώπως είτε διά
του αντικλήτου του, με κάθε πρόσφορο τρόπο, εντός 15 εργάσιμων ημερών,

γ) προβαίνει αυτοπροσώπως είτε διά του αντικλήτου του σε πλήρη και ειλικρινή γνωστοποίηση πληροφοριών προς το δανειστή ή όποιον ενεργεί νομίμως για λογαριασμό του, αναφορικά με την τρέχουσα οικονομική του κατάσταση, εντός 15 εργασίμων ημερών από την ημέρα μεταβολής της ή εντός 15 εργάσιμων ημερών από την ημέρα που θα ζητηθούν ανάλογες πληροφορίες από το δανειστή ή όποιον ενεργεί νομίμως για λογαριασμό του, δ) προβαίνει αυτοπροσώπως είτε διά του αντικλήτου του, σε πλήρη και ειλικρινή γνωστοποίηση πληροφοριών, προς το δανειστή ή όποιον ενεργεί για λογαριασμό του, οι οποίες θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην μελλοντική οικονομική του κατάσταση, εντός 15 εργάσιμων ημερών από την ημέρα που θα περιέλθουν σε γνώση του (π.χ. πλήρωση προϋποθέσεων λήψης επιδόματος, εμφάνιση νέων περιουσιακών στοιχείων που θα περιέλθουν στην κυριότητα του [κληρονομιά κ.λπ.], απώλεια κυριότητας περιουσιακών στοιχείων, ανακοινώσεις απόλυσης, καταγγελίες μισθώσεων, εξαγορά ασφαλιστικών προϊόντων, κέρδη οποιασδήποτε μορφής κ.λπ.) και

ε) συναινεί σε διερεύνηση εναλλακτικής πρότασης αναδιάρθρωσης με το δανειστή ή όποιον ενεργεί νομίμως για λογαριασμό του, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στον Κώδικα Δεοντολογίας του Ν. 4224/2013»,

στ) τη μεθοδολογία για τον ορισμό των «εύλογων δαπανών διαβίωσης», όπως αποφασίστηκε από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους του Ν. 4224/2013,

ζ) την υπ’ αριθμ. πράξη 42/30.5.2014 Πράξη Εκτελεστικής Επιτροπής της Τράπεζας της Ελλάδος «Πλαίσιο εποπτικών υποχρεώσεων για τη διαχείριση των ανοιγμάτων σε καθυστέρηση και των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων» (ΦΕΚ Β΄ 1582),

η) την υπ’ αριθμ. ΕΒΑ−Ορ−2013−03/13.6.2013 «Γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών για τις βέλτιστες πρακτικές σχετικά με την μεταχείριση των οφειλετών που έχουν παράσχει εμπράγματες εξασφαλίσεις και βρίσκονται σε δυσκολία αποπληρωμής»,

θ) το γεγονός ότι από τις διατάξεις της παρούσας δεν προκύπτει δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, αποφασίζει τα εξής:

Να θεσπίσει τον ακόλουθο Κώδικα Δεοντολογίας (στο εξής Κώδικας), κατ’ εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρου 1 του Ν. 4224/2013, ως εξής:

Α. Πεδίο εφαρμογής

Οι διατάξεις του Κώδικα εφαρμόζονται ...

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

ΣΑΜΑΡΑΣ: ΑΘΩΟΣ Ο Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ !!! ΨΗΦΙΣΤΕ ΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

 Θεωρεί τον Γ. Αποστολόπουλο αθώο (δεν περιμένει καν την προηγούμενη απόφαση της Δικαιοσύνης, την οποία προφανώς έχει την αίσθηση ότι την έχει στο τσεπάκι του) ,ζητάει πίστωση χρόνου  και δημόσια υπόσχεται  υπουργεία για να δελεάσει τους βουλευτές να ψηφίσουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας!!!
 Πόσο πιο χαμηλά μπορεί να πέσει αυτή η κυβέρνηση;



.......

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

ΖΑΛΙΣΜΕΝΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΑ Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΝΤΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΖΕΙ , ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΧΑΪΚΑΛΗ ΤΙΣ ΠΙΟ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΧΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΗΝ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΥΦΑΡΠΑΓΗΣ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΕΚΛΟΓΗ

Επιπλέον, υπάρχει κάποιος τόσο αφελής, που να πιστεύει ότι η απόπειρα χρηματισμού βουλευτού  ή , το κυριότερο, εκβίασής του, για να επιτευχθεί η περίφημη πλειοψηφία των 180, περιορίζεται στην περίπτωση του Παύλου Χαϊκάλη;
   
   Για μια υπόθεση , στην οποία είναι ηλίου φαεινότερο το τι έχει συμβεί , ότι δηλαδή επιχειρήθηκε η υφαρπαγή της ψήφου και η αλλοίωση της βούλησης του βουλευτή Παύλου Χαϊκάλη στο θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας είτε μέσω του χρηματισμού του, είτε μέσω του εκβιασμού του, αφού ο καταγγελλόμενος Γεώργιος Αποστολόπουλος επιβεβαίωσε όχι μόνον ότι οι διάλογοι, που αποκάλυψε ο Παύλος Χαϊκάλης είναι ακριβείς αλλά και ότι ο ίδιος κατέγραφε τις συνομιλίες του με τον Παύλο Χαϊκάλη, γεγονός το οποίο από την πρώτη στιγμή αποκάλυψαν οι Πάνος Καμμένος και Παύλος Χαϊκάλης, στην συνέντευξη τύπου , που έδωσαν στις 19.12.2014, η συγκυβέρνηση και τα μιντιακά στηρίγματά της έχουν προβάλει τις πιο απίθανες και πιο αντιφάσκουσες προς την κοινή λογική εκδοχές.
   Συγκεκριμένα:
   Εκδοχή πρώτη: Καμμένος- Χαϊκάλης – Αποστολόπουλος βρίσκονται σε συμπαιγνία μεταξύ τους και οι διάλογοι, που καταγγέλθηκαν στον εισαγγελέα και δόθηκαν στην δημοσιότητα είναι στημένοι, δηλαδή οι Χαϊκάλης και Αποστολόπουλος αναπτύσσουν μεταξύ τους έναν διάλογο, εκ των προτέρων συμφωνημένο, που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Την εκδοχή αυτή υποστήριξαν η κυβερνητική εκπρόσωπος  και ο πολύς κύριος Παπαμιμίκος , ο τελευταίος από τους οποίους  μάλιστα ζήτησε την αυθημερόν δικαστική εκκαθάριση του θέματος. Πρόκειται, βέβαια, για εκδοχή , που καμιά σχέση δεν έχει με την λογική , γιατί είναι τουλάχιστον παράλογο να δεχθεί κάποιος να εκτεθεί σε δίωξη για κακούργημα- εν προκειμένω ο κ. Αποστολόπουλος- μόνον και μόνον για να κερδίσουν κάποια πολιτικά οφέλη οι ΑΝΕΛ. Εξυπακούεται ότι η εκλογή του Σταύρου Δήμα είναι εκ των προτέρων αδύνατη, έτσι ώστε να αντίκειται στην λογική ότι η αποτροπή της μπορεί να ήταν το κίνητρο του σχεδίου της εκδοχής αυτής.  
   Εκδοχή δεύτερη: Δεν υπάρχει συμπαιγνία μεταξύ Καμμένου – Χαϊκάλη – Αποστολόπουλου , ο τελευταίος (Αποστολόπουλος) έπεσε θύμα των Καμμένου και Χαϊκάλη, οι οποίοι δημιούργησαν ένα βίντεο με μοντάζ , δηλαδή  με συρραφή  λέξεων, παρμένων από  περισσότερες, ανεξάρτητες μεταξύ τους, ετερογενείς συζητήσεις. Την εκδοχή αυτή υποστήριξε, πολύ σοβαρά, μεταξύ άλλων η υποτίθεται σοβαρή κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA το πρωί του Σαββάτου , 20.12.2014. Μόνον που κι αυτή η εκδοχή κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος, αφού τελικά ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος , ο κ. Αποστολόπουλος, εν πολλοίς επιβεβαίωσε τους διάλογους , που δόθηκαν στην δημοσιότητα.
   Εκδοχή τρίτη: Οι συνομιλίες, που δόθηκαν στην δημοσιότητα από τον Παύλο Χαϊκάλη είναι αληθείς και μάλιστα υπάρχουν και άλλοι, με το ίδιο περιεχόμενο, που δεν δόθηκαν από τον ίδιο στην δημοσιότητα.  Όμως οι διάλογοι αυτοί προέκυψαν γιατί ο Παύλος Χαϊκάλης απευθύνθηκε στον κ. Αποστολόπουλο ζητώντας χρηματικά ανταλλάγματα για την ψήφο του , κατά την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και ο κ. Αποστολόπουλος συντήρησε την συζήτηση αυτή, για να αποκαλύψει την ανηθικότητα του Παύλου Χαϊκάλη, αν και κανένας δεν του το ζήτησε.Η εκδοχή αυτή προβλήθηκε, μέσες άκρες, από τον άμεσα εμπλεκόμενο κ. Αποστολόπουλο. Εξυπακούεται ότι ο ισχυρισμός αυτός είναι παράλογος για τους παρακάτω πολύ απλούς λόγους: α) ποια ήταν η ιδιότητα του κ. Αποστολόπουλου για να απευθυνθεί σε αυτόν κάποιος βουλευτής , που ήθελε να πουλήσει την ψήφο του, έτσι ώστε να την αγοράσει ο κύριος Αποστολόπουλος ή κάποιος τρίτος, που αυτός εκπροσωπούσε και β) ποιος ήταν ο κομματικός ή άλλος πατριωτισμός, που θα μπορούσε να ωθήσει τον κύριο Αποστολόπουλο να εμπλακεί σε μία τέτοια βρώμικη και επικίνδυνη για τον ίδιο ιστορία, και μάλιστα αυτοβούλως, χωρίς να του το ζητήσει κανένας , για να αποδείξει το υποτιθέμενο ανήθικο ποιον του Παύλου Χαϊκάλη; Είναι προφανές λοιπόν ότι και ο ισχυρισμός αυτός αντιφάσκει προς την κοινή λογική και αποτελεί μία οικτρή υπερασπιστική γραμμή, η οποία νομικά φαίνεται να στηρίζεται, εντελώς ασθενικά βέβαια,  στον ισχυρισμό περί του ότι ο Παύλος Χαϊκάλης ενήργησε ως agent provoucateur , κάτι που δημιουργεί και δική του ποινική ευθύνη (άρθρο 46 παρ. 2 του Ποινικού Κώδικα) και αποδυναμώνει την μαρτυρία του ως αποδεικτικό μέσο.
   Εκδοχή τέταρτη: Ο Αποστολόπουλος είναι ένα , κατά το κοινώς λεγόμενο, ψώνιο, που αρέσκεται να εμφανίζεται ως παράγοντας και να συμμετέχει σε διεργασίες και ίντριγκες, χωρίς να υπάρχει καμία πραγματική και σοβαρή βάση σε αυτή που λέει. Με άλλα λόγια πρόκειται για έναν μυθομανή , που κανένας δεν θα πρέπει να παίρνει στα σοβαρά τα λόγια του. Η εκδοχή αυτή προβλήθηκε από κάποιον κ. Τόμπρα, που πέρασε κι αυτός από τους ΑΝΕΛ και προφανώς τώρα έχει αποχωρήσει απ’ αυτούς , πλην όμως, αν και σερβιρίστηκε και η εκδοχή αυτή από τα μίντια , δύσκολα θα βρεθεί κάποιος άλλος να την υποστηρίξει.
    Κοντολογίς: συγκυβέρνηση και μιντιακά στηρίγματά της έχουν χάσει τ’ αβγά και τα πασχάλια ενώ η αλήθεια βοά: ο Παύλος Χαϊκάλης προσεγγίστηκε για να επηρεαστεί η ψήφος του , είτε με χρηματισμό του , είτε με εκβιασμό του, όπως καταγγέλθηκε από αυτόν σε συνέντευξη τύπου, που έδωσε στις 19.12.2014 , ημέρα Παρασκευή, ενώ τα ίδια είχε καταγγείλει περίπου δεκαπέντε (15) ημέρες πριν στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών, η οποία ανέμενε  να προηγηθούν  οι αποκαλύψεις του Λαζόπουλου και του Χαϊκάλη μέσω της τηλεόρασης , για να κάνει την επόμενη κιόλας ημέρα, σημειωτέον Σάββατο, ό,τι δεν είχε κάνει δεκαπέντε (15) ημέρες πριν: να καλέσει τον κύριο  Αποστολόπουλο για την παροχή εξηγήσεων.
    Αυτή είναι η πραγματικότητα....  
     Το πιο ανησυχητικό όμως είναι άλλο ...
   Το μέσο , που μετήλθαν στην περίπτωση Χαϊκάλη , δεν είναι τόσον ο χρηματισμός, όσο ο εκβιασμός, δηλαδή ο εξαναγκασμός του βουλευτή σε ψήφο, που κάποιοι κύκλοι  θέλουν, χωρίς καν να τον χρηματίσουν αλλά εκβιάζοντάς τον με το καταγεγραμμένο υλικό των σχετικών διαπραγματεύσεων χρηματισμού , για το οποίο υπήρξε ομολογία του κ. Αποστολόπουλου.
     Και το ερώτημα που αναφύεται είναι το εξής:  αυτοί , που μετήλθαν τέτοια μέσα, έναντι του Παύλου Χαϊκάλη,  είναι δυνατόν να περιορίστηκαν μόνον στον συγκεκριμένο βουλευτή;
    Μπορεί να πιστέψει  κανείς ότι ήταν κάτι αποσπασματικό και μεμονωμένο; 
   Δυστυχώς , αν και  πολιτικά άκαιρη και σίγουρα  κακοδιατυπωμένη, διότι συνδέθηκε με συγκεκριμένα πρόσωπα,  η δήλωση των Βουδούρη- Παραστατίδη  δεν στερείται βάσης