Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2019

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ) ΠΟΥ ΜΕΤΑΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ NOVARTIS ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ -ΚΑΜΙΑ ΕΚΠΛΗΞΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΡΗΜΑΤΙΣΜΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΌΤΙ Ο ΜΕΣΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ,ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ, ΑΠΑΘΗΣ ΜΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑΤΡΩΝ

    Συμπυκνώνονται και παρατίθενται, στο παρόν ντοκιμαντέρ,  με ευσύνοπτο, απλό και εύληπτο τρόπο, πληροφορίες για το σκάνδαλο NOVARTIS , που ήδη είχαν γίνει γνωστές το προηγούμενο χρονικό διάστημα. 
      Καμία έκπληξη από το γεγονός ότι 30.000 Έλληνες γιατροί καταγγέλλονται  να χρηματίζονται από την NOVARTIS. Ούτε επίσης από το γεγονός ότι ο μέσος πολίτης δεν εξεγείρεται κατά των γιατρών, που χρηματίζονται, παρά παρακολουθεί την όλη υπόθεση αδιάφορος. 
   Σε μια χώρα , όπου το κράτος, με την ανοχή του , συντηρεί την εγκληματική δράση γιατρών, που παίρνουν το γνωστό "φακελάκι"  , το οποίο οι πολίτες έχουν αποδεχθεί, καθώς και το να κουρελιάζουν τις διατάξεις τις σχετικές με τις δημόσιες προμήθειες, κατά την προμήθεια ιατρικών προϊόντων και υπηρεσιών,  το να χρηματίζονται γιατροί, για να συνταγογραφούν σύμφωνα με τις υποδείξεις μίας φαρμακευτικής εταιρείας , εμφανίζεται ως ένα φαινόμενο  απόλυτα φυσιολογικό. 
   Πρόκειται για μία νοοτροπία, που έχει εξαπλωθεί στο σύνολο του κράτους και της Δικαιοσύνης ακόμη, έτσι ώστε να είναι βέβαιο  ότι τελικά όλοι θα παραμείνουν ατιμώρητοι. 
    Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι, όπως κατά κόρον έχει γραφτεί,  ο γιατρός σύζυγος της πρώην Εισαγγελέως διαφθοράς κ. Ράικου,  βρέθηκε να έχει λάβει, σε κοινό με αυτήν, λογαριασμό χρήματα από την NOVARTIS (το εάν είναι μικρό ή μεγάλο το ποσό, είναι αδιάφορο), ούτε ότι βρέθηκαν δικαστές , που απάλλαξαν σε δύο βαθμούς , γιατρούς, που επίσης είχαν λάβει χρήματα από την  εν λόγω φαρμακευτική εταιρεία. 
   Στο ντοκιμαντέρ, μάλιστα, δίνεται απάντησή για τις περίφημες "κλινικές έρευνες" (στην ουσία προσυμπληρωμένα ερωτηματολόγια για τις επιδόσεις και παρενέργειες φαρμάκων, που παραδίδονται από τους ιατρικούς επισκέπτες, δηλαδή τους πωλητές των φαρμακευτικών εταιρειών, στους γιατρούς), για τις οποίες τάχα αμείβονται οι γιατροί, ενώ δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν προσχηματικό τρόπο, για τον χρηματισμό τους. 
   Όπως επίσης προσχηματικός τρόπος χρηματισμού είναι και τα δήθεν επιστημονικά συνέδρια,  σε εξωτικά μέρη , με τα οποία οι φαρμακευτικές εταιρείες χρημάτιζαν γιατρούς με δωρεάν ταξίδια αναψυχής. 
    Κάθε οικογένεια δικαστή έχει στον κοινωνικό περίγυρο της και έναν γιατρό, σεβαστό πρόσωπο, ως εκ των πολλών ετών , που έχει αναλώσει σε σπουδές , ειδικότητα κλπ και της σημασίας του αποτελέσματος της εργασίας του (θεραπεύει ανθρώπους και  σώζει και τις ζωές τους) αλλά και πρόσωπο χρήσιμο, σε περίπτωση προβλήματος υγείας μέλους της οικογενείας τους  και έτσι είναι απόλυτα φυσικό η αποδοχή τέτοιων φαινομένων να έχει διαχυθεί σε όλη την κοινωνία και να μένει ατιμώρητη και από τα δικαστήρια. 
  Και, φυσικά , η άθλια αυτή κατάσταση έχει και την πολιτική εκπροσώπησή της: τον Άδωνη Γεωργιάδη, πρώην Υπουργό Υγείας, ο οποίος δεν βρίσκει ΤΙΠΟΤΑ το μεμπτό σε όλη αυτή την υπόθεση. 
   Απολύτως τίποτα...
   Ούτε καν για τον καθηγητή Νίκο  Μανιαδάκη , πρώην προστατευόμενο μάρτυρα στην Ελλάδα για την υπόθεση NOVARTIS (απ' αυτούς που ο Άδωνης Γεωργιάδης θα έγδερνε) και ήδη κατηγορούμενο, του οποίου έχει απαγορευθεί η έξοδος από την χώρα , τον οποίο ο Άδωνης Γεωργιάδης, καίτοι καταγγελθείς από τον εν λόγω μάρτυρα, σήμερα  πλήρως καλύπτει (γιατί άραγε;)    Αυτή είναι η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, η οποία φυσικά ΔΕΝ πρόκειται να αλλάξει, όσο δεν αλλάζει η νοοτροπία του μέσου κατοίκου της χώρας μας....
   



............................................................................................................................................

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019

ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΙΤΟΙ , ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ Ή ΔΙΑΔΙΔΕΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ, ΤΕΛΕΙ ΤΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗΣ ΔΥΣΦΗΜΗΣΗΣ

Κατά την κρατούσα, ως φαίνεται, στην νομολογία άποψη. 
Παρακάτω παρατίθενται τέσσερις αποφάσεις, που δέχονται ότι θεωρούνται τρίτοι και μια που δέχεται το αντίθετο.
   Επίσης σχετικά και ΕΔΩ 




Δικαστήριο:ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ
Τόπος:ΑΘΗΝΑ
Αριθ. Απόφασης:841
Ετος:2019

Κείμενο Απόφασης


Αριθμός 841/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου και Σταματική Μιχαλέτου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Απριλίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γρηγορίου Πεπόνη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του...

ΑΠΟΦΑΣΗ Ν21/2019 ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ: 1) Η ΑΕΠΠ, ΩΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ, ΕΧΕΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΔΙΑΔΙΚΟΥ, 2) Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΈΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΕΠΠ, ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΕΠΙ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΦΥΓΉΣ ΚΑΤΆ ΤΗΣ ΕΝ ΛΟΓΩ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΠΠ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΠΑΡΑΔΕΚΤΩΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΥΤΟΤΕΛΩΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΠΠ, 3) Η ΑΣΚΟΥΜΕΝΗ, ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 372 ΤΟΥ Ν. 4412/2016, ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΜΕ ΑΝΑΛΟΓΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 19 ΤΟΥ ΠΔ 18/1998 ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΠΑΡΑΔΕΚΤΩΣ ΚΑΤΑΤΙΘΕΤΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΣΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ, ΟΠΟΥ ΔΙΑΒΙΒΑΖΕΤΑΙ, 4) ΕΠΙ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΙΑΤΡΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΘΕΣΠΙΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ,ΙΔΙΩΣ ΟΤΑΝ Ο ΣΧΕΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΛΕΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΥΣΑΣ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΒΑΣΕΙ ΤΙΜΗΣ


Αριθμός αποφάσεως Ν21/19-8-2019

ΤΟ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΤΜΗΜΑ Α΄ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

ΤΜΗΜΑ Α΄ ΔΙΑΚΟΠΩΝ
Αποτελούμενο από τον Δικαστή Χρίστο Γιαννακόπουλο, Εφέτη Διοικητικών Δικαστηρίων, συνήλθε την 24η Ιουλίου 2019, στο κατάστημα του Δικαστηρίου, στο γραφείο του Προέδρου του Τμήματος, με Γραμματέα την δικαστική υπάλληλο Χριστίνα Σόφτα.


Για να δικάσει την με αριθμό και ημερομηνία καταθέσεως στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών ΓΠ17727/7-6-2019 (καταχώρηση στο Δικαστήριο ΑΝ22/14-6-2019) αίτηση αναστολής.


Τ η ς εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «........................» (προηγούμενη επωνυμία «............................»), διακριτικό τίτλο «............................» και αριθμό Γ.Ε.ΜΗ. ........................, εδρευούσης στην Αθήνα (..............., ..................), εκπροσωπουμένης από τον εκ των διαχειριστών της ............................, κάτοικο Αθηνών (..........), που παρέστη διά του πληρεξουσίου δικηγόρου Εμμανουήλ Τσαλικίδη (ΑΜΔΣ Αθηνών 14925), δυνάμει του 9191/26-7-2019 ειδικού πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Αθηνών ...............................


Κ α τ ά των 1) της Αρχής Εξετάσεως Προδικαστικών Προσφυγών (Α.Ε.Π.Π.), εδρευούσης στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη Πειραιώς (Λεωφόρος Θηβών 196- 198), εκπροσωπουμένης από τον Πρόεδρο αυτής, που δεν παρέστη και 2) του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «..............................», εδρεύοντος στην ......................... (περιοχή ..........), εκπροσωπουμένου νομίμως από τον Διοικητή του, που δεν παρέστη.


Με την αίτηση ζητείται η αναστολή εκτελέσεως: 1) της 565/28-5-2019 αποφάσεως του 2ου Κλιμακίου της Α.Ε.Π.Π., η οποία εξεδόθη επί προδικαστικής προσφυγής του άρθρου 360 του Ν. 4412/2016 της αιτούσης και 2) της 07/18-3-2019 Διακηρύξεως του ως άνω Ν.Π.Δ.Δ. «..............", φορέας ......................», που αφορά σε διεθνή ανοικτό διαγωνισμό για την προμήθεια ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, εκτιμωμένης αξίας 1.050.403,24 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α. 252.096,76 ευρώ (συνολικώς 1.302.500,00 ευρώ).


Κατά την συνεδρίαση το Δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αιτούσης, ο οποίος ζήτησε την αποδοχή της αιτήσεως.


Η κρίση του Δικαστηρίου είναι η εξής:


Επειδή, με την 07/18-3-2019 [ΑΔΑ: Ω6144690Ω3-ΜΒ0, κωδικός ΟΠΣ (MIS): 5030781, ΑΔΑΜ: 19PROC004626805 2019-03-18] διακήρυξη του 2ου των καθ’ ων Ν.Π.Δ.Δ. «4η Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας και Θράκης, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο......................., φορέας ..............................» προκηρύχθηκε διεθνής δημόσιος ανοικτός διαγωνισμός άνω των ορίων του Ν. 4412/2016, για την σύναψη συμβάσεως προμηθείας ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού για τις ανάγκες του Νοσοκομείου .........................., με κριτήριο αναθέσεως την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως προσφορά βάσει τιμής, προϋπολογιζομένης δαπάνης 1.302.500,00 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. (αξία 1.050.403,24 ευρώ, Φ.Π.Α. 252.096,76 ευρώ). Η διακήρυξη καταχωρήθηκε στο Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων (Κ.Η.Μ.ΔΗ.Σ) την 18-3-2019, καθώς και στην διαδικτυακή πύλη του Εθνικού Συστήματος Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων (Ε.Σ.Η.∆Η.Σ.) την 18-3-2019, όπου έλαβε Συστημικούς Αριθμούς, μεταξύ άλλων: α/α 71563, 71565 και 71567. Η προμήθεια υποδιαιρείται σε τέσσερα Τμήματα και στο Τμήμα 1 «Μονάδα Εντατικής Φροντίδας Νεογνών» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα είδη υπ’ αύξοντα αριθμό Α.1 δύο (2) θερμοκοιτίδες, συνολικού προϋπολογισμού 30.000,00 ευρώ μετά Φ.Π.Α., Α.2 μία (1) θερμοκοιτίδα ανοικτού/κλειστού τύπου, προϋπολογισμού 25.000,00 ευρώ μετά Φ.Π.Α. και Α.3 έναν (1) νεογνικό αναπνευστήρα υψηλής συχνότητος, προϋπολογισμού 60.000,00 μετά Φ.Π.Α. (κωδικοί αριθμοί ΕΣΗΔΗΣ 71563, 71565 και 71567 αντιστοίχως). Σύμφωνα με την διακήρυξη «Προσφορές υποβάλλονται είτε α) … είτε β) για ένα ή περισσότερα τμήματα του προκηρυχθέντος εξοπλισμού είτε για ένα ή περισσότερα είδη … (ανά αριθμό ΕΣΗΔΗΣ).». Ως χρόνος λήξεως της προθεσμίας συμμετοχής αρχικώς ορίσθηκε η 22-4-2019 και, κατόπιν παρατάσεως, η 15-7-2019.


Επειδή, η καθ’ ης η αίτηση Α.Ε.Π.Π., ως ανεξάρτητη αρχή, έχει, δυνάμει των άρθρων 345 επ. του Βιβλίου IV του Ν. 4412/2016, ικανότητα διαδίκου (βλ. ΕπΑνΣτΕ 30/2019, 236, 54/2018, 351, 346/2017 κ.ά.). Εξ άλλου, παραδεκτώς προσβάλλεται η 07/2019 διακήρυξη της αναθέτουσας αρχής, η οποία, δυνάμει του άρθρου 372 παρ. 1 εδ. γ΄ του Ν. 4412/2016, διατηρεί την αυτοτέλειά της και δεν έχει ενσωματωθεί στην απόφαση της Α.Ε.Π.Π., με την οποία απερρίφθη η κατ’ αυτής ασκηθείσα προδικαστική προσφυγή της αιτούσης. Κατ’ ακολουθίαν, την ιδιότητα του καθ’ ου διαδίκου στην παρούσα διαδικασία έχει, εκτός από την Α.Ε.Π.Π. και το Ν.Π.Δ.Δ. «4η Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας και Θράκης, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Έβρου, φορέας Αλεξανδρούπολης».


Επειδή, η αιτούσα εταιρεία, με την 417/3-4-2019 προδικαστική προσφυγή που άσκησε ενώπιον της Α.Ε.Π.Π., ισχυρίσθηκε ότι δραστηριοποιείται σε αντικείμενο συναφές με αυτό της διακηρύξεως, ότι σκόπευε να συμμετάσχει στον διαγωνισμό για συγκεκριμένα προϊόντα, αφού διαθέτει στην ελληνική αγορά, μεταξύ άλλων, τα περιλαμβανόμενα στην διακήρυξη είδη, ήτοι δύο θερμοκοιτίδες (α.α. Α.1, κωδ. 71563) και μία θερμοκοιτίδα ανοικτού/κλειστού τύπου (α.α. Α2 κωδ. 71565) του ιαπωνικού οίκου Atom Medical και τον νεογνικό αναπνευστήρα (α.α. Α3, κωδ. 71567) του ελβετικού οίκου Acutronic/Vyaire, ότι οι ανωτέρω οίκοι είναι πιστοποιημένοι κατά ISO και τα ανωτέρω προϊόντα τους διαθέτουν σήμανση CE, ότι, όμως, εμποδίζεται/δυσχεραίνεται να λάβει μέρος στον διαγωνισμό, αφού οι προδιαγραφές 7, 10, 13, 14 και 23 για το είδος Α.1 της διακηρύξεως, οι προδιαγραφές 2, 3, 5, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 18, 21, 24, 27, 28, 32 και 35 για το είδος Α.2 της διακηρύξεως και οι προδιαγραφές 2, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 14, 15 και 18 για το είδος Α,3 της διακηρύξεως είναι μη νόμιμες, είτε ως αντίθετες προς την νομοθεσία για την σήμανση CE των ιατροτεχνολογικών προϊόντων είτε ως «φωτογραφικοί όροι».


Επειδή, η αχθείσα προς κρίση διαφορά εμπίπτει, λόγω του αντικειμένου της διακηρύξεως και της συνολικής προϋπολογισθείσης δαπάνης, στο πεδίο εφαρμογής των Βιβλίων I και IV του Ν. 4412/2016 (ΦΕΚ 147 Α΄, με διόρθωση σφαλμάτων στο ΦΕΚ 200 Α΄/24-10-2016), με τον οποίο μεταφέρθηκε στην ελληνική έννομη τάξη, μεταξύ άλλων, η Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2014 «σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων και την κατάργηση της Οδηγίας 2004/18/ΕΚ» (L94), όπως διορθώθηκε (L135/24.5.2016). Περαιτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναστολής διέπεται από το άρθρο 372 του ίδιου Ν. 4412/2016, δυνάμει της διατάξεως του άρθρου 379 παρ. 7 περ. α΄ αυτού, όπως ισχύει μετά το άρθρο 43 παρ. 4 του Ν. 4487/2017 (ΦΕΚ 116 Α΄) και του χρόνου ενάρξεως της οικεία διαγωνιστικής διαδικασίας, ο οποίος, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Ν. 4412/2016, συμπίπτει με την ημερομηνία αποστολής για δημοσίευση της αντιστοίχου διακηρύξεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την 12-3-2019, ήτοι μετά την 26-6-2017.


Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως κατεβλήθη κατά την κατάθεση του οικείου δικογράφου παράβολο ύψους 250,00 ευρώ (βλ. την εκτυπωμένη προβολή του 2804 4521 7959 0805 0018/6-6-2019 ηλεκτρονικού παραβόλου που έχει δεσμευθεί από την Γραμματεία του Δικαστηρίου), το οποίο αντιστοιχεί στο ήμισυ του οφειλόμενου, σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 372 παρ. 4 του Ν. 4412/2016 , συνολικού παραβόλου, ύψους 500,00 ευρώ.


Επειδή, αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως με συνημμένες την ΑΝ22/14-6-2019 πράξη καταθέσεως του δικογράφου της και την από 19-6-2019 πράξη του ορισθέντος για την εκδίκασή της Δικαστή επεδόθη νομίμως αφ’ ενός στην Αρχή Εξετάσεως Προδικαστικών Προσφυγών (ΑΕΠΠ), όπως προκύπτει εκ της 2069Δ΄/26-6-2019 εκθέσεως επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κωνσταντίνου Νικ. Προύντζου και αφ’ ετέρου στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο .......- Φορέας ........................, όπως προκύπτει από την 4242Β΄/28-6-2019 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελητρίας στο Εφετείο Θράκης Παρασκευής Σικλαφίδου. Επομένως, νομίμως συζητήθηκε η υπόθεση, παρά την απουσία της Α.Ε.Π.Π. -η οποία υπέβαλε την με 432/28-6-2019 έκθεση απόψεων (καταχ. στο Δικαστήριο ΓΠ2324/3-7-2019) και το διοικητικό φάκελο της υποθέσεως- και του καθ’ ου Ν.Π.Δ.Δ., το οποίο δεν απέστειλε στοιχεία.


Επειδή, στον ως άνω Ν. 4412/2016 «Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Προμηθειών και Υπηρεσιών (προσαρμογή στις Οδηγίες 2014/24/ ΕΕ και 2014/25/ ΕΕ» ορίζεται στο άρθρο 372 ότι «1. Όποιος έχει έννομο συμφέρον μπορεί να ζητήσει την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης της ΑΕΠΠ και την ακύρωσή της ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου της έδρας της αναθέτουσας αρχής, … Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος νόμου, για την εκδίκαση των διαφορών αυτών εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8). 2. …». Περαιτέρω, στο Π.Δ. 18/1989 ορίζεται στο άρθρο 19 ότι: «1. Η κατάθεση του δικογράφου γίνεται με την παράδοση του πρωτοτύπου στη Γραμματεία και την άμεση καταχώριση, κατά τη χρονολογία και τη σειρά που παραδίδεται, σε ειδικό βιβλίο στο οποίο υπογράφει ο καταθέτης. 2. Η κατάθεση του δικογράφου μπορεί να γίνει και σε οποιαδήποτε δημόσια αρχή. … Το δικόγραφο όμως καταχωρίζεται στο πρωτόκολλο της αρχής. Για την κατάθεση συντάσσεται στο σώμα του δικογράφου πράξη με τον αριθμό του πρωτοκόλλου και τη χρονολογία, την οποία υπογράφουν ο υπάλληλος που παρέλαβε το δικόγραφο και ο καταθέτης. 3. Το δικόγραφο αποστέλλεται χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο της Επικρατείας και καταχωρίζεται στο παραπάνω βιβλίο, όπου και αναφέρονται τα στοιχεία του διαβιβαστικού εγγράφου στη θέση της υπογραφής του καταθέτη. 4. …».


Επειδή, ελλείψει ειδικότερης προβλέψεως στον Ν. 4412/2016 σχετικώς με τον τρόπο ασκήσεως της αιτήσεως αναστολής ενώπιον του αρμοδίου Διοικητικού Εφετείου (πρβλ. διαφορετική διατύπωση για την κατάθεση στο αρμόδιο δικαστήριο της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων του άρθρου 5 του προϊσχύσαντος Ν. 3386/2010), εφαρμόζονται αναλόγως οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 19 του Π.Δ. 18/1989. Συνεπώς, η κρινομένη αίτηση νομίμως κατατέθηκε και πρωτοκολλήθηκε, την 7-6-2019, στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών και συνετάγη επ’ αυτής η ΓΠ17727/7-6-2019 έκθεση καταθέσεως, την οποία υπογράφουν ο προαναφερθείς πληρεξούσιος δικηγόρος της αιτούσης και η παραλαβούσα το δικόγραφο δικαστική υπάλληλος, διεβιβάσθη δε με το ΓΠ17736/7-6-2019 έγγραφο της Γραμματέως του στο Δικαστήριο, το οποίο έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου εισερχομένων ΓΠ2044/14-6-2019, το δε δικόγραφο έλαβε αριθμό καταχωρίσεως ΑΝ22/14-6-2019. Επομένως, η κρινομένη αίτηση έχει ασκηθεί εμπροθέσμως, εντός της κατά νόμο δεκαημέρου προθεσμίας από την κοινοποίηση στην αιτούσα της προσβαλλομένης 565/2019 αποφάσεως, την 28-5-2019 (βλ. μονοσέλιδη εκτύπωση του από 28-5-2019, ώρα 3:59 μ.μ. μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με συνημμένη σε ηλεκτρονικό αρχείο την απόφαση αυτή, της Αθηνάς Μπουζιούρη, μέλους της Γραμματείας του 2ου Κλιμακίου της Α.Ε.Π.Π., προς την αιτούσα), και εν γένει παραδεκτώς, απορριπτομένων ως αβασίμων των όσων περί του αντιθέτου προβάλλει η Α.Ε.Ε.Π. με την προαναφερθείσα έκθεση απόψεων.


Επειδή, στον ίδιο Ν. 4412/2016, στο Βιβλίο Ι, ορίζεται στο άρθρο 18, υπό τον τίτλο «Αρχές εφαρμοζόμενες στις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων (άρθρο 18 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ)», ότι: «1. Οι αναθέτουσες αρχές αντιμετωπίζουν τους οικονομικούς φορείς ισότιμα και χωρίς διακρίσεις και ενεργούν με διαφάνεια, τηρώντας την αρχή της αναλογικότητας, της αμοιβαίας αναγνώρισης, της προστασίας ταυ δημόσιου συμφέροντος, της προστασίας των δικαιωμάτων των ιδιωτών, της ελευθερίας ταυ ανταγωνισμού και της προστασίας ταυ περιβάλλοντος και της βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης. Ο σχεδιασμός των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων δεν γίνεται με σκοπό την εξαίρεσή τους από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος Βιβλίου (άρθρα 3 έως 221) ή τον τεχνητό περιορισμό ταυ ανταγωνισμού. Ο ανταγωνισμός θεωρείται ότι περιορίζεται τεχνητά όταν οι διαδικασίες σύναψης συμβάσεων έχουν σχεδιαστεί με σκοπό την αδικαιολόγητα ευνοϊκή ή δυσμενή μεταχείριση ορισμένων οικονομικών φορέων. … 4. …», στο άρθρο 26, υπό τον τίτλο «Επιλογή των διαδικασιών (άρθρο 26 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ)», ότι: «1. Οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να προσφεύγουν: α) στις ανοικτές ή κλειστές διαδικασίες των άρθρων 27 και 28 αντίστοιχα ή β) … 2. …», στο άρθρο 53, υπό τον τίτλο «Περιεχόμενο εγγράφων της σύμβασης», ότι: «1. … 2. Τα έγγραφα της σύμβασης, …, περιέχουν ιδίως: α) … στ) το είδος της διαδικασίας. ζ) … ια) τα τεχνικά χαρακτηριστικά (προδιαγραφές), την ποσότητα και την περιγραφή των αγαθών, υπηρεσιών ή έργων, … ιβ) … ιε) το κριτήριο ανάθεσης, τη διαδικασία και τα κριτήρια αξιολόγησης των προσφορών, κατά τα ειδικότερα προβλεπόμενα στα άρθρα 86 και 87, ιστ) … 3. …», στο άρθρο 54, υπό τον τίτλο «Τεχνικές προδιαγραφές (άρθρο 42 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ)», ορίζεται ότι: «1. Οι τεχνικές προδιαγραφές που ορίζονται στην περίπτωση 1 του Παραρτήματος VII του Προσαρτήματος Α΄ παρατίθενται στα έγγραφα της σύμβασης και καθορίζουν τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά των έργων, των υπηρεσιών ή των αγαθών … 2. Οι τεχνικές προδιαγραφές εξασφαλίζουν ισότιμη πρόσβαση των οικονομικών φορέων στη διαδικασία σύναψης σύμβασης και δεν έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αδικαιολόγητων εμποδίων στο άνοιγμα των δημόσιων συμβάσεων στον ανταγωνισμό. 3. Οι τεχνικές προδιαγραφές διατυπώνονται με έναν από τους κατωτέρω τρόπους: α) ως επιδόσεις ή λειτουργικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών, υπό την προϋπόθεση ότι οι παράμετροι είναι επαρκώς προσδιορισμένες ώστε να επιτρέπουν στους προσφέροντες να προσδιορίζουν το αντικείμενο της σύμβασης και στις αναθέτουσες αρχές να αναθέτουν τη σύμβαση, β) με παραπομπή σε τεχνικές προδιαγραφές και, με σειρά προτεραιότητας, σε εθνικά πρότυπα που αποτελούν μεταφορά ευρωπαϊκών πρότυπων, σε ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις, σε κοινές τεχνικές προδιαγραφές, σε διεθνή πρότυπα, σε άλλα τεχνικά συστήματα αναφοράς που έχουν θεσπιστεί από ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης ή - όταν αυτά δεν υπάρχουν - σε εθνικά πρότυπα, σε εθνικές τεχνικές εγκρίσεις ή σε εθνικές τεχνικές προδιαγραφές στον τομέα του σχεδιασμού, του υπολογισμού και της εκτέλεσης των έργων και της χρησιμοποίησης των αγαθών, κάθε παραπομπή συνοδεύεται από τον όρο ή «ισοδύναμο», γ) ως επιδόσεις ή λειτουργικές απαιτήσεις κατά τα οριζόμενα στην περίπτωση α΄, με παραπομπή, ως τεκμήριο συμβατότητας προς τις εν λόγω επιδόσεις ή λειτουργικές απαιτήσεις, στις τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στην περίπτωση β΄, δ) με παραπομπή στις τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στην περίπτωση β΄ για ορισμένα χαρακτηριστικά και με παραπομπή στις επιδόσεις ή στις λειτουργικές απαιτήσεις που αναφέρονται στην περίπτωση α΄ για ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά. 4. Οι τεχνικές προδιαγραφές, εκτός εάν δικαιολογείται από το αντικείμενο της σύμβασης, δεν περιέχουν μνεία συγκεκριμένης κατασκευής ή προέλευσης ή ιδιαίτερης μεθόδου κατασκευής που να χαρακτηρίζει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που παρέχονται από έναν συγκεκριμένο οικονομικό φορέα ούτε εμπορικού σήματος, διπλώματος ευρεσιτεχνίας, τύπων ή συγκεκριμένης καταγωγής ή παραγωγής που θα είχε ως αποτέλεσμα να ευνοούνται ή να αποκλείονται ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένα προϊόντα. Η εν λόγω μνεία επιτρέπεται, κατ’ εξαίρεση, όταν δεν είναι δυνατόν να γίνει επαρκώς προσδιορισμένη και κατανοητή περιγραφή του αντικειμένου της σύμβασης κατ’ εφαρμογή της παρ. 3. Η εν λόγω μνεία συνοδεύεται από τον όρο «ή ισοδύναμο». 5. Όταν η αναθέτουσα αρχή χρησιμοποιεί τη δυνατότητα παραπομπής στις τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στην περίπτωση β΄ της παρ. 3, δεν απορρίπτει προσφορά με την αιτιολογία ότι τα προσφερόμενα έργα, αγαθά ή οι υπηρεσίες δεν πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές στις οποίες έχει παραπέμψει, εφόσον ο προσφέρων αποδεικνύει στην προσφορά του, με κάθε ενδεδειγμένο μέσο, συμπεριλαμβανομένων των αποδεικτικών μέσων που αναφέρονται στο άρθρο 56, ότι οι λύσεις που προτείνει πληρούν κατά ισοδύναμο τρόπο τις απαιτήσεις που καθορίζονται από τις τεχνικές προδιαγραφές. 6. Όταν η αναθέτουσα αρχή χρησιμοποιεί τη δυνατότητα που αναφέρεται στην περίπτωση α΄ της παρ. 3 για τη διατύπωση των τεχνικών προδιαγραφών με αναφορά στις επιδόσεις ή στις λειτουργικές απαιτήσεις, δεν απορρίπτει προσφορά έργων, αγαθών ή υπηρεσιών που πληρούν ένα εθνικό πρότυπο το οποίο αποτελεί μεταφορά ευρωπαϊκού προτύπου, μία ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση, μία κοινή τεχνική προδιαγραφή, ένα διεθνές πρότυπο ή ένα τεχνικό πλαίσιο αναφοράς που έχει εκπονηθεί από έναν ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης, εφόσον οι εν λόγω προδιαγραφές καλύπτουν τις επιδόσεις ή τις λειτουργικές απαιτήσεις που ορίζει. Ο προσφέρων αποδεικνύει στην προσφορά του, με κάθε ενδεδειγμένο μέσο, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 56, ότι το έργο, η αγαθό ή η υπηρεσία που πληροί το πρότυπο ανταποκρίνεται στις επιδόσεις ή στις λειτουργικές απαιτήσεις τις οποίες έχει ορίσει η αναθέτουσα αρχή. 7. … 9. Ειδικά για τις δημόσιες συμβάσεις προμηθειών και παροχής γενικών υπηρεσιών, κατά την κατάρτιση των τεχνικών προδιαγραφών οι αναθέτουσες αρχές λαμβάνουν υπόψη τις ενιαίες προδιαγραφές που εκπονούνται από τις ΕΚΑΑ [Εθνικές Κεντρικές Αρχές Αγορών] των περιπτώσεων β΄ και γ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 41 και αναρτώνται στο ΕΣΗΛΗΣ. Στις περιπτώσεις διαδικασίας σύναψης δημόσιας σύμβασης η οποία διενεργείται από ΚΑΑ [Κεντρικές Αρχές Αγορών], οι τεχνικές προδιαγραφές καθορίζονται είτε από την αναθέτουσα αρχή είτε από την ΚΑΑ. Αν έχουν καθοριστεί από την αναθέτουσα αρχή, ελέγχονται, τροποποιούνται, όπου απαιτείται, και εγκρίνονται από την ΚΑΑ.», στο άρθρο 86, υπό τον τίτλο «Κριτήρια ανάθεσης των συμβάσεων (άρθρο 67 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ)», ότι: «1. Με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων νόμου ή διοικητικών πράξεων σχετικά με την τιμή ορισμένων αγαθών ή την αμοιβή ορισμένων υπηρεσιών, οι αναθέτουσες αρχές βασίζουν την ανάθεση των δημόσιων συμβάσεων στην πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά. 2. Η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά κατά την κρίση της αναθέτουσας αρχής προσδιορίζεται βάσει της τιμής ή του κόστους, με χρήση προσέγγισης κόστους- αποτελεσματικότητας, όπως της κοστολόγησης του κύκλου ζωής, σύμφωνα με το άρθρο 87 και μπορεί να περιλαμβάνει τη βέλτιστη σχέση ποιότητας- τιμής, η οποία εκτιμάται βάσει κριτηρίων, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, ποιοτικών, περιβαλλοντικών ή/και κοινωνικών πτυχών που συνδέονται με το αντικείμενο της συγκεκριμένης δημόσιας σύμβασης. Στα κριτήρια αυτά μπορούν να περιλαμβάνονται, ιδίως: α) η ποιότητα, περιλαμβανομένης της τεχνικής αξίας, τα αισθητικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά, η προσβασιμότητα, ο σχεδιασμός για όλους τους χρήστες, τα κοινωνικά, περιβαλλοντικά και καινοτόμα χαρακτηριστικά και η εμπορία και οι σχετικοί όροι, β) η οργάνωση, τα προσόντα και η εμπειρία του προσωπικού στο οποίο ανατίθεται η εκτέλεση της σύμβασης, στην περίπτωση που η ποιότητα του διατεθέντος προσωπικού μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στο επίπεδο εκτέλεσης της σύμβασης, γ) η εξυπηρέτηση μετά την πώληση και η τεχνική υποστήριξη, δ) οι όροι παράδοσης, όπως η ημερομηνία παράδοσης, η διαδικασία και η προθεσμία παράδοσης ή η προθεσμία ολοκλήρωσης ή περαίωσης, ε) η παροχή της εγγύησης της παραγράφου 2 του άρθρου 72, στ) η προσαύξηση του προβλεπόμενου στα έγγραφα της σύμβασης χρόνου εγγύησης, 3. … 9. Τα κριτήρια ανάθεσης δεν έχουν ως αποτέλεσμα την παροχή απεριόριστης ελευθερίας επιλογής στην εν λόγω αναθέτουσα αρχή. Διασφαλίζουν τη δυνατότητα αποτελεσματικού ανταγωνισμού και συνοδεύονται από προδιαγραφές που επιτρέπουν την αποτελεσματική επαλήθευση των πληροφοριών που παρέχονται από τους προσφέροντες, προκειμένου να αξιολογείται ο βαθμός συμμόρφωσής τους προς τα κριτήρια ανάθεσης. Εάν υπάρχουν αμφιβολίες, οι αναθέτουσες αρχές επαληθεύουν αποτελεσματικά την ακρίβεια των πληροφοριών και αποδείξεων, τις οποίες παρέχουν οι προσφέροντες. 10. Η αναθέτουσα αρχή διευκρινίζει στα έγγραφα της σύμβασης την σχετική στάθμιση που προσδίδει σε καθένα από τα κριτήρια που έχουν επιλεγεί για τον προσδιορισμό της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς, εκτός εάν αυτό καθορίζεται μόνο βάσει της τιμής. Η στάθμιση αυτή μπορεί να εκφράζεται με την πρόβλεψη περιθωρίου διακύμανσης με το κατάλληλο μέγιστο εύρος. Εάν δεν είναι δυνατή η στάθμιση για αντικειμενικούς λόγους, η αναθέτουσα αρχή επισημαίνει τα κριτήρια με φθίνουσα σειρά σπουδαιότητας. 11. Το άθροισμα των σχετικών συντελεστών βαρύτητας των Ομάδων κριτηρίων αξιολόγησης ανέρχεται σε κάθε περίπτωση σε 100. Η βαθμολόγηση και κατάταξη των προσφορών γίνεται, σύμφωνα με τον τύπο: υ = σ1.Κ1 -1-02 .Κ2+ ..+σν .Κν όπου: «σν» είναι ο συντελεστής βαρύτητας του κριτηρίου ανάθεσης Κν και ισχύει σ1-ι-σ2·ν..σν=1. Κάθε κριτήριο αξιολόγησης βαθμολογείται αυτόνομα με βάση τα στοιχεία της προσφοράς. Η βαθμολόγηση πρέπει να είναι πλήρως και ειδικά αιτιολογημένη και να περιλαμβάνει υποχρεωτικά, εκτός από τη βαθμολογία, και την λεκτική διατύπωση της κρίσης ανά κριτήριο. Προσωρινός ανάδοχος αναδεικνύεται εκείνος του οποίου η προσφορά έχει συγκεντρώσει το μεγαλύτερο αριθμό στο υ». 12. … 13. [όπως ίσχυε πριν το άρθρο 33 παρ. 1α του Ν.4608/2019, ΦΕΚ 66 Α΄/25-4-2019.] Στις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων προμηθειών και παροχής γενικών υπηρεσιών,  η βαθμολογία κάθε κριτηρίου αξιολόγησης κυμαίνεται από 100 έως 120 βαθμούς. Η βαθμολογία  είναι 100 βαθμοί για τις περιπτώσεις που ικανοποιούνται ακριβώς όλοι οι όροι των τεχνικών  προδιαγραφών. Η βαθμολογία αυτή αυξάνεται έως 120 βαθμούς όταν υπερκαλύπτονται οι τεχνικές  προδιαγραφές. Η συνολική βαθμολογία όπως προκύπτει από τον τύπο της παρ. 11 κυμαίνεται από  100 έως 120 βαθμούς. Όταν η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά δεν  προσδιορίζεται αποκλειστικά βάσει της τιμής και οι οικονομικοί φορείς έχουν υποχρέωση υποβολής  οικονομικών προσφορών τότε πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά είναι εκείνη  που παρουσιάζει το μικρότερο λόγο της συγκριτικής τιμής της προσφοράς προς τη βαθμολογία  της. Συγκριτική τιμή προσφοράς είναι η τιμή που υπολογίζεται λαμβάνοντας υπόψη την τιμή της  προσφοράς και, εφόσον προβλέπεται από τη διακήρυξη, το κόστος. Η αναθέτουσα αρχή καθορίζει  με σαφήνεια στη διακήρυξη τον ακριβή τρόπο υπολογισμού της συγκριτικής τιμής προσφοράς (π.χ.  με μαθηματικό τύπο). 14. … 16. Στις δημόσιες συμβάσεις προμηθειών και παροχής γενικών υπηρεσιών μπορεί να εκδίδονται εγκύκλιοι του Υπουργού Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού σχετικά με τη στάθμιση των επιμέρους κριτηρίων ανάθεσης, τους συντελεστές βαρύτητας των κριτηρίων ανάθεσης που σχετίζονται με την τεχνική προσφορά, ανά κατηγορία και εκτιμώμενη αξία σύμβασης. Η αναθέτουσα αρχή μπορεί να αποκλίνει από τα οριζόμενα στις ανωτέρω εγκυκλίους, έπειτα από σύμφωνη γνώμη του συλλογικού οργάνου της παραγράφου 5 του άρθρου 41.» και στο άρθρο 90, υπό τον τίτλο «Ισότιμες και ισοδύναμες προσφορές», ότι: «1. Αν κριτήριο ανάθεσης είναι η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά μόνο βάσει τιμής, ισότιμες θεωρούνται οι προσφορές με την ίδια ακριβώς τιμή. Στην περίπτωση αυτή η αναθέτουσα αρχή επιλέγει τον ανάδοχο με κλήρωση μεταξύ των οικονομικών φορέων που υπέβαλαν ισότιμες προσφορές. … 2. Αν κριτήριο ανάθεσης είναι η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψή προσφορά και δεν προσδιορίζεται αποκλειστικά βάσει της τιμής, ισοδύναμες θεωρούνται οι προσφορές με την ίδια συνολική τελική βαθμολογία μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσφερόντων. 3. …».


Επειδή, από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι, σε περίπτωση που η αναθέτουσα αρχή επιλέγει, ως κριτήριο αναθέσεως της συμβάσεως προμηθείας, την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά προσδιοριζόμενη αποκλειστικώς βάσει της τιμής, τότε δεν παρέχεται σε αυτή (αναθέτουσα αρχή) η δυνατότητα να περιλάβει στην οικεία διακήρυξη πρόσθετες ειδικές προδιαγραφές, πέραν δηλαδή των βάσει εγκεκριμένων προτύπων προδιαγραφών των προς προμήθεια ειδών, ως υποχρεωτικές παρά μόνον ως «επιθυμητές». Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αφ’ ενός είναι πιθανόν να επιτύχει συμπίεση των τιμών των προσφερομένων ειδών με τις πρόσθετες ειδικές προδιαγραφές και αφ’ ετέρου θα έχει την ευχέρεια «επί ίσοις όροις» (δηλαδή σε περίπτωση περισσοτέρων της μιας προσφορών του ίδιου είδους στην χαμηλότερη τιμή), να επιλέξει στην χαμηλότερη τιμή την προσφορά που ικανοποιεί και τις πρόσθετες ειδικές προδιαγραφές. Αντίθετη άποψη θα οδηγούσε σε καταστρατήγηση των διατάξεων περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων, διότι θα επέτρεπε την δημιουργία «τεχνητής χαμηλότερης τιμής», αφού θα έδινε την δυνατότητα στην αναθέτουσα αρχή, επιλέγοντας το κριτήριο της πλέον συμφέρουσας προσφοράς αποκλειστικώς βάσει τιμής, να απαιτεί αυξημένες προδιαγραφές ποιότητος, αποκλείοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την συμμετοχή στην διαγωνιστική διαδικασία προσφορών ειδών που πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις των εγκεκριμένων προτύπων ποιότητος (και, κατά τεκμήριο, έχουν την χαμηλότερη τιμή) και προωθώντας την προσφορά ειδών που καλύπτουν μεν τις ζητούμενες πρόσθετες ειδικές προδιαγραφές, αλλά δεν έχουν την χαμηλότερη τιμή. Επιπλέον, παρακάμπτοντας την υποχρέωση θεσπίσεως κριτηρίων αξιολογήσεως και διαδικασίας βαθμολογήσεως για τις πρόσθετες ειδικές προδιαγραφές, θα μπορούσε να περιλάβει «φωτογραφικούς όρους» στην διακήρυξη, νοθεύοντας τον ανταγωνισμό.


Επειδή, ....

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

721/2019 ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ: 1) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΗ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΜΟΙΒΗ,ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΤΙΖΕΤΑΙ ΕΓΓΡΑΦΩΣ, 2)ΑΟΡΙΣΤΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΕΞΟΔΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ, ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΟΝΤΑΙ ΑΝΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ Ή ΕΞΩΔΙΚΗ ΠΡΑΞΗ, 3) ΔΕΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΜΟΙΒΗ ΜΕ ΧΡΟΝΟΧΡΕΩΣΗ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΣΑΦΕΣ ΣΤΟΝ ΕΝΤΟΛΕΑ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΕΤΟΙΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ

Αριθμός 721 /2019 
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ
Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Ανθούλα Δήμητσα, τη|ν οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών και τον Γραμματέα Ζωή Δερμεντζόγλου.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 7.1.2019, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΣΑΣ-ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Δικηγορικής Εταιρείας με την επωνυμία «..................», νομίμως εκπροσωπούμενης, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια του νομίμου εκπροσώπου- διαχειριστή της.......................
ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΚΛΗΣΗ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: ................... του .............., κατοίκου .............., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Εμμανουήλ Τσαλικίδη.
Η καλούσα-ενάγουσα με την από 25.9.2018 με αρ. κατ. 1180/2018 κλήση της, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για την ανωτέρω δικάσιμο, επαναφέρει προς συζήτηση, κατόπιν εκδόσεως της υπ' αρ. 125/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 3.1.2017 με αρ. κατ. 6/2017 αγωγή της και αιτείται τα αναφερόμενα σ' αυτή. αιτούνται τα αναφερόμενα σ' αυτή.

Κατά την συζήτηση της υποθέσεως, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα Πρακτικά και τις προτάσεις, που κατέθεσαν.


ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ





Με την κρινόμενη  η καλούσα –ενάγουσα εκθέτει ότι ο εναγόμενος  ανέθεσε στον εταίρο της, Δικηγόρο Αθηνών ............... διάφορες υποθέσεις σχετικά με τα δύο διαμερίσματα ιδιοκτησίας του στην ............., επί της οδού .............. αρ. .........και την αντιδικία του με τους συνιδιοκτήτες της πολυκατοικίας αυτής αντί αμοιβής, που συμφωνήθηκε να καθορίζεται για κάθε ενέργεια ξεχωριστά και διαδοχικά πλέον εξόδων που θα βάρυναν τον εναγόμενο. Οτι ο εν λόγω εταίρος της σε εκτέλεση της ως άνω εντολής συνέταξε και κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών και του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών αντίστοιχα τις αγωγές, αιτήσεις ακυρώσεως και μήνυση, που εξειδικεύονται ακολούθως δε ο εναγόμενος ανέθεσε στον ως άνω εταίρο της την απόκρουση της κοινοποιηθείσας με αρ. κατ. 71805/1542/2012 αγωγής, που άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εναντίον του ο διαχειριστής της ανωτέρω πολυκατοικίας. Περαιτέρω εκθέτει ότι, μέχρι το έτος 2013, ο εναγόμενος, συνεπής στην συμφωνία, αποδεχόταν τους εκδιδόμενους διαδοχικά λογαριασμούς και κατέβαλλε τα διάφορα ποσά, που αντιστοιχούσαν στις δικηγορικές αμοιβές και τα απαιτηθέντα έξοδα. Ότι στην συνέχεια ο εναγόμενος ανέθεσε στον Δικηγόρο εταίρο της την υποστήριξη των ως άνω υποθέσεων κατά την εκδίκασή τους αντί αμοιβής, που συμφωνήθηκε με τους ίδιους ως άνω όρους και ότι, αφού οι εντολές εκτελέστηκαν, εκδόθηκαν τρείς λογαριασμοί και δη τον Μάρτιο έτους 2015, συνολικού ποσού 3.432,10 ευρώ, όπως απεικονίζονται στον Πίνακα Α, τον Ιούνιο έτους 2015, συνολικού ποσού 897, 55 ευρώ, όπως απεικονίζονται στο Πίνακα Β και τον Απρίλιο έτους 2016, συνολικού ποσού 7.083,44 ευρώ με τιμολόγηση των επί μέρους ενεργειών   από τον εντολοδόχο εταίρο της, κατά το χρονικό διάστημα από 10.2.2014-15.4.2016, τους οποίους έθεσε υπ όψιν του εναγόμενου. Για τους λόγους αυτούς αιτείται να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, που ουδέποτε αμφισβήτησε τις παρασχεθείσες υπηρεσίες και κατέβαλλε  διάφορα ποσά έναντι των οφειλών των ως άνω τριών λογαριασμών πλην όμως προσέφυγε ενώπιον του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών ζητώντας την άρση της επίσχεσης του φακέλου του, να της καταβάλλει, για υπολειπόμενη αμοιβή και έξοδα, το συνολικό ποσόν των 7.683,09 ευρώ, για Φ.Π.Α., το ποσόν των 997,92 ευρώ και συνολικά το ποσόν των 8.681,01 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από το τέλος του μηνός έκδοσης εκάστου λογαριασμού άλλως από την 27η .7.2016 άλλως από την άσκηση της κρινόμενης, να κηρυχθεί η παρούσα προσωρινά εκτελεστή και να καταδικασθεί στην δικαστική τους δαπάνη.

Η αγωγή αρμόδια και παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 14 παρ.1, 614 παρ. 5α, 622Α παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά τις διατάξεις των αμοιβών (άρθρο 622Α ΚΠολΔ) είναι μη νόμιμη, κατά την επικαλούμενη συμφωνία αμοιβής, η οποία ουδέποτε καταρτίστηκε εγγράφως, κατά την διάταξη του άρθρου 58 του Ν. 4194/27.9.2013 ( άρθρο 166 παρ. 3 του Ν. 4194/2013, με το οποίο καταργήθηκε ο Κώδικας περί Δικηγόρων, που είχε κυρωθεί με το Ν.Δ. 3026/1954 και τροποποιηθεί με το Ν. 3919/2011), που εφαρμόζεται στην προκείμενη υπόθεση ως εκ του χρόνου παροχής της σχετικής υπηρεσίας του δικηγόρου- εταίρου της ενάγουσας (άρθρο 55 του Ν. 4194/2013), αφότου και παράγεται η σχετική αξίωσή του, ανεξαρτήτως εάν, μετέπειτα, ο εντολέας ανακαλεί την εντολή (ΑΠ 289/2015 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΛαρ 377/2014 Δικογρ 2015, 221). Η κρινόμενη είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 58επ. του Ν. 4194/2013, που ορίζουν περί της αμοιβής όταν ελλείπει η έγκυρη συμφωνία, 713επ. 341επ. ΑΚ, 176, 907, 908 ΚΠολΔ, πλην του κονδυλίου των εξόδων που τυγχάνει απορριπτέο λόγω αοριστίας καθόσον ουδόλως εξειδικεύεται κάθε έξοδο ανά δικαστική ή εξώδικη πράξη ώστε να δυνηθεί ο μεν εναγόμενος να αμυνθεί το δε   δικαστήριο να ερευνήσει, με την αξιολόγηση των αποδείξεων, το βάσιμο της εν λόγω αγωγικής αξίωσης και θα πρέπει, καταβληθέντος του τέλους δικαστικού ενσήμου (υπ΄ αρ. 184687490958 0312 0042 ηλεκτρονικό παράβολο) να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα. Ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι η συζήτηση της κρινόμενης θα πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη λόγω μη τελεσιδικίας της υπ5 αρ. 125/2018 παραπεμπτικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τυγχάνει απορριπτέος ως απαράδεκτος καθόσον η μεν ενάγουσα αποδέχθηκε την ως άνω παραπεμπτική απόφαση εισάγοντας την κρινόμενη αγωγή προς συζήτηση, με την από 25.9.2018 με αρ. κατ. 1180/2018 κλήση της, ο δε ενιστάμενος στερείται εννόμου συμφέροντος προσβολής της. 
Από την εκτίμηση του συνόλου των προσκομιζόμενων με επίκληση εγγράφων σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής που λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα (336 παρ. 4 ΚΠολΔ) και τις ομολογίες που συνάγονται από το σύνολο των ισχυρισμών των διαδίκων (261 ΚΠολΔ) αποδείχθηκαν τα ακολούθα πραγματικά περιστατικά: Ο εναγόμενος ανέθεσε στον Δικηγόρο Αθηνών ......................, εταίρο της ενάγουσας (άρθρο 55 του Ν. 4194/2013) να παραστεί .............................

ΥΠΟΥΡΓΟΣ (Ο ΧΑΡΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ), ΠΟΥ ΣΗΜΕΙΩΤΕΟΝ ΟΤΙ ΔΙΕΤΕΛΕΣΕ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ!!!, ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ, ΩΣ ΜΕΣΟ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ, ΤΟ ΝΑ ΑΦΕΘΟΥΝ, ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΟΙ ΝΑ ΦΟΡΟΔΙΑΦΕΥΓΟΥΝ!

Είναι πολύ νωρίς για να βγουν συμπεράσματα για την νέα κυβέρνηση. Όμως, αν τα πρώτα αυτά δείγματα, προσδιορίσουν και την υπόλοιπη πορεία της, θα μιλάμε για μία από τις πιο άχρηστες και γελοίες κυβερνήσεις

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ, ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣτΕ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΜΕ ΑΦΟΠΛΙΣΤΙΚΗ ΕΙΛΙΚΡΊΝΕΙΑ ΌΤΙ :1) Η ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΘΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣΚΡΟΥΕΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΌΤΙ ΠΑΡΆ ΤΑΥΤΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΜΜΕΝΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ, ΓΙΑΤΙ ΓΙ' ΑΥΤΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ !!! ΚΑΙ 2) ΤΟ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΤΕΘΕΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΑΝΟΥ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ, ΚΙΝΗΤΡΟ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ !!!

  Ο κυνισμός σε όλο το μεγαλείο του...
    Πρώην ανώτατος  δικαστής λέει απροκάλυπτα ότι η παραβίαση του δικαίου δεν είναι το πρόβλημα. Καθένας φαντάζεται με ποια κριτήρια ο άνθρωπος αυτός δικαιοδοτούσε, όταν ήταν δικαστής.
   Και ακόμη, λέει ότι μία ρύθμιση, υποτίθεται γενικού και αφηρημένου χαρακτήρα, πραγματικό σκοπό έχει την απομάκρυνση της συγκεκριμένης  Προέδρου μίας Ανεξάρτητης Αρχής, γιατί η κυβέρνηση επιδιώκει  να παρέμβει στην λειτουργία της Αρχής αυτής, ελέγχοντας τις αποφάσεις της.  
    Η επίμαχη τοποθέτηση στο παρακάτω βίντεο, από το 2:00 μέχρι το τέλος:





   Οι άνθρωποι καταστρατηγούν το δίκαιο και το λένε φόρα παρτίδα. 
        Τουλάχιστον ...

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019

Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ ΤΗΣ ΝΔ: ΜΑΚΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΆΔΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, ΑΦΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΈΦΤΙΑΞΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΡΙΈΡΕΣ ΠΆΝΩ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟ,ΤΏΡΑ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ, ΥΠΟΧΡΕΟΥΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΡΟΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΔΗΛΏΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΊΑΣ, ΠΊΣΤΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΑΟΥΣ

  Άδωνης Γεωργιάδης και Μάκης Βορίδης: αντισημίτες χθες ,φιλοσημίτες δηλωσίες σήμερα - Ο ορισμός του εξευτελισμού.   
Οι συστάσεις περιττεύουν 

Και πάλι οι συστάσεις είναι περιττές 

 Θα ήταν πράγματι για γέλια η εικόνα των ακροδεξιών πολιτικών της Νέας Δημοκρατίας Άδωνη Γεωργιάδη και Μάκη Βορίδη, που από εκμεταλλευτές της αφέλειας και στενομυαλιάς  όσων συμπατριωτών μας είναι διαποτισμένοι με το δηλητήριο του αντισημιτισμού  , χάρη στις οποίες έφτιαξαν πολιτικές καριέρες, ήδη  σήμερα, που το παρελθόν τους αυτό είναι, όπως φαίνεται, εμπόδιο στην περαιτέρω πολιτική τους ανέλιξη , προβαίνουν σε ταπεινωτικές και εξευτελιστικές για τους ίδιους δηλώσεις μετάνοιας, πίστης και αιώνιας  φιλίας σε αυτούς, εναντίον των οποίων στρέφεται ο αντισημιτισμός: τους Εβραίους. 
   Και θα ήταν για γέλια, αν ο αντισημιτισμός δεν ήταν κάτι πολύ σοβαρό και επικίνδυνο, που έχει  στοιχίσει στην ανθρωπότητα εκατομμύρια νεκρούς
    Την αρχή την έκανε - μάλλον έγκαιρα - ο Άδωνης Γεωργιάδης, ο οποίος, από αρκετό καιρό, έχει υποβάλει δηλώσεις μετανοίας για το αντισημιτικό παρελθόν του, μας απευθύνει κατά καιρούς μαθήματα για το πως ο αντισημιτισμός είναι κακό πράγμα (ποιος το κάνει αυτό; ο Άδωνης Γεωργιάδης σε εμάς τους υπόλοιπους!), συμμετέχει  σε εκδηλώσεις εβραϊκών οργανώσεων καθώς και διαμαρτυρίες τους για πράξεις αντισημιτισμού, φορώντας καπέλα , που φέρουν την επτάφωτη λυχνία κλπ. 
    Είναι ο ίδιος ο  Άδωνης Γεωργιάδης, που κάποτε διαφήμιζε το γνωστό αντισημιτικό βιβλίο του Κ. Πλεύρη, δηλώνοντας ότι διαφωνεί με  αυτό ιδεολογικά (;), αλλά ότι το βιβλίο αυτό περιέχει συγκλονιστικά στοιχεία, εκθειάζοντας έτσι το βιβλίο αυτό και προτρέποντας τους αφελείς να το διαβάσουν. 
    Επίσης πρόκειται για τον ίδιο πολιτικό, ο οποίος κραύγαζε το  γνωστό ναζιστικό σύνθημα "θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη", για το οποίο εκ των υστέρων  ισχυρίστηκε ότι τάχα πρόκειται για σύνθημα ...του βορειοηπειρωτικού αγώνα! (ΕΔΩ).  
   Δείτε τα παρακάτω βίντεο και την φωτογραφίες και θα αντιληφθείτε την γελοιότητα του πολιτικού ανδρός.
Ο ΑΔΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΓΛΕΙΦΕΙ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ , ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΚΑΠΕΛΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΤΑΦΩΤΟ ΛΥΧΝΙΑ !

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΚΑΠΕΛΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΤΑΦΩΤΟ ΛΥΧΝΙΑ , ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΛΛΟΤΕ ΤΡΟΜΕΡΟ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΉ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ  ΑΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΝΑ ΚΡΑΤΑΕΙ ΚΑΙ ΠΛΑΚΑΤ



Ο ΑΔΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ (ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΟΣΚΥΝΑΕΙ) ΣΕ ΕΒΡΑΪΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, ΌΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΕΚΘΕΙΑΖΕΙ ΤΟΝ Κ. ΠΛΕΥΡΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ



ΒΙΝΤΕΟ, ΌΠΟΥ Ο ΑΔΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ ΤΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ (ΚΑΤ' ΑΥΤΌΝ...ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΌ ! ) ΣΥΝΘΗΜΑ "ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ"



Ζαν Κοέν: ένας Εβραίος στην υπηρεσία του Άδωνη Γεωργιάδη
     Πρέπει , όμως , να αναγνωριστεί ότι ο Άδωνης Γεωργιάδης την μεταστροφή του αυτή την έκανε έγκαιρα και μεθοδικά. Και στην προσπάθεια αυτή επιστράτευσε και  δύο (τουλάχιστον) ...Εβραίους: α) Τον δημοσιογράφο- διαφημιστή - υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων  Ζαν Κοέν, κυρίως φανατικό δεξιό και μάλλον δευτερευόντως Εβραίο, τον οποίο όρισε υπεύθυνο της καμπάνιας του, όταν ήταν υποψήφιος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και ο οποίος έκτοτε έγινε διαπρύσιος κήρυκας υπέρ του Άδωνη Γεωργιάδη και δευτερευόντως του Μάκη Βορίδη, εξαφανίζοντας μάλιστα  από το ιστολόγιο του τα πρακτικά και λοιπά έγγραφα των δικών με τον Πλεύρη, που είχε αναρτημένα  (γιατί άραγε τα εξαφάνισε ;) και β) κάποιον ονόματι Αλφρέντο Σαλτιέλ, πολιτευόμενο με την ΝΔ, ο οποίος τον υποστήριζε στα social media με έναν τρόπο, που κρίνεται μάλλον γραφικός. 
    Εκτός, όμως, από τον Άδωνη Γεωργιάδη, ήλθε  η σειρά και του γνωστού Μάκη Βορίδη, άλλου ακροδεξιού παλικαριού της ΝΔ, να γλείψει εκεί που έφτυνε , του οποίου, σημειωτέον, η τοποθέτηση στο Υπουργείο Γεωργίας συνιστά μάλλον υποβάθμιση, ίσως όχι άσχετη με το παρόν θέμα. 
     Συνιδρυτής της ναζιστικής μαθητικής οργάνωσης "ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ", για την οποία υπάρχει η καταγγελία ότι τα μέλη της χαιρετιόνταν μεταξύ τους ναζιστικά, ζωγράφιζαν  ναζιστικούς σταυρούς στους τοίχους και τραμπούκιζαν εις βάρος των Εβραίων συμμαθητών τους, εν συνεχεία Πρόεδρος της Νεολαίας της Χουντικής ΕΠΕΝ , ορισθείς από τον ίδιο τον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο , πιο μετά ιδεολογικά και πολιτικά συνδεδεμένος με τον φασίστα και αντισημίτη Λεπέν, αρχηγός του ακροδεξιού κόμματος ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ και τελικά σημαίνον στέλεχος του ακροδεξιού και αντισημιτικού "ΛΑΟΣ", χωρίς ποτέ να κάνει ίχνος αυτοκριτικής για το κατάμαυρο παρελθόν του, που δεν περιορίζεται στα εφηβικά χρόνια του μόνο, ξεπλύθηκε κι αυτός μέσω της ένταξής του στην ΝΔ και καμαρώνει σήμερα  για mainstream πολιτικός. 
Ο Μάκης Βορίδης φωτογραφίζεται μπροστά από ναζιστική  αφίσα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο

Αφίσα του κόμματος ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ του Μάκη Βορίδη. Περιττεύει κάθε σχολιασμός


   Όμως , οι εβραϊκοί κύκλοι δεν ξεχνούν, - και καλά κάνουν, γιατί 6.000.000 νεκροί είναι μία κληρονομιά, που δεν ξεχνιέται, ούτε παραδίδεται εύκολα στον κάθε φασίστα. 
   Και , όπως φαίνεται, οι κύκλοι αυτοί, έθεσαν θέμα για την υπουργοποίηση του  Μάκη Βορίδη , για τον οποίο δήλωσαν ότι δεν θα συνεργάζονται μαζί του , ως υπουργό. 
   Και τι έκανε ο ανδρείος Μάκης Βορίδης, τον οποίο θαύμαζαν πλήθος αφελών ακροδεξιών και αντισημιτών; 
   Πολύ απλά: απαρνήθηκε το παρελθόν του και έκανε μία ξεγυρισμένη δήλωση μετανοίας προς τους Εβραίους, επικαλούμενος μάλιστα φιλικές προς την κρατική πολιτική του Ισραήλ θέσεις του , τις οποίες, όπως φαίνεται, και αυτός λάμβανε τον τελευταίο καιρό , προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό να εξευμενίσει τους Εβραίους για το αντισημιτικό παρελθόν του, το οποίο προσπάθησε έτσι να ξεπλύνει,  η οποία (δήλωση) αυτούσια παρατίθεται παρακάτω:   

«Ο Γενικός Γραμματέας του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου κ. Βίκτωρ Ελιέζερ, σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό, με κάλεσε δημόσια να αποκηρύξω το αντισημιτικό παρελθόν μου. Ουδέποτε έχω υπάρξει αντισημίτης. Έχω όμως πολυετή πολιτική θητεία σε πολιτικά κόμματα και οργανώσεις του εθνικιστικού χώρου και έχω συνυπάρξει πολιτικά με ανθρώπους που είχαν τέτοιες απαράδεκτες ιδέες. 
Προς άρση λοιπόν οποιασδήποτε αμφιβολίας, αποκηρύσσω κάθε πράξη, παράλειψη ή ανοχή μου σε πράξη τρίτου που θα μπορούσε να εκληφθεί ως αντισημιτική ή νεοναζιστική. Επιπροσθέτως να γνωστοποιήσω στον κ. Ελιέζερ τα ακόλουθα, ελπίζοντας ότι θα κατευναστούν οι ανησυχίες που εξέφρασε:
1. Ως μέλος της κοινοβουλευτικής συνέλευσης του ΟΑΣΕ, σε συνεννόηση με τους συναδέλφους μου της Knesset, του Ισραηλινού Κοινοβουλίου, έχω τρεις διαδοχικές χρονιές εισηγηθεί την απόρριψη του αιτήματος της Παλαιστινιακής Αρχής να καταστεί μέλος της κοινοβουλευτικής συνέλευσης και αδιάστικτα και συστηματικά υποστηρίξει την καταδίκη του αντισημιτισμού. Οι Ισραηλινοί συνάδελφοί μου γνωρίζουν.
2. Έχω μιλήσει στο κοινοβούλιο εναντίον του λεγόμενου αντιρατσιστικού νόμου, αναγνωρίζοντας ως μόνο θετικό του σημείο την ποινικοποίηση της αρνήσεως του Ολοκαυτώματος (βλ. και σχετ. επιστολή μου στο ΚΙΣ από 7-6-2013)
3. Είμαι ο μόνος Έλληνας πολιτικός που έχει αρθρογραφήσει υπέρ της μεταφοράς της Ελληνικής Πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ (βλ. Άρθρο μου στην Καθημερινή 5-3-2018).
4. Είμαι ο μόνος Έλληνας πολιτικός που υποστηρίζει τη σύναψη αμυντικής και όχι μόνο στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ (βλ. The press project «Κανόνες εμπλοκής απέναντι στην Τουρκία και στροφή στο Ισραήλ ζητά ο Βορίδης»).
5. Είμαι ο μόνος Έλληνας πολιτικός που έχει τοποθετηθεί εναντίον της καταδίκης του Ισραήλ για τα περιστατικά στη Γάζα (βλ. bankingnews.gr μετά από δηλώσεις μου στο ραδιόφωνο 24/7, 2-4-2018). 
Μετά ταύτα, ελπίζω οι όποιες ανησυχίες να έχουν διασκεδαστεί».
  
      Όμως ο Μάκης Βορίδης δεν αρκέστηκε στα παραπάνω, γιατί προφανώς δεν αρκέστηκαν αυτοί ,που υπαγορεύουν τον εξευτελισμό του.
    Έτσι,επανήλθε με νέα δήλωση μετανοίας, προαναγγέλοντας ταυτόχρονα ότι θα επισκεφθεί το Εβραικό Μουσείο της Αθήνας, η δήλωσή του δε αυτή έχει ως εξής:
"«Σε συνέχεια των δηλώσεων μου της 13/7/19, αύριο (Δευτέρα, 21/7/2019) και ώρα 10:00, πρόκειται να επισκεφθώ το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος.

Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να διατυπώσω ξανά με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο την αντίθεση μου σε κάθε ρητορική μίσους και άσκηση βίας που εκκινούν από ρατσιστικά κίνητρα εναντίον οιασδήποτε κοινωνικής ή θρησκευτικής ομάδας. Και βεβαίως αυτό περιλαμβάνει και την σφοδρή αντίθεση μου και στον αντισημιτισμό.

Η επίσκεψη μου στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος σηματοδοτεί και την ανάγκη μου να εκφράσω μια συγγνώμη προς τον Εβραϊκό λαό επειδή στο παρελθόν και ο ίδιος προσωπικά καλλιέργησα πολιτικές και προσωπικές σχέσεις με αρνητές του Ολοκαυτώματος. Θέλω να τονίσω με απόλυτη σαφήνεια ότι θα συμβάλλω στη καταπολέμηση του ρατσισμού, του αντισημιτισμού και των αρνητών του Ολοκαυτώματος. Ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, που εκτέλεσαν οι ναζί εξοντώνοντας με βιομηχανικό τρόπο 6.000.000 Εβραίους, μεταξύ των οποίων και 65.000 Εβραίους συμπολίτες μας.

Είναι λοιπόν αυτή, για μένα, μια επίσκεψη σεβασμού στη μνήμη των θυμάτων αλλά και πηγή γνώσης της μακρόχρονης ιστορίας των Ελλήνων Εβραίων»... 

    Ύστερα από τα παραπάνω, κάθε απορία για τους παραπάνω λούμπεν πολιτικούς έχει λυθεί. Το γεγονός δε ότι αυτούς τους λούμπεν πολιτικούς της ακροδεξιάς πρώτα οι ψηφοφόροι τους ανέδειξαν βουλευτές και στην συνέχεια ο Κ. Μητσοτάκης τους διόρισε  υπουργούς, είναι προφανές ότι εμπίπτει στο πεδίο της αξιολόγησης των συγκεκριμένων ψηφοφόρων και του εν λόγω πρωθυπουργού.  
   Το μόνο ερώτημα που παραμένει είναι το εξής: θα αρκεστούν οι εβραϊκοί κύκλοι στις δηλώσεις μετανοίας των εν λόγω κυρίων, έστω κι αν είναι ταπεινωτικές και εξευτελιστικές γι' αυτούς; 
   Η σωστή απάντηση θα ήταν όχι. Και τούτο γιατί α) ένα τέτοιο παρελθόν δεν πρέπει ούτε να παραγράφεται, ούτε να διαγράφεται, όσες εξευτελιστικές τοποθετήσεις κι αν κάνουν οι πρωταγωνιστές του και β) αυτοί οι ίδιοι στο μέλλον, κάτω από άλλες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες, δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να επαναλάβουν το παρελθόν τους....

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019

42/2018 ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ: ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΙΑΤΡΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΜΕ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΕΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΥΣΑΣ ΤΙΜΗΣ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΤΙΜΗ , Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ CE- H ΑΕΠΠ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΜΩΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΠΟΨΕΩΝ, ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ- ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΥΠ' ΟΨΗ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΙΗΛΘΑΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΤΟ ΤΑΧΘΕΙΣΑ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ- ΝΟΜΙΜΩΣ ΔΕΝ ΕΛΑΒΕ ΥΠ' ΟΨΗ ΤΗΣ Η ΑΕΠΠ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ,ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΤΗΣ


Αριθμός απόφασης: 42/2018
 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ
 ΤΜΗΜΑ Β΄ 
ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
 (Ακυρωτικής διαδικασίας) 

     Συνεδρίασε σε Συμβούλιο στις 13.6.2018, με δικαστές τους: Αριστείδη Αποστόλου, Προεδρεύοντα Εφέτη Δ.Δ., κωλυομένων των Προέδρων, Παύλο Τζιαχρή, και Ανδρέα Ταγαράκη, Εφέτες Δ.Δ. και με γραμματέα την Αικατερίνη Μητσικώστα, δικαστική υπάλληλο,
    για να δικάσει τη με αριθμό καταχώρησης ΑΝ24/14-5-2018 αίτηση αναστολής, 
 της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «...............................», η οποία εδρεύει στη .................................. (..................) και εκπροσωπείται νόμιμα και παρέστη με το δικηγόρο Aθήνας Eμμανουήλ Βελεγράκη 
   κατά της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών (Α.Ε.Π.Π.), η οποία εδρεύει στην Αττική, εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρόεδρο αυτής και δεν παραστάθηκε. 
  Η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία “ΕΥΡΟΜΑΡΤ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ – ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» που εδρεύει στο Γέρακα Αττικής, Καβάφη και Καρκαβίτσα 1, κατέθεσε την από 25-5-2018 «παρέμβαση». 
   Με την αίτηση αυτή ζητείται η αναστολή εκτέλεσης της 347/3.5.2018 απόφασης του 3ου Κλιμακίου της Α.Ε.Π.Π. ως και κάθε άλλης συναφούς πράξης ή παράλειψης Αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης, με αντίγραφο της από 14-5-2018 πράξεως ορισμού ημερομηνίας εκδίκασης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (σε Συμβούλιο), που ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Δικαστηρίου, επιδόθηκε νομίμως προς την Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών και την εταιρεία “ΕΥΡΟΜΑΡΤ Α.Ε.» (βλ. τις 198η/18-5-2018 και 207η/23-5-2018 εκθέσεις επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή Γεωργίου Ρίζου, αντιστοίχως) καθώς και προς την Αναθέτουσα Αρχή (βλ. την 8811/24-5-2018 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή Γρηγόρη Παππά). Το Δικαστήριο, ως Συμβούλιο, άκουσε τον εισηγητή της υπόθεσης, Εφέτη Διοικητικών Δικαστηρίων, Αριστείδη Αποστόλου, που εξέθεσε τα ζητήματα που προκύπτουν, και μελέτησε τη δικογραφία, καθώς και τις σχετικές διατάξεις.     
   Η κρίση του είναι η εξής:
 1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης έχει καταβληθεί παράβολο 250 ευρώ (διπλότυπο είσπραξης 2028/14-5-2018 της ΔΟΥ Νέας Ιωνίας), ήτοι το ½ του ελάχιστου ποσού των 500 ευρώ, σύμφωνα με το άρθρο 372 παρ.4 του ν.4412/2016. 
2. Επειδή, με τη με αριθ. 61/2017 διακήρυξη (ΕΣΗΔΗΣ 56130) του Γενικού Νοσοκομείου Βόλου προκηρύχθηκε ηλεκτρονικός διεθνής ανοικτός δημόσιος διαγωνισμός με κριτήριο ανάθεσης την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά βάσει τιμής για την προμήθεια Εξοπλισμού Χειρουργείου (CPV 33141126-9)-χειρουργικών ραμμάτων, προϋπολογισθεί-σας δαπάνης 71.297 ευρώ συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. Ως καταληκτική ημερομηνία παραλαβής των προσφορών ορίστηκε η 25η/5.2018, ημέρα Παρασκευή και ώρα 15:00 (με χρήση της πλατφόρμας του Εθνικού Συστήματος Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων) και ως ημερομηνία ηλεκτρονικής αποσφράγισης αυτών η 31.5.2018. Κατά της εν λόγω διακήρυξης η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία “ΕΥΡΟΜΑΡΤ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ – ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και ήδη παρεμβαίνουσα άσκησε, κατ’ άρθρο 360 του ν. 4412/2016, τη με αριθ. ΓΑΚ 363/19.4.2018 προδικαστική προσφυγή, ενώπιον της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών (Α.Ε.Π.Π.), ζητώντας την ακύρωση και την επαναδιατύπωση των όρων αυτής, λόγω του ότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, θεσπίζουν τεχνικές προδιαγραφές που παραβιάζουν την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού , εφόσον περιορίζουν το δυνητικό κύκλο των προμηθευτών σε έναν οικονομικό φορέα. Η εν λόγω προσφυγή συζητήθηκε στις 3.5.2018 και με την υπ’ αριθ. 347/2018 απόφαση της Α.Ε.Π.Π. έγινε δεκτή και ακυρώθηκε η διακήρυξη. Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης, ως και κάθε άλλης συναφούς πράξης ή παράλειψης, η αιτούσα άσκησε, στις 14.5.2018, την υπό κρίση αίτηση, ζητώντας την αναστολή της εκτέλεσής τους. 
3. Επειδή, η πιο πάνω προϋπολογισθείσα δαπάνη για την ένδικη προμήθεια υπολείπεται του ποσού των 209.000 ευρώ, που αποτελεί, κατά το άρθρο 4 περιπτ. γ΄ της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ (L 94) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, η οποία μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο με το ν.4412/2016 (φεκ Α΄ 147, βλ. άρθρο 5 περιπτ. γ΄ ), το κατώτατο όριο για την εφαρμογή της Οδηγίας αυτής, προκειμένου για συμβάσεις προμηθειών. Περαιτέρω, δεδομένου ότι η προϋπολογισθείσα δαπάνη υπερβαίνει τα 60.000 ευρώ, η δε διαδικασία συνάψεως της σύμβασης ξεκίνησε μετά τις 26.6.2017 (με τη δημοσίευση της οικείας διακήρυξης στο ΕΣΗΔΗΣ, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 330 του ν.4412/2016, στις 16.11.2017), η ένδικη διαφορά διέπεται από τις διατάξεις του Βιβλίου IV του ν.4412/2016 περί έννομης προστασίας κατά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων. Ενόψει αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναστολής ασκείται παραδεκτώς. 
4. Επειδή, στην παρ. 1 του άρθρου 18 του ν. 4412/2016 «Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Προμηθειών και Υπηρεσιών» (Α΄ 147/8-8-2016), που διέπει τον ένδικο διαγωνισμό, υπό τον τίτλο «Αρχές εφαρμοζόμενες στις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων (άρθρο 18 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ)», ορίζεται ότι: «Οι αναθέτουσες αρχές αντιμετωπίζουν τους οικονομικούς φορείς ισότιμα και χωρίς διακρίσεις και ενεργούν με διαφάνεια, τηρώντας την αρχή της αναλογικότητας, της αμοιβαίας αναγνώρισης, της προστασίας του δημόσιου συμφέροντος, της προστασίας των δικαιωμάτων των ιδιωτών, της ελευθερίας του ανταγωνισμού και της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης. Ο σχεδιασμός των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων δεν γίνεται με σκοπό την εξαίρεσή τους από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος Βιβλίου (άρθρα 3 έως 221) ή τον τεχνητό περιορισμό του ανταγωνισμού. Ο ανταγωνισμός θεωρείται ότι περιορίζεται τεχνητά όταν οι διαδικασίες σύναψης συμβάσεων έχουν σχεδιαστεί με σκοπό την αδικαιολόγητα ευνοϊκή ή δυσμενή μεταχείριση ορισμένων οικονομικών φορέων. Οι αναθέτουσες αρχές λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων και η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση των διατιθέμενων προς το σκοπό αυτό δημοσίων πόρων». Επίσης, στο άρθρο 54 του ίδιου νόμου, που φέρει τον τίτλο «Τεχνικές προδιαγραφές (άρθρο 42 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ)», ορίζεται ότι: «1. Οι τεχνικές προδιαγραφές που ορίζονται στην περίπτωση 1 του Παραρτήματος VII του Προσαρτήματος Α΄ παρατίθενται στα έγγραφα της σύμβασης και καθορίζουν τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά των έργων, των υπηρεσιών ή των αγαθών… 
2. Οι τεχνικές προδιαγραφές εξασφαλίζουν ισότιμη πρόσβαση των οικονομικών φορέων στη διαδικασία σύναψης σύμβασης και δεν έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αδικαιολόγητων εμποδίων στο άνοιγμα των δημόσιων συμβάσεων στον ανταγωνισμό. 
3. Οι τεχνικές προδιαγραφές διατυπώνονται με έναν από τους κατωτέρω τρόπους: α) ως επιδόσεις ή λειτουργικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών, υπό την προϋπόθεση ότι οι παράμετροι είναι επαρκώς προσδιορισμένες ώστε να επιτρέπουν στους προσφέροντες να προσδιορίζουν το αντικείμενο της σύμβασης και στις αναθέτουσες αρχές να αναθέτουν τη σύμβαση, β) με παραπομπή σε τεχνικές προδιαγραφές και, με σειρά προτεραιότητας, σε εθνικά πρότυπα που αποτελούν μεταφορά ευρωπαϊκών πρότυπων, σε ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις, σε κοινές τεχνικές προδιαγραφές, σε διεθνή πρότυπα, σε άλλα τεχνικά συστήματα αναφοράς που έχουν θεσπιστεί από ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης ή - όταν αυτά δεν υπάρχουν - σε εθνικά πρότυπα, σε εθνικές τεχνικές εγκρίσεις ή σε εθνικές τεχνικές προδιαγραφές στον τομέα του σχεδιασμού, του υπολογισμού και της εκτέλεσης των έργων και της χρησιμοποίησης των αγαθών, κάθε παραπομπή συνοδεύεται από τον όρο ή «ισοδύναμο», γ) ως επιδόσεις ή λειτουργικές απαιτήσεις κατά τα οριζόμενα στην περίπτωση α`, με παραπομπή, ως τεκμήριο συμβατότητας προς τις εν λόγω επιδόσεις ή λειτουργικές απαιτήσεις, στις τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στην περίπτωση β`, δ) με παραπομπή στις τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στην περίπτωση β` για ορισμένα χαρακτηριστικά και με παραπομπή στις επιδόσεις ή στις λειτουργικές απαιτήσεις που αναφέρονται στην περίπτωση α` για ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά. 
4. Οι τεχνικές προδιαγραφές, εκτός εάν δικαιολογείται από το αντικείμενο της σύμβασης, δεν περιέχουν μνεία συγκεκριμένης κατασκευής ή προέλευσης ή ιδιαίτερης μεθόδου κατασκευής που να χαρακτηρίζει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που παρέχονται από έναν συγκεκριμένο οικονομικό φορέα ούτε εμπορικού σήματος, διπλώματος ευρεσιτεχνίας, τύπων ή συγκεκριμένης καταγωγής ή παραγωγής που θα είχε ως αποτέλεσμα να ευνοούνται ή να αποκλείονται ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένα προϊόντα. Η εν λόγω μνεία επιτρέπεται, κατ' εξαίρεση, όταν δεν είναι δυνατόν να γίνει επαρκώς προσδιορισμένη και κατανοητή περιγραφή του αντικειμένου της σύμβασης κατ' εφαρμογή της παρ. 3. Η εν λόγω μνεία συνοδεύεται από τον όρο «ή ισοδύναμο…», στο δε άρθρο 56 του νόμου αυτού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Εκθέσεις δοκιμών, πιστοποίηση και άλλα αποδεικτικά μέσα (άρθρο 44 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ)», ορίζεται ότι: «1. Οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να απαιτούν από τους οικονομικούς φορείς να προσκομίζουν έκθεση δοκιμών από οργανισμό αξιολόγησης της συμμόρφωσης ή πιστοποιητικό που έχει εκδοθεί από τέτοιον οργανισμό ως αποδεικτικό μέσο συμμόρφωσης με απαιτήσεις ή κριτήρια που αναφέρονται στις τεχνικές προδιαγραφές, τα κριτήρια ανάθεσης ή τους όρους εκτέλεσης της σύμβασης. Αν οι αναθέτουσες αρχές απαιτούν την υποβολή πιστοποιητικών εκδιδόμενων από συγκεκριμένο οργανισμό αξιολόγησης της συμμόρφωσης, οφείλουν να δέχονται επίσης πιστοποιητικά από άλλους ισοδύναμους οργανισμούς αξιολόγησης της συμμόρφωσης. … 2. Οι αναθέτουσες αρχές δέχονται και άλλα κατάλληλα αποδεικτικά μέσα, εκτός από αυτά που αναφέρονται στην παρ. 1, όπως τον τεχνικό φάκελο του κατασκευαστή, εφόσον ο ενδιαφερόμενος οικονομικός φορέας δεν έχει πρόσβαση στα πιστοποιητικά ή στις εκθέσεις δοκιμών που αναφέρονται στην παράγραφος 1 ή δεν έχει τη δυνατότητα να τα αποκτήσει εντός των σχετικών προθεσμιών, υπό τους όρους ότι για την αδυναμία πρόσβασης δεν ευθύνεται ο ενδιαφερόμενος οικονομικός φορέας και ότι ο ίδιος αποδεικνύει ότι τα προς παροχή έργα, αγαθά και υπηρεσίες πληρούν τις απαιτήσεις ή τα κριτήρια που ορίζονται στις τεχνικές προδιαγραφές, τα κριτήρια ανάθεσης ή τους όρους εκτέλεσης της σύμβασης. 3. …». Τέλος, στο άρθρο 86 του ίδιου νόμου, που φέρει τον τίτλο «Κριτήρια ανάθεσης των συμβάσεων (άρθρο 67 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ)», ορίζεται ότι: «1. Με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων νόμου ή διοικητικών πράξεων σχετικά με την τιμή ορισμένων αγαθών ή την αμοιβή ορισμένων υπηρεσιών, οι αναθέτουσες αρχές βασίζουν την ανάθεση των δημόσιων συμβάσεων στην πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά. 2. Η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά κατά την κρίση της αναθέτουσας αρχής προσδιορίζεται βάσει της τιμής ή του κόστους, με χρήση προσέγγισης κόστους - αποτελεσματικότητας, όπως της κοστολόγησης του κύκλου ζωής, σύμφωνα με το άρθρο 87 και μπορεί να περιλαμβάνει τη βέλτιστη σχέση ποιότητας - τιμής, η οποία εκτιμάται βάσει κριτηρίων, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, ποιοτικών, περιβαλλοντι-κών ή/και κοινωνικών πτυχών που συνδέονται με το αντικείμενο της συγκεκριμένης δημόσιας σύμβασης. Στα κριτήρια αυτά μπορούν να περιλαμβάνονται, ιδίως: α) η ποιότητα, περιλαμβανομένης της τεχνικής αξίας, τα αισθητικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά, η προσβασιμότητα, ο σχεδιασμός για όλους τους χρήστες, τα κοινωνικά, περιβαλλοντικά και καινοτόμα χαρακτηριστικά και η εμπορία και οι σχετικοί όροι, β) …». 
5. Επειδή, περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1 παρ. 1, 2, 3, 4 παρ.1, 5 παρ. 1-3, 8, 10, 11, 14β, 17 παρ. 1, 18, ως και του Παραρτήματος Ι της Οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1993 «περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων» (L 169), η οποία μεταφέρθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με την με αριθ. ΔΥ7/οικ.2480/19.8.1994 κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας (φ.ε.κ. Β΄ 679), όπως η εν λόγω απόφαση αντικαταστάθηκε με την με αριθ. ΔΥ8δ/Γ.Π.οικ.130648/2009 απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (φ.ε.κ. Β΄ 2198), συνάγονται τα εξής: Οι βασικές απαιτήσεις, στις οποίες πρέπει να ανταποκρίνονται τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας 93/42/ΕΟΚ, ρυθμίζονται από την ίδια αυτή Οδηγία. Τα εν λόγω προϊόντα, εφόσον ανταποκρίνονται στα εναρμονισμένα πρότυπα και έχουν πιστοποιηθεί βάσει των διαδικασιών, που προβλέπει η Οδηγία αυτή, τεκμαίρεται ότι συμφωνούν με τις εν λόγω βασικές απαιτήσεις και, ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρούνται κατάλληλα για την χρήση, για την οποία προορίζονται, και να κυκλοφορούν ελεύθερα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, η σχετική δε υποχρέωση των κρατών μελών, η οποία απορρέει από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βαρύνει και την εκάστοτε αναθέτουσα αρχή, η οποία υπόκειται στον έλεγχο δημόσιας αρχής (πρβλ. απόφ. ΔΕΕ της 14.6.2007, C-6/05 Medipac – Καζαντζίδης Α.Ε. κατά Βενιζελείου – Πανανείου ΠΕΣΥ Κρήτης, σκέψεις 42-49). Το πιο πάνω τεκμήριο έχει μαχητό χαρακτήρα, δυνάμενο να ανατραπεί με βάση τις προβλεπόμενες στις διατάξεις αυτές κοινοτικές διαδικασίες. Ειδικότερα, δεν αποκλείεται είτε τα εναρμονισμένα πρότυπα να μην ανταποκρίνονται στις βασικές απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 της Οδηγίας 93/42 (άρθρο 5 παρ. 3) είτε ορισμένα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, τα οποία φέρουν την σήμανση CE, να είναι, παρά ταύτα, επικίνδυνα για την υγεία ή την ασφάλεια των ασθενών ή άλλων προσώπων. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, όμως, η ίδια η προαναφερόμενη Οδηγία καθορίζει την τηρητέα από τα κράτη μέλη διαδικασία διασφάλισης (άρθρο 8 παρ. 3). Επομένως, στην περίπτωση κατά την οποία τα προσφερόμενα προϊόντα εμπνέουν μεν ανησυχίες σχετικές με την ασφάλεια και την υγεία των ασθενών, φέρουν, όμως, την σήμανση CE, η αναθέτουσα αρχή δικαιούται και οφείλει, στα πλαίσια της αρμοδιότητάς της, να ενημερώσει σχετικώς τον αρμόδιο εθνικό οργανισμό προκειμένου να κινηθεί η εν λόγω διαδικασία διασφάλισης, δεν δικαιούται, όμως, να προβεί στην απόρριψη της σχετικής προσφοράς. Εξάλλου, οι προαναφερόμενοι κανόνες ισχύουν όχι μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι κίνδυνοι που τα προσφερόμενα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, παρά την σήμανσή τους με την ένδειξη CE, εμφανίζουν για την ασφάλεια και την υγεία των ασθενών και άλλων προσώπων, γίνονται αντιληπτοί κατά το στάδιο της τεχνικής αξιολόγησης των προσφορών, αλλά, για την ταυτότητα του λόγου, και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ίδιοι κίνδυνοι είναι ήδη γνωστοί στην αναθέτουσα αρχή κατά την έκδοση της διακήρυξης και υπαγορεύουν την πρόβλεψη επιπρόσθετων έναντι των πρότυπων τεχνικών προδιαγραφών, τις οποίες δεν πληρούν, κατ’ ανάγκη, ιατροτεχνολογικά προϊόντα πιστοποιημένα με την ένδειξη CE και σύμφωνα με τα ισχύοντα εναρμονισμένα πρότυπα. Συνεπώς, η πρόβλεψη παρόμοιων επιπρόσθετων προδιαγραφών για τα προσφερόμενα ιατροτεχνολογικά προϊόντα κατά το στάδιο της διακήρυξης δεν είναι, καταρχήν, συμβατή προς τις προαναφερόμενες διατάξεις της Οδηγίας 93/42/ΕΟΚ, δεδομένου ότι, στην περίπτωση αυτή, τα εν λόγω προϊόντα δεν θα πληρούν τους όρους της διακήρυξης και θα είναι, ως εκ τούτου, εκ προοιμίου αδύνατη η επιλογή τους (πρβλ. απόφ. ΔΕΕ της 22.5.03, C-103/01, Επιτροπή κατά Ο.Δ. Γερμανίας). Επομένως, και στην περίπτωση που το νοσηλευτικό ίδρυμα, προς αποφυγή κινδύνων ασφάλειας και υγείας, επιθυμεί να θέσει με την διακήρυξη επιπρόσθετες τεχνικές προδιαγραφές, οφείλει να ενημερώσει σχετικώς τον αρμόδιο εθνικό οργανισμό (Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, βλ. άρθρο 19 παρ. 3 του ν. 2889/2001, φ.ε.κ. Α΄ 37), προκειμένου να κινηθεί η καθοριζόμενη από την Οδηγία 93/42/ΕΟΚ (άρθρο 8) τηρητέα από τα κράτη μέλη διαδικασία διασφάλισης (σχ. ΣτΕ 1863/2014, πρβλ. ΔΕΚ απόφαση της 14.6.2007, C-6/05 Medipac – Καζαντζίδης Α.Ε. κατά Βενιζέλειου – Πανάνειου, ΠΕΣΥ Κρήτης, σκέψεις 60-62). Αν δε η εφαρμογή της εν λόγω διαδικασίας διασφάλισης συνεπάγεται καθυστέρηση δυνάμενη να θίξει τη λειτουργία ενός δημόσιου νοσοκομείου και, ως εκ τούτου, τη δημόσια υγεία, η αναθέτουσα αρχή νομιμοποιείται να λάβει όλα τα αναγκαία προσωρινά μέτρα, τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας, προκειμένου να μπορέσει το νοσοκομείο αυτό να προμηθευτεί τα αναγκαία για την άρτια λειτουργία του προϊόντα (βλ. ΣτΕ 1654/2011 επτ., 491/2012, 1863/2014). 
6. Επειδή, ακόμη, από το συνδυασμό των παρατιθέμενων στην 4η σκέψη διατάξεων των άρθρων 18, 54 και 86 του ν. 4412/2016, συνάγεται ότι το σύστημα της συμφερότερης από οικονομική άποψη προσφοράς, η οποία προσδιορίζεται αποκλειστικά με βάση την τιμή, προϋποθέτει, λογικώς, προσφερόμενα είδη τα οποία είναι από άποψη τεχνικών χαρακτηριστικών, ιδιοτήτων και ποιότητας κατ’ αρχήν ισοδύναμα και τα οποία, ως εκ τούτου, διαφοροποιούνται ουσιαστικά μόνο ως προς την προσφερόμενη τιμή. Στην περίπτωση αυτή, η χρησιμοποίηση από τη Διοίκηση ως κριτηρίου επιλογής μόνο της χαμηλότερης τιμής έχει την έννοια της επιλογής του φθηνότερου μεταξύ των προσφερομένων παρεμφερών προϊόντων, ευνοεί τον ανταγωνισμό, λόγω του ότι επιτρέπει τη συμμετοχή περισσότερων προμηθευτών, αποβαίνει δε επωφελής για τη Διοίκηση, αφού οδηγεί αναγκαίως στη συμπίεση των τιμών εκ μέρους των υποψήφιων προμηθευτών, αφού κριτήριο κατακύρωσης είναι η χαμηλότερη τιμή προσφοράς. Αντιθέτως, το σύστημα της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς που προσδιορίζεται με βάση τη βέλτιστη σχέση ποιότητας - τιμής προσιδιάζει σε διαγωνισμούς όπου τα προσφερόμενα είδη διαφοροποιούνται κατά το μάλλον ή ήττον ουσιωδώς από άποψη ποιότητας και τιμής, για το λόγο δε αυτόν, προκειμένου να ευρεθεί η πλέον συμφέρουσα προσφορά, δικαιολογείται η στάθμιση κατά την αξιολόγηση των τεχνικών προσφορών και ποιοτικών κριτηρίων, εφ’ όσον αυτά συνδέονται με το αντικείμενο της σύμβασης, δεν παρέχουν στην αναθέτουσα αρχή απεριόριστη ελευθερία επιλογής, μνημονεύονται ρητά στην συγγραφή υποχρεώσεων ή στην προκήρυξη του διαγωνισμού και τηρούν όλες τις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, ιδίως δε την απαγόρευση διακρίσεων (βλ. ΣΕ 2183/2004(7μ.), ΕΑ 849/2004, ΕΑ 29/2005, βλ. και ΔΕΚ απόφαση της 17.9.2002, C-513/99, Concordia Bus Finland, Συλλογή 2002, σ. I-7213,σκ. 34, 59, 61-63). Στην περίπτωση αυτή η Διοίκηση έχει ευρεία ευχέρεια να επιλέξει είτε προϊόν τεχνικώς αποδεκτό σε χαμηλή τιμή, είτε προϊόν τεχνικώς εξελιγμένο σε λογική τιμή, αφού ο προσφέρων το τελευταίο, για να έχει πιθανότητες να αναδειχθεί προμηθευτής, θα υποχρεωθεί να συμπιέσει την τιμή της προσφοράς. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων που παρατίθενται στην 6η σκέψη και των διατάξεων της Οδηγίας 93/42/ΕΟΚ και της υπουργικής απόφασης με την οποία αυτή μεταφέρθηκε στην ελληνική έννομη τάξη, προκύπτει ότι οι τεχνικές προδιαγραφές των ιατροτεχνολογικών προϊόντων πρέπει να προσδιορίζουν με σαφήνεια το υπό προμήθεια προϊόν, με παραπομπή σε εκ των προτέρων αναγνωρισμένα ευρωπαϊκά, ελληνικά ή άλλα πρότυπα και προδιαγραφές, κατά τις ειδικότερες διακρίσεις των διατάξεων αυτών. Ειδικότερα, όταν ο διαγωνισμός προμήθειας ιατροτεχνολογικών προϊόντων του άρθρου 2.2 της Οδηγίας 93/42/ΕΟΚ διενεργείται κατά το σύστημα της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς με βάση την τιμή, η Διοίκηση δεν δύναται να αξιώνει για τα προς προμήθεια είδη, πλην της σήμανσης CE, μέσω της οποίας δηλώνεται ότι τα είδη αυτά ανταποκρίνονται στα εναρμονισμένα πρότυπα, την πλήρωση περαιτέρω προδιαγραφών. Και τούτο διότι η Οδηγία 93/42/ΕΟΚ έχει εκδοθεί βάσει του άρθρου 100Α της Συνθήκης ΕΚ (πρώην 95 ΕΚ) και, ως εκ τούτου, για την επίτευξη του στόχου της διασφάλισης της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατροτεχνολογικών προϊόντων, εμποδίζει τα κράτη μέλη να απαγορεύουν, περιορίζουν ή παρακωλύουν τη διάθεση στην αγορά ιατροτεχνολογικών προϊόντων, τα οποία πληρούν τις απαιτήσεις αυτής και φέρουν την σήμανση CE (βλ. ΣΕ 2183/04 7μ.). Από αυτά παρέπεται ότι, όταν η Διοίκηση, για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένης ανάγκης, επιθυμεί την προμήθεια ιατροτεχνολογικών προϊόντων που έχουν ιδιαίτερα τεχνικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες εν σχέσει με τα συνήθως κυκλοφορούντα στην αγορά και εφοδιασμένα με τη σήμανση CE προϊόντα, οφείλει να προσφύγει στο σύστημα της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς με βάση τη βέλτιστη σχέση ποιότητας - τιμής. Άλλως, εάν δηλαδή για την προμήθεια των εν λόγω προϊόντων χρησιμοποιηθεί το σύστημα της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς αποκλειστικά με βάση την τιμή, αφενός μεν περιορίζεται ο ανταγωνισμός (αφού οι περισσότεροι υποψήφιοι θα τεθούν εκτός διαγωνισμού στο στάδιο του παραδεκτού των τεχνικών προσφορών), αφετέρου δε η Διοίκηση κινδυνεύει να προμηθευτεί το ίδιο προϊόν σε ακριβότερη τιμή, παρά αν διενεργούσε διαγωνισμό με το σύστημα της πλέον από οικονομική άποψη προσφοράς με βάση τη βέλτιστη σχέση ποιότητας - τιμής, αφού ο μόνος ή οι ολίγοι εναπομείναντες προμηθευτές, λειτουργώντας υπό συνθήκες μονοπωλίου ή ολιγοπωλίου, θα δύνανται να διογκώσουν την τιμή των προσφερόμενων ειδών (πρβλ.ΕπΑνΣτΕ 113/2008, 730/2009). ...