Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΣΕΪΣΙΔΗ

   Η τρομολαγνική διάσταση της υπόθεσης αποκαλύπτεται σε όλο το μεγαλείο της , όπως επίσης και ότι έχουν να γίνουν πάρα πολλά στον τομέα των ατομικών δικαιωμάτων και της προστασίας από την κρατική αυθαιρεσία  ανθρώπων, που έχουν τεθεί στο στόχαστρο παρακρατικών κατασταλτικών μηχανισμών


   Η Δικαιοσύνη φαίνεται να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του δικηγόρου,αρχής γενομένης ΕΔΩ 

ΥΠ' ΑΡ. 2137/2016 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ: ΕΓΓΡΑΦΗ ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΦΥΛΛΟΥ, ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ ΤΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ.- ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΣΕ ΚΤΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ, ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ, ΕΠΙ ΠΟΙΝΗ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥ, ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗ ΣΕ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΟΜΗΣΗ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ - ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΕΝ ΕΠΙΔΙΚΙΑ (ΝΟΜΗΣ) ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 261 ΠΑΡ. 2 ΤΟΥ ΑΚ ,ΟΠΩΣ ΤΕΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 101 ΠΑΡ. 1 ΤΟΥ Ν. 4193/2013


ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

(8° ΤΜ. - ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ)





Αριθμός 2137/2016

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Συγκροτούμενο από τη Δικαστή Βασιλική Τσαμπάζη, Εφέτη, η οποία ορίστηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Αθηνών.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του την 19η Νοεμβρίου 2015, παρουσία και της Γραμματέως Ανδρομάχης Πάλλα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :

ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ : 1) ..................., κατοίκου ................ (οδός ..................) και 2) ........................., κατοίκου .................... (οδός ...............), που παραστάθηκαν στο Δικαστήριο διά του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, Αντωνίου Γεωργακόπουλου (ΑΜΔΣΑ: 4637), ο οποίος παραστάθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, έχοντας προκαταθέσει προτάσεις.

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ : ..............., κατοίκου .............. (οδός ...............), που παραστάθηκε στο Δικαστήριο διά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Εμμανουήλ Τσαλικίδη (ΑΜΔΣΑ: 14.925), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Στη Γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατατέθηκε η από 25-8-2010 αγωγή των εκκαλούντων, με αριθμό κατάθεσης 149017/9925/26-8-2010 κατά της εφεσίβλητης. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η 5798/2013 οριστική απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή.

Την απόφαση αυτή προσβάλλουν ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού οι ενάγοντες με την, από 4-1-2015, έφεσή τους, που κατατέθηκε ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης 631/3-2-2015 και προσδιορίσθηκε από τη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου για να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, με την αρ. πρωτ. προδ. 1166/4-2-2015.

Κατ' αυτήν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, χωρίς να ακουστούν οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ έχοντας προκαταθέσει προτάσεις.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ


 Η υπό κρίση έφεση των εναγόντων που ηττήθηκαν κατά της 5798/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, ασκήθηκε, με νομότυπη κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, εμπρόθεσμα, αφού οι διάδικοι δεν επικαλούνται επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, ούτε το αντίθετο προκύπτει από το φάκελο της δικογραφίας και από την δημοσίευσή της δεν παρήλθε τριετία (άρθρο 518 παρ.2 ΚΠολΔ). Επίσης για το παραδεκτό της έφεσης κατατέθηκε από τους εκκαλούντες το παράβολο που προβλέπεται από την διάταξη του άρθρου 495παρ.4 ΚΠολΔ, όπως ισχύει, (που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ.2 του Ν.4055/2012 και κατά το εδάφιο της β' με το άρθρο 93 παρ.1 του Ν. 4139/2013, βλ. την από 3.2.2015 πράξη κατάθεσης παραβόλων της αρμόδιας γραμματέως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου για το ότι κατατέθηκαν τα 047503 και 047504 παράβολα ΤΑΧΔΙΚ, ποσού 60 ευρώ το καθένα και τα 2792659, 2792658, 2792657 και 2792656 παράβολα του δημοσίου, ποσού 20 ευρώ το καθένα). Επομένως, η έφεση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ 1 ΚΠολΔ), κατά την αυτή, ως άνω, τακτική διαδικασία, από το Δικαστήριο αυτό, που είναι καθ' ύλην αρμόδιο για να την δικάσει σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 19 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 2 του Ν. 3994/2011 (ΦΕΚ Α' - 165/25-7-2011) και ισχύει από την 25η-7-2011.

Οι ενάγοντες, με την από 25-8-2010 και με αριθ. καταθ. 149017/9925/2010 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ισχυρίστηκαν, κατ' εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής τους, ότι είναι συννομείς σε ποσοστό 1/4 εξ αδαιρέτου ο καθένας, ενός αγρού που βρίσκεται θέση «Ρουτζέρι Τρέπια» στην Κερατέα Αττικής, όπως ειδικότερα περιγράφεται αυτός κατά θέση, έκταση και όρια στο δικόγραφο της αγωγής και ότι η εναγομένη το Δεκέμβριο του έτους 2009, παράνομα και χωρίς τη θέλησή τους τους απέβαλε από τη συννομή τους στο ανατολικό τμήμα του αγρού τους, που προσδιορίζουν επίσης ειδικά κατά θέση, όρια και έκταση στην αγωγή του, τοποθετώντας στη δυτική πλευρά του τμήματος αυτού περίφραξη, αφού κατέστρεψε τη δική τους που βρισκόταν ανατολικότερα της νέας περίφραξης, ενσωματώνοντας το επίδικο τμήμα στο όμορο ακίνητο ιδιοκτησίας της. Επίσης κατά τον ίδιο χρόνο διατάραξε τη συννομή τους σε άλλο τμήμα του αγρού τους στη νότια πλευρά του ξεκινώντας από τα δυτικά του όρια και μέχρι το σημείο που τοποθέτησε την...

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

ΣτΕ 369/2016: ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΡΘΡΟΥ 26 ΤΟΥ Ν. 1337/1983,ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΔΙΣ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ,Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΤΑ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ ΜΗ ΑΡΤΙΩΝ ΑΛΛΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΙΜΩΝ

  Αφορά την μεμονωμένη πράξη εφαρμογής τμήματος της περιοχής δεύτερης κατοικίας "Παραλίας" του άλλοτε Δήμου Καλυβίων Θορικού (και ήδη ομώνυμης ΔΕ του Δήμου Σαρωνικού) , που κυρώθηκε με την  υπ' αριθμό  9121/1482/31.5.2005 απόφαση του Νομάρχη Ανατολικής Αττικής.
  Είναι αξιοσημείωτα τα εξής: α) η σχετική διάταξη κρίθηκε αντισυνταγματική από το ΣτΕ, παρά το ότι υπήρξαν δύο προσπάθειες βελτίωσής της και β) όπως επισημαίνει το Δικαστήριο, κατά την πράξη εφαρμογής, παρεισέφρησαν αντισυνταγματικές ρυθμίσεις, με βάση την παραπάνω διάταξη,  οι οποίες είχαν απαλειφθεί από το ΠΔ κήρυξης της σχετικής Πολεοδομικής Μελέτης, λόγω της γνωμοδότησης του ΣτΕ, κατά τον έλεγχο της νομιμότητας του σχεδίου του προεδρικού αυτού διατάγματος!.
  Τέλος, ο Δήμος Σαρωνικού, όπως θα διαπιστώσετε ΕΔΩ, απτόητος ανέθεσε σε δικηγόρο να συντάξει σχέδιο νόμου!,  έχοντας ίσως εξασφαλίσει την συγκατάθεση της Κυβέρνησης και της  πλειοψηφίας της Βουλής, έτσι ώστε να παρακαμφθούν οι επανειλημμένες αρνητικές αποφάσεις του ΣτΕ (σχετικό βίντεο στο τέλος).
   Ποιος ξέρει; Ο επιμένων νικά!    




           ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 
Δικαστήριο: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Τόπος: ΑΘΗΝΑ
Αριθ. Απόφασης: 369
Ετος: 2016

Περίληψη

Παράνομη κύρωση μεμονωμένης πράξης εφαρμογής για την παραλία Καλυβίων -. Κατ’ αντίθεση προς τα οριζόμενα στο προαναφερθέν διάταγμα εγκρίσεως της πολεοδομικής μελέτης, σύμφωνα με το οποίο άρτια είναι μόνο τα οικόπεδα που έχουν ελάχιστο εμβαδόν 600,00 τ.μ. και ελάχιστο πρόσωπο δέκα μέτρα, με την προσβαλλόμενη πράξη εφαρμογής δημιουργούνται, πρωτογενώς, κατά παρέκκλιση άρτια οικόπεδα, δυνάμει διατάξεων που είναι αντισυνταγματικές, η επίδικη πράξη εφαρμογής δεν είναι νόμιμη και για το λόγο αυτό, που προβάλλεται παραδεκτώς, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση.

Κείμενο Απόφασης

ΣτΕ 369/2016 

... Επειδή, με την κρινόμενη έφεση ζητείται, η εξαφάνιση της 1461/2009 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση ακυρώσεως του εκκαλούντος κατά της 9121/1482/31.5.2005 αποφάσεως του Νομάρχη Ανατολικής Αττικής. Με τη νομαρχιακή αυτή απόφαση κυρώθηκε «η μεμονωμένη πράξη εφαρμογής της πολεοδομικής μελέτης των οικοδομικών τετραγώνων που εφάπτονται στην Λεωφόρο Καλυβίων εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου Παραλίας Καλυβίων του Δήμου Καλυβίων Θορικού». Η ανωτέρω έφεση ασκείται εμπροθέσμως την 28.6.2010, εντός έτους από τη δημοσίευση (29.6.2009) της εκκαλουμένης αποφάσεως, η οποία δεν προκύπτει ότι κοινοποιήθηκε στον εκκαλούντα (άρθρ. 58 παρ. 3 π.δ. 18/1989, Α΄ 8), και εν γένει παραδεκτώς.

    Επειδή, μετά το άρθρο 3 παρ. 1 και 3 περιπτ. θ΄ του ν. 3852/2010 (Α΄ 87), σε συνδυασμό με το άρθρο 283 παρ. 2 του ίδιου νόμου, σύμφωνα με το οποίο: «Από την έναρξη λειτουργίας των περιφερειών καταργούνται οι ενιαίες νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις, οι νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις και τα νομαρχιακά διαμερίσματα. Οι περιφέρειες υπεισέρχονται, αυτοδικαίως, μετά την έναρξη ασκήσεως των αρμοδιοτήτων τους, σε όλα τα δικαιώματα, περιλαμβανομένων και των εμπραγμάτων, καθώς και στις υποχρεώσεις, των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων. Οι εκκρεμείς, κατά την έναρξη ασκήσεως των αρμοδιοτήτων τους, δίκες των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, συνεχίζονται, αυτοδικαίως, από τις ιδρυόμενες περιφέρειες, χωρίς να διακόπτονται και χωρίς να απαιτείται ειδική διαδικαστική πράξη συνέχισης για την κάθε μία από αυτές», μετά την κατάργηση της εφεσίβλητης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ανατολικής Αττικής, η παρούσα δίκη με το προαναφερθέν αντικείμενο συνεχίζεται αυτοδικαίως κατά της Περιφέρειας Αττικής. Νομίμως δε συζητήθηκε η υπόθεση καίτοι δεν παρέστη η καθ’ ης Περιφέρεια εφόσον, όπως προκύπτει από το οικείο αποδεικτικό, αντίγραφο της κρινόμενης εφέσεως, καθώς και της σχετικής πράξεως του Προέδρου του Ε΄ Τμήματος του Δικαστηρίου περί ορισμού εισηγητή και δικασίμου επιδόθηκαν, νομοτύπως και εμπροθέσμως την 2.4.2012 στην καθ’ης η έφεση Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση από τον Αρχιφύλακα του Α. Τ. Παλλήνης Γεώργιο Γεωργαλά.

    Επειδή, ο Δήμος Σαρωνικού Αττικής, καθολικός διάδοχος δυνάμει του προαναφερθέντος ν. 3852/2010 του Δήμου Καλυβίων Θορικού που είχε ασκήσει πρωτοδίκως παρέμβαση υπέρ του κύρους της επίδικης νομαρχιακής αποφάσεως, παραδεκτώς ζητεί την απόρριψη της εφέσεως με το κατατεθέν από 19.3.2014 υπόμνημά του.

    Επειδή, κατά το άρθρο 25 του ν. 1337/1983 (Α΄ 33) υπό τον τίτλο «Οικοδόμηση σε μη άρτια οικόπεδα», όπως αρχικώς ίσχυε, «1. Οικόπεδα εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων που δεν καλύπτουν όλες τις προϋποθέσεις αρτιότητας κατά τον κανόνα ή την παρέκκλιση της περιοχής και που έχουν δημιουργηθεί πριν από την ισχύ του ν. 651/1977 … μπορεί κατ’ εξαίρεση να οικοδομηθούν αν έχουν μία πλευρά τους τουλάχιστον 4,00 μ. σε κοινόχρηστη οδό ή πλατεία και αν μέσα σ’ αυτά, μετά την αφαίρεση των υποχρεωτικών ακάλυπτων χώρων, είναι δυνατή η ανέγερση κτηρίου εμβαδού τουλάχιστον 25,00 τ.μ. και ελάχιστης πλευράς τουλάχιστον 4,00 μ. Το ίδιο ισχύει και για οικόπεδα που έχουν γίνει μη άρτια λόγω ρυμοτόμησης, άσχετα με το χρόνο αυτής και άσχετα αν αυτά προέρχονται από παραχώρηση ή από άλλη μεταβιβαστική αιτία. Αν δύο ή περισσότερα γειτονικά οικόπεδα της παραγράφου αυτής συνενωθούν, το οικόπεδο που θα προκύψει από την συνένωση εμπίπτει στις διατάξεις της παραγράφου αυτής. 2. Η δόμηση στα οικόπεδα αυτά γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες δόμησης που ισχύουν στην περιοχή. Η άδεια χορηγείται πάντοτε ύστερα από έγκριση της αρμόδιας Επιτροπής Ενασκήσεως Αρχιτεκτονικού Ελέγχου [Επιτροπής Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου (ΕΠΑΕ) κατά το άρθρο 3 παρ. 3 του ν. 1577/198 (Α΄ 210)], που μπορεί ιδιαίτερα να επιβάλλει περιορισμούς στον αριθμό των ορόφων ή στον όγκο και γενικά στη διαμόρφωση του κτηρίου σε περιπτώσεις που βλάπτεται εμφανώς το περιβάλλον. 3. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή στα οικόπεδα του άρθρου αυτού η κατασκευή κτηρίου ελάχιστης επιφάνειας 25 τ.μ., τότε το οικόπεδο προσκυρώνεται υποχρεωτικά σύμφωνα με τις σχετικές πολεοδομικές διατάξεις». Όπως κρίθηκε (ΣΕ 106/1991 Ολομ, 2636/2000 κ.ά.), η ρύθμιση αυτή αντίκειται στο άρθρο 24 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος, διότι η ανοικοδόμηση τόσο μικρών και ακατάλληλων, λόγω των διαστάσεών τους, μη αρτίων οικοπέδων, τα οποία άλλως θα μπορούσαν είτε να τακτοποιηθούν ή να προσκυρωθούν, με αποτέλεσμα την καλύτερα οργανωμένη δόμηση, είτε και να ορισθούν ως κοινόχρηστος χώρος, ενέχει ανεπίτρεπτη επιδείνωση του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος. Η διάταξη αυτή αντικαταστάθηκε αρχικώς με το άρθρο 5 παρ. 8 του ν. 2052/1992 (Α΄ 94), ως εξής: «1. Οικόπεδα εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων, που δεν καλύπτουν όλες τις προϋποθέσεις αρτιότητας κατά τον κανόνα ή την παρέκκλιση της περιοχής και που έχουν δημιουργηθεί πριν από την ισχύ του ν. 651/1977 … μπορεί κατ’ εξαίρεση να οικοδομηθούν αν έχουν μία πλευρά τους τουλάχιστον 5,00 μ. σε κοινόχρηστη οδό ή πλατεία και αν μέσα σ’ αυτά, μετά την αφαίρεση των υποχρεωτικών ακάλυπτων χώρων, είναι δυνατή η ανέγερση κτηρίου εμβαδού τουλάχιστον 50,00 τ.μ. και ελάχιστης πλευράς τουλάχιστον 5,00 μ. Το ίδιο ισχύει και για οικόπεδα που έχουν γίνει μη άρτια λόγω ρυμοτόμησης, άσχετα με τον χρόνο αυτής και άσχετα αν αυτά προέρχονται από παραχώρηση ή άλλη μεταβιβαστική αιτία. Αν δύο ή περισσότερα γειτονικά οικόπεδα της παραγράφου αυτής συνενωθούν, το οικόπεδο που θα προκύψει από την συνένωση εμπίπτει στις διατάξεις της παραγράφου αυτής. 2. Η δόμηση στα οικόπεδα αυτά γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες δόμησης που ισχύουν στην περιοχή. Η άδεια χορηγείται πάντοτε ύστερα από έγκριση της αρμόδιας Επιτροπής Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου, που μπορεί να επιβάλει περιορισμούς στον αριθμό των ορόφων ή στον όγκο και γενικά στη διαμόρφωση του κτηρίου σε περιπτώσεις, που βλάπτεται εμφανώς το περιβάλλον. 3. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή στα οικόπεδα του άρθρου αυτού η κατασκευή κτιρίου ελάχιστης επιφάνειας 50,00 τ.μ. και ελάχιστης πλευράς τουλάχιστον 5,00 μ., τότε τα οικόπεδα προσκυρώνονται υποχρεωτικά σύμφωνα με τις σχετικές πολεοδομικές διατάξεις». Κατά τη νομολογία (ΣΕ 173/1998 Ολομ, 2473/2000 κ.ά.), και οι ρυθμίσεις του άρθρου 5 παρ. 8 του ν. 2050/1992 είναι αντισυνταγματικές καθόσον με αυτές επιτρέπεται υπό προϋποθέσεις που δεν συνδέονται με πολεοδομικό, για κάθε μία περιοχή της χώρας, σχεδιασμό η οικοδόμηση μη αρτίων, κατά τον κανόνα ή την παρέκκλιση, οικοπέδων, κατά παράβαση του άρθρου 24 παρ. 2 του Συντάγματος, το οποίο επιβάλλει την πολεοδομική διαμόρφωση βάσει ενός ορθολογικού πολεοδομικού σχεδιασμού, δηλαδή σχεδιασμού υπαγορευομένου από πολεοδομικά κριτήρια και προσαρμοσμένου στην ιδιομορφία και την εν γένει φυσιογνωμία, καθώς και τις ανάγκες κάθε περιοχής. Ακολούθως, με το άρθρο 27 του ν. 2742/1999 (Α΄ 207) αντικαταστάθηκε εκ νέου το άρθρο 25 του ν. 1337/1983, ως εξής: «1. Οικόπεδα εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων, που δεν καλύπτουν όλες τις προϋποθέσεις αρτιότητας κατά τον κανόνα ή την παρέκκλιση της περιοχής και που έχουν δημιουργηθεί πριν από την ισχύ του ν. 651/1977 … μπορεί κατ’ εξαίρεση να οικοδομηθούν εφόσον: (α) Έχουν μία πλευρά τους τουλάχιστον 5,00 μ. σε κοινόχρηστο χώρο. (β) Μέσα σε αυτά, βάσει του ισχύοντος ΣΔ της περιοχής και μετά την αφαίρεση των υποχρεωτικά ακάλυπτων χώρων, εγγράφεται κτήριο εμβαδού τουλάχιστον 50,00 τ.μ. και ελάχιστης πλευράς 5,00 μ … 2. α. Ο συντελεστής δόμησης των οικοπέδων της παραγράφου 1 καθορίζεται με βάση το εμβαδόν της κατά παρέκκλιση αρτιότητας οικοπέδων ή του κανόνα όπου δεν ορίζεται παρέκκλιση, ως εξής: … β. Η οικοδομική άδεια … χορηγείται μόνο ύστερα από έγκριση της αρμόδιας Επιτροπής Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου, που μπορεί να επιβάλλει περιορισμούς στον αριθμό των ορόφων ή στον όγκο και γενικά στη διαμόρφωση του κτηρίου σε περίπτωση που βλάπτεται εμφανώς το περιβάλλον. γ. Η δόμηση στα παραπάνω οικόπεδα γίνεται κατά τα λοιπά σύμφωνα με τους όρους και περιορισμούς δόμησης που ισχύουν στην περιοχή». Οι διατάξεις δε αυτές κρίθηκαν επίσης αντισυνταγματικές (ΣΕ 4086/2014).
    Επειδή, με το π.δ. της 14.9.1995 (Δ΄ 723) εγκρίθηκε η πολεοδομική μελέτη τμήματος της περιοχής δεύτερης κατοικίας «Παραλίας» του Δήμου Καλυβίων Θορικού. Το ως άνω διάταγμα ρυθμίζει ως εξής τα όρια αρτιότητας των οικοπέδων: (α) ελάχιστο πρόσωπο δέκα μέτρα, (β) ελάχιστο εμβαδόν 600,00 τ.μ. Επιπλέον των προϋποθέσεων αυτών απαιτείται στο οικοδομήσιμο τμήμα του οικοπέδου να εγγράφεται κάτοψη κτηρίου με ελάχιστη επιφάνεια 50,00 τ.μ. και ελάχιστη πλευρά 5,00 μ. και να μη πρόκειται για οικόπεδα που δημιουργήθηκαν από κατάτμηση κατά παράβαση των διατάξεων του π.δ/τος της 22.6/7.7.1983 περί καθορισμού ΖΟΕ και κατώτατου ορίου κατατμήσεως στην εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχή του Νομού Αττικής (Δ΄ 284). Το διάταγμα αυτό εκδόθηκε κατά τις διατάξεις, μεταξύ άλλων, του άρθρου 7 του προαναφερθέντος ν. 1337/1983, των άρθρων 1 και 2 του ν. 2242/1994 (Α΄ 162) για την πολεοδόμηση περιοχών β΄ κατοικίας σε Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου και του άρθρου 15 του ν. 1515/1985 (Α΄ 18), και κατόπιν της 451/1995 γνωμοδοτήσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με τη γνωμοδότηση αυτή κρίθηκαν μη νόμιμες, ως μη δικαιολογούμενες βάσει πολεοδομικών κριτηρίων, και συνεπώς διαγραπτέες οι διατάξεις του υποβληθέντος προς επεξεργασία σχεδίου με τις οποίες η Διοίκηση επιχειρούσε να θεσπίσει παρεκκλίσεις από τους κανόνες αρτιότητας και ελαχίστου προσώπου των οικοπέδων. Με την επίδικη 9121/1482/31.5.2005 απόφαση του Νομάρχη Ανατολικής Αττικής κυρώθηκε η πράξη εφαρμογής της ανωτέρω πολεοδομικής μελέτης για τα οικοδομικά τετράγωνα που εφάπτονται στην Λεωφόρο Καλυβίων. Ο ήδη εκκαλών, κάτοικος Καλυβίων και κύριος ακινήτου το οποίο περιλαμβάνεται στο οικοδομικό τετράγωνο 691, που εμπίπτει στο πεδίο ρυθμίσεως της εν λόγω νομαρχιακής αποφάσεως, άσκησε αίτηση ακυρώσεως κατ’ αυτής,...

Ν. 4411/2016 (ΦΕΚ 142/Α/3.8.2016) : ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΠΤΑΙΣΜΑΤΩΝ, ΠΛΗΜΜΕΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΙΝΩΝ, ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΜΕΧΡΙ 28.8.2017 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 12 ΤΟΥ Ν. 4322/2015 , ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΥΠΟ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΕ ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΝΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΑΝΑΜΡΟΦΩΤΙΚΟΥ ΜΕΤΡΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΦΕΛΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ



Δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 142/Α/3.8.2016 ο Ν. 4411/2016  (ολόκληρο το ΦΕΚ ΕΔΩ), με τις διατάξεις του οποίου, μεταξύ άλλων, 1)θεσπίζεται η παραγραφή πταισμάτων και πλημμελημάτων, δια της εξαλείψεως του αξιοποίνου τους, τα οποία έχουν τελεστεί μέχρι 31.3.2016 και  για τα οποία απειλείται ποινή φυλάκισης μέχρι δύο (2) έτη ή χρηματική ποινή ή και οι  δύο ποινές, πλην των περιπτώσεων, που προβλέπονται στην διάταξη αυτή (άρθρο όγδοο), δηλαδή των περιπτώσεων α) ως προς τον ποινικό κώδικα, των άρθρων 81Α, 142, 149, 154, 155, 157 παρ. 3 εδάφιο β΄, 158 παράγραφοι 1 και 2, 162, 163, 164 παρ. 1, 165 παράγραφοι 1 και 2, 166, 173 παρ. 1, 175, 177, 178, 181, 182, 192, 193 παρ. 1, 200, 201, 215, 218 παρ. 3, 220, 221 παράγραφοι 1 και 2, 222, 228 παρ. 1, 230, 234, 241, 251 παράγραφοι 1 και 2, 255, 259, 261, 286 παρ. 2, 334 παρ. 1, 337, 345 παρ. 1 περιπτώσεις β΄ και γ΄, 346 παρ. 1, 352Β, 358, 359, 360 παρ. 3, 362 για τις περιπτώσεις που τελείται δια του τύπου, 375 παρ. 1 εδάφιο α΄, 377 για τις περιπτώσεις αγοράς εμπορευμάτων με πίστωση, 389 παρ. 1, 397 παράγραφοι 1 και 2, 398 (απλή χρεοκοπία), 399 παράγραφοι 1 και 2, 403 παράγραφοι 1 και 2, 406, β) του άρθρου 2 παρ. 11 περίπτωση β΄ του N. 2168/1993, γ) του άρθρου 28 παρ. 1 του N. 1650/1986, δ) του άρθρου πέμπτου του N. 2803/2000, ε) του άρθρου 45 παρ. 1 περιπτώσεις δ΄ και θ΄ εδάφιο α΄ του N. 3691/2008, στ) του άρθρου 6 παρ. 4 και παρ. 6 του N. 3213/2003, ζ) του άρθρου μόνου παρ. 1 του N. 690/1945, η) του άρθρου 28 του N. 3996/2011, θ) του άρθρου 29 του N. 703/1977 και του άρθρου 44 του N. 3959/2011, ι) του άρθρου 6 του N. 456/1976, ια) του άρθρου 41ΣΤ του N. 2725/1999, ιβ) του άρθρου 59 εδάφιο α΄ του N. 3028/2002, ιγ) του άρθρου 13 του N. 3402/2005, ιδ) του άρθρου 9 παράγραφοι 1 και 3 του N. 3500/2006, ιε) του άρθρου 31 παράγραφοι 4 και 6 του N. 3904/ 2010, ιστ) του άρθρου τρίτου του N. 1788/1988, ιζ) του N. 927/1979  , 2) παραγράφονται , υπό όρο, επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μέχρι έξι (6) μηνών , για υποθέσεις, που δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες μέχρι την δημοσίευση του νόμου, δηλαδή μέχρι 3.8.2016 ,  πλην των περιπτώσεων, που επίσης προβλέπονται στην διάταξη αυτή (άρθρο ένατο) , δηλαδή αποφάσεις που αφορούν παραβάσεις των άρθρων 81Α, 235, 236, 237, 242, 256, 258, 259, 358 και 390 του Ποινικού Κώδικα, καθώς και των νόμων 927/1979 (Α΄ 139) και 3304/2005 (Α΄ 16), 3) παρατείνεται μέχρι 28.8.2017 η διάταξη του άρθρου 12 του N. 4322/2015 (Α΄42), που προβλέπει την υπό προϋποθέσεις  απόλυση κρατουμένων (άρθρο δέκατο πέμπτο) , 4) διατάσσεται η απόλυση από κρατουμένων από ειδικά καταστήματα κράτησης νέων, υπό προϋποθέσεις και όρου (άρθρο δέκατο πέμπτο) και 5) χορηγείται η νομοθετική εξουσιοδότηση στον Υπουργό      Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή κοινή απόφαση του ως άνω Υπουργού και των κατά περίπτωση συναρμόδιων Υπουργών να ρυθμίσουν τα ειδικότερα θέματα που αφορούν την υλοποίηση του αναμορφωτικού μέτρου της  παροχής κοινωφελούς εργασίας (άρθρο δέκατο έκτο) , γεγονός που προμηνύει ότι θα επέλθουν αλλαγές, όσον αφορά την υλοποίηση του μέτρου αυτού.

  Οι σχετικές διατάξεις του Ν. 4411/2016 έχουν ως εξής: 



Άρθρο όγδοο


Παραγραφή και παύση ποινικής δίωξης




1. Εξαλείφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των

ακόλουθων αξιόποινων πράξεων, που έχουν τελεσθεί

μέχρι και τις 31.3.2016: α) των πταισμάτων και β) των
πλημμελημάτων, κατά των οποίων ο νόμος απειλεί ποινή
φυλάκισης μέχρι δύο (2) έτη ή χρηματική ποινή ή και τις
δύο ποινές.
2. Εάν, ...