Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

2772/2015 ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ: ΔΕΝ ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ Ο ΥΠΟΜΙΣΘΩΤΗΣ Ή ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΗΚΕ Η ΧΡΗΣΗ ΜΙΣΘΙΟΥ , ΑΠΟ ΣΥΝΟΜΟΛΟΓΗΘΕΝΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΙΣΘΩΣΗ ΟΡΟ ΠΕΡΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΜΙΣΘΩΜΑΤΟΣ,ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΑΥΤΗ,ΠΟΥ ΑΝΕΛΑΒΕ Ο ΜΙΣΘΩΤΗΣ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΤΗΣ ΜΙΣΘΩΣΗΣ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΤΟΝ ΟΡΟ ΑΥΤΟ. ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ 2773/2015 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΜΕΣΩΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ


ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ

Αριθμός απόφασης 2772 /2015

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Διονυσία Ρέππα, Πρωτοδίκη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διευθύνσεως του Πρωτοδικείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Ουρανία Γκίζα.

Συνεδρίασε δημόσια, στο ακροατήριο του στις 9 Μαρτίου 2015 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΣΑΣ-ΑΝΑΚΟΠΤΟΥΣΑΣ: Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία: «………………..» και τον διακριτικό τίτλο «………………..» που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Σταδίου αριθμ. 40 και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Θεοδώρας Τραχαλιού (A.M. Δ.Σ.Α. 26454).

ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΚΛΗΣΗ-ΑΝΑΚΟΠΗ: Της εταιρείας με την επωνυμία: «………………….» που εδρεύει στον ………….., οδός ………….., …………. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Εμμανουήλ Τσαλικίδη (A.M. Δ.Σ.Α. 14925).

Η καλούσα-ανακόπτουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 24-11-2014 και με γενικό αριθμό κατάθεσης δικογράφου 40452/2014 και με αριθμό κατάθεσης 7342/2014 ανακοπή της, η οποία επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 2-2-2015 κλήση, που κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου τούτου στις 3-2-2015 με γενικό αριθμό κατάθεσης 1336/2015 και με αριθμό κατάθεσης 758/2015 και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά της στο έκθεμα και κατά τη συζήτηση της, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 982, 983 και 985 ΚΠολΔ προκύπτει ότι μπορούν να κατασχεθούν στα χέρια...
τρίτου και χρηματικές απαιτήσεις του καθ' ου η εκτέλεση κατ' αυτού (τρίτου), εφόσον δεν εξαρτώνται από αντιπαροχή. Η κατάσχεση στα χέρια τρίτου γίνεται με επίδοση στον τρίτο και μέσα σε οκτώ ημέρες στον καθ' ου η εκτέλεση επί ποινή ακυρότητας της κατάσχεσης, εγγράφου (κατασχετηρίου). Ο τρίτος οφείλει, οφείλει μέσα σε οκτώ ημέρες, αφότου του επιδόθηκε το κατασχετήριο, να δηλώσει προφορικά, με σαφήνεια και ειλικρίνεια ενώπιον του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου του τόπου της κατοικίας του (ή της έδρας του, αν είναι νομικό πρόσωπο), συντασσόμενης έκθεσης, εάν υπάρχει η απαίτηση που κατασχέθηκε, αναφέροντας σε καταφατική περίπτωση και τη δικαιογόνο σχέση, τις ενστάσεις ή λόγους αδυναμίας καταβολής αυτής, καθώς και την ανταπαίτηση που τυχόν έχει κατά του καθ' ου η εκτέλεση και αν επιβλήθηκε στα χέρια του άλλη κατάσχεση, από ποίον και για ποιο χρόνο. Η παράλειψη δήλωσης εξομοιώνεται με αρνητική δήλωση. Εάν δε ο τρίτος υπήρξε οφειλέτης της κατασχεθείσας απαίτησης, αλλά η οφειλή του κατά το χρόνο επιβολής της κατάσχεσης είχε αποσβεσθεί ή έπαυσε να υπάρχει έναντι του καθ' ου η εκτέλεση, ως δανειστή, ή έναντι του ίδιου δηλούντος ως οφειλέτη, οφείλει να

αναφέρει στη δήλωση του τα γεγονότα, που θεμελιώνουν την απόσβεση της απαίτησης ή την κατάργηση της ενοχής (ΕΑ 9000/2005 ΧρΙδΔ 2006.724, ΕΑ 40/1990 ΕλΔ 1992.605). Τη δήλωση του τρίτου δικαιούται να ανακόψει ο κατασχών μέσα σε τριάντα ημέρες, με ανακοπή που ασκείται κατά τις περί αγωγής διατάξεις, ενώπιον του κατά τα άρθρα 12 επ. και 23 επ. ΚΠολΔ, αρμοδίου Δικαστηρίου. Στην περίπτωση παραλείψεως υποβολής δηλώσεως ή εκπρόθεσμης δηλώσεως η ανακοπή ασκείται μέσα σε τριάντα μέρες από την επομένη λήξεως της οκταήμερης προθεσμίας του άρθρου 985 I (ΕφΘεσ 1433/1977 Αρμ 1978.276, Κεραμέα-Κονδύλη-Νίκα Ερμηνεία ΚΠολΔ II, άρθρο 986 σελ. 1920, 1921 παρ. 4). Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι στον κατασχόντα παρέχεται ειδικό ένδικο βοήθημα, με το οποίο μπορεί αυτός να αμφισβητήσει την τυχόν αρνητική δήλωση του τρίτου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που την συνιστούν, όταν αυτά εκτίθενται στη δήλωση και να επιδιώξει την καταδίκη του τρίτου στην καταβολή του κατασχεμένου ποσού ή την παράδοση του κατασχεμένου πράγματος, θεωρώντας αυτόν ως οφειλέτη του κατασχεμένου (άρθρο 990 ΚΠολΔ). Έτσι, μεταξύ κατασχόντος και τρίτου δημιουργείται δίκη, στην οποία κατ' ουσίαν εισάγεται προς εκδίκαση η έναντι του τρίτου απαίτηση του καθ' ου η κατάσχεση, που αποτελεί και το κύριο αντικείμενο της δίκης. Γι" αυτό, πρέπει στο δικόγραφο της ανακοπής, η οποία αποτελεί μορφή της ανακοπής του άρθρου 583 επ. ΚΠολΔ, να περιγράφεται, εκτός των άλλων, η κατασχεθείσα απαίτηση κατά τα ουσιώδη στοιχεία της (άρθρο 216 ΚΠολΔ) και τα παραγωγικά της γεγονότα, να αναφέρεται, δηλαδή, η αιτία της οφειλής του τρίτου προς τον καθ' ου η εκτέλεση, όταν μάλιστα πρόκειται για ενοχική απαίτηση, αφού ο ανακόπτων φέρει το βάρος αποδείξεως της υπάρξεως του κατασχεμένου δικαιώματος, διαφορετικά το δικόγραφο πάσχει αοριστία (ΑΠ 1065/2009 δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 10/1995 ΕλλΔνη 1996.105, ΑΠ 73/1995 ΕλλΔνη 1997.809, ΕφΑΘ 1022/2008 ΕΦΑΔ 2009.228, ΕφΑΘ 3060/2007 ΕλλΔνη 2007.1709, ΕφΑΘ 9374/2000 ΕπΔ2002.1073, ΕφΑΘ 3407/1999 ΕΑΔ2001.774, ΕφΑΘ 7319/1998 ΕλλΔνη 1999.1128). Ο τρίτος δικαιούται να προτείνει ενστάσεις που έχει κατά του καθ' ου η εκτέλεση και αφορούν την οφειλή του, όπως και τις προβλεπόμενες στο άρθρο 987 ΚΠολΔ και όχι ενστάσεις που αφορούν τον οφειλέτη του κατασχόντος, Λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος προς αυτό (ΕφΑΘ 3407/1999 ΕλλΔνη 2001.775, Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, ΚΠολΔ, άρθρο 986 αριθ. 19, 21 και άρθρα 987 αριθ. 1). Με την ανακοπή του άρθρου 986- ΚΠολΔ 'ό κατασχών οφειλέτης ασκεί οιονεί πλαγιαστικά τα δικαιώματα του οφειλέτη-καθ'ου η  κατάσχεση (ΕφΑΘ 1022/2008 ΕφΑΔ 2009.228). Αίτημα της ανακοπής είναι η αναγνώριση της κατασχεθείσας απαιτήσεως και περαιτέρω η καταβολή του ποσού της κατασχεθείσας απαίτησης, ακόμα και μελλοντικής ή υπό αίρεση (άρθρο 69 παρ. 1α και ε ΚΠολΔ). Σε περίπτωση κατασχέσεως μέλλουσας ή υπό αίρεση ή προθεσμία απαιτήσεως αίτημα της ανακοπής κατά της ανακριβούς δηλώσεως του τρίτου είναι η αναγνώριση της βασικής έννομης σχέσης από την οποία προσδοκάται η γένεση της μέλλουσας απαιτήσεως (ΠολΠρΑΘ 4552/1973 Δ 1974.70,72, Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, Ερμηνεία ΚΠολΔ II, άρθρο 986 αριθ. 12 σελ. 1922). Στην προκειμένη περίπτωση, η καλούσα-ανακόπτουσα με την από 2-2-2015 κλήση, με γενικό αριθμό κατάθεσης 1336/2015 και με αριθμό κατάθεσης 758/2015 επαναφέρει νομίμως προς συζήτηση την από 24-11-2014 και με γενικό αριθμό κατάθεσης δικογράφου 40452/2014 και με αριθμό κατάθεσης 7342/2014 ανακοπή με την οποία εκθέτει ότι για την ικανοποίηση της απαίτησής της σε βάρος των οφειλετών της, ήτοι της εταιρείας με την επωνυμία «……………….» και του ………………, ποσού 49.980,65 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων, όπως αναλυτικά εκτίθεται στο δικόγραφο, επέβαλε, δυνάμει του 16-10-2014 κατασχετηρίου εγγράφου της, εις χείρας της καθ' ης, ως τρίτης, κατάσχεση σε απαίτηση που διατηρούν σε βάρος της οι ως άνω οφειλέτες. Εκθέτει, επίσης, ότι μετά την κοινοποίηση στην καθ'ης του ανωτέρω κατασχετηρίου που έλαβε χώρα στις 20-10-2014, η τελευταία νομίμως εκπροσωπουμένη δεν προέβη σε νόμιμη δήλωση στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου. Με την ένδικη ανακοπή η ανακόπτουσα ζητεί να ακυρωθεί η παράλειψη δήλωσης της καθ' ης ως τρίτης που εξομοιώνεται με αρνητική δήλωση (985 παρ. 2 ΚΠολΔ) στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου Πειραιά ως ανειλικρινής και ζητεί να αναγνωρισθούν οι κατασχεθείσες απαιτήσεις των εις ολόκληρον οφειλετών της, ήτοι της εταιρείας ……………και του …………….. κατά της καθ' ης η ένδικη ανακοπή, αναγνωριζομένης της αναλήθειας της παράλειψης δήλωσης της καθ' ης η ανακοπή και να υποχρεωθεί η καθ' ης να της καταβάλει το ποσό των 24.864 ευρώ, Καθώς και κάθε μελλοντική απαίτηση αποζημίωσης χρήσης μέχρι την εξόφληση της απαίτησής της κατά των οφειλετών της, με απειλή προσωπικής κράτησης διάρκειας πέντε μήνών, άλλως χρηματική ποινή ποσού 5.000 ευρώ σε περίπτωση παράλειψης, να κηρυχθεί η εκδοθησομένη απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί η καθ' ης στην καταβολή των δικαστικών της εξόδων. Με το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα η ανακοπή αρμόδια και παραδεκτά (άρθρα 986, 14 αριθμ. 2, 25 ΚΠολΔ) φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την προκειμένη ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ. ΚΠολΔ και έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα, δεδομένου ότι η υπό κρίση ανακοπή κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26-11-2014 Και επιδόθηκε στην καθ' ης στις 27-11-2014 (βλ. την υπ' αριθμ. 10.817Γ/27-11-2014 έκθεση του Δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς Σταματίου Χατζηδάκη), ήτοι εντός της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επομένη λήξεως της οκταήμερης προθεσμίας του άρθρου 985 I, σύμφωνα με τα ειδικότερα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας. Περαιτέρω, η ανακοπή είναι ορισμένη, καθώς περιγράφεται η κατασχεθείσα απαίτηση κατά τα ουσιώδη στοιχεία της και τα παραγωγικά της γεγονότα, αναφέρεται, δηλαδή, η αιτία της οφειλής της τρίτης προς τον καθ" ου η κατάσχεση και η ύπαρξη εις ολόκληρον ευθύνης της καθ' ης με τον υπομισθωτή δυνάμει όρου της μισθωτικής σύμβασης και αναφορικά με την μελλοντική απαίτηση οριοθετείται η βασική έννομη σχέση από την οποία προσδοκάται η γένεση της μέλλουσας απαίτησης και είναι νόμιμη ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 986, 990, 982, 983, 907, 908, 69 παρ. 1", 70, 176 ΚΠολΔ, πλην του αιτήματος της για απειλή προσωπικής κράτησης, ή χρηματικής ποινής, το οποίο είναι μη νόμιμο και εντεύθεν απορριπτέο διότι προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 947 ΚΠολΔ είναι η ύπαρξη αξιώσεως προς παράλειψη ή ανοχή πράξης που στην προκειμένη περίπτωση δεν υφίσταται. Συνεπώς η ανακοπή πρέπει να γίνει δεκτή κατά το τυπικό της μέρος και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το νόμιμο και ουσία βάσιμο του λόγου της πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω και κατ' ουσίαν, δοθέντος ότι Λόγω της φύσης της υπόθεσης δεν απαιτείται η καταβολή τέλους δικαστικού ενσήμου ακόμα και όταν έχει καταψηφιστικό αίτημα (βλ. Σπυρόπουλος/Μιχαηλίδης σε Χ. Απαλαγάκη Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Ερμηνεία κατ' άρθρο, εκδ. 2013 άρθρο 986 σελ. 2282, ΕφΠειρ 1433/1977).

Με την υπό κρίση ανακοπή, η ανακόπτουσα εκθέτει ότι κατά των εις ολόκληρον οφειλετών της έχει απαίτηση ποσού 49.980,65 ευρώ δυνάμει της υπ' αριθμ. 14644/16-4-2013 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που αφορά την υπ' αριθμ. 636359/29-3-2006 σύμβαση πιστώσεως με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό. Ότι η ανωτέρω διαταγή πληρωμής επιδόθηκε στους οφειλέτες της στις 23-4-2013 με την από 17-4-2013 επιταγή προς πληρωμή. Ότι οι ανωτέρω συνοφειλέτες είναι συμμισθωτές ενός μισφου καταστήματος κειμένου στον …….. επί της οδού ……. και ……. και ότι έχουν συνεκμισθώσει το μίσθιο στον …………………….. με συμφωνηθέν μηνιαίο μίσθωμα ποσού 3.000 ευρώ πλέον τέλους χαρτοσήμου. Ότι εκ των υστέρων ο ανωτέρω υπομισθωτής όπως είχε δικαίωμα από τη σύμβαση μίσθωσης παραχώρησε τη χρήση του ανωτέρω μισθίου στην καθ' ης η ανακοπή εταιρεία, της οποίας τυγχάνει νόμιμος εκπρόσωπος. Ότι δυνάμει του όρου 5 του ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως ο υπομισθωτής θα είναι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον υπεύθυνος με εκείνον προς τον οποίο παραχωρείται η χρήση του μισθίου. Ότι ο ανωτέρω υπομισθωτής με την υπ' αριθμ. 722/17-4-2014 θετική δήλωση τρίτου στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου Πειραιώς βεβαίωσε ότι έχει εις χείρας τοϋ*τα μισθώματα των μηνών Αυγούστου 2013 έως icaL Απριλίου 2014, ποσού 3000 έκαστο, πλέον τέλους χαρτοσήμου. Ότι παρά την ανωτέρω θετική δήλωσή του δεν έχει προβεί σε ουδεμία καταβολή. Ότι ακολούθως επέδωσε κατασχετήριο εις χείρας τρίτου προς την καθ' ης η ανακοπή εταιρεία ως εις ολόκληρον συνοφειλέτιδα για τα μισθώματα, αλλά εις μάτην διότι αυτή δεν προέβη σε νόμιμη δήλωση προς το αρμόδιο Ειρηνοδικείο. Ότι για το λόγο αυτό άσκησε ανακοπή κατά της παράλειψης δήλωσης. Ou κατά τη συζήτηση της ανακοπής αυτής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς στις 13-10-2014 η καθ' ης συνομολόγησε με τις προτάσεις της ότι η εν λόγω μίσθωση καταγγέλθηκε με την από 27-3-2014 εξώδικη όχληση-καταγγελία που επιδόθηκε στις 28-3-2014 στον υπομισθωτή λόγω μη καταβολής των μισθωμάτων. Ότι παρά την καταγγελία της μίσθωσης η καθ' ης μισθώτρια δεν έχει αποδώσει το μίσθιο στους συμμισθωτές-υποσυνεκμισθωτές, αφού σε αυτό ακόμα εδρεύει  και λειτουργεί παρακρατώντας αυτό παράνομα. Ότι αμέσως μόλις πληροφορήθηκε ότι η μίσθωση έχει καταγγελθεί επέβαλε στις 20-10-2014 τόσο εις χείρας του υπομισθωτή …………… τόσο και εις χείρας της καθ' ης η ένδικη ανακοπή ως τρίτης κατάσχεση αποζημίωσης χρήσης κάθε μήνα που ανήκε νόμιμα στους οφειλέτες της και τους επέτασσε να παρακρατήσουν τα οφειλόμενα και να τα καταβάλουν σε αυτήν. Ότι το από 16-10-2014 κατασχετήριο εις χείρας τρίτης κοινοποιήθηκε στις 20-10-2014 στην καθ' ης, ενώ ακόμα λειτουργούσε η καθ' ης την επιχείρησή της στο μίσθιο και παρέλαβε ο νόμιμος εκπρόσωπος της, όπως αποδεικνύεται από την σχετική έκθεση επίδοσης. Ότι η καθ' ης παρέλειψε να προβεί σε δήλωση στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου ούτε εντός της νόμιμης προθεσμίας ούτε εκπρόθεσμα, αποκρύπτοντας έτσι τα πραγματικά περιστατικά. Ότι από τα ανωτέρω προκύπτει ο ανειλικρινής χαρακτήρας της μη δήλωσης. Ότι με την ένδικη ανακοπή ασκεί πλαγιαστικά κατά το άρθρο 72 ΚΠολΔ τα δικαιώματα του καθ' ου η κατάσχεση. Ότι -δύναται να κατασχεθεί και η μέλλουσα απαίτηση ακόμα και' όταν είναι ενδεχόμενη. Ότι η αξίωση αποζημίωσης χρήσης αποτελεί μετενέργεια της μισθωτικής σύμβασης. Ο λόγος αυτός είναι νόμιμος ερειδόμενος στις διατάξεις των, άρθρων 597, 601 ΑΚ, πλην του αιτήματος για καταβολή από την καθ' ης και του τέλους χαρτοσήμου στην αιτουμένη αποζημίωση χρήσης, διότι στην αποζημίωση χρήσης δεν οφείλεται χαρτόσημο (ΑΠ 1470/2009 δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑΘ 7952/2006 και ΜονΠρΠειρ 2266/2012 δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Επομένως κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμος ο λόγος ανακοπής πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Από τα έγγραφα, που μετ' επικλήσεως προσκομίζουν οι διάδικοι αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ανακόπτουσα έχοντας απαίτηση σε βάρος των οφειλετών της: «………………...» και …….. ποσού 49.980,65 ευρώ δυνάμει της υπ' αριθμ. 14644/16-4-2013 διαταγής  πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με βάση την υπ' αριθμ. 636359/29-3-2006 σύμβαση πιστώσεως με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό μεταξύ της ανακόπτουσας της πρώτης των οφειλετών ως πιστούχου και του δεύτερου ως εγγυητή, προέβη με την επίδοση του από 16-10-2014 κατασχετηρίου σε κατάσχεση εις χείρας της καθ' ης, ως τρίτης, της απαίτησης, που οι ανωτέρω οφειλέτες της διατηρούν, σε βάρος της. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι οι ανωτέρω συνοφειλέτες είναι συμμισθωτές ενός μισθίου καταστήματος κειμένου στον …………Και δυνάμει της από 1-4-2010 έγγραφης σύμβασης μίσθωσης ότι έχουν συνεκμισθώσει στον ……………….. ένα ακίνητο και ειδικότερα ένα κατάστημα επιφανείας περίπου εκατόν τριάντα (130) τετραγωνικών μέτρων με πατάρι περίπου είκοσι πέντε και πενήντα δύο (25,52) τετραγωνικών μέτρων, το οποίο βρίσκεται σε οικοδομή καταστημάτων στον ……………… επί της οδού ……………… και πέραν αυτής με την πλατεία ………………και ……………, το οποίο κατάστημα έχει πρόσοψη επί της οδού …………… και είναι το τέταρτο κατά σειρά από τη διασταύρωση της οδού …………. με την οδό ………………. αντί μισθώματος ύψους τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ πλέον τέλους χαρτοσήμου 3,6% για το χρονικό διάστημα από Ιΐς Απριλίου 2010 έως 31-3-2013 προκαταβλητέου κάθε έξι μήνες, δηλαδή συνολικά 18.000 ευρώ για τους μήνες , Απρίλιο έως Σεπτέμβριο του 2010, με διάρκεια της μισθώσεως ορίσθηκε σε δώδεκα (12) έτη, ήτοι από 1-4-2010 έως 31-3-2022, προκειμένου ο υπομισθωτής να ασκήσει επιχείρηση αναψυκτηρίου. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι μολονότι ο ανωτέρω υπομισθωτής …………… παρέλαβε το ως άνω μίσθιο και ποιούσε ανενόχλητη χρήση του μισθίου, δεν κατέβαλε τα οφειλόμενα μισθώματα από 1 Αυγούστου 2013 έως 31-3-2014, δηλαδή για οκτώ μήνες, ήτοι ποσό (8 Χ 3000) 24.000 ευρώ, πλέον τέλους χαρτοσήμου ποσού 864 ευρώ (24.000 Χ 3,6%). Για το λόγο αυτό και δη για καθυστέρηση μισθωμάτων οι ανωτέρω συνεκμισθωτές με την από 27-3-2014 εξώδικη δήλωσή τους που επιδόθηκε στον υπομισθωτή στις 28-3-2014 (βλ. την προσκομισθείσα 27-3-2014 εξώδικη όχληση με την από 28-3-2013 επισημείωση της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Πειραιώς Σταυρούλας Τζεφεράκου) προέβησαν σε καταγγελία της συμβάσεως μισθώσεως ζητώντας παράλληλα από τον υπομισθωτή τα οφειλόμενα μισθώματα. Ας σημειωθεί ότι η καθ' ης η ανακοπή με τις έγγραφες προτάσεις της υπέβαλε αίτημα για αναστολή της δίκης σύμφωνα με το άρθρο 249 ΚΠολΔ, επειδή α) εκκρεμεί η έκδοση απόφασης του Εφετείου Πειραιώς επί εφέσεως του ……………. κατά των οφειλετών της ανακόπτουσας ………………. και «…………..» κατά της υπ' αριθμ. 3081/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασία μισθωτικών διαφορών), με την οποία απορρίφθηκε αγωγή αναπροσαρμογής του μισθώματος του ανωτέρω υπομισθωτή και μείωσής του στο ποσό των 1.500 ευρώ, οπότε σε περίπτωση που γίνει δεκτή η έφεση και η ανωτέρω αγωγή αναπροσαρμογής τα επίδικα μισθώματα θα συμψηφισθούν με ποσά αχρεωστήτως καταβληθέντων μισθωμάτων από 1-1-2012 έως 31-7-2012 και β) επειδή εκκρεμεί έφεση του ………………….. ενώπιον του Εφετείου Πειραιώς κατά της υπ' αριθμ. 5185/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία έκανε δεκτή αγωγή των οφειλετών της ανακόπτουσας ……………… και «………………» και υποχρέωσε τον ανωτέρω υπομισθωτή να αποδώσει τη χρήση του επιδίκου μισθίου. Το αίτημα αυτό ερειδόμενο στο άρθρο 249 ΚΠολΔ τυγχάνει απορριπτέο ως ουσία αβάσιμο, διότι πέραν του ότι οι ανωτέρω εκκρεμείς υποθέσεις δεν αφορούν την καθ' ης αλλά τον υπομισθωτή ……………. και τους συνεκμισθωτές αναφορικά με το δεύτερο σκέλος του και την έφεση κατά της υπ' αριθμ. 5185/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασία μισθωτικών διαφορών) αποδεικνύεται ότι η καθ' ης η ανακοπή εταιρεία, της οποίας ομόρρυθμο μέλος και νόμιμος εκπρόσωπος είναι ο ……………… και στην οποία έχει παραχωρηθεί η χρήση του επιδίκου μισθίου με τις από 13-10-2014 έγγραφες προτάσεις της που κατέθεσε κατά τη συζήτηση της από 5-9-2014 ανακοπής με αριθμούς κατάθεσης 37127/2014 και 5527/2014 της ήδη ανακόπτουσας τράπεζας κατά της καθ' ης ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς ομολογεί ότι η επίδικη μίσθωση καταγγέλθηκε στις 28-3-2014 από τους συνεκμισθωτές λόγω μη καταβολής μισθωμάτων με αποτέλεσμα να επέλθουν τα αποτελέσματα της καταγγελίας αυτής και να λυθεί η μίσθωση στις 27-4-2014 (βλ. προσκομιζόμενες από την ανακόπτουσα από 13-10-2014 προτάσεις της εταιρείας με την επωνυμία  «…………………………» κατά της ανακόπτουσας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και δη σελ. 5 αυτών). Περαιτέρω και σε συνάρτηση με την ανωτέρω παραδοχή της λύσης της σύμβασης μίσθωσης με καταγγελίας, τυγχάνει απορριπτέο και το πρώτο σκέλος του αιτήματος αναστολής της δίκης κατ' άρθρο 249 ΚΠολΔ αναφορικά με την έφεση κατά της υπ' αριθμ. 3081/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασία μισθωτικών διαφορών), διότι πέραν του ότι με την απόρριψη της αγωγής αναπροσαρμογής δεν υφίσταται οιαδήποτε διάπλαση της εννόμου σχέσεως της μισθώσεως μέχρι την συζήτηση της παρούσας, εφόσον η μίσθωση έχει λυθεί δεν μπορεί να μπορεί να γίνει λόγος για μελλοντική αναπροσαρμογή του μισθώματος, η δε επικαλούμενη από την καθ' ης πρόταση συμψηφισμού με τα ήδη καταβληθέντα μισθώματα μπορεί να λάβει χώρα και εξωδίκως. Επομένως το αίτημα της καθ' ης για αναστολή της δίκης κατ' άρθρο 249 ΚΠολΔ, το οποίο είναι δυνητικό για το Δικαστήριο και το οποίο σε κάθε περίπτωση στις ειδικές διαδικασίες διατάσσεται με φειδώ λαμβανομένης υπόψη της επιβραδύνσεως που αναπόφευκτα επέρχεται, για τους ανωτέρω αναλυτικά εκτιθέμενους λόγους τυγχάνει απορριπτέο ως ουσία αβάσιμο. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι στις 9-4-2014 η ανακόπτουσα τραπεζική εταιρεία προέβη σε κατάσχεση εις χείρας του υπομισθωτή ως τρίτου της χρηματικής απαίτησης των προαναφερθέντων οφειλετών της και δη για το συνολικό ποσό των 49.980,65 ευρώ που αποτελούσε οφειλή τους στην ανωτέρω τράπεζα προερχόμενη από την υπ' αριθμ. 14644/16-4-2013 διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και η οποία αφορούσε την υπ' αριθμ. 636359/29-3-2006 σύμβαση πιστώσεως με αλληλόχρεο λογαριασμό, στην οποία συνεβλήθη η οφειλέτρια εταιρεία ως πιστούχος και ο οφειλέτης ως εγγυητής. Στη συνέχεια ο υπομισθωτής ………………… στις 17-4-2014 προέβη στην υπ' αριθμ. 722/2014 θετική δήλωση ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιώς αναφέροντας ότι από τα μισθώματα της ανωτέρω μίσθωσης έχει εις χείρας του τα μισθώματα των μηνών Αυγούστου 2013 έως και Απριλίου 2014. Στη συνέχεια η ανακόπτουσα επέδωσε κατασχετήριο εις χείρας τρίτου προς την καθ' ης η ανακοπή εταιρεία προς την οποία παραχωρήθηκε η χρήση του μισθίου από τον υπομισθωτή ως εις ολόκληρον συνοφειλέτιδα, η οποία δεν προέβη σε νόμιμη δήλωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη και για το λόγο αυτό η ανακόπτουσα άσκησε την ανακοπή κατ' άρθρο 986 ΚΠολΔ κατά της καθ' ης ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς απόφαση επί της οποίας δεν προσκομισθεί ως σχετικό από τους διαδίκους. Επίσης αποδείχθηκε ότι η ανακόπτουσα αφού έλαβε γνώση ότι η μίσθωση έχει λήξει με καταγγελία των συνεκμισθωτών επέβαλε στις 20-10-2014 εις χείρας τόσο του υπομισθωτή …………………….όσο και της καθ' ης η ανακοπή ως τρίτης κατάσχεση αποζημίωσης χρήσης δυνάμει του από 16-10-2014 κατασχετηρίου εις χείρας τρίτου που κοινοποιήθηκε στην καθ' ης στις 20-10-2014 (βλ. το προσκομιζόμενο κατασχετήριο και την υπ' αριθμ. 10459Γ/20-10-2014 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά Σταμάτιου Χατζηδάκη). Με το κατασχετήριο αυτό η ανακόπτουσα κατέσχεσε εις χείρας της κάθ' ης ως τρίτης το συνολικό ποσό των 49.980,65 ευρώ επιτάσσοντάς την να μην καταβάλει αυτό στους ανωτέρω οφειλέτες της καθ' ων η εκτέλεση, αναφέροντας στο ιστορικό την καταγγελία της σύμβασης μίσθωσης, την παρά την καταγγελία μη απόδοση του μισθίου στους συμμισθωτές-υποσυνεκμισθωτές και ότι οφείλεται αξίωση αποζημίωσης των εκμισθωτών για τη χρήση κάθε μήνα που διαρκεί μέχρι την ημέρα απόδοσης της κατοχής του μισθίου και αποτελεί μετενέργεια της μισθωτικής σύμβασης. Το κατασχετήριο αυτό κοινοποιήθηκε και στους οφειλέτες της ανακόπτουσας «…………………….» και ……………….κατ' άρθρο 983 παρ. 2 ΚΠολΔ στις 20-10-2014 (βλ. τις υπ' αριθμ. 10459/2014 και 10458/2014 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά Σταματίου Χατζηδάκη). Επίσης αποδείχθηκε ότι η καθ' ης παρέλειψε να προβεί σε δήλωση στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου. Σημειωτέον ότι δυνάμει του όρου 5 του από 1-4-2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μεταξύ της εταιρείας με την επωνυμία «………………..» και του ……………. του Χαριλάου ως συμμισθωτών και του ……………….. του Χαριλάου ως υπομισθωτή ορίζεται ότι: "στον υπομισθωτή ρητά επιτρέπεται η μεταβίβαση-παραχώρηση-υπομίσθωση της μισθωτικής σχέσης και της χρήσης του μισθίου. Επίσης επιτρέπεται ελεύθερα η σύσταση της εταιρείας και η μεταβίβαση των εταιρικών μεριδίων.... Σε κάθε περίπτωση ο υπομισθωτής θα είναι πάντα αλληλεγγύως και εις ολόκληρο υπεύθυνος με εκείνον προς τον οποίον θα παραχωρείται η χρήση του μισθίου ακινήτου. Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να γνωστοποιείται εγγράφως εντός τριάντα ημερών η σύναψη των συμβάσεων παραχώρησης και τα στοιχεία εκείνων προς τους οποίους έγινε η παραχώρηση και να περιλαμβάνεται όρος ότι ευθύνονται και αυτοί αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την «υπομισθωτή» για την εκπλήρωση των όρων της παρούσας σύμβασης έναντι των «υποσυνεκμισθωτών»". Ωστόσο στην προκειμένη περίπτωση αποδείχθηκε ότι ουδεμία έγγραφη γνωστοποίηση προς τους συνεκμισθωτές έλαβε χώρα, όπως συνομολογεί και η ανακόπτουσα με τις προτάσεις της ως προς τη σύμβαση παραχώρησης και τα στοιχεία της καθ' ης η ανακοπή προς την οποία έγινε η παραχώρηση της χρήσης ούτε φυσικά περιελήφθη όρος ότι ευθύνεται και η καθ' ης αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τον υπομισθωτή και  επομένως η ενοχική συμφωνία των αρχικώς συμβαλλομένων αναφορικά με την εις ολόκληρον ευθύνη του υπομισθωτή και της εταιρείας στην οποία θα παραχωρήσει τη χρήση του μισθίου δεν μπορεί να αντιταχθεί και να ισχύσει έναντι της καθ' ης, ενώ σε κάθε περίπτωση η σύμβαση περί παροχής τρίτου (άρθρου 415 Α.Κ.) παράγει αποτελέσματα μόνο μεταξύ υποσχεθέντος και δέκτη της υποσχέσεως, ενώ για την τρίτη καθ' ης δεν παράγεται καμία υποχρέωση, εφόσον αυτή δεν ενέκρινε τη σύμβαση, όπως στην προκειμένη περίπτωση (βλ. Αποστόλου Γεωργιάδη-Μιχαήλ Σταθόπουλου Αστικός Κώδιξ II άρθρο 415 παρ. 15 σελ. 446), δεκτού γενομένου ως ουσιαστικά βάσιμου του σχετικού ισχυρισμού της καθ' ης. Εξάλλου οι συνεκμισθωτές ουδέποτε όχλησαν την καθ' ης για την καταβολή μισθωμάτων, αλλά μόνο τον υπομισθωτή …………. (βλ. την από 27-3-2014 εξώδικη δήλωση τους που επιδόθηκε στον υπομισθωτή στις 28-3-2014 σύμφωνα με την επισημείωση της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Πειραιώς Σταυρούλας Τζεφεράκου), ενώ οι συνεκμισθωτές-οφειλέτες της ανακόπτουσας ………….. και εταιρεία «…………………….» άσκησαν αγωγή για αποβολή από το μίσθιο μόνο κατά του …………………….και όχι κατά της καθ' ης, επί της οποίας όπως προαναφέρθηκε εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 5185/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία την έκανε δεκτή. Επομένως εφόσον δεν υφίσταται ευθύνη της καθ' ης για απαιτήσεις απορρέουσες από την προαναφερθείσα σύμβαση μίσθωσης και για την οφειλομένη από τον ………….. αποζημίωση χρήσης του μισθίου πρέπει η κρινόμενη ανακοπή να γίνει απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη και να καταδικαστεί η ανακόπτουσα στα δικαστικά έξοδα της καθ' ης η ανακοπή, λόγω της ήττας της (άρθρο 176 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΤΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την ανακοπή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την ανακόπτουσα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της καθ' ης η ανακοπή, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

 

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                              Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ