Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014

ΒΑΣΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ



     ΖΟΕ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΖΩΝΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΟΡΕΙΝΩΝ ΟΓΚΩΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
Καθορισμός χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης στην εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών προ του έτους 1923 περιοχή της χερσονήσου Λαυρεωτικής (Ν. Αττικής)- ΦΕΚ  125/Δ/1998  ΧΑΡΤΗΣ ΕΔΩ

 Καθορισμός Ζωνών προστασίας των ορεινών όγκων της Χερσονήσου της Λαυρεωτικής (ΦΕΚ 121/Δ/2003)
Διόρθωση Σφάλματος (ΦΕΚ 333/Δ/11.4.2003) 
Διόρθωση Σφάλματος (ΦΕΚ 796/Δ/29.7.2003)
  ΧΑΡΤΗΣ ΕΔΩ

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

ΑΝΑΒΥΣΣΟΣ
         Σημείωση: Για την περιοχή του Αγίου Νικολάου, ως προς την δημιουργία των κοινοχρήστων χώρων και την υποχρέωση αποζημίωσής ή μη των πρώην ιδιοκτητών τους, σημαντικές είναι α) η 664/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου (ΕΔΩ) και β) η 10/1964 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Αναβύσσου (ΕΔΩ)

ΚΑΛΥΒΙΑ 


ΚΟΥΒΑΡΑΣ


ΠΑΛΑΙΑ ΦΩΚΑΙΑ 

ΣΑΡΩΝΙΔΑ 




Αναρτήθηκε από στις

Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014

Ν. 4274/2014 - ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΝιΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 147/Α/14.7.2014 ο Ν. 4274/2014 με τον τίτλο "Ρυθμίσεις Ποινικού και Σωφρονιστικού Δικαίου και άλλες διατάξεις", ολόκληρο το κείμενο του οποίου υπάρχει  ΕΔΩ. 

Διαβάστε περισσότερα »
Αναρτήθηκε από στις

Ν. 4277/2014 (ΦΕΚ 156/Α/1.8.2014 - ΝΕΟ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΘΗΝΑΣ - ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ



  Δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 156/Α/1.8.2014 ο Ν. 4277/2011 , με τον τίτλο "Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας − Αττικής και άλλες διατάξεις", του οποίου ολόκληρο το κείμενο θα βρείτε ΕΔΩ








...
Διαβάστε περισσότερα »
Αναρτήθηκε από στις

Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΕΠΙ ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ, ΠΟΥ ΕΔΡΕΥΕΙ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ , ΕΦΟΣΟΝ Ο ΖΗΜΙΩΘΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΝΑΓΩΝ, ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗΝ ΑΛΛΟΔΑΠΗ, ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΙΜΟΣ ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ)

Σύμφωνα με το άρθρο 9 του  Κανονισμού  (Ε.Κ.), με αριθμό 44/2001 του Συμβουλίου της 22 Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 

Δικαστήριο:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ
Τόπος:
ΑΘΗΝΑ
Αριθ. Απόφασης:
379
Ετος:
2013


Περίληψη
Ασφάλιση αστικής ευθύνης από ατυχήματα αυτοκινήτων - Διεθνής δικαιοδοσία επί ατυχήματος στην αλλοδαπή, κατά τον Καν (ΕΚ) 44/2001 - Αναιρετικός λόγος για παρά το νόμο απόρριψη αγωγής λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας -. Έλληνας υπήκοος, μόνιμος κάτοικος άλλου Κράτους - Μέλους (ΚΜ) της Ένωσης, που ζημιώθηκε σε τροχαίο σε άλλο ΚΜ από όχημα οδηγούμενο από υπήκοο άλλον ΚΜ με πινακίδες οχήματος άλλου ΚΜ και ασφαλισμένο σε ασφαλιστή επίσης άλλου ΚΜ που δεν κάλυπτε ελληνικό κίνδυνο, δεν μπορεί ν' ασκήσει ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή στην Ελλάδα. Το δικαίωμα να εναγάγει τον ασφαλιστή στην χώρα της υπηκοότητας του που προβλέπει το αρ. 9 του Κανονισμού 44/2001 προϋποθέτει ο ενάγων να είναι μόνιμος κάτοικος της χώρας αυτής. Η παράδοση του ασφαλιστηρίου στον ζημιωθέντα και η εντεύθεν (με την άσκηση της αγωγής) σύναψη σωρευτικής αναδοχής χρέους κατ' αρ. 43 παρ. 6 ν. 2696/1999 δεν καθιδρύει δικαιοδοσία, λόγω του άτι υπερισχύει ο εν λόγω Κανονισμός. Ο αλλοδαπός ασφαλιστής του ζημιογόνου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου, για ατύχημα που έγινε εκεί, μπορεί να εναχθεί από τον παθόντα και μόνιμο κάτοικο της Ελλάδος ενώπιον Ελληνικού δικαστηρίου με αίτημα επιδίκαση αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υπέστη από αυτό (βλ. και ΑΠ 37/12, 487/11, 640/10, 2163/09. (ΑΠ 2163/2009, ΑΠ 640/2010, ΑΠ 37/2012). Η εσφαλμένη απόρριψη της αγωγής για έλλειψη δικαιοδοσίας ιδρύει τον λόγο αναιρέσεως της ΚΠολΔ 559 αρ. 14 (ΟλΑΠ 2/99. Σημ.: Ενώ, η αντίστροφη περίπτ. δηλ. η εκδίκαση της υπόθεσης από το δικαστήριο, παρά την έλλειψη δικαιοδοσίας, ιδρύει τον αναιρετικό λόγο από την ΚΠολΔ 559 αρ. 4).
Κείμενο Απόφασης
Αριθμός 379/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
    ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
    Του αναιρεσείοντος: Β. Β., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Λαμπρινής Κουλούρη η οποία παραστάθηκε με δήλωση κατ'αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
    Της αναιρεσιβλήτου: Της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Offentliche Versicherungen Sachsen-Anhalt", που εδρεύει στη ... νομίμως εκπροσωπούμενη, η οποία εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Εύας Τσελώνη-Παρασκευοπούλου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
    Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 5-8-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:4858/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4976/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί o αναιρεσείων με την από 6-9-2011 αίτησή του.
    Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Βασίλειος Λαμπρόπουλος, ανέγνωσε την από 7-4-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
    ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ' ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο της ουσίας, για το σχηματισμό της κρίσης του επί ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ζητήματος, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο, όπως είναι τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν προς απόδειξη ή ανταπόδειξη ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των όρθρων 106, 237 παρ.1 στοιχ. β', 453 και 524 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη τα νομίμως προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα. Και έχει μεν υποχρέωση το δικαστήριο να αιτιολογήσει την απόφασή του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, επί ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ισχυρισμού, όχι όμως και να κάνει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικό μέσα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη. Αν όμως από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης επί ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ζητήματος, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα το αποδεικτικά μέσα, τότε ιδρύεται ο από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως. Από την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου προκύπτει, ότι αυτό απέρριψε την έφεση του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 4858/2006 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο είχε απορρίψει την από 5-8-2005 αγωγή του, δεχόμενο ότι δεν θεμελιώνεται διεθνής δικαιοδοσία των "Ελληνικών πολιτικών δικαστηρίων" επειδή στρέφεται κατά αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας και ο ίδιος (αναιρεσείων-ενάγων) μόνιμος κάτοικος αλλοδαπής, αφού έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, όπως βεβαιώνεται απ' αυτή. Από τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, το οποίο έκανε δεκτή σχετική ένσταση της εναγόμενης-εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσίβλητης αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας αδιστάκτως προκύπτει ότι το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τα από τον αναιρεσείοντα επικαλούμενα έγγραφα, μερικά εκ των οποίων αντικρούει με ειδική αναφορά. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.γ' ΚΠολΔ είναι αβάσιμος και απορριπτέος.
    Ο Κανονισμός (Ε.Κ.), με αριθμό 44/2001 του Συμβουλίου της 22 Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις στο άρθρο 9 ορίζει τα ακόλουθα: "1.- Ο ασφαλιστής που έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους-μέλους μπορεί να εναχθεί: α) ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους-μέλους όπου έχει την κατοικία του ή β) σε άλλο κράτος-μέλος, εφ' όσον την αγωγή έχει ασκήσει ο αντισυμβαλλόμενος του ασφαλιστή, ο ασφαλισμένος, ή ο δικαιούχος, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου ο ενάγων έχει την κατοικία ή ....., γ)....., 2 .....". Εξ άλλου στο άρθρο 11 του άνω Κανονισμού (άρθρ. 10 Συμβάσεως Βρυξελλών), με τίτλο "προσεπίκληση και ευθεία αγωγή" ορίζονται τα ακόλουθα: 1) Σε υποθέσεις ασφάλισης αστικής ευθύνης, ο ασφαλιστής μπορεί επίσης να προσεπικληθεί ενώπιον του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της αγωγής του ζημιωθέντος κατά του ασφαλισμένου, αν το δίκαιο του δικαστηρίου το επιτρέπει. 2) Οι διατάξεις των αρθρ. 8, 9 και 10 εφαρμόζονται σε περίπτωση ευθείας αγωγής του ζημιωθέντος κατά του ασφαλιστή, εφ' όσον η ευθεία αγωγή επιτρέπεται". Εν' όψει της παραπομπής της παρ. 2 του άρθρου 11 του άνω Κανονισμού στο αρθρ. 9 του ίδιου Κανονισμού, γεννήθηκε το ζήτημα κατά πόσο ο ζημιωθείς σε αυτοκινητικό ατύχημα δύναται να χαρακτηρισθεί ως δικαιούχος, κατά την έννοια της β' περιπτώσεως της παρ. 1 του αρθρ. 9 του Κανονισμού. Η ερμηνευτική αυτή εκδοχή είναι πρόδηλο, ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ζημιωθέντος, αφού για την περίπτωση που αυτός χρειασθεί να ασκήσει αγωγή για την κατίσχυση των αξιώσεών του έχει τη δυνατότητα να εγείρει αυτή και ενώπιον δικαστηρίου της χώρας κατοικίας του με προφανή τα εντεύθεν γι' αυτόν πλεονεκτήματα. Εν' όψει δε της αμφισβητήσεως που δημιουργήθηκε για το ανωτέρω ζήτημα το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) ύστερα από την αποστολή σχετικού ερωτήματος από το Γερμανικό Ακυρωτικό αποφάνθηκε ως ακολούθως: Η παραπομπή του άρθρου 11 παρ. 2 του Κανονισμού (Ε.Κ) 44/2001 του Συμβουλίου της 22-12-2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις στο άρθρο 9 παρ.1 στοιχείο β' του Κανονισμού αυτού πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια, ότι ο ζημιωθείς μπορεί να ασκήσει ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του σε κράτος-μέλος ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, εφόσον το οικείο δίκαιο επιτρέπει την άσκηση τέτοιας αγωγής και ο ασφαλιστής έχει την έδρα του στο έδαφος κράτους-μέλους. Ήδη τέτοια ρύθμιση εισάγεται με το άρθρο 5 της Πέμπτης Κοινοτικής Οδηγίας της 11-5-2005, η οποία θα έπρεπε να καταστεί εσωτερικό δίκαιο μέχρι 11-6-2007. Με βάση τα όσα προεκτέθηκαν ο αλλοδαπός ασφαλιστής του ζημιογόνου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου μπορεί να εναχθεί από τον παθόντα και μόνιμο κάτοικο της Ελλάδος ενώπιον Ελληνικού δικαστηρίου με αίτημα επιδίκαση αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υπέστη από αυτό (ΑΠ 2163/2009, ΑΠ 640/2010, ΑΠ 37/2012).
    Εξ' άλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 περ. α' ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο. Κατά συνέπεια η εσφαλμένη απόρριψη της αγωγής για έλλειψη δικαιοδοσίας ιδρύει τον ως άνω λόγο αναιρέσεως (ΑΠ (Ολ.) 2/1999). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα ακόλουθα: "...... Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση από 5-8-2005 (αριθμ. έκθ. κατάθ…/ 6864/5-8-2005) αγωγή ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών), ιστορείται ότι από υπαιτιότητα του οδηγού του, με Γερμανικές πινακίδες κυκλοφορίας, ... φορτηγού οχήματος, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην πρώτη εναγομένη, εδρεύουσα στο ... ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "Offntliche Versicherungen Sachsen-Anhalt", προκλήθηκαν φθορές και βλάβες, σε ατύχημα που συνέβη στην … και κάτω από τις ιστορούμενες συνθήκες, στον επίσης με Γερμανικές πινακίδες κυκλοφορίας ... ελκυστήρα, ιδιοκτησίας του ενάγοντος, Β. Β., ο οποίος είναι μόνιμος κάτοικος Ελλάδας .... Ζήτησε δε ο ενάγων, όπως το αγωγικό αίτημα παραδεκτώς περιορίστηκε σε εν μέρει αναγνωριστικό, με δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου του καταχωρηθείσα στα πρακτικά συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, α) να υποχρεωθούν οι εναγόμενες εταιρείες μεν πρώτη ως ασφαλίζουσα το ζημιογόνο όχημα, αλλά και με βάση τις διατάξεις περί σωρευτικής αναδοχής χρέους, λόγω της, κατ' άρθρον 43 παρ. 6 του Ν. 2696/1999, κατοχής από τον ζημιώσαντα οδηγό του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, η οποία ενέχει πρόταση της ασφαλιστικής εταιρείας για τη σύναψη σωρευτικής αναδοχής χρέους, την οποία αποδέχθηκε ο ενάγων με την έγερση της υπό κρίση αγωγής, η δε δεύτερη ως ειδική αντιπρόσωπος και διακανονίστρια ζημιών της πρώτης εναγομένης αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας στην Ελλάδα, άλλως με βάση τις διατάξεις περί σωρευτικής αναδοχής χρέους κατά τα προεκτεθέντα, να του καταβάλουν, καθεμία σε ολόκληρο και νομιμοτόκως, το συνολικό ποσόν των 14.135,16 €, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και β) να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενες, με τις ίδιες ως άνω ιδιότητες, είναι υποχρεωμένες να του καταβάλουν, καθεμία σε ολόκληρο και νομιμοτόκως, το ποσόν των 70.550 €, ως αποζημίωση. Με τα παραπάνω εκτιθέμενα: α) Όσον αφορά στην πρώτη εναγομένη αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "Offntliche Versicherungen Sachsen-Anhalt", πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τις προεκτεθείσες σκέψεις (υπό στοιχείο Π.Α.), ο αλλοδαπός ασφαλιστής του ζημιογόνου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου μπορεί να εναχθεί από τον παθόντα σε αυτοκινητικό ατύχημα ενώπιον Ελληνικού δικαστηρίου, με αίτημα την επιδίκαση αποζημίωσης για τη ζημία την οποία αυτός υπέστη, εφόσον όμως ο τελευταίος είναι μόνιμος κάτοικος Ελλάδας, γεγονός, όμως, που αμφισβητείται από την πρώτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία η οποία παραδεκτώς πρόβαλε πρωτοδίκως και επαναφέρει ένσταση έλλειψης δικαιοδοσίας των Ελληνικών δικαστηρίων για την υπό κρίση υπόθεση ως προς αυτήν. Έτσι, από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα, Μ. Β., που εξετάστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, η οποία περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά συνεδρίασης του ίδιου Δικαστηρίου και από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα ...
Διαβάστε περισσότερα »
Αναρτήθηκε από στις

Σάββατο 5 Ιουλίου 2014

Γονιδιακή ή επίκτητη η φτωχοποίηση του λαού;
(Αντενδεικνύεται η «θεωρία της αναπτυξιακής λιτότητας»)
του οικονομολόγου Παναγιώτη (Τάκη) Κ. Μυλωνά

Είναι γεγονός πως, το μοντέλο του «κομπραδόρικου» παρασιτικού καπιταλισμού, που με το όνομα της «αναπτυξιακής λιτότητας» -για το Νότο της Ευρώπης- επανέφερε -ως κυρίαρχη πολιτική για την Ε.Ε.- τοECOFIN, του 2010 στη Μαδρίτη, δεν βοηθάει στο ξεπέρασμα της ανυπέρβλητης κρίσης, που μας συγκλονίζει συνθέμελα, πέντε και πλέον χρόνια τώρα. Και η κρίση αυτή, παρατείνεται επ’ αόριστον, χωρίς να παύει να μας απειλεί -ανά πάσα στιγμήν- ακόμα και με τον κυριολεκτικό αφανισμό μας.
Στο ένθετο «Τέχνες & Γράμματα» της «Καθημερινής - Κυριακή 29 Ιουνίου 2014», υπάρχει κι έναάρθρο του Νίκου Ξυδάκη, με τίτλο: «Τα γονίδια της κρίσης», με το οποίο σχολιάζει όσα ειπώθηκαν κατά την παρουσίαση ενός βιβλίου, των κ.κ. Θ. Πελαγίδη και Μ. Μητσόπουλου. Κι όπου, δυο παρευρισκόμενοι ξένοι επιφανείς πολιτικοί και οικονομολόγοι, συμπαρουσιαστές του βιβλίου -ο ένας Ισπανός, ο Ζοσέπ Μπορέλ (που έχει χρηματίσει Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου) και ο άλλος Τούρκος, ο Κεμάλ Ντερβίς (που ήταν υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας,
Διαβάστε περισσότερα »
Αναρτήθηκε από στις

Παρασκευή 27 Ιουνίου 2014

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΕ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΣΘΩΜΑΤΟΣ: ΣΕ ΕΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ, ΟΠΟΥ ΤΑ ΜΙΣΑ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΙΑΣΤΑ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΤΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΕ ΜΙΣΘΩΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 1.4.2010 !!!. ΕΠΙΣΗΣ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΥΒΛΑΤΖΗΔΕΣ , ΤΥΡΟΠΙΤΑΔΕΣ ΚΑΙ ΣΑΝΤΟΥΪΤΣΑΔΕΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΑΝ ΟΣΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΨΑΝ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΔΝΤ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2010 ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ , ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2010 ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

     Φαίνεται ότι στην Ελλάδα του 2014, εκτός από τις αποδοχές των δικαστών , σταθερές παραμένουν και οι μισθωτικές αξίες  ορισμένων καταστημάτων.
    Και τα Δικαστήρια, παρά το ότι κάποιοι τα κατηγορούν εσφαλμένως ότι βρίσκονται εκτός πραγματικότητας, έχουν τόσο καλή γνώση των επιχειρήσεων, έτσι ώστε είναι σε θέση να γνωρίζουν, χωρίς βέβαια ν´ αντλούν τις γνώσεις τους από το αποδεικτικό υλικό αλλά από τα γνωστά τοις πάσι γεγονότα,  ποιες επιχειρήσεις κτυπήθηκαν ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση και ποιες όχι, σε αυτές τις τελευταίες κατατασσόμενων των επιχειρήσεων φτηνής εστίασης!!!
     Παρακάτω παρατίθεται η υπ´ αριθμ. 3081/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (μη τελεσίδικη, διότι πρόκειται να εφεσιβληθεί) , με την οποία απορρίφθηκε αγωγή μειώσεως  μισθώματος, που είχε συμφωνηθεί στις 1.4.2010, δηλαδή τέσσερα (4) χρόνια πριν και όταν ακόμη η Ελλάδα δεν είχε καν προσφύγει στον Μηχανισμό Στήριξης (ως γνωστόν η προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης ανακοινώθηκε στις 23.4.2010).
    Στην σχετική δίκη ο μισθωτής - ενάγων , μεταξύ των πολλών άλλων , προσκόμισε στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία α) τα μισά  σχεδόν  καταστήματα του οικοδομικού τετραγώνου , όπου βρίσκεται το μίσθιο,  είναι κλειστά  και ανοίκιαστα, κάτι που ουδόλως αξιολογείται στην απόφαση, γιατί προφανώς θεωρείται γεγονός άνευ αξίας   και β) τα ακαθάριστα έσοδα της επιχείρησης του ίδιου του ενάγοντος -μισθωτή, με βάση τις φορολογικές δηλώσεις του,  από το έτος 2010 έως το 2013, έχουν μειωθεί κατά 40 %, ενώ η απόφαση αναγνωρίζει μείωση των εσόδων του ενάγοντα, την οποία, όμως δεν προσδιορίζει κατά ποσοστό, ίσως και πάλι γιατί θεωρείται από το Δικαστήριο ως γεγονός επίσης στερούμενο αξίας.
     Περαιτέρω, αν και κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι  "από το έτος 2010 και εφεξής επήλθε συντριπτική μείωση της αγοραστικής ικανότητας των Ελλήνων πολιτών και των πελατών που απευθύνεται η επιχείρηση του ενάγοντος , οφειλόμενη στην ακόμη μεγαλύτερη μείωση των ήδη μειωμένων μισθών ,στο κλείσιμο επιχειρήσεων και την αντίστοιχη κατάργηση θέσεων εργασίας , που είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας , τη μείωση του χρόνου απασχόλησης των εργαζομένων με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών τους και στην αύξηση της φορολογίας φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων" και "Η ως άνω κατάσταση είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί  η ζήτηση των υπηρεσιών που προσφέρει η επιχείρηση  του ενάγοντος και κατά συνέπεια να μειωθούν τα έσοδα αυτής ..."  , εντούτοις το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή και δεν μείωσε το μίσθωμα ούτε κατ' ελάχιστον, γιατί έκρινε ότι   α) ο ενάγων- μισθωτής, ως διατηρών επιχείρηση εστίασης ,  έχει υποστεί μεν  μείωση των εισοδημάτων του αλλά όχι στον μεγάλο  βαθμό , που έχουν υποστεί άλλες επιχειρήσεις μη εστίασης (φαίνεται ότι μείωση μισθώματος δικαιούνται μόνον οι πρωταθλήτριες στην  μείωση των  εσόδων τους  επιχειρήσεις  και όχι όσες επιχειρήσεις  έχουν μεν υποστεί μείωση αλλά συγκριτικά με άλλες επιχειρήσεις μικρότερη και μάλιστα ανεξάρτητα από την μείωση της μισθωτικής αξίας του μισθίου)  , συμπέρασμα  το οποίο το Δικαστήριο το στήριξε στο ότι στην χώρα μας, μετά την κρίση,  διαρκώς ανοίγουν νέες επιχειρήσεις φτηνής εστίασης (σουβλατζίδικα, τυροπιτάδικα, σαντουϊτσάδικα κλπ)  , κάτι που προφανώς θεωρείται ότι δεν δικαιολογεί μείωση του μισθώματος των επιχειρήσεων αυτών  και β) οι σουβλατζήδες, τυροπιτάδες και σαντουϊτσάδες (στους οποίους κατατάσσεται ο ενάγων- μισθωτής) την 1.4.2010, δηλαδή πριν καν η Ελλάδα να προσφύγει στον Μηχανισμό Στήριξης,  γνώριζαν , προφανώς γιατί είχαν τις προς τούτο ειδικές οικονομικές γνώσεις, τις συνέπειες, που θα είχε στην οικονομία το έτος 2013, η προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης, τις οποίες ακόμη και η ίδια η απόφαση περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα!!!
      Σημειωτέον ότι  ενώ οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ και της Τρόικας , οι οποίοι ίσως να είναι και οι μόνοι , που ενδεχομένως γνώριζαν από πριν τα μέτρα, που θα λαμβάνονταν  σταδιακά  μετά τον Ιούνιο του 2010 και μέχρι σήμερα , έχουν κατηγορηθεί ότι ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΑΝ σωστά τις επιπτώσεις, που θα είχαν τα μέτρα αυτά στην ύφεση  και ότι ανέμεναν την ανάκαμψη ήδη από τα έτη 2011-2012 , σφάλμα το οποίο μάλιστα αναγνώρισαν , με την εν λόγω απόφαση γίνεται δεκτό ότι οι  εν Ελλάδι  σουβλατζήδες , τυροπιτάδες και σαντουϊτσάδες γνώριζαν , πριν καν την προσφυγή της Ελλάδας στον Μηχανισμό Στήριξης , και τα οικονομικά μέτρα, που θα λαμβάνονταν με την υπόδειξη της Τρόικας βάσει των περισσοτέρων Μνημονίων , που συμφωνήθηκαν και  τις συνέπειες , που τα μέτρα αυτά, θα είχαν στην οικονομία !!!  
    Η εν λόγω απόφαση παρατίθεται αμέσως παρακάτω για έναν και μόνον λόγο: για να μην θεωρούν οι ενδιαφερόμενοι ότι επειδή οι ίδιοι διαπιστώνουν τα έσοδα των επιχειρήσεών τους καταρρέουν  ( εκτός κι αν μείωση εσόδων 40% θεωρείται κάτι το σύνηθες ) και τα καταστήματα δίπλα τους,το  ένα μετά το άλλο,  κλείνουν και  παραμένουν ανοίκιαστα, ότι αυτό, κατά τα Δικαστήρια, είναι δεδομένο ότι  συνεπιφέρει και μείωση της μισθωτικής αξίας των καταστημάτων που νοικιάζουν, έτσι ώστε να ζητούν την μείωση του μισθώματος.
    Όχι.
   Στην Ελλάδα του 2014  όπου όλες οι αξίες υφίστανται καθίζηση, δεν παραμένουν αμετάβλητες μόνον οι αποδοχές των Δικαστών. Σύμφωνα με τα ελληνικά δικαστήρια, αμετάβλητες παραμένουν και οι  μισθωτικές αξίες καταστημάτων, που στεγάζουν "σουβλατζίδικα, τυροπιτάδικα, σαντουϊτσάδικα."  
    Διαβάστε, λοιπόν , την απόφαση και βγάλτε τα συμπεράσματά σας :
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΙΣΘΩΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
                            Αριθμός Αποφάσεως
3081/2014
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Αποτελούμενο από το Δικαστή Ηλία Σταυρόπουλο, Πρόεδρο Πρωτοδικών, τον οποίο όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου και τη Γραμματέα, Μαρία Κουτουκάκη.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 5-6-2014, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του ενάγοντος : Γ.......... Κ.............. του Χ.............. και της Β.............., κατοίκου Πειραιώς, που παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του, Εμμανουήλ Τσαλικίδη.
Των εναγομένων : 1) Α............... Π............ του Χ..............., κατοίκου Πειραιά και 2) Της εδρεύουσας στον Πειραιά ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «Α............. Π................» και το διακριτικό τίτλο «Α................», όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Βασίλειου Κατσούλη.
Ο ενάγων ζήτησε να γίνει δεκτή η με αρ. κατ. 10344/2012 αγωγή του, η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Νόμιμα με την με αρ. κατ. 2545/2014 κλήση φέρεται για περαιτέρω συζήτηση η με αρ. κατ. 10344/2012 αγωγή, μετά την αναβλητική μη οριστική υπ' αρ. 5369/2013 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου.
Με την υπό κρίση αγωγή του ο ενάγων υπομισθωτής ζητεί να αναπροσαρμοστεί το μηνιαίο υπομίσθωμα λόγω απρόοπτης μεταβολής των συνθηκών, που εκθέτει επαρκώς στην αγωγή, άλλως κατά την καλή πίστη από το ποσό των 3.000 ευρώ, που είναι τώρα, στο ποσό των 1.500 ευρώ, το οποίο, με δεδομένο τις υφιστάμενες πλέον συνθήκες της αγοράς στην συγκεκριμένη περιοχή, είναι εύλογο και δίκαιο. Η αγωγή παραδεκτά εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου (άρθρα 14 παρ. 1β, 16 αρ. 1, 29 παρ. 1 του ΚΠολΔ), κατά την ειδική διαδικασία των διατάξεων των άρθρων 647 και επ. του ΚΠολΔ. Είναι νόμιμη. Στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 3617574, 595, 288, 388 του ΑΚ, 1, 7 παρ. 4 και 44 του ΠΔ 34/1995. Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, κατ' ουσία.
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, οι οποίοι εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στις 10-10-2013 και περιέχονται στα υπ' αρ. 5369/2013 πρακτικά και απ' όλα τα έγγραφα και τις φωτογραφίες, που προσκομίζουν και επικαλούνται νόμιμα οι διάδικοι, συνεκτιμωμένης και της υπ' αρ. 883/2014 ενόρκου βεβαιώσεως ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιώς, που ελήφθησαν κατόπιν νομοτύπου και εμπροθέσμου κλήτευσης της αντίδικης πλευράς (βλ. τη σχετική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του ενάγοντος στα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά), αποδείχθηκαν τα παρακάτω περιστατικά: Με το από 1-4-2010 ιδιωτικό συμφωνητικό υπομίσθωσης, που υπογράφηκε μεταξύ των διαδίκων, ο ενάγων υπομίσθωσε ένα ισόγειο κατάστημα επιφανείας 130 τ.μ. με μεσοπάτωμα επιφάνειας 25,52 τ.μ. που βρίσκεται στον ............... στη συμβολή των οδών Α..............Τ............... και Α................, με δωδεκαετή συμβατική διάρκεια, για να το χρησιμοποιήσει για κάθε νόμιμη χρήση, έναντι μηνιαίου μισθώματος 3.000 ευρώ. Ο υπομισθωτής παρέλαβε τη χρήση του μισθίου και ασκεί σε αυτό επιχείρηση αναψυκτηρίου, προσφέροντας καφέ, ποτά, σνακ, φαγητό, παγωτά, γλυκά. Αναφορικά με τη μισθωτική αξία του ως άνω μισθίου, αποδείχθηκε ότι τούτο βρίσκεται σε προνομιούχο θέση στη είσοδο ........... του λιμένα του Πειραιά, σε πολυσύχναστο δρόμο καθ' όλο το έτος, ιδιαίτερα δε τη θερινή σαιζόν. Έχει πρόσοψη 6,5 μέτρων περίπου. Στην περιοχή είναι το μόνο κατάστημα αυτού του είδους, βρίσκεται δε ανάμεσα σε καταστήματα έκδοσης ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, που έχουν διαρκή προσέλευση τουριστών. Τη θερινή σαιζόν είναι σε λειτουργία 24 ώρες. Παραδίπλα και σε απόσταση περίπου 6,5 μέτρων βρίσκεται στάση λεωφορείου και στάση ΚΤΕΑ Καβάλας, Σερρών, Κιλκίς και Μακεδονίας. Από το έτος 2010 και εφεξής επήλθε συντριπτική μείωση της αγοραστικής ικανότητας των Ελλήνων πολιτών και των πελατών που απευθύνεται η επιχείρηση του ενάγοντος, οφειλόμενη στη ακόμη μεγαλύτερη μείωση των ήδη μειωμένων μισθών, στο κλείσιμο επιχειρήσεων και την αντίστοιχη κατάργηση θέσεων εργασίας, που είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας, τη μείωση του χρόνου απασχόλησης των εργαζομένων με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών τους και στην αύξηση της φορολογίας φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων. Η ως άνω κατάσταση είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί η ζήτηση των υπηρεσιών που προσφέρει η επιχείρηση του ενάγοντος και κατά συνέπεια να μειωθούν τα έσοδα αυτής, όχι όμως όπως στις λοιπές εμπορικές επιχειρήσεις μη εστίασης, όπου επλήγησαν περισσότερο από την κρίση. Και τούτο διότι στις επιχειρήσεις φθηνής εστίασης, όπως του ενάγοντος, η μείωση των εσόδων εξαιτίας της κρίσης δεν ήταν τόσο μεγάλη όπως στις λοιπές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα δε μετά και τη μείωση του ΦΠΑ από το θέρος του 2013 και μετά. Χαρακτηριστικό δε ότι λόγω της κρίσης άνοιξαν περισσότερα καταστήματα εστίασης, γρήγορου και φθηνού φαγητού (σουβλατζίδικα, τυροπιτάδικα, σαντουϊτσάδικα κλπ). Πλην όμως τα ως άνω δεδομένα ήσαν γνωστό στους διαδίκους, κατά το χρόνο κατάρτισης της υπομίσθωσης και ελήφθησαν υπόψη, γι' αυτό και συμφωνήθηκε το ύψος του μισθώματος στα 3000 ευρώ. Σημειωτέον ότι ο ενάγων πριν υπομισθώσει το εν λόγω κατάστημα από τους εναγόμενους, είχε υπομισθώσει το ίδιο κατάστημα το έτος 2007 με μηνιαίο μίσθωμα 5.000 ευρώ από τον Π......... Ξ................, το οποίο από τις 28-12-2008 μειώθηκε στις 4.050 ευρώ και ίσχυσε έως τη λήξη της μίσθωσης στις 31-3-2010. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι το ακριβώς διπλανό του ενάγοντος κατάστημα επιφάνειας 64 τ.μ. έχει μισθωθεί στις 3-1-2012 με μηνιαίο μίσθωμα 2.500 ευρώ. Υπό το πρίσμα των ως άνω δεδομένων τα επικαλούμενα με την αγωγή γεγονότα δεν θεωρούνται απρόοπτα και λήφθηκαν υπόψη κατά την κατάρτιση της σύμβασης, η δε εμμονή των εναγομένων συνυπεκμισθωτών στην καταβολή του συγκεκριμένου υπομισθώματος των 3000 ευρώ, δεν είναι αντίθετη προς την ευθύτητα και την εντιμότητα που απαιτούνται στις συναλλαγές και, συνεπώς, κρίνεται ότι δεν επιβάλλεται η αναπροσαρμογή του, σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και τα συναλλακτικά ήθη, απορριπτομένης ως ουσιαστικά αβάσιμης της υπό κρίση αγωγής και επιδικαζομένης της δικαστικής δαπάνης των εναγομένων σε βάρος του ενάγοντος λόγω της ήττας του (ΚΠολΔ 176).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Απορρίπτει την αγωγή.
Επιβάλει τη δικαστική δαπάνη των εναγομένων σε βάρος του ενάγοντος που καθορίζει σε 500 ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια στο ακροατήριο του συνεδρίαση, στον Πειραιά, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, στις        
   Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                      Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 
    Τα...
Διαβάστε περισσότερα »
Αναρτήθηκε από στις

Τρίτη 24 Ιουνίου 2014

ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ- ΕΝΤΥΠΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ

Διαβάστε περισσότερα »
Αναρτήθηκε από στις

Κυριακή 22 Ιουνίου 2014

ΥΠ' ΑΡΙΘΜ. 1863/2014 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ (ΤΜΗΜΑ Β')

   Η απόφαση αυτή , η οποία σε αρχείο pdf βρίσκεται ΕΔΩ, παρά το ότι επαναλαμβάνει την παγιωμένη πλέον νομολογία , η οποία δέχεται ότι  οι διακηρύξεις των νοσοκομείων για την προμήθεια ιατροτεχνολογικών προϊόντων (εν προκειμένω χειρουργικών ραμμάτων)  δεν είναι νόμιμο να θέτουν προδιαγραφές , οι οποίες αποκλείουν πιστοποιημένα με CE προϊόντα , εντούτοις αποτελεί μία από τις πιο ολοκληρωμένες σχετικές αποφάσεις, τόσο ως προς την αιτιολογία της, όσο, κυρίως,  και ως προς τον  αριθμό περιπτώσεων ειδικών προδιαγραφών, στις οποίες αφορά. 
 Δυστυχώς, όμως, μέχρι και σήμερα , υπάρχουν πολλές περιπτώσεις διακηρύξεων Νοσοκομείων, που εξακολουθούν να θέτουν τέτοιες ειδικές προδιαγραφές, καίτοι τούτο έχει επανειλημμένως κριθεί παράνομο, χωρίς βέβαια να υπάρχει καμία απολύτως συνέπεια για τα μέλη των Επιτροπών, που θέτουν τις προδιαγραφές αυτές. 
   Υπενθυμίζεται ότι , εξαιτίας των επανειλημμένων παραβιάσεων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, που λάμβανε χώρα λόγω των προαναφερθεισών ειδικών προδιαγραφών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε τις διαδικασίες παραπομπής της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο , για την επιβολή κυρώσεων στην χώρα μας λόγω μη συμμόρφωσής της στο ευρωπαϊκό δίκαιο, σύμφωνα με το άρθρο 260 της TFEU (Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) , πλην όμως η διαδικασία αυτή σταμάτησε όταν η ελληνική Βουλή ψήφισε το άρθρο 21 του Ν. 3897/2010 , το οποίο προβλέπει κυρώσεις (πρόστιμα και ποινική δίωξη) για τα νοσοκομεία και τα μέλη των διοικήσεων τους, που θέτουν τέτοιες προδιαγραφές, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει επιβληθεί ούτε ένα πρόστιμο και χωρίς να έχει ασκηθεί ούτε μία ποινική δίωξη, παρά το ότι τα νοσοκομεία εξακολουθούν να θέτουν τέτοιες ειδικές προδιαγραφές , πέραν του ότι για την επιβολή ενός τέτοιου προστίμου προβλέπεται μία χρονοβόρα και δυσκίνητη διαδικασία (κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κατόπιν εισήγησης του Σώματος Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης). 
      Περιττό είναι να τονιστεί ότι η παραπάνω διάταξη τέθηκε προφανώς την τελευταία στιγμή και υπό την πίεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε άσχετο νομοσχέδιο , που αφορά την οδική ασφάλεια , ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αδιαφόρησε στην συνέχεια και παρέλειψε να ελέγξει εάν ποτέ εφαρμόστηκε η παραπάνω διάταξη. 
    Με άλλα λόγια, γι' άλλη μία φορά οι κουτόφραγκοι έφαγαν κουτόχορτο , που τους πρόσφερε το ελληνικό κράτος, το οποίο , όμως , όπως φαίνεται, ήθελαν να το φάνε (φαίνεται ότι τα περίφημα λόμπι υπάρχουν όχι μόνον στην Ουάσιγκτον αλλά και στις Βρυξέλλες) , διαφορετικά θα μπορούσαν να είχαν ελέγξει την εφαρμογή ή μη της παραπάνω διάταξης, οπότε θα διαπίστωσαν ότι  ποτέ δεν έλαβε χώρα. 
   Μεγάλο ενδιαφέρον εμφανίζει η παρατιθέμενη στην εν λόγω απόφαση αιτιολογία της απορριπτικής της προδικαστικής προσφυγής της αιτούσας εταιρείας, την οποία εξέδωσε η αποτελούμενη από γιατρούς επιτροπή διενέργειας του διαγωνισμού, όπου , για την θέσπιση τέτοιων προδιαγραφών, γίνεται επίκληση έως και του γενικού καλού ...της ανθρωπότητας!!!
   Ωσάν αυτοί , που έθεσαν τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Φαρμακοποιίας , να μην γνωρίζουν το καλό της ανθρωπότητας, το οποίο γνωρίζουν μόνον οι γιατροί ελληνικών κρατικών νοσοκομείων, που δεν εννοούν να καταλάβουν ότι δεν δικαιούνται να θέτουν προδιαγραφές , που αποκλείουν πιστοποιημένα με  CE ιατροτεχνολογικά προϊόντα , όπως , σε πολλές περιπτώσεις, δυστυχώς εξακολουθούν να πράττουν, παρά τον νόμο, με βάση τις παραδοχές πλήθους  αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και Διοικητικών Εφετείων.
   Παρακάτω παρατίθενται η στην αρχή αναφερόμενη υπ' αριθμό 1863/2014 απόφαση , η οποία σε αρχείο pdf βρίσκεται και ΕΔΩ, αλλά και η προηγουμένως , στο στάδιο των ασφαλιστικών μέτρων, για την ίδια υπόθεση εκδοθείσα υπ' αριθμό 291/2009 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκανε δεκτά τα ίδια. 
   Η υπ' αριθμ.  1863/2014 απόφαση έχει ως κατωτέρω: 




 ...
Διαβάστε περισσότερα »
Αναρτήθηκε από στις
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)