ΥΠ' ΑΡΙΘΜΌ 2154/2018 ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ- 1) ΑΝΑΚΟΠΗ ΕΡΗΜΟΔΙΚΙΑΣ. ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ. 2) ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΕΑΝ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ, ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΓΙΝΕ Η ΕΠΙΔΟΣΗ ΔΙΑ ΘΥΡΟΚΟΛΛΗΣΕΩΣ, ΕΙΧΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΟΥ ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ Ο ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΘΥΡΟΚΟΛΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΘΕΝΤΟΣ ΔΙΚΟΓΡΑΦΟΥ , ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΑΝΤΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΜΕ ΜΑΡΤΥΡΕΣ. 3) ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ. 4) ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΕΝ ΕΠΙΔΙΚΙΑ. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 261 ΑΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ , ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 101 ΠΑΡ. 1 ΤΟΥ Ν. 4139/2013, ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ Η ΠΡΩΤΟΔΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΧΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΙΑΤΑΞΗΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

                                                      2154/2018

                                       ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

                                                       ΤΜΗΜΑ 14^Ο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Σταμαδιάνο, Πρόεδρο Εφετών, Μαρία Ανδρικοπούλου, Βασιλική Ανδρουλάκη - Εισηγήτρια, Εφέτες, και από τη Γραμματέα Ιωάννα Ξανθάκη.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 15 Φεβρουαρίου 2018 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΩΝ ΑΝΑΚΟΠΤΟΝΤΩΝ: 1) ……………….. και 2) …………….., κατοίκων ………, από τους οποίους η πρώτη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της, Εμμανουήλ Τσαλικίδη, ενώ ο δεύτερος παραστάθηκε στο ακροατήριο, μαζί με τον ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους αντίστοιχα.
ΤΩΝ ΚΑΘΩΝ Η ΑΝΑΚΟΠΗ: 1) ………., κατοίκου …………….και 2) ………….., κατοίκου ……………., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους, Θεοδώρα Μήτσιου.
Οι ενάγοντες και ήδη καθών η ανακοπή, με την από 14 Μαρτίου 2001 αγωγή τους, προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό 2306/2001, ζήτησαν να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ' αυτήν.
Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η 91/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία έταξε όσα αναφέρονται σ' αυτήν.
Οι εκκαλούντες - ενάγοντες και ήδη καθών η ανακοπή με την από 2 Φεβρουαρίου 2005 έφεσή τους, προς το Εφετείο Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό 1170/2005, ζήτησαν να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ' αυτήν.
Επί της έφεσης αυτής, εκδόθηκε: α) η 9150/2005 μη οριστική απόφαση με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της έφεσης και β) η 4838/2008 μη οριστική απόφαση, με την οποία κηρύχθηκε εκ νέου απαράδεκτη η συζήτηση της έφεσης.
Στη συνέχεια το Εφετείο Αθηνών, εξέδωσε την 3267/201 5 απόφαση του. με την οποία έταξε όσα αναφέρονται σ' αυτήν.
Την απόφαση αυτή (3267/201 5), ανέκοψαν οι ανακόπτοντες, με την από 27 Οκτωβρίου 2016 ανακοπή τους, προς το Εφετείο Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό 18/2016.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις προτάσεις που κατέθεσαν.

   Κατά τη διάταξη του άρθρου 501 Κ.Πολ.Δ., η ανακοπή κατά αποφάσεως που έχει εκδοθεί ερήμην επιτρέπεται αν εκείνος που δικάστηκε ερήμην δεν κλητεύθηκε καθόλου ή δεν κλητεύθηκε νομίμως ή εμπροθέσμως ή αν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας. Εξάλλου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 502, 503 παρ. 1, 505, 509 Κ.Πολ.Δ. αν η ανακοπή ασκήθηκε εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και αν πιθανολογείται ότι είναι βάσιμος ο λόγος που προτάθηκε, τότε το δικαστήριο εξαφανίζει την ερήμην απόφαση, διατάσσει να επιστραφεί το παράβολο και αμέσως προχωρεί στην εξέταση της διαφοράς, αφού οι διάδικοι επανέλθουν στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που εξαφανίστηκε. Περαιτέρω, το ελάττωμα της κλήτευσης ή ύπαρξη του περιστατικού ανώτερης βίας, που προκάλεσαν την ερημοδικία του ανακόπτοντος, θα διαγνωσθούν με βάση τα στοιχεία που επικαλούνται και προσκομίζουν προαποδεικτικώς οι διάδικοι (Μ.Μαργαρίτης, στην Κατ’ αρθρο  Ερμηνεία του Κ.Πολ.Δ, στον Κεραμέα-Κονδύλη-Νίκα, σελ. 897 με τις εκεί παραπομπές στη θωρία και νομολογία).

Η κρινόμενη ανακοπή ερημοδικίας στρέφεται κατά της 3267/2015 οριστικής απόφασης αυτού του δικαστηρίου, η οποία εκδόθηκε ερήμην των ανακοπτόντων - εφεσιβλήτων και με την οποία έγινε δεκτή έφεση των καθ'ων η ανακοπή - εκκαλούντων κατά της 91/2004 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε αγωγή για την επιδίκαση αποζημίωσης λόγω αδικοπραξίας σε βάρος των ήδη καθ'ων η ανακοπή. Η ανακοπή αυτή ασκήθηκε εμπρόθεσμα (κοινοποίηση ανακοπτόμενης αποφάσεως στις 13-10-2016, κατάθεση ανακοπής στις 27-10-2016) και νομότυπα αφού, όπως προκύπτει από την 18/2016 πράξη της γραμματέως του δικαστηρίου τούτου, που συντάχθηκε κάτω από την ανακοπή, προκαταβλήθηκε κατά την κατάθεση της από έκαστο των ανακοπτόντων το παράβολο των 270 ευρώ που όρισε σε βάρος τους η ανακοπτόμενη απόφαση. Επομένως, πρέπει η ανακοπή να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της.

       Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 126 παρ. 1 στοιχ. α', 127 παρ. 1, 128 παρ. 1 εδ. α', 2 και 139 του ΚΠολΔ συνάγεται, πλην άλλων, ότι στην περίπτωση επίδοσης δικογράφου σε (φυσικό) πρόσωπο πρέπει να παραδίδεται τούτο προσωπικά σε εκείνον, στον οποίο απευθύνεται το έγγραφο, στον τόπο της κατοικίας του. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 51 ΑΚ, κατοικία είναι ο τόπος, όπου το πρόσωπο έχει την κύρια και μόνιμη εγκατάστασή του, ο τόπος δηλαδή, που έχει καταστεί σύμφωνα με τη βούλησή του το σταθερό κέντρο των βιοτικών του εν γένει σχέσεων και καθίσταται έτσι στοιχείο εξατομίκευσής του. Η κατοικία διατηρείται σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 52 ΑΚ , ωσότου αποκτηθεί νέα (Γεωργιάδη - Σταθόπουλου Ερμ. ΑΚ Τος 1, σελ. 87). Η έκθεση επίδοσης αποτελεί δημόσιο έγγραφο, αφού συντάσσεται από δημόσιο όργανο, δηλαδή το δικαστικό επιμελητή (άρθρο 438 του Κ.Πολ.Δ) και άρα έχει την αποδεικτική ισχύ δημοσίου εγγράφου. Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 440 του Κ.Πολ.Δ παράγει πλήρη απόδειξη ως προς τα γεγονότα, την αλήθεια των οποίων όφειλε να διαπιστώσει ο δικαστικός επιμελητής, για να διενεργήσει νομότυπη επίδοση. Επιτρέπεται, όμως, ανταπόδειξη, το βάρος της οποίας φέρει εκείνος, που αμφισβητεί την αλήθειά τους σύμφωνα με το άρθρο 338 του Κ.Πολ.Δ. Συνακόλουθα, η έκθεση επίδοσης δεν είναι το αποκλειστικό αποδεικτικό μέσο για τη βεβαίωση, που περιέχει, ότι η κατοικία, όπου παραδόθηκε ή θυροκολλήθηκε το έγγραφο είναι πράγματι του παραλήπτη και άρα για το γεγονός αυτό χωρεί ανταπόδειξη με κάθε νόμιμο αποδεικτικό μέσο και με μάρτυρες (ΑΠ 350/2013, ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1679/1995, ΕλΔνη 98, 352, ΕφΠειρ. 298/2012, ΝΟΜΟΣ, όπου παραπομπές σε νομολογία, Ορφανίδης Κατ’ άρθρο  Ερμηνεία του Κ.Πολ.Δ, στον Κεραμέα-Κονδύλη-Νίκα, σελ. 327).

     Με το μοναδικό λόγο της ανακοπής εκθέτουν οι ανακόπτοντες, ότι στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η ανακοπτόμενη απόφαση δεν κλήθηκαν νόμιμα. Ειδικότερα, επικαλούνται, ότι στις 5-9-2014, που επιδόθηκε η κλήση για συζήτηση της έφεσης κατά της με αριθμό 91/2004 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, επί της οποίας (εφεσης) εκδόθηκε η 3267/2015 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου ερήμην των εφεσιβλήτων και ήδη ανακοπτόντων, δεν κατοικούσαν στην οδό …………., στο ………, αλλά στην οδό …………….., στο ………………... Ο λόγος αυτός είναι νόμιμος, στηρίζεται στο άρθρο 501 του Κ.Πολ.Δ και πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω κατ'ουσίαν. Από την εκτίμηση της κατάθεσης του μάρτυρα, που εξετάστηκε ενόρκως στο ακροατήριο αυτού του δικαστηρίου και διαλαμβάνεται στα ταυτάριθμα πρακτικά και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, πιθανολογούνται τα ακόλουθα: Από την επισκόπηση του περιεχομένου των με αριθμούς 2815Γ και 2816Γ/5-9-2014 εκθέσεων επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ……………., προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της από 18-6-2014 κλήσης για συζήτηση της έφεσης των εκκαλούντων-καθ'ων η ανακοπή για τη δικάσιμο της 2-4-2015 επιδόθηκε στους εφεσίβλητους - ανακόπτοντες με θυροκόλληση στην κατοικία τους, η οποία, όπως βεβαιώνει ο ως άνω δικαστικός επιμελητής βρισκόταν στην οδό ………………, στο …………. Πιθανολογείται, όμως, ότι κατά το χρόνο της επίδοσης οι διάδικοι, οι οποίοι είναι σύζυγοι, δεν κατοικούσαν στην παραπάνω διεύθυνση, αλλά ότι ήδη από το έτος 2002 και μέχρι τον παραπάνω χρόνο η μόνιμη κατοικία τους βρισκόταν σε διαμέρισμα επί της οδού …….. , στο ……………, το οποίο είχαν μισθώσει. Κατά το έτος 2006 η δεύτερη ανακόπτουσα απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα το εν λόγω διαμέρισμα δυνάμει του με αριθμό 8127/5-1-2006 συμβολαίου, που συνέταξε η συμβολαιογράφος ……………, ………….., ουδόλως δε προκύπτει, ότι μεταγενέστερα αποξενώθηκε από αυτήν. Πιθανολογείται, επομένως, ότι οι ανακόπτοντες δεν κλητεύθηκαν νόμιμα, για να παραστούν κατά τη δικάσιμο της  2-4- 2015, που συζητήθηκε η έφεση των καθ'ων η ανακοπή - εκκαλούντων κατά της με αριθμό 91/2004 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με αποτέλεσμα να δικαστούν ερήμην. Σημειώνεται, ότι δεν είναι βάσιμος ο ισχυρισμός των καθ'ων η ανακοπή, ότι σύμφωνα με την νομική επιταγή  του άρθρου 119 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ. οι ανακόπτοντες όφειλαν να τους ενημερώσουν για την μετέπειτα μεταβολή της διεύθυνσης της κατοικίας τους, δοθέντος ότι τα χρονικά όρια αναφοράς της μεταβολής εκτείνονται ως την εκφορά δικαιοδοτικής κρίσης στο συγκεκριμένο δικαιοδοτικό βαθμό. Εν προκειμένω, όμως, μετά την έκδοση της με αριθμό 91/2004 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καταργήθηκε η εκκρεμοδικία. Πρέπει, συνεπώς, εφόσον το δικαστήριο πιθανολογεί την ουσιαστική βασιμότητα του λόγου της ανακοπής, να γίνει δεκτή η τελευταία ως και κατ’  ουσία βάσιμη, να εξαφανιστεί η ανακοπτόμενη απόφαση του δικαστηρίου τούτου, να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στους ανακόπτοντες και να προχωρήσει το δικαστήριο στην εξέταση της διαφοράς, αφού οι διάδικοι επανέλθουν στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την ανακοπείσα και εξαφανισθείσα απόφαση (άρθρο 509 του Κ.Πολ.Δ).

Η υπό κρίση έφεση των εναγόντων κατά της 91/2004 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, πριν από την επίδοση της εκκαλουμένης. Επομένως πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί κατά την ίδια διαδικασία ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρα 495, 511, 513 παρ. 1 περ. β, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ.2, 522 και 533 ΚΠολΔ)...

ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ 665/2018 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΙΚΡΟΔΙΑΦΟΡΩΝ).- ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ

      Δέχεται , χωρίς, βέβαια,  καμιά παραπομπή σε θεωρία και νομολογία (γιατί απλούστατα δεν υπάρχει καμία , που να στηρίζει την παρακάτω απίθανη άποψη) , ότι δύο χρηματικές απαιτήσεις, προερχόμενες η μία από "παροχή υπηρεσιών"  και η άλλη από αδικοπραξία , δεν είναι ομοειδείς , έτσι ώστε να μπορούν να συμψηφιστούν σύμφωνα με το άρθρο 440 ΑΚ !!!

       Το Δικαστήριο , ως φαίνεται, δεν έτυχε, ούτε ενδιαφέρθηκε να αναζητήσει για να πληροφορηθεί αυτό που και ο πρωτοετής  φοιτητής της νομικής διδάσκεται, ότι δηλαδή δύο χρηματικές απαιτήσεις είναι μεταξύ τους πάντοτε ομοειδείς  "κατ' αντικείμενο", υποκείμενες σε συμψηφισμό, έστω κι αν προέρχονται από διαφορετικές αιτίες, χωρίς μάλιστα να είναι καν αναγκαίο οι συμψηφιζόμενες απαιτήσεις να απορρέουν και οι δύο από ενοχικά δικαιώματα (η μία μπορεί να απορρέει από ενοχικό δικαίωμα και η άλλη από εμπράγματο δικαίωμα) ή από σχέση του αυτού κλάδου δικαίου (η μία μπορεί να απορρέει από σχέση ιδιωτικού δικαίου και η άλλη από σχέση δημοσίου δικαίου).
   Συγκεκριμένα , γίνεται δεκτό ομόφωνα και αναντίλεκτα ότι: 

• ΑΠ 435/2015 (ΕΔΩ) : "Ομοειδείς είναι οι απαιτήσεις των οποίων τα αντικείμενα έχουν τα ίδια γνωρίσματα, όπως οφειλή χρημάτων και από τα δύο μέρη, ανεξάρτητα από τις ενοχές από τις οποίες απορρέουν"
•  Μ. Σταθόπουλος, Γενικό Ενοχικό Δίκαιο, Τρίτη Έκδοση, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 1998, σελ. 547) Ομοίως με τα ανωτέρω 
• Γεωργιάδη- Σταθόπουλου, ΑΚ, Κατ'άρθρο ερμηνεία, κάτω από άρθρο 440 ΑΚ (ΕΔΩ) : "Η συνηθέστερη περίπτωση ομοειδών απαιτήσεων πρόκειται , όταν τόσο η κύρια απαίτηση, όσο και η ανταπαίτηση είναι χρηματικές, έχουν δηλαδή σαν αντικείμενο εγχώριο νόμισμα...α) Εκτός από τις προϋποθέσεις αυτές, δεν είναι απαραίτητη η συνδρομή άλλων όρων για να είναι έγκυρος ο συμψηφισμός. Έτσι π.χ. δεν απαιτείται συνάφεια των απαιτήσεων Μπαλής παρ. 139 αρ. 6 Φραγκίστας , ό.π.π αρ. 1 Βάλληνδας, ό.π.π αρ. 2 Πρβλ. όμως και Εφ. Αθ. 1586/71 ΝοΒ 19"
• Γεώργιος Μπαλής, Ενοχικό Δίκαιο, Γενικόν Μέρος, σελίδα 444 (ΕΔΩ) :"Ο συμψηφισμός χωρεί μόνον όταν, καθ' ον χρόνον προτείνεται ούτος , αι αμοιβαίαι απαιτήσεις είναι "ομοειδείς κατ' αντικείμενον"....Η συνηθεστέρα περίπτωσις ομοειδών κατ' αντικείμενον απαιτήσεων είναι όταν απαίτησις και ανταπαίτησις είναι χρηματικαί...Ο νόμος δεν απαιτεί ως όρον του συμψηφισμού ταυτότητα του στηρίζοντος τας αμοιβαίας απαιτήσεις νομικού λόγου , ή συνάφειαν της αιτίας τούτων (ως επί του δικαιώματος επισχέσεως, 325 ανωτ. παρ. 43/3...Κατά τα λοιπά υπαρχόντων των όρων είναι δεκτός ο συμψηφισμός αξιώσεων εξ ενοχικού δικαιώματος προς αξίωσιν εξ εμπραγμάτου δικαιώματος ,ως επίσης προς αξίωσιν εκ σχέσεως δημοσίου δικαίου" 
• Αλέξανδρος Λιτζερόπουλος, Στοιχεία Ενοχικού Δικαίου (ΕΔΩ) :"Απαιτήσεις ομοειδείς. π.χ. εάν η απαίτησις είναι χρηματική, δέον και η εις συμψηφισμόν προτεινόμενη ανταπαίτησις να είναι χρηματική, εάν οφείλεται σίτος, πρέπει και η ανταπαίτησις να έχει ως αντικείμενον σίτον κ.ο.κ ε.".Μάλιστα ο Λιτζερόπουλος παραθέτει και παράδειγμα συμψηφιζομένων απαιτήσεως εκ των οποίων η μία προέρχεται από τίμημα πωλήσεις και η άλλη από δάνειο, γράφοντας: "Π.χ. ο Α δικαιούται λαμβάνειν από τον Β 12.000 δρχ. εξ οφειλομένου τιμήματος δια πράγμα το οποίον του επώλησε ο Α, παραλλήλως δε ο Β δικαιούται να λάβη από τον Α 10.000 δρχ εκ παρασχεθέντος δανείου. ...Δια του συμψηφισμού δεν γίνετι η κατά τα ανωτέρω διπλή κατ' αντίθετον φοράν πραγματική καταβολή εκ μέρους του Α και του Β , αλλ' ο διακανονισμός τω δύο χρεών συντελείται δια λογιστικής πράξεως συνυπολογισμού: αι δύο αντπαιτήσεις θεωρούνται αποσβεσθείσαι καθ' ο μέρος καλύπτονται , ήτοι κατά το μικρότερον εκ των δύο ποσών , εδώ κατά 10.000 δρχ, εις τρόπον ώστε απομένει μόνον υπόλοιπον καταβλητέον υπέρ του Α (εν προκειμένω εκ 2.000 δρχ.)
• Μον.Πρ.Αθ. 3863/2014 (ΕΔΩ) : "...σαν ομοειδείς χαρακτηρίζονται οι απαιτήσεις που οι παροχές τους έχουν τα ίδια γνωρίσματα. Συνηθέστερη δε περίπτωση ομοειδών απαιτήσεων είναι εκείνη στην οποία η κυρία απαίτηση όσο και η ανταπαίτηση είναι χρηματικές (βλ. για το ανωτέρω ΕφΑθ 9869/1998,ΕλλΔνη 1999, 1195)" 

    Η διαφορετική - κυριολεκτικά πρωτοφανής- άποψη, που δέχεται το Δικαστήριο, δεν βρίσκεται σε καμία πηγή , ούτε της θεωρίας, ούτε της νομολογίας και αποτελεί μνημείο αυτοσχεδιασμού και εντελώς ρηχής μελέτης  ενός νομικού  θέματος, καθημερινής μάλιστα τριβής για κάθε χειριστή και εφαρμοστή του δικαίου, και φυσικά αντιπροσωπευτικό δείγμα του επιπέδου κάποιων δικαστικών αποφάσεων. 

    Εξάλλου, όλη την απόφαση την διατρέχει μία σύγχυση και τρικυμία εν κρανίω, αφού είναι χαρακτηριστικό ότι το Δικαστήριο σχημάτισε δικανική κρίση χωρίς να λάβει υπ' όψη του κανένα αποδεικτικό μέσο, από αυτά που τού τέθηκαν υπ' όψη (έγγραφα, μαρτυρική κατάθεση κλπ) , τα οποία και δεν μνημονεύει, παρά μόνον από την γενική άρνηση της εναγομένης, την οποία εξέλαβε ως ομολογία! 

    Αφιερωμένη η απόφαση αυτή στην Επιθεώρηση Δικαστηρίων (αν υπάρχει, για τον έλεγχο της επάρκειας των δικαστών) και στον έλληνα φορολογούμενο, που με τους φόρους του πληρώνει τους μισθούς των δικαστών,  έχει ως εξής: 

     

Aριθμός απόφασης  665/2018

TO ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Διαδικασία Μικροδιαφορών)

Συγκροτήθηκε αττό τον Ειρηνοδίκη Χρήστο Δήμο, τον οποίο όρισε η Πρό­εδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης, και την Γραμματέα Ελένη Δρόσου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 22 Φεβρουαρίου 2018, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της ενάγουσας: Ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «..................Ε.Ε.» και τον διακριτικό τίτλο «..................», που εδρεύει στο .................και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Σούλη.

Της εναγομένης: Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «........................» και τον διακριτικό τίτλο «..........................», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δι­κηγόρο της Εμμανουήλ Τσαλικίδη.

Η ενάγουσα με την από 1.2.2017 αγωγή της για χρηματική απαίτηση από σύμβαση παροχής υπηρεσιών, που απευθύνεται προς το δικαστήριο αυτό και στρέφεται κατά της εναγομένης, που νόμιμα κατατέθηκε και γράφτηκε στο σχετι­κό βιβλίο με αύξοντα αριθμό 883/17, ζητεί όσα αναφέρονται σε αυτή.

Κατά την δικάσιμο που ορίστηκε και αναφέρεται στην αρχή της παρού­σας, η υπόθεση αυτή εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά του σχετικού εκθέματος και συζητήθηκε.

Το Δικαστήριο άκουσε τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, οι οποίοι αναφέρθηκαν στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτές και στα πρακτικά.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

 ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αγωγή της η ενάγουσα, η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο των ταχυμεταφορών (courier), εκθετει οτι με σύμβαση που συνήψε το έτος 2014 ανέλαβε για λογαριασμό της εναγομένης την αποστολή δεμάτων προς τρίτους. Από την συνεργασία αυτή προέκυψε οφειλή της εναγομένης συνολικού ποσού 1.880,99 €, για την οποία η ενάγουσα κοινο­ποίησε στις 20.12.2016 εξώδικη όχληση, η οποία είναι συνημμένη αυτούσια στο δικόγραφο της αγωγής μαζί με τα ανεξόφλητα σχετικά τιμολόγια παροχής υπη­ρεσιών, και έταξε προθεσμία 3 ημερών στην εναγομένη για την εξόφλησή της. Με βάση το ιστορικό αυτό η ενάγουσα επιδιώκει να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει το ως άνω ποσό, με τον νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδο­σης εξώδικης όχλησης και να καταδικαστεί αυτή στη δικαστική της δαπάνη.

Η αγωγή παραδεκτά εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον αυτού του Δικα­στηρίου το οποίο είναι καθ' ύλη και κατά τόπο αρμόδιο για την εκδίκασή της (άρθρο 14 § 1 εδ. α' και 22 του ΚΠολΔ) και θα πρέπει να συζητηθεί κατά την ει­δική διαδικασία των διατάξεων για τις μικροδιαφορές (άρθρα 466-472 του ΚΠολΔ). Είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 361,345,346 του ΑΚ, 176 του ΚΠολΔ. Θα πρέπει ως εκ τούτου να εξεταστεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, δεδομένου ότι έχουν καταβληθεί τα νόμιμα τέλη δικαστικού ενσήμου (βλ. το προσαγόμενο με αριθμό 192678652958 0427 0002 ηλεκτρονικό παράβολο)

Η εναγομένη προβάλλει με τις προτάσεις της ένσταση συμψηφισμού του συνόλου της επίδικης αξίωσης της ενάγουσας με υπέρτερη δική της για την ο­ποία είχε ασκήσει αγωγή ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών (τακτική διαδικασί­α). Επ' αυτής εκδόθηκε η με αριθμό 6347/2017 απόφαση με την οποία η υπόθε­ση παραπέμφθηκε στο Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου ως κατά τόπο αρμόδιο και έχει εισαχθεί ήδη σε αυτό με κλήση της εναγομένης που έχει επιδοθεί στην ενάγου­σα.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 440, 441 ΑΚ και 262 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να είναι ορισμένη η ένσταση συμψηφισμού πρέπει να διαλαμβάνεται σαφής έκθεση των δικαιοπαραγωγικών της ανταπαίτη- σης γεγονότων, ήτοι πρέπει να αναφέρεται: α) Περιγραφή, χρόνος γέννησης και το ποσό των αμοιβαίων απαιτήσεων που προτείνονται σε συμψηφισμό, γ) ότι οι απαιτήσεις είναι ομοειδείς, γ) ότι οι απαιτήσεις είναι υποστατές και έγκυρες και δ) ότι οι αξιώσεις είναι ληξιπρόθεσμες και αγώγιμες. Εν προκειμένω δεν συντρέχει κατά την κρίση του Δικαστηρίου η προϋπόθεση του ομοειδούς των απαιτήσεων, δεδομένου ότι η απαίτηση της εναγομένης στηρίζεται στις διατάξεις περί αδικο­πραξίας, ενώ η απαίτηση της ενάγουσας στις διατάξεις περί παροχής υπηρε­σιών, ενώ ομοειδείς χαρακτηρίζονται οι απαιτήσεις, τα αντικείμενα των οποίων διαθέτουν τα ίδια γνωρίσματα. Ως εκ τούτου κρίνεται απορριπτέα η ένσταση.

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 261 του ΚΠολΔ, κάθε διάδικος οφεί­λει να απαντά με σαφήνεια γενικά ή ειδικά για την αλήθεια ή όχι των πραγματι­κών ισχυρισμών του αντιδίκου του. Εφ' όσον δεν αμφισβητήθηκε η αλήθεια κά­ποιου πραγματικού ισχυρισμού, απόκειται στον δικαστή να κρίνει, σε συνδυασμό με την τυχόν γενική άρνηση και το σύνολο των ισχυρισμών των διαδίκων, αν συ­νάγεται ομολογία ή άρνηση. Περαιτέρω, στην διαδικασία των μικροδιαφορών, ο Ειρηνοδίκης μπορεί να αποκλίνει από τις δικονομικές διατάξεις, να λαμβάνει υπ' όψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου και να ακο­λουθεί κάθε φορά κατά την ελεύθερη κρίση του την μέθοδο εκείνη που ασφαλέ­στερα, γρηγορότερα και με λιγότερες δαπάνες μπορεί να οδηγήσει στην ανεύρε­ση της αλήθειας (άρθρο 469§2 ΚΠολΔ).

Εν προκειμένω η εναγομένη με τις προτάσεις της ουδέν αναφέρει για το κρινόμενο ζήτημα της προκειμένης αντιδικίας, που είναι η παροχή ή μη των α­ναφερομένων στην αγωγή υπηρεσιών ταχυμεταφοράς και των σχετικών κονδυ­λίων με τα οποία χρεώθηκε η εναγομένη, όπως αυτά αναφέρονται στα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών που είναι συνημμένα στην αγωγή. Συνάγεται ως εκ τούτου από την στάση αυτή της εναγομένης ομολογία της επίδικης αξίωσης και θα πρέ­πει να γίνει δεκτή η κριθείσα αγωγή ως και ουσιαστικά βάσιμη.

Η δικαστική δαπάνη της ενάγουσας θα επιβληθεί σε βάρος της εναγομέ­νης (ΚΠολΔ 176).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

-ΔΕΧΕΤΑΙ την αγωγή.

-ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των χιλίων οκτακοσίων ογδόντα ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτών (1.880,99 €), με

τον νόμιμο τόκο αττό 21 Δεκεμβρίου 2016, ήτοι την επομένη της επίδοσης εξώ­δικης όχλησης.

-ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας σε βάρος της εναγομένης, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων (200) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Αθήνα στις 12 Μαρτίου

2018.

Ο ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ                                                  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

    Και εις άλλα με υγεία προς δόξαν του κύρους της ελληνικής δικαιοσύνης....

6363/2017 ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ: ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΩΣ ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΓΙΑ ΕΚΠΤΩΣΗ ΟΦΕΙΛΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ Ν. 3869/2010

ΑΡΙΘΜΟΣ 6363/2017      

ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Συγκροτήθηκε από τον Ειρηνοδίκη Αθηνών, Κωνσταντίνο Ευαγγελόπουλο, τον οποίο όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με την παρουσία της Γραμματέως Ειρήνης Μπαλοθιάρη.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 18/9/2017, για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση

μεταξύ :

ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΗΣ: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία «..................», που εδρεύει στην Αθήνα, εκπροσωπείται νόμιμα και που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας Δικηγόρου της Νίκης Παπούτση, ως καθολική διάδοχος λόγω συγχωνεύσεως και απορροφήσεως της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία «.....................................».

ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ............ ............του ................., κατοίκου ............ , που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Εμμανουήλ Τσαλικίδη.

Η αιτούσα με την από 11-11-2015 και αριθ. κατ. 4404/2015 αίτηση της εκούσιας διαδικασίας , ζήτησε τα κατ αυτήν. Δικάσιμος για τη συζήτηση της παραπάνω αγωγής ορίστηκε αυτή που αναφέρεται στην

αρχή της παρούσας.

Για την προκείμενη συζήτηση της αίτησης και μετά την εκφώνηση της υποθέσεως το Δικαστήριο αφού, άκουσε όσα αναπτύχθηκαν στο

ακροατήριο.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ 

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου  11 § 2 ν. 3869/2010, σε περίπτωση που ο οφειλέτης καθυστερεί την εκπλήρωση των υποχρεώσεων από τη ρύθμιση οφειλών για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών ή δυστροπεί επανειλημμένα στην τήρηση της ρύθμισης, το δικαστήριο διατάζει την έκπτωση του οφειλέτη από τη ρύθμιση μετά από αίτηση θιγόμενου πιστωτή που κατατίθεται το αργότερο μέσα σε τέσσερις μήνες από τη δημιουργία του λόγου έκπτωσης. Ειδικότερα , ως προς την προθεσμία άσκησης της αίτησης έκπτωσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ανάγκη ταχείας εκκαθαρίσεως του ζητήματος των οφειλών επιβάλλει την θέσπιση της ως άνω 4μηνης προθεσμίας . Αφετηρία της προθεσμίας είναι ο χρόνος δημιουργίας του λόγου εκπτώσεως ( πχ παρέλευση του τρίτου μήνα , που ο οφειλέτης παραλείπει την ορισθείσα καταβολή ή από τότε που ολοκληρώνεται η επανειλημμένη δυστροπία. Η προθεσμία κατάθεσης είναι αποκλειστική και χαρακτηρίζεται ως δικονομική προθεσμία ενέργειας διαδικαστικής πράξης , καθώς υποδηλώνει την ανάγκη επιχείρησης μιας διαδικαστικής πράξης (υποβολή αίτησης) εντός συγκεκριμένηςπροθεσμίας (Ιάκωβος Βενιέρης/Θεόδωρος Κατσάς, Εφαρμογή του ν. 869/2010, παρ. 1684 σελ.723 και Α. Κρητικός Ρύθμιση οφειλών άρθρο 11 παρ. 49 σελ.487).... 

Με την υπό κρίση αίτηση η αιτούσα πιστώτρια ,ζητεί να κηρυχθεί  έκπτωτη η καθ' ης οφειλέτιδά της από την ρύθμιση των οφειλών της, σύμφωνα με τιιν υπ' αριθ. 18/Φ34/2011 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου και την επαναφορά των απαιτήσεων της, στην κατάσταση στην οποία βρισκόταν προ της υποβολής της αιτήσεως της καθ' ης. Ο λόγος είναι ότι δεν έχουν καταβληθεί, οι επί μία 4ετία δόσεις , που ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει η εδώ καθ ης στην αιτούσα και είχαν οριστεί στο ποσό των 220 ευρώ μηνιαίως, αρχής γενομένης από 1-7-2011 ,ούτε οι επί 20ετια δόσεις για την εξαίρεση της κύριας κατοικίας της καθ' ης από την εκποίηση, που είχαν οριστεί 250 ευρώ, αρχής γενομένης από 1­7-2013. 

Όμως η κατ' αυτό το περιεχόμενο αίτηση ασκείται απαραδέκτως, εκτός της προθεσμίας του άρθρου 11 § 2 ν. 3869/2010, αφού έχει καταφανώς παρέλθει η τετράμηνη προθεσμία που αυτό ορίζει, από το έτος 2011, μέχρι και την 19-11 -2015 ( ημέρα κατάθεσης της αίτησης).

Κατά συνέπεια η κρινόμενη αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως  απαράδεκτη και να συμψηφιστεί η δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων.

ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ      Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

Απορρίπτει την αίτηση. 

Συμψηφίζει την δικαστική δαπάνη.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου 2017

Ο ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ                                                 Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ 1/2018 ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ: ΕΠΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΟΠΟΥ ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΕΠΙΔΙΚΑΣΗ ΜΙΣΘΩΝ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΄ΜΗ ΣΕ ΙΣΧΥ ΤΗΣ ΕΝΝΟΜΗΣ ΣΧΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ , Η ΚΑΘ' ΥΛΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΚΑΠΛΆΣΙΟ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ ΕΝΟΣ (1) ΕΤΟΥΣ

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΥΡΙΟΥ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

 ΤΜΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ 

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΑΚΕΛΟΥ: 4/2017

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ I /2018 

ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΥΡΙΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την δόκιμη Ειρηνοδίκη Λαυρίου Μαρία Μαντζουρανάκη και από τη Γραμματέα Γερασιμούλα Λασκαράτου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του στις 24 Νοεμβρίου 2017 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ............... του ................, κατοίκου ............., ........., με ΑΦΜ ........................, ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας του δικηγόρου, Δήμητρας Κολογιάννη (ΑΜ/ΔΣΑ 31522).

ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: ................ του ........, κατοίκου ................, ......, με ΑΦΜ ......., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου, Εμμανουήλ Τσαλικίδη (ΑΜ/ΔΣΑ 14925).

Ο ενάγων ζήτησε να γίνει δεκτή η από 10-4-2017 με αριθμό κατάθεσης 4/11- 4-2017 αγωγή του, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 16- 10-2017, οπότε και αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε νόμιμα από τη σειρά του οικείου πινακίου.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν στο ακροατήριο.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

 ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των άρθρων 7, 10, 14 §§ 1 στοιχ. & και 2 και 16 αριθ. 2 του ΚΠολΔ σαφώς προκύπτει ότι αγωγές που ασκούνται και αφορούν διαφορές από την παροχή εξαρτημένης εργασίας ή από οποιαδήποτε άλλη αιτία από την εφαρμογή αυτής των εργαζομένων ή των διαδόχων τους ή των κατά νόμο δικαιουμένων από την παροχή της εργασίας τους και των εργοδοτών ή των διαδόχων αυτών, υπάγονται στην αρμοδιότητα του μεν Ειρηνοδικείου, όταν η αξία του αντικειμένου της διαφοράς δεν υπερβαίνει τα 20.000 ευρώ, του δε Μονομελούς Πρωτοδικείου εάν η αξία του αντικειμένου της διαφοράς υπερβαίνει το ποσό αυτό (20.000 ευρώ). Περαιτέρω από το συνδυασμό των άρθρων 7, 9 και 11 αριθ. 7 του αυτού Κώδικα, σαφώς προκύπτει ότι για την εκτίμηση του αντικειμένου της διαφοράς λαμβάνεται υπόψη το αίτημα της αγωγής, ως τέτοιου νοουμένου, κατά την αληθή του πρώτου των άρθρων τούτων έννοια, όχι μόνο του στο αιτητικό της αγωγής αναφερομένου, αλλά και του ...συναγομένου από το ιστορικό αυτής, εκτός αν αντικείμενο της διαφοράς είναι, κατά τα από το ιστορικό και το αιτητικό της αγωγής προκύπτοντα, έννομη σχέση από την οποία πηγάζουν περιοδικές παροχές, ήτοι παροχές, οι οποίες, ανεξαρτήτως αν απορρέουν από σύμβαση ή από αδίκημα ή από το νόμο, έχουν εκ των προτέρων καθορισμένο περιεχόμενο, επαναλαμβάνονται καθ' ορισμένα χρονικά διαστήματα και δεν εξαρτώνται, ως προς τη γένεσή τους και την ύπαρξη τους από αίρεση, αλλά καθίστανται απαιτητές με μόνη την παρέλευση του τεταγμένου από το νόμο ή τη βούληση των συμβληθέντων χρόνου, οπότε η αξία του αντικειμένου καθορίζεται από την αξία του δεκαπλασίου μεν της ετήσιας παροχής, εάν η επέλευση του γεγονότος από το οποίο εξαρτάται η παύση αυτής είναι βέβαιη, αβέβαιος όμως ο χρόνος αυτής, το εικοσαπλάσιο δε της ετήσιας παροχής επί απεριόριστης διάρκειας αυτής. Τέτοιες δε περιοδικές παροχές είναι ο μισθός υπερημερίας, διότι αυτές απορρέουν από την έννομη σχέση της συμβάσεως εργασίας, έχουν εκ των προτέρων καθορισμένο το ύφος τους, οφείλονται σε ορισμένα χρονικά διαστήματα και δεν εξαρτώνται από αίρεση. Απ' αυτά παρέπεται ότι, όταν με την αγωγή ζητούνται μισθοί υπερημερίας και στο ιστορικό αυτής αναφέρεται ότι η αμφισβήτηση των διαδίκων υφίσταται για την εγκυρότητα της γενομένης καταγγελίας της συμβάσεως παροχής εξαρτημένης εργασίας και επομένως και για την διατήρηση ή μη σε ισχύ της έννομης σχέσεως της συμβάσεως εργασίας μετά την καταγγελία αυτή, αντικείμενο της αγωγής αυτής είναι όχι μόνο το αιτούμενο ποσό των μισθών υπερημερίας, αλλά και η παρεμπίπτουσα αναγνώριση της ακυρότητας της καταγγελίας της συμβάσεως και συνεπώς της διατηρήσεως σε ισχύ της έννομης σχέσης της συμβάσεως μετά την καταγγελία αυτή, έστω και αν, ρητώς, δεν διατυπώνεται στο αιτητικό της αγωγής το αίτημα αυτό. Στην περίπτωση λοιπόν αυτή, αν το δεκαπλάσιο των μισθών υπερημερίας ενός έτους υπερβαίνει τα 20.000 ευρώ, αρμόδιο είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο (ΟλΑΠ 5/2001 Α' ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ/2001, Δ/ΝΗ/2001 (378), ΔΙΚΗ/2001 (698), ΕΔΚΑ/2001 (596), ΕΕΡΓΔ/2001 (315), ΑΠ 1241/1977 ΝοΒ 26.1033, ΑΠ 1173/1976 ΝοΒ 25.707, ΑΠ 204/1977 ΝοΒ 25.1168 ad hoc ΝΟΜΟΣ ΕφΑθ 8164/2005 και ΕιρΡοδ 8/2008 Α' ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ). Επιπροσθέτως, από τη νομολογία γίνεται δεκτό ότι αν με την αγωγή ζητείται η επιδίκαση μισθών υπερημερίας ή επιδομάτων και η αναγνώριση της ύπαρξης της έννομης σχέσης (σύμβασης εργασίας, ακυρότητα καταγγελίας της σύμβασης), η αρμοδιότητα θα κριθεί σύμφωνα με το άρθρο 11 αριθμ. 7 ΚΠολΔ (βλ. Ντάσιου Εργατ.Δ.σ.268 επ., Στ. Βλαστός, Ατομικές Εργασιακές Σχέσεις, Εκδοση 2005, σελ 1459 επ.). Εξάλλου, η καθ' ύλην αρμοδιότητα του δικαστηρίου ανήκει στις διαδικαστικές προϋποθέσεις της δίκης, αφορά τη δημόσια τάξη και ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης (ΑΠ 51/2004 ΝΟΜΟΣ). Κρίσιμος χρόνος δε για το χαρακτηρισμό του καθ' ύλην αρμόδιου δικαστηρίου είναι αποκλειστικά ο χρόνος άσκησης της αγωγής, ενώ το δικαστήριο που είναι αναρμόδιο προσδιορίζει το καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο και παραπέμπει σε αυτό την υπόθεση (άρθρο 46 ΚΠολΔ). Η απόφαση περί παραπομπής είναι οριστική, αφού απεκδύεται το δικαστήριο που την  εξέδωσε από κάθε εξουσία του σχετική με την υπόθεση (βλ. Κ. Κεραμέα, Αστικό J Δικονομικό Δίκαιο. Εκδοση 1986. παρ. 45, σελ. 82-84).  ...

ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ Ν133/2017 ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ): 1) ΕΠΙ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΣΕ ΑΚΥΡΩΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΑΝΑΘΕΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ, ΤΟ ΑΥΞΗΜΕΝΟΝ ΠΑΡΑΒΟΛΟ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ( ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΝΤΟΣ ΤΟΥ Ν. 3886/2010 , ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 36 ΠΑΡ. 1 ΕΔ. Γ' ΤΟΥ ΠΔ 18/1989) ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 4 ΤΟΥ ΆΡΘΡΟΥ 372 ΤΟΥ Ν. 4412/2016, ΔΗΛΑΔΗ ΣΕ 0,1 % ΤΗΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΖΟΜΕΝΗΣ ΔΑΠΑΝΗΣ , ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΤΩΝ 500 ΕΥΡΩ, 2) ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΗΜΑΣΜΕΝΩΝ ΜΕ CE ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΙΑΤΡΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ, ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΛΠ , ΣΥΜΦΩΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ Ν. 4412/2016, ΔΙΟΤΙ ΑΝΤΙΒΑΙΝΟΥΝ , ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Αριθμός Απόφασης N133/2017                                  

το

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 

ΤΜΗΜΑ Α1ΑΚΥΡΩΤΙΚΟ 

(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συνεδρίασε στις 19 Οκτωβρίου 2\ 17 με την εξής σύνθεση: Μαρίνα Βάθη, Πρόεδρος Εφετών Διοικητι όν Δικαστηρίων, Γεωργία Ρεξίνη και Αικατερίνη Σταυρίδου, Εφέτες Διοικητικών Δικαστηρίων και γραμματέας η Αικατερίνη Χρυσοπούλου, δικαστική υπάλληλος.

Για να αποφασίσει σχετικά με την από 18 Ιουλίου 2017 αίτηση: Της ανώνυμης εταιρείας με την επιθυμία «ΕΥΡΟΜΑΡΤ Α.Ε.», η οποία εδρεύει στο Γέρακα Αττικής, οδός Καβάφη και Καρκαβίτσα 1), που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου _Της δικηγόρου Εμμανουήλ Τσαλικίδη,

κατά του ν.π.δ.δ. Ε.Α.Ν.Π. «ΜΕΤΑΞΑ», που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας του δικηγόρου Μαρίας Αρβανίτη.

Με την αίτηση αυτή η αιτούσα εταιρεία επιδιώκει να ανασταλεί η εκτέλεση της σιωπηρής απόρριψης της ένστασής της κατά της υπ' αριθμ. 33/2017 διακήρυξης του καθ' ου νοσοκομείου

Κατά τη συνεδρίασή του το Δικαστήριο (σε συμβούλιο) άκουσε την Εισηγήτρια, Εφέτη Διοικητικών Δικαστηρίων, Αικατερίνη Σταυρίδου.

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα Σκέφθηκε κατά το νόμο 1. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αίτησης έχει καταβληθεί παράβολο 544 ευρώ (σχετ. το υπ' αριθμ. 1738276, Σειράς Θ' διπλότυπο είσπραξης της Δ.ΟΎ. Παλλήνης), το οποίο αντιστοιχεί στο 1% της Προϋπολογιζόμενης δαπάνης (54.453,811 χωρίς ΦΠΑ).

2. Επειδή, στο άρθρο 36 παρ.1 εδαφ. γ' του π.δ. 18/1989 (φ. 8 Α'), όπως το εδάφιο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 21 του ν. 4274/2014 (φ. 147 Α'), ορίζεται ότι: «Ειδικώς, σε περίπτωση αιτήσεως αναστολής κατά πράξεων που εντάσσονται στη διαδικασία αναθέσεως διοικητικών συμβάσεων, εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των εδαφίων β' γ'  και δ' του άρθρου 5 του Ν. 3886/2010 (Α 173).................... ». Με την εισηγητική έκθεση της οικείας διατάξεως του ν. 4274/2014 θεωρήθηκε σκόπιμο να επεκταθεί η υποχρέωση καταβολής αυξημένου παραβόλου του ν.3886/2010 και στην περίπτωση αναστολής κατά πράξεων που εντάσσονται στη διαδικασία αναθέσεως διοικητικών συμβάσεων για λόγους ενιαίας και ίσης αντιμετώπισης όλων των δημοσίων συμβάσεων, Ο ν.3886/2010 δεν ισχύει πλέον στις διαφορές που αναφύονται στο πλαίσιο διαγωνιστικής διαδικασίας που ξεκινά για τις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών και προμηθειών μετά την 26η Ιουνίου 2017 (άρθρο 379 παρ. 7 του ν.4412/2016-φ. 147 Α'). Κατά συνέπεια, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η παραπομπή στις διατάξεις των εδαφ. β', γ', δ' της παρ.1 του άρθρου 5 του ν.3886/2010 γίνεται, αντιστοίχως, στις διατάξεις του ν.4412/2016 και ειδικότερα στην παρ. 4 του άρθρου 372 του νόμου αυτού (πρβλ. ΕΑ ΣτΕ 220, 41/2017). Σύμφωνα με την τελευταία αυτή διάταξη το παράβολο υπολογίζεται σε ποσοστό 0,1% της προϋπολογιζόμενης δαπάνης, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ, το οποίο δεν μπορεί να είναι κατώτερο των πεντακοσίων (500) ευρώ. Στην προκειμένη περίπτωση, ενόψει του ύψους της προϋπολογισθείσας αξίας πλέον φπα (54.453,811+24% φπα Χ 0,1%=67,52 ευρώ) το νόμιμο παράβολο ανέρχεται στο ελάχιστο προβλεπόμενο από το νόμο ποσό των 500 ευρώ. Συνεπώς, το  υπερβάλλον αυτού καταβληθέν ποσό των σαράντα τεσσάρων (44)ευρώ, πρέπει, ανεξαρτήτως της έκβασης της δίκης, να αποδοθεί στην αιτούσα.

3. Επειδή, με την υπ'αριθμ.33/2017 διακήρυξη του καθ' ου νοσοκομείου (ημερομηνία δημοσίευσης στο Ε.Σ.Η.Δ.Η.Σ. 30.06.2017) προκηρύχθηκε, κατά τις διατάξεις του Ν. 4412/2016, ηλεκτρονικός ανοικτός δημόσιος διαγωνισμός, κάτω των ορίων, για την προμήθεια χειρουργικών ραμμάτων, για ένα έτος, προϋπολογισμού 54.439,811 ευρώ χωρίς ΦΠΑ και με κριτήριο κατακύρωσης την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά βάσει τιμής. Κατά της διακήρυξης η αιτούσα εταιρεία υπέβαλε την υπ' αριθμ. πρωτ. 13163/07.07.2017 ένσταση, κατ' άρθρο 127 παρ. 1 του Ν. 4412/2016, προβάλλοντας λόγους κατά των όρων αυτής, που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Ε'. Ειδικότερα: α) κατά του όρου 20 του Τμήματος I του εν λόγω Παραρτήματος, με τίτλο «Τεχνικά-Λειτουργικά Χαρακτηριστικά Ραμμάτων», ως προς την κατάθεση εκθέσεων δοκιμών για κάθε κατηγορία ραμμάτων, β) κατά των όρων του Τμήματος II αυτού, με τίτλο «Ειδικά χαρακτηριστικά», ήτοι σχετικά με τα ειδικά χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχουν τα προς προμήθεια είδη και γ) κατά του όρου του Τμήματος VI αυτού, με τίτλο «Έλεγχος ποιότητας -όροι αποδοχής - Υποχρεώσεις προμηθευτή», σχετικά με την υποχρέωση κατάθεσης με την προσφορά, γνήσιων εργοστασιακών καταλόγων των ραμμάτων στην Ελληνική γλώσσα. Κατά της τεκμαιρόμενης απόρριψης της ένστασης, με την άπρακτη πάροδο, κατ' άρθρο 127 παρ. 2 του Ν.4412/2016, δεκαήμερης προθεσμίας, η αιτούσα άσκησε τη με αριθμό κατάθεσης 362/25-7-2017 αίτηση ακυρώσεως και την υπό κρίση αίτηση αναστολής, με την οποία ζητά την αναστολή εκτελέσεως αυτής. Ήδη, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 18/27-7-2017 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του νοσοκομείου, με την οποία απορρίφθηκε και ρητώς η ασκηθείσα ένσταση, αυτή πρέπει να θεωρηθεί ως συμπροσβαλλόμενη με την αίτηση πράξη...

ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ 516/2018 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ: 1) ΔΕΝ ΣΥΝΤΡΕΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΚΑΤ' ΑΥΤΗΣ, 2) ΜΗ ΝΟΜΙΜΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΦΕΣΗΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΤΗΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΗΚΟΥΣΑΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΑ- ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΗΚΟΥΣΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, 3) ΕΠΙ ΧΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΟΠΟΣ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ Ή Η ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΤΗ. Ο ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ , ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΈΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΤΟΠΙΚΑ ΑΡΜΟΔΙΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ, 4) ΝΟΜΙΜΗ Η ΕΚΔΟΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΝΠΔΔ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ (ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΠΟ 1.1.2016 Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟΡΡΕΟΥΣΕΣ ΑΠΟ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΕ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΆΡΘΡΟΥ 623 ΚΠΟΛΔ), 5) ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΝΠΔΔ, ΟΤΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΕΠΙΔΙΚΑΣΗ ΤΟΥΣ, 6) ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΗ Η ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΤΙΜΟΛΟΓΙΩΝ ΑΥΤΩΝ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ, ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΕ Η ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΤΩΝ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΌ ΤΑ ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΕΝΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΑ ΠΟΙΟΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ, ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΝΟΜΙΜΑ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ Η ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 

ΤΜΗΜΑ ΕΦΕΣΕΩΝ 

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

516/2018

   ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ελένη Κατσαδήμα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου, και από τον Γραμματέα Ολύμπιο Τριαντάφυλλου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 27 Ιανουαρίου 2017 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του καλούντος - εκκαλούντος - ανακόπτοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών Γεώργιος Γεννηματάς», το οποίο εδρεύει στην Αθήνα, λεωφόρος Μεσογείων αριθμός 154, το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή αυτού και το οποίο εκπροσώπησε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ η πληρεξούσια Δικηγόρος του Μαρία Αντωνοπούλου.

Της καθ' ης η κλήση - εφεσίβλητης - καθ' ης η ανακοπή: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΕΥΡΟΜΑΡΤ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ - ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και με τον διακριτικό τίτλο «ΕΥΡΟΜΑΡΤ Α.Ε.», η οποία εδρεύει στον Γέρακα Αττικής, οδός Καβάφη και Καρκαβίτσα αριθμός 01, η οποία εκπροσωπείται νομίμως, με Α.Φ.Μ. 094284004, και η οποία παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου Δικηγόρου της Εμμανουήλ Τσαλικίδη.

Το ανακόπτον και ήδη εκκαλούν άσκησε κατά της καθ' ης η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητης ενώπιον του Ειρηνοδικείου Κρωπίας την από 17.09.2012 ανακοπή του, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του προαναφερόμενου Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης 215/18.09.2012 κατά της υπ' αριθμόν 1115/2012 διαταγής πληρωμής της Ειρηνοδίκη Κρωπίας. Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων η υπ' αριθμόν 457/2013 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Κρωπίας, με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή και επικυρώθηκε η προαναφερόμενη διαταγή πληρωμής. Κατά της προρρηθείσης απόφασης το ανακόπτον και ήδη εκκαλούν κατέθεσε στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου Κρωπίας την από 08.08.2013 και υπ' αριθμόν κατάθεσης 71/09.08.2013 ένδικη έφεσή του, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με την επιμέλεια του ιδίου στις 09.08.2013 με γενικό αριθμό κατάθεσης 110668/09.08.2013 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 1738/09.08.2013 καί η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε αρχικώς για τη δικάσιμο της 13.05.2016, οπότε και ματαιώθηκε. Ήδη, η ανωτέρω έφεση εισάγεται προς συζήτηση με την ένδικη από 23.09.2016 και υπ' αριθμούς κατάθεσης 57996/2621/28.09.2016 κλήση του καλούντος - εκκαλούντος, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο και η οποία ενεγράφη στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης μετά από την εκφώνησή της με τη σειρά της από το πινάκιο παραστάθηκε στο ακροατήριο ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εφεσίβλητης και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις κατατεθείσες προτάσεις του. Η πληρεξούσια δικηγόρος του εκκαλούντος κατέθεσε μονομερή δήλωση σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και προκατέθεσε προτάσεις.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

 ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ 

Η κρινόμενη από 08.08.2013 έφεση, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου Κρωπίας στις 09.08.2013 με αριθμό κατάθεσης 71/09.08.2013, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με την επιμέλεια του εκκαλούντος στις 09.08.2013 με γενικό αριθμό κατάθεσης 110668/09.08.2013 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 1738/09.08.2013, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε αρχικώς για τη δικάσιμο της 13.05.2016, οπότε και ματαιώθηκε και η οποία εισάγεται προς συζήτηση με την επιμέλεια του εκκαλούντος με την ένδικη από 23.09.2016 και υπ' αριθμούς κατάθεσης 57996/2621/28.09.2016 κλήση του, κατά της υπ' αριθμόν 457/2013 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Κρωπίας, η οποία εκδόθηκε κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων κατά τη διαδικασία των πιστωτικών τίτλων (άρθρα 637 επ. ΚΠολΔ), έχει ασκηθεί σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις από το εκκαλούν, το οποίο με την ιδιότητα του ανακόπτοντος ηττήθηκε στον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας (άρθρα 495, 499, 511, 513 παρ. 1 β, 516, 517, 520 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα εντός της καταχρηστικής προθεσμίας των τριών ετών από τη δημοσίευση της απόφασης (άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι οι διάδικοι δεν επικαλούνται επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης σε αυτούς, ούτε προκύπτει το αντίθετο από την επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας. Ως εκ τούτου, η υπό κρίση έφεση φέρεται νόμιμα προς συζήτηση στο παρόν Δικαστήριο (άρθρα 17 Α, 511, 513 παρ. 2, 518 παρ. 2), πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρο 532 ΚΠολΔ) και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ) εφαρμοζόμενης της προσήκουσας τακτικής διαδικασίας, η οποία κρίνεται από το παρόν Δικαστήριο, ως δευτεροβάθμιο, αυτεπαγγέλτως, χωρίς να έχει επίδραση η διαδικασία που εφαρμόσθηκε εσφαλμένα από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (ΟλΑΠ 1482/1977 ΝοΒ 26.1195, ΑΠ 146/1995 Ε.Ε.Ν. 1996.154, ΕφΠειρ 192/2010, ΕφΠατρ 318/2004, δημοσιευμένες στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Νόμος).

Με την από 17.09.2012 και με αριθμό κατάθεσης 215/18.09.2012 ανακοπή ...

ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ 2/2018 ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ: ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΣΕ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΙΗΣΗ , ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΟΥΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΑ ΑΝΗΛΙΚΑ

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΥΡΙΟΥ 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ 

ΑΡΙθΜΟΣ ΦΑΚΕΛΛΟΥ 42/2017

Αριθμός 2 /20l8 

ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΥΡΙΟΥ

Συγκροτήθηκε από την Δόκιμη Ειρηνοδίκη Λαυρίου Μαρία Μαντζουρανάκη και τη Γραμματέα Γερασιμούλα Λασκαράτου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 20 Νοεμβρίου 2017, για να δικάσει την αίτηση:

Των αιτούντων: 1) ..... .... του ..... και της ........, με ΑΦΜ ........ και 2) ............ ........... του ............. και της ..........., με ΑΦΜ ..........., κατοίκων αμφοτέρων ..............., που παραστάθηκαν ο πρώτος μετά και η δεύτερη δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Εμμανουήλ Τσαλικίδη.

Οι αιτούντες με την από 3-7-2017 και με αριθμό κατάθεσης 42/3-07-2017 αίτησή τους που απευθύνεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ζήτησαν να γίνει δεκτή για όσους λόγους αναφέρονται σ' αυτήν.

Για τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής ορίστηκε αρχικά η δικάσιμος της 16-10- 2017 και μετ' αναβολήν η δικάσιμος που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Ακολούθησε η συζήτηση όπως αναφέρεται στα πρακτικά.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

  Οι αιτούντες, για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων τους, ................., γεννηθείσης την .......... και ..........., γεννηθείσης την 2......., ως ασκούντες τη γονική μέριμνα αυτών, κατ' ορθή εκτίμηση του δικογράφου, καθώς δεν αναφέρεται ρητώς αυτό στην προμετωπίδα του δικογράφου αλλά ούτε και στο περιεχόμενο αυτού, ωστόσο μνημονεύεται στο περιεχόμενο της αίτησης ότι ζητούν για λογαριασμό τους να επιχειρήσουν τις εν λόγω πράξεις, τούτο δε λόγω του ότι αυτοί ασκούν τη γονική μέριμνα αυτής κατά τις διατάξεις των άρθρων 128 και 1510 ΑΚ, με την υπό κρίση αίτησή τους, ζητούν, να τους δοθεί η άδεια να επιχειρήσουν στο όνομά τους την εκποίηση περιουσιακών τους στοιχείων (εξ αδιαιρέτου και κατ' ισομοιρία) από την κληρονομιά του κατάτην 19-10-2015 αποβιώσαντος παππούς  τους ..................του ............ και της ..........., πατέρα του πρώτου των  αιτούντων, και συγκεκριμένα: α) ένα δίκαννο, κατηγορίας Β, εργοστασίου κατασκευής BERETTA, διαμετρήματος 12 cal. με αριθμό όπλου και ανταλ. Κάννης Ρ 55910 Β και μήκους κάννης 71 cm, συνολικής αξίας 400€ και αξίας ενός εκάστου κληρονομικού μεριδίου 200€, β) ένα δίκαννο εργοστασίου κατασκευής B.R.N.O. διαμετρήματος 12 και με αριθμό όπλου 1.029773.95, αξίας 50 ευρώ και αξίας ενός εκάστου κληρονομικού μεριδίου 25€, γ) 50% εξ αδιαιρέτου στο με αριθμό κυκλοφορίας ..............ΙΧΕ αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής ............, τύπου ....., έτους πρώτης κυκλοφορίας 2010, το οποίο ανήκει δηλαδή κατά ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου σε κάθε ανήλικο τέκνο, αξίας εκάστου μεριδίου 125€, δ) 50% εξ αδιαιρέτου στο με αριθμό κυκλοφορίας ..............ΙΧΕ αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής ............., έτους πρώτης κυκλοφορίας 2001, το οποίο ανήκει δηλαδή κατά ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου σε κάθε ανήλικο τέκνο, αξίας εκάστου μεριδίου 75€, ε) ένα τρίκυκλο με αριθμό κυκλοφορίας........., έτους πρώτης κυκλοφορίας 2004, τύπου ..............

      Αιτούνται δε την παροχή αδείας για την εκποίηση αυτών, για το λόγο ότι η  εκποίηση αυτή επιβάλλεται από προφανή ωφέλεια και για το συμφέρον των ανηλίκων τέκνων τους, γιατί αφενός τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία στερούνται οιασδήποτε χρησιμότητας για αυτά, αφετέρου από μια τέτοια πώληση θα πορισθούν μόνο όφελος, καθώς θα εισπραχθούν χρήματα, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες της εκπαίδευσης και των σπουδών τους ενώ ταυτόχρονα θα αποφύγουν τα έξοδα συντήρησής τους, όπως τέλη κυκλοφορίας, ασφάλιστρα για τα οχήματα κλπ. ...

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΚΑΘΙΕΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΜΕΣΩ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥ

   Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο Ν. 4509/2017 (ΦΕΚ 201/Α/22.12.2017- ΕΔΩ) ,  με το άρθρο 22  του οποίου τροποποιούνται τα άρθρα 1438 και 1441 του Αστικού Κώδικα και θεσπίζεται η διαδικασία λύσεως του γάμου με την έκδοση συναινετικού διαζυγίου , δι' εγγράφου συμφωνητικού των συζύγων , το οποίο, σε περίπτωση ύπαρξης κοινών ανηλίκων τέκνων τους, πρέπει να περιλαμβάνει , εκτός της συμφωνίας για την λύση του γάμου, επιπλέον και συμφωνία για την επιμέλεια, επικοινωνία και διατροφή των ανηλίκων τέκνων.
   Οι παραπάνω συμφωνίες υποβάλλονται στον συμβολαιογράφο, ο οποίος συντάσσει σχετική πράξη και εν συνεχεία  επικυρώνονται από αυτόν , επίσης με  πράξη του , στην οποία ενσωματώνει τις  παραπάνω συμφωνίες και βεβαιώνει την λύση του γάμου. 
   Με βάση την  πράξη αυτή  λύεται ο γάμος, δια της καταχωρήσεώς της στο ληξιαρχείο. Επίσης, με βάση την πράξη αυτή, σε περίπτωση θρησκευτικού γάμου, εκδίδεται και το διαζευκτήριο από την αρμόδια Μητρόπολη , κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας. Μάλιστα η πνευματική λύση του γάμου ορίζεται υποχρεωτική. 
     Επίσης η πράξη αυτή αποτελεί τίτλο εκτελεστό, καθ' όσον αφορά τα θέματα επιμέλειας, επικοινωνίας και διατροφής των ανηλίκων τέκνων.  

   Η έκδοση συναινετικού διαζυγίου δια δικαστικής απόφασης καταργείται. 

   Επίσης, για την έκδοση συναινετικού διαζυγίου, δεν τίθεται πλέον ως προϋπόθεση ο γάμος να έχει διαρκέσει τουλάχιστον για ένα εξάμηνο. 

   Επιπλέον, για την λύση του γάμου με συναινετικό διαζύγιο, όταν οι σύζυγοι έχουν ανήλικα τέκνα, είναι πλέον υποχρεωτική η συμφωνία όχι μόνον για την επιμέλεια και επικοινωνία των ανηλίκων τέκνων τους , όπως ίσχυε μέχρι τώρα αλλά και για  την διατροφή τους, που μέχρι τώρα ήταν προαιρετική. 

   Ακόμη,   ορίζεται προθεσμία δέκα (10) ημερών από την υπογραφή της συμφωνίας των συζύγων για λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο μέχρι την υποβολή της στον συμβολαιογράφο, του σχετικού συμφωνητικού αποκτώντος βεβαία χρονολογία με σχετική βεβαίωση , που γίνεται από τον Γραμματέα του Ειρηνοδικείου του τόπου της έδρας του συμβολαιογράφου. 
   Τέλος, με το άρθρο 27  του ίδιου  παραπάνω Ν. 4509/2017 (ΦΕΚ 201/Α/22.12.2017) , τροποποιείται το άρθρο 358 του Ποινικού Κώδικα ,  που προβλέπει την παραβίαση της υποχρέωσης προς διατροφή , έτσι ώστε να συμπεριλάβει και την περίπτωση παραβίασης της υποχρέωσης, που απορρέει από την παραπάνω συμφωνία, ενώ με το ίδιο άρθρο προστίθεται και παράγραφος 2 στο παραπάνω άρθρο 358 ΠΚ, με την οποία καθίσταται αξιόποινη η  παραβίαση της παραπάνω συμφωνίας και ως προς την επικοινωνία. 

    

   Οι σχετικές διατάξεις έχουν ως εξής: 

Άρθρο 22 Διατάξεις για το συναινετικό διαζύγιο 

 1. Το άρθρο 1438 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής: 

«Άρθρο 1438 

Ο γάμος μπορεί να λυθεί με διαζύγιο, το οποίο απαγγέλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση ή με συμφωνία μεταξύ των συζύγων, όπως ορίζεται στο άρθρο 1441.». 

2. Το άρθρο 1441 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:

 «Άρθρο 1441 

1. Οι σύζυγοι μπορούν με έγγραφη συμφωνία να λύσουν τον γάμο τους. Η συμφωνία αυτή συνάπτεται μεταξύ των συζύγων με την παρουσία πληρεξούσιου δικηγόρου για καθέναν από αυτούς και υπογράφεται από τους ίδιους και από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους ή μόνον από τους τελευταίους, εφόσον είναι εφοδιασμένοι με ειδικό πληρεξούσιο. Η πληρεξουσιότητα πρέπει να έχει δοθεί μέσα στον τελευταίο μήνα πριν από την υπογραφή της συμφωνίας.

 2. Αν υπάρχουν ανήλικα τέκνα, για να λυθεί ο γάμος πρέπει να ρυθμίζεται η επιμέλειά τους, η επικοινωνία με αυτά και η διατροφή τους, με την ίδια ή με άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ των συζύγων, που υπογράφεται όπως ορίζεται στην παράγραφο 1 και ισχύει για δύο (2) έτη τουλάχιστον. 
3.α) Η έγγραφη συμφωνία για τη λύση του γάμου, καθώς και η συμφωνία για την επιμέλεια, την επικοινωνία και τη διατροφή των ανήλικων τέκνων υποβάλλονται από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του κάθε συζύγου, μαζί με τα ειδικά πληρεξούσια σε συμβολαιογράφο. β) Η κατάρτιση της συμβολαιογραφικής πράξης της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου απέχει τουλάχιστον δέκα (10) ημέρες από την έγγραφη συμφωνία των συζύγων, η ημερομηνία της οποίας αποδεικνύεται με βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής των συζύγων από τη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου της έδρας του συμβολαιογράφου που θα καταρτίσει τη συμβολαιογραφική πράξη.

 4. Ο συμβολαιογράφος συντάσσει πράξη με την οποία βεβαιώνει τη λύση του γάμου, επικυρώνει τις συμφωνίες των συζύγων και τις ενσωματώνει σε αυτή. Τη συμβολαιογραφική πράξη υπογράφουν οι σύζυγοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους ή μόνον οι τελευταίοι, εφόσον είναι εφοδιασμένοι με ειδικό πληρεξούσιο. Η πληρεξουσιότητα πρέπει να έχει δοθεί μέσα στον τελευταίο μήνα πριν από την υπογραφή της πράξης. Όταν η βεβαίωση αφορά στην επιμέλεια, επικοινωνία και διατροφή των ανήλικων τέκνων, η πράξη αποτελεί εκτελεστό τίτλο, εφόσον έχουν συμπεριληφθεί στη συμφωνία οι ρυθμίσεις των άρθρων 950 και 951 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Μετά τη λήξη ισχύος της επικυρωμένης συμφωνίας, μπορεί να ρυθμίζεται η επιμέλεια, η επικοινωνία και η διατροφή των τέκνων για περαιτέρω χρονικό διάστημα με νέα συμφωνία και με την ίδια διαδικασία.

 5. Η λύση του γάμου επέρχεται με την κατάθεση αντιγράφου της συμβολαιογραφικής πράξης στο ληξιαρχείο όπου έχει καταχωρισθεί η σύσταση του γάμου.». 

    3. Η ρύθμιση της προηγούμενης παραγράφου 5 δεν καταλαμβάνει τις ήδη κατατεθειμένες αιτήσεις στα δικαστήρια, οι οποίες εκδικάζονται κατά τη διαδικασία που ίσχυε κατά τον χρόνο της κατάθεσής τους. 

  4. Σε περίπτωση θρησκευτικού γάμου, παραγγέλλεται η λύση αυτού από τον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών, ύστερα από αίτηση του έχοντος έννομο συμφέρον η οποία συνοδεύεται από αντίγραφο της συμβολαιογραφικής πράξης. Η αίτηση με την παραγγελία συνυποβάλλονται στην Ιερά Μητρόπολη στην οποία ανήκει ο ιερός ναός όπου τελέστηκε ο γάμος. Η πνευματική λύση του γάμου είναι υποχρεωτική....