Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ

Αναδημοσιεύω από τον "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" μία νεκρολογία για τον Βασίλη Εφραιμίδη.
Και πράγματι πως να ξεχάσεις έναν τέτοιο μεγάλο άνθρωπο και αγωνιστή.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ
Πώς να τον ξεχάσεις;
Σήμερα, στις 11 το πρωί, στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας, το 40ήμερο μνημόσυνο
Σήμερα το πρωί, στις 11.00 π.μ., η οικογένεια του Βασίλη Εφραιμίδη θα τελέσει 40ήμερο μνημόσυνο στην εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας. Πέρασαν 40 μέρες από εκείνη τη χρονική στιγμή που ο Β. Εφραιμίδης, «προδομένος» από την καρδιά του έφυγε για πάντα από κοντά μας. Οταν καλείσαι να μιλήσεις για τον Β. Εφραιμίδη, να γράψεις για την αγωνιστική του διαδρομή μέσα στη ζωή, για την ανυπόταχτη στάση ζωής του, ανακαλύπτεις ότι δεν μπορούν να χωρέσουν μέσα σ' ένα μικρό αφιέρωμα.
Είναι δύσκολο να περιγράψεις τη ζωή ενός ανθρώπου, όπως ήταν ο σύντροφός μαςΒασίλης Εφραιμίδης, ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στην εκπλήρωση των ιδανικών της εργατικής τάξης, στην προώθηση των συμφερόντων του λαού, αναπτύσσοντας πλούσια πολιτική και κοινωνική δράση. Ο Β. Εφραιμίδης, ήταν ένας από τους χιλιάδες κομμουνιστές, που μέχρι και τις τελευταίες στιγμές της ζωής του στάθηκε στην πρώτη γραμμή των λαϊκών αγώνων.
Οσοι τον γνώρισαν, όσοι τον έζησαν από κοντά, δεν μπορούν εύκολα να ξεχάσουν την ειλικρίνεια και την εντιμότητά του. Το πάθος με το οποίο αντιμετώπιζε τα προβλήματα και προσπαθούσε να δώσει λύση σ' αυτά. Η συνέπεια και η αγωνιστική στάση του, τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό, όχι μόνο στους φίλους και στους συντρόφους του, αλλά και στους πολιτικούς του αντιπάλους.
Ο Β. Εφραιμίδης γεννήθηκε στο χωριό του Πόντου Ακνταμαντανί, την 1/1/1915. Με τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένειά του ξεριζώνεται και παίρνει το δρόμο της προσφυγιάς. Το 1923 καταλήγει στην Αθήνα. Ο ίδιος σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας απ' όπου αποφοίτησε το 1939. Σε όλη τη διάρκεια των σπουδών του συμμετείχε στο αντιδικτατορικό κίνημα, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος.
Ο Βασίλης Εφραιμίδης,...
σε όλες τις μεγάλες μάχες του λαού μας δήλωσε το «παρών». Ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα στην Εθνική Αντίσταση και με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 βρίσκεται με το βαθμό του εφέδρου ανθυπασπιστή στην 8η Μεραρχία στα σύνορα. Για τη δράση του στον πόλεμο παρασημοφορείται με το Αριστείο Ανδρείας. Με την κατάρρευση του μετώπου γυρίζει στην Αθήνα. Το 1941 γίνεται μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου. Ηδη είναι μέλος του ΚΚΕ και εντάσσεται στο ΕΑΜ όπου δουλεύει ως οργανωτής και διαφωτιστής στη γερμανοκρατούμενη Αθήνα. Με την απελευθέρωση συνεχίζει την πολιτική του δράση. Σε συνθήκες σκληρών διώξεων αναλαμβάνει διευθυντής της «Ελεύθερης Ελλάδας», δημοσιογραφικού οργάνου του ΕΑΜ. Το 1947 καταδικάζεται με το νόμο «περί Τύπου» και με το έκτακτο Γ` Ψήφισμα και οδηγείται στη φυλακή. Αποφυλακίζεται τον Ιούλη του 1951 και το Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου εκλέγεται βουλευτής της ΕΔΑ. Εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής της ΕΔΑ μέχρι τη δικτατορία. Το 1952 αναλαμβάνει εκδότης και διευθυντής της «Αυγής», όπου παρέμεινε μέχρι το 1956.
Η χούντα καταδιώκει τον Β. Εφραιμίδη, ο οποίος το 1968 διαφεύγει στη Δυτική Ευρώπη. Αναπτύσσει έντονη αντιδικτατορική δράση λόγω της οποίας του αφαιρείται η ελληνική ιθαγένεια και του δεσμεύονται οι συντάξεις του βουλευτή και του δικηγόρου.
Από τη μεταπολίτευση συνεχίζει την πλούσια πολιτική δράση του. Ενεργοποιείται ιδιαίτερα στο Κίνημα Ειρήνης και εκλέγεται στο προεδρείο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης. Από το 1981, επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΚΚΕ, εκλεγόταν συνεχώς ευρωβουλευτής.
Στο 9ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχθηκε μέλος της ΚΕ του Κόμματος, επανεκλέχθηκε μέλος της ΚΕ στα 10ο, 11ο, 12ο, 13ο, 14ο και 15ο Συνέδρια.